Кіріспе

Италиялық Ренессанс дәуірінің би шебері Доменико да Пьяченца (шамамен 1400 – шамамен 1470), сондай-ақ Доменико да Феррара деп те белгілі, итальяндық Ренессанс дәуірінің би шебері болған. Ол өте танымал ұстазға айналды, оның шәкірттері – ең әйгілілері Антонио Корнаццано және Гульельмо Эбрео да Пезаро – кейіннен табысты би шеберлеріне айналды. 1452 және 1463 жылдар аралығында ол Алтын шпоре орденімен марапатталды.

Өмірбаян

Пьяченца шамамен 1400 жылы Солтүстік Италиядағы Пьяченца қаласында дүниеге келді және би нұсқауларын жариялаған алғашқы би шебері болды. Ол 1440 жылдар шамасында би сабақтарын бастады және драмалық мим мен күрделі би элементтерін үйреткен деп есептеледі. 1452 мен 1463 жылдар аралығында Пьяченца Алтын шпор орденімен марапатталды және қасиетті Рим империясының императоры Фридрих III оны рыцарь дәрежесіне көтерген деп саналады. 1455 жылдың сәуір айында ол Тристано Сфорца мен Николо III д’Эстенің заңды емес қызы Беатриче үйленген кезде олар үшін би шығарды. 1455 жылдың соңында Ипполита Мария Сфорца мен Альфонсо II үйленген кезде олар үшін билерді хореографиялады. 1450 немесе 1460 жылдары ол би және хореография туралы «De arte saltandi et choreas ducendi» атты ең көне еуропалық оқулығын жариялады. Онда түрлі билерге қатысты нұсқаулар келтірілген, сондай-ақ жақсы билеуші болу үшін не қажет екені де көрсетілген. Ол табысты би көптеген техникалардан тұратынын анықтады: музыкалық темптерді түсіну, қадамдарды жақсы білу, әдеп, ептілік, қозғалыстарды бақылау қабілеті, дененің жалпы үйлесімділігі және жылдамдық. Пьяченца шамамен 1470 жылы Солтүстік Италиядағы Феррара қаласында қайтыс болды.