Роберт Йеркес: Американ психологы және интеллектіні зерттеуші
Robert Yerkes
Роберт Йеркс (1876-1956) – американдық психолог, интеллектіні тестілеу, елікту әлеуметтік мінез-құлқы мен Йеркс-Додсон заңының авторы. Эвгеника жақтасы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психолог (1876–1956)
American psychologist (1876–1956)
Роберт Мернс Еркес (Robert Mearns Yerkes; 26 мамыр 1876 – 3 ақпан 1956) – ақыл-ойды сынау және салыстырмалы психология саласындағы еңбектерімен танымал американдық психолог, этнолог, евгенист және приматолог. Еркес адам және приматтардың интеллектін, сондай-ақ гориллалар мен шимпанзелердің әлеуметтік мінез-құлқын зерттеуде пионер болды. Джон Д. Додсонмен бірге Еркес-Додсон заңын жасады, ол ояну мен нәтижелерін байланыстырады. Уақыт өте келе, Еркес 1910 және 1920 жылдары евгениканы қолдауын күшейтті. Оның еңбектері қазіргі ғалымдар тарапынан көне, нәсілшіл теорияларға ұқсас деп есептеледі. Ол 1921-1925 жылдары Science Service ұйымының басқару кеңесінде қызмет етті, қазір ол Society for Science & the Public деп аталады. 1915 жылы Америка өнер және ғылым академиясының, 1923 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының және 1936 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Robert Mearns Yerkes ('/j//ɜr//k//iː//z/; May 26, 1876 – February 3, 1956) was an American psychologist, ethologist, eugenicist and primatologist best known for his work in intelligence testing and in the field of comparative psychology. Yerkes was a pioneer in the study both of human and primate intelligence and of the social behavior of gorillas and chimpanzees. Along with John D. Dodson, Yerkes developed the Yerkes–Dodson law relating arousal to performance. As time went on, Yerkes began to propagate his support for eugenics in the 1910s and 1920s. His works are largely considered biased toward outmoded racialist theories by modern academics. He also served on the board of trustees of Science Service, now known as Society for Science & the Public, from 1921 to 1925. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1915, the United States National Academy of Sciences in 1923, and the American Philosophical Society in 1936.
Білім және ерте мансап
Роберт Еркес Пенсильвания штатының Брейдисвилл қаласында (Айвилендке жақын жерде) дүниеге келген. Пенсильванияның ауылдық жеріндегі шаруа қожалығында өскен Роберт Еркес ауыл шаруасының қиын өмірін тастап, дәрігер болғысы келді. Еркес 1892-1897 жылдары Урсинус колледжінде оқыды. Бітірген соң Гарвард университетінен биология саласы бойынша аспирантураға қабылдануға шақырылды. Гарвардты немесе Филадельфияда медициналық білім алуды таңдауға тура келді, ол Гарвардты таңдады. Гарвардта Еркес жануарлардың мінез-құлқына қызығушылық танытты, сондықтан ол салыстырмалы психологияны зерттеу үшін медициналық білімін кейінге шегерді. Ол 1902 жылы психология кафедрасында философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. Оның мансабының басында Еркес мектепке төлеу үшін алған қарыздары үлкен әсер етті. Гарвардты бітіргеннен кейін, ол салыстырмалы психологиядан оқытушы және профессордың көмекшісі қызметін атқарды. Бірнеше жыл бойы жазда Радклифф колледжінде жалпы психологиядан сабақ беріп, табысын арттыруға мәжбүр болды. Ол Бостон, Массачусетс штатындағы Бостон психопатиялық ауруханасында психологиялық зерттеулер директоры болып жұмыс істеді. 1907 жылы Еркес өзінің "Билейтін тышқан" атты тұңғыш кітабын жариялады. Осы жылдары болашақ мінез-құлық зерттеушісі Джон Уотсонмен достық қарым-қатынаста болды, олар бір-бірімен идеялар алмасып, ынтымақтастық жасайтын. Сондай-ақ, ол 1903-1911 жылдары Вихт клубының мүшесі болды.
Robert Yerkes was born in Breadysville, Pennsylvania (near Ivyland, Pennsylvania). Growing up on a farm in rural Pennsylvania, Robert Yerkes wanted to leave the hard life of the rural farmer and become a physician. With the financial help of an uncle, Yerkes attended Ursinus College from 1892 to 1897. Upon graduating he received an offer from Harvard University to do graduate work in Biology. Faced with a choice of Harvard or medical training in Philadelphia, he chose to go to Harvard. At Harvard, Yerkes became interested in animal behavior, so much so that he put off further medical training to study comparative psychology. He earned his Ph. D. in the Psychology Department in 1902. His early career was strongly influenced by the debts Yerkes incurred paying for school. Upon his graduation from Harvard, he took up a position with the school as an instructor and assistant professor in comparative psychology. He had to supplement his income during the summer for several years by teaching general psychology at Radcliffe College. Another part time job he took on was being the director of psychological research at the Boston Psychopathic Hospital, Boston, Massachusetts. In 1907, Yerkes published his first book, The Dancing Mouse. Among his friends during this time was future behaviorist John Watson, with whom he exchanged ideas and collaborated. He was also a member of the Wicht Club (1903–1911).
