Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1999 жылғы американдық тарихи драма фильмі
1999 American historical drama film
Сюжет
Ұлы депрессияның шыңында, болашақ әнші Олив Стэнтон Федералдық театр жобасында актриса болып жұмыс істеуді армандайды. Драматург Марк Блицштейн өзінің жаңа мюзиклі – "The Cradle Will Rock" қойылымын жасайды, бірақ оны аяқтау үшін оған шабыт жетіспейді. Ол қоғамдық наразылыққа қатысқанда, оған қайтыс болған әйелі мен әйгілі неміс драматургы Бертольд Брехтті бейнелейтін екі ойдан туған тұлға келеді. Олар оны пьесаны абстрактілі идея емес, заманға сай етуге ынталандырады. Томми Крикшоуға таланты жоқ Сид пен Ларри дуэтін даярлау тапсырылады. Ол FTP кеңсесінің қызметкері Хейзел Хаффманмен қарым-қатынас құруға тырысады. Актер Алдо Сильвано фашистік көзқарастағы отбасының қаржысымен ұсталған пәтерінен шығып кетеді. Сонымен қатар, FTP-ге федералдық үкімет тарапынан қысым күшейеді, ол АҚШ-тың Америкаға қарсы қызметтер жөніндегі комиссиясы арқылы американдық қоғамға солшыл идеялардың енуін тергей бастайды. Хаффман мен Крикшоу оның алаңдатушы куәлігін жаттықтырады. Комиссия FTP директоры Хэлли Фланаганды коммунизмді таратуда айыптайды, оның бұрынғы мәлімдемелеріне және "Бабырлар көтерілісі" пьесасына сілтеме жасайды. Хаффман Крикшоудың ұсынысын қабылдамайды. Ол ұйықтап қалып, оянғанда Сид пен Ларридің оның қойылымын ойнап жатқанын көреді, олардың біреуі қуыршақты ойнатады. Көңілі құлаған Крикшоу қуыршағы коммунист болатын шоу қояды. Көрермендердің бір бөлігі наразылық білдіреді, Хаффман жылап, кетеді. Крикшоу қуыршағын сахнада қалдырады, оны Сид пен Ларри алып кетеді. Куәлік бергеннен кейін Хаффманды әріптестерінен жиірек қашып жүреді. WPA бюджетті жоғалту қаупіне тап болып, FTP-нің барлық өндірісіне қаржыны қысқартады, мыңдаған жұмысшыны жұмыстан шығарады және барлық аяқталмаған жобаларды, соның ішінде "The Cradle Will Rock" жобасын тоқтатуға бұйрық береді. Актерлер одағы федералдық келісімсіз орындауға рұқсат бермейді, шоудың премьерасын жоққа шығарады. Бірақ бас тартпай, шоудың режиссері Орсон Уэллс пен продюсері Джон Хаусман Блитцштейннің актерлері мен оркестрімен бірге, жабық театрдың ішінде импровизациялық қойылымды ұйымдастырады. Ол бірінші әнді бастағанда, қалған актерлер кенеттен көрермендердің арасында пайда болып, сахнаға тіктеп бармай-ақ, бүкіл пьесаны орындайды. Бір топ жұмысшылар Нельсон Рокфеллер мен Диего Ривера арасындағы даудан кейін, суретте Ресейдің коммунистік көшбасшысы Лениннің бейнесін салу туралы келіспеушілікке байланысты "Көшелер тоғысқан жер" қабырғалық суретін қиратады. Актерлер мен көрермендер қуанышпен тойлағанда, бұрынғы FTP актерлері Криксшоудың қуыршағының (қазір "Федералдық театр жобасы" деп аталған) еске алу рәсімін көшеде өткізеді. Шеру қазіргі Таймс-скверге дейін барады, ол Бродвей қойылымдарын жарнамалайтын жарнамалық стендтермен толы.
