Кіріспе

Экономикадағы жеделдетуші әсер – нарықтық экономиканың өсуінің жеке капиталға жасалатын инвестицияларға тигізетін оң әсері (мысалы, ішкі жалпы өнімнің (ІЖӨ) өзгеруі арқылы өлшенеді). ІЖӨ-нің өсуі (экономикалық өркендеу немесе гүлдену) бизнестің жалпы пайдасының артуын, сатудың және ақша ағынының көбеюін, сондай-ақ қолданыстағы қуаттылықтың ұлғаюын білдіреді. Бұл, әдетте, пайдаға қатысты үміттерді және бизнеске деген сенімді арттырады, нәтижесінде бизнестер көбірек зауыттар мен басқа да ғимараттар салуға, жаңа техника мен жабдықтар орнатуға ұмтылады. (Бұл шығындар тұрақты инвестициялар деп аталады.) Бұл, өз кезегінде, тұтынушылардың табысын және сатып алуларын ынталандыру арқылы, яғни көбейткіш эффект арқылы экономиканың одан әрі өсуіне ықпал етеді. Қысқасы, жеделдетуші әсер инвестиция деңгейінің ІЖӨ-нің абсолюттік деңгейіне емес, оның өзгеру қарқынына байланысты екенін көрсетеді. Басқаша айтқанда, экономикалық өсудің үдеуі немесе баяулауы бизнестің инвестициялық шешімдерін анықтайды. Жеделдетуші әсер кері жағынан да жұмыс істейді: ІЖӨ төмендегенде (экономикалық дағдарысқа түсу), ол бизнес пайдасына, сатуға, ақша ағынына, қуаттылықты пайдалануға және болашаққа деген үміттерге теріс әсер етеді. Осы факторлар нәтижесінде бизнестер тұрақты инвестиция жасаудан тартынады, бұл көбейткіш эффект арқылы дағдарыстың күшеюіне әкеледі. Жеделдетуші әсер экономика толық жұмыспен қамтылу деңгейінен алшақтағанда немесе одан төмен өндіріс деңгейінде болғанда экономиканың мінез-құлқына ең сәйкес келеді. Себебі, жиынтық сұраныстың жоғары деңгейі еңбек күшінің, капитал тауарларының, табиғи ресурстардың және экономиканың кірістерді өнімге айналдыру қабілетінің шектеріне соқтығысады.

Тарих

Жеделдетуші теория тұжырымдамасы негізінен Томас Никсон Карвер және Альберт Афталион еңбектерінде кейнсиандық экономика күшіне енгенге дейін қалыптасты, бірақ кейнсиандық теория экономика саласында басымдық ала бастаған сайын оның мәні кеңіреңірек танылды. Джон Мейнард Кейнс бұл идеяны алғаш рет 1936 жылы жарық көрген "Жұмыспен қамту, пайыз және ақшаның жалпы теориясы" атты маңызды еңбегінде ұсынды. Кейнс инвестициялардағы өзгерістердің тек пайыздық ставкалармен ғана емес, сонымен қатар тауарлар мен қызметтерге деген сұраныс деңгейімен де байланысты екенін атап өтті. 1940 жылдары американдық экономист Элвин Хансен үдемелі принципті одан әрі дамытты. Ол Кейнстің идеяларын кеңейтіп, «үдемелілік принципі» деген ұғымды енгізді. Хансен бизнес айналымдарындағы үдемелі әсердің маңыздылығын көрсетті, инвестициялардың өзгеруі экономикалық құбылулардың маңызды қозғаушы күші екенін дәлелдеді. Оның пікірінше, инвестициялық шешімдерге тек қазіргі табыс немесе сұраныс деңгейі ғана емес, сонымен қатар табыс өсу қарқынының өзгеруі де әсер етеді. Уақыт өте келе экономистер үдемелі әсерді әртүрлі аспектілерде жетілдіріп, кеңейтті. Кейбіреулері инвестициялық болжамдардың дәлдігін арттыру мақсатында технологиялық өзгерістер, күтулер және қаржылық шектеулер сияқты қосымша факторларды қосты. Дегенмен, үдемелі әсерге сын да болды. Кейбір сарапшылар оған бағаны реттеу механизмі арқылы сұранысты бақылау мүмкіндігін жояды деген пікірде болды.

Бизнес циклдер мен жеделдету әсері

Жылдамдату эффектісіне сәйкес, табыстың өсуі капитал жинақталуын үдетсе, табыстың төмендеуі капиталдың азаюын үдетіп жібереді (қарапайым модельде). Бұл жүйені тұрақсыз немесе циклдік жағдайға түсіруі мүмкін, сондықтан көптеген бизнес циклдері модельдері осы қағидатқа негізделген (көбейткіш-үдеткіш циклдері модельдері).