Пьетро Умберто Акчиарито (1871-1943) – италиялық анархист, король Умберто I-ге қастан жасауға тырысқан. Анархизммен байланысы жоқ екеніне қарамастан, жазаланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық анархист (1871–1943)
Italian anarchist (1871–1943)
Пьетро Умберто Ачиарито (27 маусым 1871 – 4 желтоқсан 1943) – 25 жасында Италияның сол кездегі королі Умберто I-ді өлтіруге талпынған итальяндық анархист.
Pietro Umberto Acciarito (27 June 1871 – 4 December 1943) was an Italian anarchist who at the age of 25 attempted to assassinate the then king of Italy, Umberto I.
Ерте өмір
Ачиарито Артена қаласында дүниеге келді, оның отбасы оның тууына он жыл бұрын осы жерге көшіп келген. Оның әкесі Камилло Ачиарито, анасы Анна Жосси болды. 1880 жылдардағы Римдегі тұрғын үй құрылысының өркендеуінен Ачиаритоның отбасы кедейлікке ұшырады, бірақ Италия үкіметі олардың жағдайын жеңілдету үшін ешқандай шара қабыланбады.
Acciarito was born in Artena, where his family had migrated to a decade before his birth. His parents were Camillo Acciarito, and Anna Jossi. Acciarito's family were in a state of poverty due to Rome's housing construction boom in the 1880s which the Italian government did nothing to relieve.
Өмір бойы түрмеде, екінші сот және өлім
Анархизммен немесе басқа да қатысы бар ешкімге байланысы жоқ екеніне қарамастан, мемлекет Анконадағы анархистік социалистік партияның кінәлі екенін мәлімдеді. Үкімет оны, өздерінің серіктестері деп санайтын адамдарды тануға мәжбүрлеуге тырысты, мысалы, Ачиаритоға досының тұтқындалғанын хабарлау және Ачиаритоның сенімін жеңіп алу үшін, анархист болып көрінген бір тұтқынды оның жанындағы камераға орналастыру. Бұл әрекеттер нәтиже бермеген соң, олар психологиялық азаптау жоспарын жасады. Ачиаритоға оның қатыны ұл тартқанын айтты. Ачиарито бұл ойдан шығарылған балаға тез арада бейімделді және егер ол серіктестерін танымаса, баласы өлтіріледі деп қорқып кетті. Ачиарито ұлына хат жазуға асықты, ал түрме қызметкерлері бұл мүмкіндікті пайдаланып, жоқ баланың атынан жалған хат жазып, Ачиарито кешірім алу үшін мойындауына үміттенді. 1898 жылдың 2 желтоқсанында ол кешірім сұрап өтініш берді. Бірнеше апта өткен соң, бұл сұраныс қабылданбағанын түсінгеннен кейін, ол тағы бір өтініш берді, онда "Коллабона, Гудини және Трента" есімдерін серіктестер ретінде атады. Коллабона мен Гудини өздерінің кінәсіз екенін мәлімдеп, олардың жалғыз қатысы 22 сәуірде оны іздеу және полицияның іздеу туралы хабарлау болғанын айтты. Кейіннен ол екеуінен де кінәсін өтеу сұрады, өйткені кешірім алу үшін оларды айыптауы қажет деп ойлады. Оның кешірілу ісін қарағанда, Ачиаритоға ол сенген ұлының шындықта жоқ екені хабарланды. Бұл жаңалыққа қатты қайғырған Ачиарито, өзінен келген деп санайтын хаттарды дәлел ретінде ұсынды. Қорғаушы адвокаттар мұндай әрекеттердің қалай болуы мүмкін екенін сұрады, ал түрме басшылары бұл мемлекеттің мүддесі үшін жасалғанын айтты. 1899 жылдың 3 шілдесінде сот тоқтатылды, бірақ ол тез қайта басталды, онда Ачиарито бұрынғы куәліктерінен бас тартып, өзі ғана кінәлі екенін мәлімдеді. 1900 жылдың 5 сәуірінде ол барлық айыптан ақталды, бірақ оған ешқашан кешірім берілмеді. Ачиарито өмірінің соңына дейін түрмеде және психиатриялық ауруханада өтті, себебі оған психикалық ауру диагнозы қойылды.
Despite absolute proof of no connection to anarchism or others involved, the state still claimed otherwise saying that the anarchist socialist party based in Ancona were responsible. The government tried to coerce him into confessing the identity of assumed associates such as informing Acciarito of his friend's arrest and placing a fellow prisoner into the adjacent cell posing as an anarchist hoping to gain Acciarito's trust. When these proved to be fruitless they convinced a new plan amounting to psychological torture convince Acciarito that his girlfriend had given birth to a son. Acciarito quickly become obsessed with this hypothetical child and feared he would be killed unless Acciarito collaborated and named associates. Acciartito quickly requested to write to his son, which was then used against him as prison officials drafted a false letter imitating the nonexistent child in the hope of Acciartito confessing in order to secure a pardon. On 2 December 1898, he signed a petition requesting pardon. Weeks later once it became clear that this was to no avail he signed a second petition this time naming supposed associates "Collabona, Gudini and Trenta". Collabona and Gudini pleaded their innocence, stating their only involvement was searching for him on 22 April to notify him of the police's search. He would later apologise to both for implicating them, believing it to be necessary for a pardon. At the hearing of his pardon, Acciarito was informed that the son he believed to exist, was instead a fabrication. Acciarito, devastated, then placed into evidence the letters he had supposedly received from his son. The defence attorneys questioned as to why such flagrant abuse could knowingly happen to which the prison officials replied that they believed it was in the best interest of the state. On 3 July 1899, the trial was suspended, however, it quickly resumed to which Acciarito discredited his past testimonies restating that he was the only perpetrator. On 5 April 1900, he was acquitted of all charges, however, a pardon was never granted. Acciarito would spend the rest of his life in prison and a mental asylum upon being diagnosed as insane.
Мұра
Ачиарито – Италиялық анархистердің көптеген талқанға түсірілген қатысушыларының бірі, олардың қатарында Гаэтано Брешидің I Умбертоны сәтті өлтіруі, Микеле Анджиоллиллоның Антонио Кановас дель Кастильоны өлтіруі, Санте Джеронимо Касерионың Мари Франсуа Сади Карноны өлтіруі және тағы да көптеген басқалары бар.
Acciarito is one of a long line of Italian anarchist attempted assassins, including Gaetano Bresci's successful assassination of Umberto I, Michele Angiolillo's assassination of Antonio Cánovas del Castillo, Sante Geronimo Caserio's assassination of Marie François Sadi Carnot, among many others.