At the height of the Great Depression, aspiring singer Olive Stanton dreams of getting a job as an actress with the Federal Theatre Project. Playwright Marc Blitzstein is working on his new musical, The Cradle Will Rock, but lacks the inspiration to finish it. While attending a public protest, he is visited by two imaginary figures representing his late wife and the famed German playwright Bertolt Brecht. They encourage him to make the play more relevant to the times rather than an abstract concept. Ventriloquist Tommy Crickshaw is given the assignment to train the untalented duo Sid and Larry. He attempts to initiate a romance with FTP clerk Hazel Huffman. Actor Aldo Silvano moves out of the apartment paid for by his parents because of his family's fascist sympathies. At the same time, the FTP faces increasing pressure from the federal government, which has begun investigating leftist infiltration of American society through the House Committee on Un American Activities. Huffman and Crickshaw rehearse her alarmist testimony. The committee accuses FTP director Hallie Flanagan of propagating communism, making reference to her past claims and the play Revolt of the Beavers. Huffman rejects Crickshaw's advances. He oversleeps and wakes up to Sid and Larry doing his routine, with one of them playing the dummy. Depressed, Crickshaw gives a show in which his dummy is a communist. Part of the disgusted audience, Huffman cries and leaves. Crickshaw leaves his dummy on the stage, which is carried off by Sid and Larry. After her testimony, Huffman is shunned by her coworkers. The WPA, faced with the threat of losing its budget, cuts funding for all FTP productions, lays off thousands of workers, and orders all ongoing projects, including The Cradle Will Rock, to cease their activities. The actors' union refuses to let them perform without federal approval, cancelling the show's opening. Rather than give in, the show's director, Orson Welles, and producer, John Houseman, set up an improvised performance in a shuttered theater, with Blitzstein as both the cast and the orchestra. As he begins the first song, the other actors suddenly appear in the audience and perform the entire play without setting foot on the stage. A group of workers destroy the mural Man at the Crossroads, following a dispute between Nelson Rockefeller and Diego Rivera over the inclusion of Russian communist leader Lenin in the artwork. As the cast and audience break into celebration, a group of former FTP performers stage a mock funeral of Crickshaw's dummy (renamed "Federal Theatre Project") down the street outside. The procession walks into present day Times Square, which is lined with billboards advertising Broadway plays.
Тарихи контекст және өндіріс
Бұл фильм 1930 жылдары Ұлы депрессия кезінде оқиғасы өтеді. Фильм авторлық өрекетке барып, кейбір оқиғаларды бір уақытта болғандай көрсетеді, бірақ шындығында олар әртүрлі уақытта болған. Мұның мысалдары: Ривераның «Көше тоғысымындағы адам» суретінің RCA ғимаратында қойылуы және кейіннен бұзылуы (1933–34), Италияның Эфиопияны басып алуы (1935), Little Steel компаниясына қарсы жұмысшылар ереуілі (1937) және Dies комитетінің Федералдық театр жобасына жасаған шабуылы (1938) (Weales 2000). «The Cradle Will Rock» – солшыл еңбек мюзиклі, оны Федералдық театр жобасы (FTP) демеушілік еткен, бірақ WPA жобаны қысқартқаннан және қаражатын басқа жаққа бұрғаннан кейін тыйым салынды. Роббинс еңбек даулары, Америкаға қарсы іс-қимыл жөніндегі комитеттің репрессиясы және осындай күйреу кезеңінде өнердің рөлі мен құндылығы сияқты мәселелерді байланыстыра алады. Фильм Робинстің фильмнің дәуіріне тереңірек үңілу үшін жинаған кітабымен бірге шықты. Кітапта фильмнің сценарийі, сондай-ақ фильмнің негізінде жатқан адамдар, оқиғалар мен тақырыптарды сипаттайтын эсселер мен суреттер бар. 1937 жылғы драматург және сценарист Оскар Саулдың (кейіннен 1951 жылғы «Жұмсаған трамвай» фильміне сценарий жазған) «Бабырлардың көтерілісі» атты балалар пьесасы да осы фильмде көрсетілген. Ол да HUAC-тің қадағалауында болды, себебі ол тең еңбек пен тең сыйақының коммунистік идеясын насихаттады. Фильмде оны FTP басшысы Хэлли Фланаган (Черри Джонс) батыл қорғады, ал пьеса Нью-Йорктегі Адельфи театрында шамамен бір ай бойы қойылды.
