Кіріспе

1959 жылғы Джон Фордтың американдық фильмі

"Жылқы әскерлері" – 1959 жылғы Джон Фордтың режиссерлігімен түсірілген, Джон Уэйн, Уильям Холден және Констанс Тауэрс бас рөлдерде ойнаған американдық әскери-приключениелік вестерн фильмі. Джон Ли Махин мен Мартин Рэкин жазған сценарий 1956 жылғы Гарольд Синклердің осы аттас романының, Миссисипидегі Гриерсонның шабуылының көркемделінген нұсқасы негізінде жасалған.

Сюжет

Полковник Джон Марлоудың басшылығымен одақтың ат әскері бригадасы – азаматтық өмірде теміржол құрылысын жүзеге асырған инженер – Конфедерация шебінің артына, Ньютон станциясындағы теміржол және жабдықтау қоймасын жою мақсатында шабуылға жіберіледі. Полк хирургі, майор Генри Кендалл, борышы мен соғыстың қасіреті арасында қыналуда және Марлоумен үнемі келіспеушілікте болады. Бірлік Гринбриар плантациясында демалып тұрғанда, плантацияның иесі Ханна Хантер офицерлерге жомарт қонақжайлық көрсетеді. Бірақ ол құлы Люкимен бірге Марлоудың шайқас стратегиясын талқылауын тыңдап қалады. Миссияның құпиясын сақтау үшін Марлоу осы екі әйелді өзімен бірге алып кетуге мәжбүр болады. Бастапқыда оған тұтқынға алған янкиге деген күдікпен қараған Хантер, бірте-бірте оны құрметтеуге бастайды, тіпті соңында ғашық болады. Кендалл мен мисс Хантерден басқа, Марлоу саяси амбициялары мол офицер, полковник Фил Секордқа да қарсы тұруға мәжбүр болады. Секорд Марлоудың бұйрықтары мен басқару шешімдерін үнемі сынап, күмәнданады. Ньютон станциясын басып алу, содан кейін Люкидің қазасына әкелген атыс және жергілікті әскери училищенің курсанттарымен болған шайқас (нақты "Жаңа нарық" шайқасына негізделген) сияқты бірнеше шайқастар болады. Маңызды жабдықтау желісін жойғаннан кейін, және Конфедерация күштері қуып келе жатқанда, бригада одақ шебіне өту үшін шабуылдау қажет болатын көпірге жетеді. Көпірді басып алғаннан кейін, Марлоудың әскері оны жарылғыш заттармен жабдықтайды, ал Марлоу Ханнамен қоштасады. Кендалл, конфедерациялық медициналық қызметкерлер келгенше оларды қараусыз қалдырмау үшін, тұтқынға түсуге дайын, сол жақта қалуды шешеді. Марлоу, жараланған болса да, жаққышты жағып, көпір жарылғанға дейін соңғы болып одан өтеді, осылайша конфедерациялық әскердің ілгерілеуін тоқтатады. Миссиясы орындалғаннан кейін, ол және оның бригадасы Батон-Ружға қарай жолға шығады.

