Ректoцеле – қынап артқы қабырғасының ішке қарай иілуі. Себептері: босанған кездегі жарақаттар, гистерэктомия. Пельвикалық ағзалардың түсуімен байланысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тоқ ішек қабырғасының қынап қабырғасына қабынуы
Bulging of the rectum into the vaginal wall
Гинекологияда ректоцеле (/rɛktəsiːl/ REKtə siːl) немесе артқы қынап қабырғасының пролапсы тоқ ішектің қынапқа қабынуы (ісінуі) салдарынан пайда болады. Бұл ақаудың екі кең тараған себебі - бала тууы және гистерэктомия. Ректоцеле сондай-ақ энтероцеле, сигмоидоцеле және цистоцеле сияқты таз мүшелерінің пролапсының басқа түрлерінде де кездеседі.
In gynecology, a rectocele ('/r//ɛ//k//t//ə//s//iː//l/ REKtə seel) or posterior vaginal wall prolapse results when the rectum bulges (herniates) into the vagina. Two common causes of this defect are childbirth and hysterectomy. Rectocele also tends to occur with other forms of pelvic organ prolapse, such as enterocele, sigmoidocele and cystocele.
Себептер
Ректоцельдер жамбас түбінің әлсіреуінен туындайды, бұл жамбас мүшелерінің төмен түсуі деп те аталады. Жамбас құрылымдарының әлсіреуі бұрынғы босанулар кезінде жасалған эпизиотомия салдарынан болады, тіпті ондаған жылдар өткен соң да. Жамбас мүшелерінің төмен түсуіне себеп болатын басқа да факторлар – жасы ұлғайғандық, көптеген вагинальді босанулар және босану кезіндегі жарақаттар. Босану кезіндегі жарақаттарға вакуум арқылы босану, форцепстік босану және перинеумнің жарылуы жатады. Сонымен қатар, созылмалы іш қату тарихы және ішек қозғалысы кезінде күш салу ректоцельге әсер етеді деп саналады. Бірнеше гинекологиялық немесе ректальді операциялар да жамбас түбінің әлсіреуіне алып келуі мүмкін, сондай-ақ созылмалы іш қату және ішек қозғалысын жасауға тырысу да. Бұл жағдай жас әйелдерге қарағанда егде жастағы әйелдерде көбірек кездеседі; менопаузадан кейін жамбас тіндерін серіппелі ұстауға көмектесетін эстроген деңгейі төмендейді.
Rectoceles result from the weakening of the pelvic floor also called pelvic organ prolapse. Weakened pelvic structures occur as a result of an episiotomy during previous births, even decades later. Other causes of pelvic floor prolapse can be advanced age, multiple vaginal deliveries, and birthing trauma. Birthing trauma includes vacuum delivery, forceps delivery, and perineal tear. In addition, a history of chronic constipation and excessive straining with bowel movements are thought to play a role in rectocele. Multiple gynecological or rectal surgeries can also lead to weakening of the pelvic floor. as can chronic constipation and straining to pass bowel movements. It is more common in older women than in younger ones; estrogen which helps to keep the pelvic tissues elastic decreases after menopause.
Диагностика
Ректоцеле диагнозы көбінесе физикалық тексеру және пациентпен әңгімелесу арқылы қойылады, онда ішек эвакуациясында қиындықтардың белгілері айтылады. Әйелдер жиі ішек қозғалысын жеңілдету үшін саусақты вагинаға енгізу немесе тампондар мен/немесе клизма қолдану қажеттігін айтады. Олар ішек эвакуациясы үшін күш салудың нәтижесінде қан кету мен ауырсыну сезінетінін хабарлауы мүмкін. Емдеу қажеттілігін анықтау үшін өмір сапасына қатысты сауалнамалар жүргізілуі мүмкін. Ішкі жамбас тексеруі және ректальды саусақтық тексеру сыртқа шығу деңгейін және қынап тіршекшесінің тонусын бағалау үшін жасалады.
The diagnosis of a rectocele primarily occurs with a physical examination and an interview where symptoms of difficulty defecating are reported. Women often mention the need to insert a finger in the vagina or use of suppositories and/or enemas to aid in having a bowel movement. They may report that strenuous pushing to defecate causes bleeding and pain. Surveys about the impact on quality of life may be administered to aid in determining the need for treatment. A pelvic exam and digital rectal exam are done to evaluate the amount of protrusion and anal sphincter tone.
Хирургиялық емес
Емдеу проблеманың ауырлығына байланысты, және диетадағы өзгерістер (тамақтандыруда талшық пен судың мөлшерін арттыру), Кегель жаттығулары сияқты кіші кеңсе жаттығулары, нәжісті жұмсартқыштарды қолдану, менопаузадан кейінгі әйелдерге гормоналды алмастыру терапиясы және қынапқа пессарий салу сияқты хирургиялық емес әдістерді қамтуы мүмкін. Қынапқа салынатын пессарийлер пролапсты және оған байланысты симптомдарды дереу жеңілдетеді. Күнделікті 25-30 грамм талшыққа толы тамақтану, сондай-ақ судың мөлшерін арттыру (көбінесе күніне 6-8 стақан) іш қатудың және ішек қозғалысы кезіндегі қиындықтардың алдын алуға көмектеседі, сонымен қатар ректоцеле симптомдарын жеңілдетеді.
Treatment depends on the severity of the problem, and may include non surgical methods such as changes in diet (increase in fiber and water intake), pelvic floor exercises such as Kegel exercises, use of stool softeners, hormone replacement therapy for post menopausal women and insertion of a pessary into the vagina. Vaginal pessaries can immediately relieve prolapse and prolapse related symptoms. A high fiber diet, consisting of 25–30 grams of fiber daily, as well as increased water intake (typically 6–8 glasses daily), help to avoid constipation and straining with bowel movements, and can relieve symptoms of rectocele.
Хирургиялық
Симптомдар хирургиялық емес емдеуге қарамастан жалғаса берсе және күнделікті өмірге елеулі түрде кедергі келтірсе, ректоцелені түзету үшін операция жасалуы мүмкін.
Surgery can be done to correct rectocele when symptoms continue despite the use of non surgical management, and are significant enough to interfere with activities of daily living.