This film takes place in the 1930s during the Great Depression. The film takes some narrative license and presents certain events as simultaneous, when they really occurred at different times. Some examples of this are the addition and subsequent destruction of Rivera's Man at the Crossroads in the RCA Building (1933–34), the Italian invasion of Ethiopia (1935), labor strikes against Little Steel (1937) and the Dies Committee’s assault on the Federal Theatre Project (1938) (Weales 2000). In telling the story of The Cradle Will Rock—a leftist labor musical that was sponsored by the Federal Theatre Project (FTP) only to be banned after the WPA cut the project and diverted its funds elsewhere—Robbins is able to tie in issues such as labor unrest, repression by the House Committee on Un American Activities, and the role and value of art in such a tumultuous time. The film was released in conjunction with a book that Robbins put together to provide a deeper look into the film's time period. The book includes the film’s script, which is accompanied by essays and pictures describing the people, events, and themes that are the basis for the film. The 1937 children's play Revolt of the Beavers by playwright/screenwriter Oscar Saul (who would later do the screenplay for the 1951 film A Streetcar Named Desire) was also featured in this film. It, too, was under scrutiny from the HUAC for promoting a communistic ideal of equal work and equal rewards. In the film it was valiantly defended by the head of the FTP, Hallie Flanagan (Cherry Jones), and the play ran for approximately one month at the Adelphi theater in New York.
Қабылдау
Cradle Will Rock көбінесе жағымды пікірлермен қарсы алынды. Rotten Tomatoes веб-сайтында фильм 74 сынға негізделген 65% мақұлдау рейтингісіне ие, ал орташа рейтингі 6,3/10. Сайттың консенсусы былай делінеді: "Зейінді және ой қозғайтын". Metacritic-те фильм 31 сыншының бағалауы бойынша 100 балдық шкала бойынша 64 балдық орташа салмақты көрсетіп, "жалпы алғанда жағымды пікірлер" дегенді білдіреді. The Cradle Will Rock-тың алғашқы қойылымы "Бұл Нью-Йорк буыны көрген ең тартымды театр кеші" (MacLeish, Cole 2000) деп сипатталғанмен, кейбір сыншылар Роббинстің оқиғаны фильмге бейімдеуіне келіспеді. Фильм 1999 жылғы Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" сыйлығына ұсынылған және басқа да фестивальдерде көрсетілгенімен, кейбіреулер оны цензура және өнер мен өмір арасындағы шекаралар туралы өткір пікір ретінде бағаласа да (Cole 2000), басқалары фильмді бір сюжетке тым көп тақырыпты сығымдауға тырысқаны үшін сынады, нәтижесінде бастапқы контекстің мәні жойылды (Alleva 2000; Weales 2000).
Cradle Will Rock was met with mostly positive reviews. On review aggregator website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 65%, based on 74 reviews, and an average rating of 6.3/10. The site's consensus states: "Witty and provocative." On Metacritic, the film has a weighted average score of 64 out of 100, based on 31 critics, indicating "generally favorable reviews". While the original production of The Cradle Will Rock was stated to be "The most exciting evening of theater this New York generation has seen" (MacLeish, Cole 2000), some critics did not feel the same about Robbins' reproduction of the event for film. Although it was nominated for the Palme d'Or at the 1999 Cannes Film Festival, among other festivals, and some have praised the film as an astute commentary on censorship and the lines between art and life (Cole 2000), others have criticized the piece for attempting to bring too many themes together into one story, and thus losing the power of the original context altogether (Alleva 2000; Weales 2000).