Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1246-1257 жылдар аралығында Эно графы
Count of Hainaut from 1246 to 1257
Иоанн Авессский (1 мамыр 1218 – 24 желтоқсан 1257) 1246 жылдан өліміне дейін Эно графы болды.
John of Avesnes (1 May 1218 – 24 December 1257) was the count of Hainaut from 1246 to his death.
Өмір
Хуффализе қаласында туған Иоанн, Фландрияның Маргарет II-нің бірінші күйеуі Авеснес Бушар IV-нің үлкен ұлы болды. Маргарет пен Бушардың некесі папа тарапынан бұзылғандықтан, ол заңды емес деп есептелді. Оның анасы Вильгельм II Дампьерге қайта үйленді және оның мұрасын таластауға болатын тағы бірнеше бала дүниеге келді. Сондықтан Иоанн мен оның інісі Балдуин өзінің заңдылығын императорлық деңгейде мойындатуға тырысты және император Фридрих II-ден осы мәселеде қолдау алды. 1244 жылдың 5 желтоқсанында Маргарет Фландрия мен Эноны мұраға алды және екінші күйеуі Вильгельм III Дампьердің үлкен ұлын мұрагер етіп тағайындады. Осыдан кейін Фландрия мен Эноның мұрагерлік соғысы басталды, онда Иоанн Вильгельмге қарсы күресті. Екі жылдық соғыстан кейін, 1246 жылы Францияның Людовик IX патшасы тараптарды келісуге шақырып, Эноны Иоаннга, ал Фландрияны Вильгельмге берді. Бірақ Маргарет Эноны Иоаннга беруден бас тартты. 1251 жылдың 6 маусымында Фландрияның Вильгельмі қаза тауып, осы қылмысқа Авеснес әулетінің қаржылық қолдау көрсеткені анықталды. 1253 жылдың 4 шілдесінде Иоанн Вальхерен шайқасында Маргарет пен оның екінші Дампьер ұлы Гюдің әскерлерін жеңді. Гю тұтқындалды, ал Маргарет Эноға қатысты құқықтарын Анжу Карлына сатуға келісті, егер ол оны Иоанндан қайтарып алса. Иоаннның жеңесі Вильгельм II, Голландия графы, сонымен қатар Германия королі (немесе "Рим королі") сайланған, Эноны (императорлық иелік) және Империя шегіндегі фламанд жерлерін Иоаннга беруге көндірілді. Карл жеңіліске ұшырады, ал жетінші крест жорығынан оралған Людовик патша ағасына 1246 жылғы келісімді сақтауды бұйырды. 1257 жылдың 22 қарашасында Гю, ақыры Энодан бас тарды, бірақ Иоанн Рождество қарсаңында Валенсиенде қайтыс болды.
Born in Houffalize, John was the eldest son of Margaret II of Flanders by her first husband, Bouchard IV of Avesnes. As the marriage of Margaret and Bouchard was papally dissolved, he was considered illegitimate. His mother was remarried to William II of Dampierre and bore more children who could claim her inheritance. Thus, John and his brother Baldwin undertook to receive imperial recognition of their legitimacy and did so from the Emperor Frederick II. On 5 December 1244, Margaret inherited Flanders and Hainaut and designated her eldest son by her second husband, William III of Dampierre, as her heir. Immediately a war, called the War of the Succession of Flanders and Hainault, was set off over the rights of inheritance, pitting John against William. After two years of fighting, in 1246, Louis IX of France intervened to settle the conflict and granted Hainaut to John and Flanders to William. However, Margaret refused to hand Hainaut over to John. On 6 June 1251, William of Flanders was assassinated and it was shown that the Avesnes family had financed the crime. On 4 July 1253, John defeated the armies of Margaret and her second Dampierre son, Guy, at the Battle of Walcheren. Guy was imprisoned and Margaret agreed to sell her rights to Hainaut to Charles of Anjou if he would reconquer it from John. John's brother in law William II, Count of Holland, who had been elected German King (or "King of the Romans"), was convinced to grant Hainaut (an imperial fief) and those Flemish lands within the Empire to John. Charles was defeated and King Louis, returning from the Seventh Crusade, ordered his brother to abide by his arbitration of 1246. On 22 November 1257, Guy finally relinquished Hainaut, but John died on Christmas Eve in Valenciennes.