Зияткерлік тестілеу және евгеника
1917 жылы Йеркс Америкалық психологиялық қауымдастығының (АПА) президенті болды. Оның ықпалымен АПА Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери күш-жігерге бағытталған бірнеше бағдарламаны бастады. Жаңа сарбаздарды психологиялық тексеру жөніндегі комитеттің төрағасы ретінде ол армияның Альфа және Бета интеллект сынақтарын жасады – бұл соғыс кезінде АҚШ-тың 1 миллионнан астам сарбазына тапсырылған алғашқы вербальды емес топтық сынақтар. Йеркс бұл сынақтар туа біткен интеллектіні, білімді немесе оқытуды емес өлшейтінін айтқанмен, мұндай талапты сұрақтардың өзінің мәнісінде қорғау қиын. Альфа сынағының 8-ші сұрағы: "Кепіл Джо мыналардың жарнамаларында пайда болады: (тіс ұнтағы) (құрғақ тауарлар) (тәмәкі) (сабын)". Йеркс осы сияқты сынақтардың нәтижелерін пайдаланып, жақында көшіп келгендер (әсіресе Оңтүстік және Шығыс Еуропадан келгендер) иммиграцияның бұрынғы толқындарынан (Солтүстік Еуропадан келгендерден) айтарлықтай төмен баға алғанын дәлелдеді. Кейіннен нәтижелер тек мәдени сіңіруді өлшейтіндігі анық болды, себебі сынақ нәтижелері АҚШ-та өткізілген жылдар санымен дерлік толық сәйкес келді. Дегенмен, Йеркс еңбегінің әсері американдық ксенофобия мен иммигранттарға қарсы көзқарасқа ұзақ мерзімдік әсер етті. Оның жұмысы иммиграцияны шектеудің қатал және нәсілшілдік евгеникалық негіздерінің бірі ретінде қолданылды. Ол Иммиграция және натурализация жөніндегі палата комитетіне "Евгеникалық сарапшы" болып тағайындалды, онда оның жұмысы дискриминациялық Ұлттық тектік формуланың жасалуына үлкен үлес қосты. Эдвард Л. Торндайкпен бірге Йеркс Гарвардта Йеркске сабақ берген Чарльз Бенедикт Давенпорт құрған Евгеникалық жазбалар кеңсесінің бөлігі – Ақыл-ой қасиеттерінің мұрагерлігі жөніндегі комитеттің мүшесі және төрағасы болды.
In 1917, Yerkes served as president of the American Psychological Association (APA). Under his influence, the APA began several programs devoted to the war effort in World War I. As chairman of the Committee on the Psychological Examination of Recruits, he developed the Army's Alpha and Beta Intelligence Tests, the first nonverbal group tests, which were given to over 1 million United States soldiers during the war. Although Yerkes claimed that the tests measured native intelligence, and not education or training, this claim is difficult to sustain in the face of the questions themselves. Question 18 of Alpha Test 8 reads: "Velvet Joe appears in advertisements of (tooth powder)(dry goods)(tobacco)(soap)." Yerkes used the results of tests such as these to argue that recent immigrants (especially those from Southern and Eastern Europe) scored considerably lower than older waves of immigration (from Northern Europe.) The results would later be criticized as very clearly only measuring acculturation, as the test scores correlated nearly exactly with the number of years spent living in the US. Nonetheless, the effects of Yerkes work would have a lasting effect on American xenophobia and anti immigrant sentiment. His work was used as one of the eugenic motivations for harsh and racist immigration restrictions. He was appointed as an "Expert Eugenic Agent" to The House Committee on Immigration and Naturalization, where his work would contribute to the creation of the discriminatory National Origins Formula. Along with Edward L. Thorndike, Yerkes was a member and Chairman of the Committee on Inheritance of Mental Traits, part of the Eugenics Record Office, which was founded by Charles Benedict Davenport, a former teacher of Yerkes at Harvard.
Ұлттық ғылыми кеңес
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Еркес АҚШ Ұлттық зерттеулер кеңесінде (NRC) жалақылы қызметкер ретінде жұмыс істеді және NRC жыныстық проблемаларды зерттеу комитетін басқарды. Жыныстық проблемаларды зерттеу комитеті Еркеске Рокфеллер қайырымдылық қорындағы шенеуніктермен жақын байланыс орнатуға көмектесті. Бұл байланыстар кейіннен оған шимпанзелерге қатысты жобаларына айтарлықтай қаржы жинауға мүмкіндік берді.