Өмірбаян

Фильм 1956 жылы Харольд Синклердің сол аттас романы негізінде түсірілген, ал ол өз кезегінде Азамат соғысы кезінде Миссисипидегі 17 күндік Гриерсон шабуылы мен Ньютон стансасы шайқасына негізделген. 1863 жылдың сәуір айында полковник Бенджамин Гриерсон 1700 Иллинойс және Айова штатының әскерлерін Теннесси штатының Ла-Гранж қаласынан Луизиана штатының Батон-Руж қаласына дейін, жау территориясынан жүз шақырымнан астам қашықтыққа алып өтті, Ньютон стансасы мен Виксбург, Миссисипи арасындағы Конфедерацияның теміржол және жабдықтау желілерін жойды. Бұл миссия Миссисипи өзеніндегі кемелер қозғалысын бақылауға алу мақсатындағы Одақ армиясының сәтті Виксбург науқанының бір бөлігі болды және Виксбург шайқасымен аяқталды. Гриерсонның Конфедерация бақылауындағы теміржол байланыстарын және жабдықтауларын қиратуы Конфедерация генералы Джон С. Пембертонның стратегиясын және әскерлерін орналастыруын бұзуда маңызды рөл атқарды. Одақ генералы Уильям Тэкумсе Шерман Гриерсонның батыл миссиясын «соғыстың ең керемет миссиясы» деп сипаттаған. «Атты әскерлер» Гриерсон шабуылына негізделгенімен, бұл нақты оқиғалардан едәуір алшақтайтын көркем шығарма. Шын өмірдегі басты кейіпкер, Бенджамин Гриерсон есімді музыка мұғалімі, фильмде теміржол инженері Джон Марлоуға айналады. Марлоудың сүйіктісі Ханна Хантердің тарихи прототипі жоқ. Сонымен қатар, көптеген басқа да егжей-тегжейлі мәліметтер «тарихты жақсы білмейтін, көпшілікті құрайтын көрермендер үшін оқиғаны жеңілдету және танымал ету мақсатында» өзгертілді. Майор Хэнк Кендалдың шынайы хирург әріптесі доктор Эрастус Дин Юл, шын мәнінде, жарақат алғандармен бірге конфедераттарға тұтқынға түсуге ерікті түрде қалған. Шабуыл Андерсонвилл әскер тұтқындары лагері салынғанға дейін шамамен бір жыл бұрын болған, және ол бірнеше айдан кейін тұтқын алмасу арқылы босатылды.

Өндіріс

Сыртқы түсірілімдер Начитошс округінде, Луизиана штатында, Кейн өзенінің жағасында және Миссисипи штатының Нэтчез қаласында және оның төңірегінде жүргізілді. Фильм компаниясы шешуші шайқас сахнасы үшін Кейн өзенінің үстінен көпір салдырды, ал көптеген жергілікті тұрғындар эпизодтық рөлдерге тартылды. Фильмде DeLuxe Color технологиясы қолданылды. Холден мен Уэйн басты рөлдерді сомдағаны үшін 750 000 доллардан алды, бұл сол кездегі рекордтық жалақы еді. Жобаның бастапқы күндерінен-ақ шығындардың артуы, келіспеушіліктер мен трагедиялар орын алды. Холден мен Форд үнемі дауласып тұрды. Уэйн "Аламо" фильмінің өндірісіне қатысты логистикалық мәселелермен айналысты. Люкидің диалогы бастапқыда "негр" диалектісінде жазылған, бірақ бұл рөлге тартылған бұрынғы Уимблдон және АҚШ Ұлттық теннис чемпионы Алтея Гибсонға ұнамады. Ол Фордқа жазылғандай сөздерді айтпайтынын мәлімдеді. Форд актерлердің талаптарына төзбейтін адам ретінде танымал болғанымен, сценарийді өзгертуге келісті. Шығарлымдық шайқас сахнасын түсірілімі кезінде тәжірибелі каскадер Фред Кеннеди аттан құлап, мойны сынды және қайтыс болды. "Фордтың жаны қатты ауырды", - деп жазды биограф Джозеф Малхэм. "[Ол] өзіне бағынышты адамдардың өміріне жауапкершілік сезімімен күйзелді". Фильмнің соңы Марлоудың күштерінің Батон-Ружға жеңіспен жеткенімен аяқталуы тиіс еді, бірақ Кеннедидің өлімінен кейін Форд "мүлдем қызығушылығын жоғалтты". Ол фильмді Марлоудың Ханна Хантермен қоштасуымен аяқтады, содан кейін көпірден өтіп, оны жарыққышты.

Қабылдау

Фильм АҚШ-та бірінші орынмен ашылды, бірақ Уэйн мен Холденнің жоғары жалақысы және көптеген өндіріс компанияларының қатысуының күрделілігіне байланысты коммерциялық тұрғыдан сәтсіз аяқталды. Көрермендер мен сыншылардың пікірі "әсерсіз" болды.