Кіріспе

Luftschiffertruppe, неміс тілінде "әуе кемешілері жасағы" деген мағына беретін сөз, неміс әуе кемелері бөлімдерін белгілеу үшін қолданылған.

"Люфтшипфурпе"

Luftschifftruppe ("әуе кемелері әскері") 1906 жылы Luftschiffertruppe құрамында арнайы Motorluftschiffahrt бойынша тәжірибелік рота ("қуатты әуе кемелерін басқару бойынша тәжірибелік бөлімше") ретінде құрылды. Әртүрлі дирижабль түрлерін сынақтан өткізгеннен кейін, жартылай қатаң Groß дирижаблі мен Parseval дирижаблі пайдаланудан шығарылды, ал Zeppelin және Schütte Lanz конструкциясындағы қатаң дирижабльдер қызметке алынды. Әскери мақсаттар үшін дирижабльдерді қолдануды алғаш неміс әскері бастағанмен, 1913 жылы әскери-теңіз күштері өз дирижабль әскерлерін құрды. Соғыстың алғашқы жылдарында әртүрлі басқару құрылымдарында жұмыс істегеннен кейін, 1916 жылдың соңында теңіз күштері батыс майданындағы дирижабль операцияларын өз мойнына алды, ал әскер шығыс және Балқан аймақтарына жауапкершілік алды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1918 жылға дейін әскер 50 әуе кемесін, теңіз күштері 73-ті ұшырды. 17 әскери және 23 теңіз кемесі жауға түсті, 9 әскери және 30 теңіз кемесі басқа себептерден жойылды. Luftschiffer соғыстың алғашқы жылдарында неміс әуе күштерінің тірегі болды, барлау ұшуларын және Париж мен Лондон сияқты қалаларды бомбалауды жүргізді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Luftschifftruppe құрамында 20-25 цеппелин болды. Luftschifftruppe Бельгия мен Францияда ерте бақылау жүргізді, бірақ көбінесе зениттік артиллериядан отқа түсті. Төмен жылдамдығына байланысты, олар өте осал болды. Бірінші айда үш цеппелин атып түсірілгеннен кейін, Luftschiffer британдық кемелердің қозғалысын бақылауға көшті, осы арқылы Ютландия шайқасында шешуші рөл атқарды. Цеппелиндерден бомба тастау сынақтары олардың мүмкіндіктерін арттыру мақсатында жүргізілді. Цеппелиндердің жүк көтергіштігі шамамен 9 тоннаны құрады, бұл оларды осы операция үшін жеткілікті пайдалы етті. Рождестволық бітімнен кейін, Кайзер Вильгельм II Luftschifftruppe-ның Англияны бомбалауын бекітті. 1915 жылдың 19 қаңтарында Ұлыбританияда алғашқы бомбалар жарылды, екі цеппелин Ұлы Ярмут маңындағы ауылдарға 50 кг жарылғыш заттар тастады. Алғашқы шабуылда бес адам қаза тапты, ал сол жылы жасалған тағы 18 шабуыл салдарынан шамамен 900 адам қаза тапты. Осы қорқыныштан кейін британ үкіметі бомбалауды тоқтату үшін шаралар қабылдады. Англияның оңтүстік-шығысында зениттік артиллерия орнатылды, сондай-ақ түнгі уақытта жарық беру үшін прожекторлар қойылды. 1916 жылғы бомбалау 1915 жылғыдан қарқындырақ болды. Лондонға кездейсоқ бомба түскеннен кейін, кайзер қаланың орталық бөлігіне тікелей шабуыл жасауға рұқсат берді. Лондонға жасалған 23 шабуыл нәтижесінде шамамен 1800 адам қаза тапты. Қауіпсіздік шараларына қарамастан, азаматтар шабуылға дайын болған жоқ, ал цеппелиндер қорғаныстан жалтара берді. 1917 және 1918 жылдары Luftschifftruppe-ның Лондонға қатысты құлдырауы байқалды. Истребительдердің кең көлемде қолданылуы жоспарланған бомбалаудың жартысына жуығының сәтсіздікке ұшыруына себеп болды. Соғыстың соңғы жылында тек он бір сәтті шабуыл жасалды. Соғыс кезінде Luftschifftruppe үшін 80-ге жуық цеппелин салынды, олардың 60-қа жуығы атып түсірілді, оның ішінде Питер Штрассердің өзінің цеппелині, ол да бортында болды.

Версаль келісім-шарты

Luftschiffer-дің мансабы және Германияға қызметі Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Luftschifftruppe таратылып, Версаль шартымен Германияға әуе күшін ұстауға тыйым салынған 198 және 202-баптарға сәйкес тоқтатылды.