Антонио Калдара (1670-1736) – италия барокко композиторы. Венецияда туған, Мантуя, Барселона сарайларында қызмет еткен. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальяндық композитор (шамамен 1670–1736)
Italian composer (c.1670–1736)
Антонио Кальдара (– 28 желтоқсан 1736) – итальяндық барокко дәуірінің композиторы.
Antonio Caldara ( – 28 December 1736) was an Italian Baroque composer.
Өмір
Кальдара Венецияда (нақты күні белгісіз) скрипкашының ұлы болып дүниеге келді. Ол Венециядағы Сан-Марко шіркеуінде хоршы болды, онда бірнеше аспаптарды үйренді, мүмкін Джованни Легренцидің басшылығымен. 1699 жылы ол Мантуяға көшті, онда Испания мұрагерлік соғысында француз жағына шыққан, француз әйелі бар Франция зейнеткері, Мантуя герцогы Карл IV-тің капелла маэстросы болды. Кальдара 1707 жылы француздар Италиядан қуылғаннан кейін Мантуядан кетіп, Испания тағына талапкер болған Карл III-нің камералық композиторы ретінде Барселонаға көшті (Испанияның Карл II-сі 1700 жылы тікелей мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін) және Барселонада патша сарайын ұстады. Ол Испанияда орындалған алғашқы итальян операларын жазды. Ол Римге көшіп, Серветеридің 1-ші князі Франческо Мария Марескотти Русполидің капелла маэстросы болды. Ол 1710 жылы Мацератадағы қоғамдық театр үшін «Сүйіспеншілік адалдығы сатқындықты жеңеді» («La costanza in amor vince l'inganno») операсын жазды. 1711 жылы сәуірде 32 жасында император Жозеф I-нің шешек ауруынан күтпеген өлімінен кейін Кальдара Испаниядан Солтүстік Италия арқылы Венаға сапар шеккенде Карл III-пен байланыстарын жаңаруды жөн санады (сол кезде Карл III-нің қасиетті Рим императоры Карл VI болуы күтілуде). Кальдара 1712 жылы Венаға барды, бірақ Марк'Антонио Зиани мен Иоганн Жозеф Фукс екі жоғары музыкалық лауазымда берік орналасқан еді. Римге қайтқан жолында ол Зальцбург сарайында тоқтады, онда оны жақсы қабылдады (содан кейін ол 1716 жылдан 1727 жылға дейін жыл сайын бір жаңа опера жіберді). 1716 жылы Зианидің өткен жылы қайтыс болуынан және Фукс Хофкапельмейстер болып тағайындалғаннан кейін Кальдара Венадағы император сарайының вице-капельмейстері болып тағайындалды және өліміне дейін сонда қызмет етті. Кальдара 70-тен астам опера, 30-дан астам оратория, сондай-ақ мотеттер мен сонаталар сияқты көптеген шығармалар жазды. Оның бірнеше шығармаларында 1729 жылдан бастап Вена сарайының ақыны Пьетро Метастасионың либреттолары қолданылды.
Caldara was born in Venice (exact date unknown), the son of a violinist. He became a chorister at St Mark's in Venice, where he learned several instruments, probably under the instruction of Giovanni Legrenzi. In 1699 he relocated to Mantua, where he became maestro di cappella to the inept Charles IV, Duke of Mantua, a pensionary of France with a French wife, who took the French side in the War of the Spanish Succession. Caldara removed from Mantua in 1707, after the French were expelled from Italy, then moved on to Barcelona as chamber composer to Charles III, the pretender to the Spanish throne (following the death of Charles II of Spain in 1700 without any direct heir) and who kept a royal court at Barcelona. There, he wrote some operas that are the first Italian operas performed in Spain. He moved on to Rome, becoming maestro di cappella to Francesco Maria Marescotti Ruspoli, 1st Prince of Cerveteri. While there he wrote in 1710 La costanza in amor vince l'inganno (Faithfulness in Love Defeats Treachery) for the public theatre at Macerata. With the unexpected death of Emperor Joseph I from smallpox at the age of 32 in April 1711, Caldara deemed it prudent to renew his connections with Charles III – soon to become Holy Roman Emperor Charles VI – as he travelled from Spain to Vienna via northern Italy. Caldara visited Vienna in 1712, but found Marc'Antonio Ziani and Johann Joseph Fux firmly ensconced in the two highest musical posts. He stopped at the Salzburg court on his return journey to Rome, where he was well received (and to which he subsequently sent one new opera annually from 1716 to 1727). In 1716, following the death the previous year of Ziani and the promotion of Fux to Hofkapellmeister, Caldara was appointed Vize Kapellmeister to the Imperial Court in Vienna, and there he remained until his death. Caldara composed more than 70 operas, more than 30 oratorios, and other works including motets and sonatas. Several of his compositions have libretti by Pietro Metastasio, the court poet at Vienna from 1729.