Immediately after World War I, Yerkes worked as a paid officer for the United States National Research Council (NRC) and took the helm of the NRC Committee for Research in Problems of Sex. The Committee for Research in Problems of Sex helped Yerkes establish close relationships with officers from Rockefeller philanthropic foundations. These relationships later helped him to solicit substantial funds for his chimpanzee projects.
Приматология
Еркес шимпанзелерді зерттеуге ұзақ және көрнекті қызығушылық танытты. Ол бақшадан екі шимпанзе – Чим (еркек бонобо) және Панзи (ұрғашы адамша шимпанзе) сатып алды. Ол оларды үйге алып келіп, бөлмеге орналастырды, онда олар шағын үстел басында шанышқымен тамақтана алды. Чим Еркес үшін ерекше қуаныш болды, ал осы шимпанзе мен психолог бірге өткізген жаз "Адамға жақын" (1924) атты еңбекте баяндалған. 1924 жылы ол Кубада Розалия Абреудің үлкен приматтар колониясында болды. Ол тұтқында шимпанзелерді көбейтуде алғашқы табысқа жеткен адам болды. Оған Харольд Бингхэм, Жозефина Болл және бонобо Чим еріп жүрді. Өкінішке орай, Чим сапар барысында қайтыс болды. Еркес осы сапардан Абреудың кеңестерімен шимпанзелерді өз бетінше өсіру және бақылау бойынша білім алып оралды. 1924 жылы Еркес Йель университетінде психобиология профессоры болып тағайындалды, бұл саланың негізін қалаушы болды. Ол Нью-Хейвенде Йель университетінің приматтар биологиясы зертханасын құрды, содан кейін Флорида штатының Ориндж-Парк қаласында Рокфеллер қорынан қаржыландырылған антропоидтарды өсіру және зерттеу стансасын құрды. Еркiс тiлi Еркiс приматтар биологиясы зертханасында әзірленді. Еркес 1942 жылы директорлық қызметінен кетіп, оның орнына Карл Лэшли келді. Ол қайтыс болғаннан кейін зертхана Джорджия штатының Атланта қаласындағы Эмори университетіне көшірілді және одан әрі Еркс ұлттық примат зерттеу орталығы деп аталды. Оның атын қалай дұрыс айту керегін сұрағанда, ол "Литературный дайджест" журналына "Ер киз" деп жауап берді.
Yerkes had a long and storied fascination with the study of chimpanzees. He began by purchasing two chimpanzees, Chim (a male bonobo) and Panzee (a female common chimpanzee), from a zoo. He brought them home and kept them in a bedroom where they could eat with a fork at a miniature table. Chim was a particular delight for Yerkes, and the summer that chimp and psychologist spent together is memorialized in Almost Human (1924). He had spent time in 1924 hosted by Rosalía Abreu at her large primate colony in Cuba. She was the first person to succeed in breeding chimpanzees in captivity. He was accompanied by Harold C. Bingham, Josephine Ball and Chim, the bonobo. Chim unfortunately died during the visit. Yerkes returned from this visit with advice from Abreu to help in raising and observing chimps on his own. In 1924, Yerkes was hired as a professor of psychobiology, a field he pioneered, at Yale University. He founded the Yale University Laboratories of Primate Biology in New Haven, followed by his Anthropoid Breeding and Experiment Station in Orange Park, Florida, with funds from the Rockefeller Foundation. The primate language Yerkish was developed at Yerkes Laboratories of Primate Biology. Yerkes retired from his position as Director in 1942, where he was replaced by Karl Lashley. After his death, the lab was moved to Emory University in Atlanta, Georgia, and was then called the Yerkes National Primate Research Center. Asked how to say his name, he told The Literary Digest it was YER keez.
Мұра
2022 жылдың сәуірінде Эмори университеті, Эмори университетінің атау беру комиссиясының еугениканы қолдаған өткен шараларына байланысты атауын өзгерту туралы ұсынысынан кейін, Ұлттық примат зерттеу орталығынан Еркестің есімін алып тастады. 2022 жылдың 1 маусымынан бастап Еркес Ұлттық примат зерттеу орталығы Эмори Ұлттық примат зерттеу орталығы деп аталады.
In April 2022, Emory University removed Yerkes’ name from the National Primate Research Center, after a review by Emory's Committee on Naming Honors recommended that the name be changed due to Yerkes' past support for eugenics. The Yerkes National Primate Research Center will be known as the Emory National Primate Research Center, effective June 1, 2022.