Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық федералдық сайлаудың 2004 жылғы уақыт жолсызымы.
Timeline of the Canadian federal election, 2024
Төменде 2004 жылғы Канадалық федералдық сайлаудың уақыт жолсызымы келтірілген. Сайлау туралы жалпы ақпарат 2004 жылғы Канадалық федералдық сайлау мақаласында бар.
The following is a timeline of the Canadian federal election, 2004. More on the election in general is available in the article 2004 Canadian federal election.
2002 жыл
13 мамыр Канаданың Либералдық партиясы ел бойынша өткен жеті қосымша сайлауда Квебек провинциясындағы екі округте, Ньюфаундленд және Лабрадорда, сондай-ақ Манитобада қайта сайланды. Виндзор-Батыс округінде Брайан Масс сайланған Жаңа демократиялық партиядан (NDP) және Рекс Барнс сайланған Канаданың Прогрессивті консервативтік партиясынан жеңіліс тапты. Канадалық Альянстың жетекшісі Стивен Харпер Калгаридің Оңтүстік-Батыс округінде оңай жеңіске жетіп, бұрынғы Реформа партиясының жетекшісі Престон Мэннингтің орнын басты. 2 маусым Пол Мартин Қаржы министрі лауазымынан кетті. Оның орнына Джон Мэнли тағайындалды. 21 тамыз Премьер-министр Жан Кретьен 2004 жылдың ақпан айында лауазымынан кететінін канадалықтарға хабарлады. 9 желтоқсан Квебек блогы қосымша сайлауларда екі орынды сақтап қалды: Бертье—Монкальм округінде Роджер Годе, Мишель Белльюмердің орнына, ал Лак-Сен-Жан—Сагеней округінде Себастьен Ганьон, Стефан Тремблайдың орнына сайланды. Екі сайлауда да жеңіске жеткеніне қарамастан, бұл сайлаулар өте тартысты болды, әсіресе 2000 жылғы сайлауда осы округтер тиісінше 15 000 және 14 000 дауыспен жеңіп алынған еді.
May 13 In seven by elections across the country, the Liberal Party of Canada is re elected in two ridings in Quebec, one in Newfoundland and Labrador, and one in Manitoba while losing one to the New Democratic Party (NDP) in Windsor West, where Brian Masse was elected, and one to the Progressive Conservative Party of Canada, when Rex Barnes was elected. The leader of the Canadian Alliance, Stephen Harper wins easily in Calgary Southwest, replacing out going former Reform Party of Canada leader Preston Manning. June 2 Paul Martin resigns as Minister of Finance. John Manley is named to replace him. August 21 Prime Minister Jean Chrétien tells Canadians he will step down in February 2004. December 9 The Bloc Québécois is able to hold on to two seats in by elections electing Roger Gaudet in Berthier—Montcalm, replacing Michel Bellehumeur, and electing Sébastien Gagnon in Lac Saint Jean—Saguenay, replacing Stéphan Tremblay. Despite winning both elections, these elections were very close, especially since in the 2000 election these seats were won by 15 000 and 14 000 votes respectively.
2003 жыл
25 қаңтарда Торонтода өткен партиялық съезде Джек Лейтон Жаңа демократиялық партияның жетекшісі болып сайланды. Лейтон бірінші турда 53,5% дауыспен жеңіске жетті. 5 ақпан Пьеррет Венне Квебек блогының фракциясынан шеттетілді, ал 6 ақпанда Блоктың тәуелсіз мүшесі ретінде отырды. 14 ақпан Джим Харрис Канаданың Жасыл партиясының жаңа басшысы болып сайланды. 12 мамыр Либералды партия сайлау арқылы тағы бір орыннан айырылды, бұл жолы Прогрессивті консервативті партияға, өйткені Гэри Шелленбергер Джон Александр Ричардсонды Перт-Миддлсекс округінде алмастырды. 31 мамыр Питер Маккей көшбасшылыққа үміткер Дэвид Орчардпен келісім жасасқаннан кейін Прогрессивті консервативті партияның басшылығын жеңді. Маккей Солтүстік Америка еркін сауда келісімін қайта қарауға уәде берді, сондай-ақ Канадалық Альянспен сайлаудағы ынтымақтастық туралы келісім жасалмауға уәде берді, бұл уәде кейіннен бұзылды. 16 маусым Квебек блогы тағы екі орын жоғалтты, бұл жолы Канаданың Либералды партиясының Кристиан Жобин Левис-Шут де ла Шаудиерде BQ Антуан Дубедің орнын алмастырды, ал Либералды партияның Гилберт Барретт Темискамингуде BQ Пьер Брайеннің орнын алмастырды. 9 қыркүйек Оттава орталығынан депутат Мак Харб Канада Сенатына тағайындалды, ол орын 2004 жылғы сайлауға дейін бос қалды. Оттавалық заңгер Ричард Махони алдағы сайлауда либералды партияның осы округтегі өкілі болады. 15 қазан Канадалық Альянс пен Прогрессивті консервативтік партия Канаданың консервативтік партиясы деп аталатын жаңа партияны құру жоспарларын жариялады. 14 қарашада Пол Мартин Канада Либералды партиясының басшысы болып, Шила Коппсқа қарсы 3,455 дауыстан 3242 дауыс жинады. 27 қарашада Канадалық Альянс партиясының басшысы Стивен Харпер Альянс парламенті мүшесі Ларри Спенсерді гомофобиялық пікірлерінен кейін отбасылық құндылықтарды сынға алған ретінде жұмыстан босатты. 28 қараша Канаданың Либералды партиясының мүшесі Джон Мэнли саясаттан зейнетке шығуын жариялады. 3 желтоқсан Парламент мүшесі Роберт Ланкто Квебека блогынан Канаданың Либералды партиясына қосылатынын жариялап, баспасөзге: "40 жыл бойы егемендік туралы армандағаннан кейін мен өзімге армандау жақсы деп айттым, бірақ белгілі бір сәтте сіз оянуыңыз керек" деді. Сондай-ақ, 3 желтоқсанда Табиғи ресурстар министрі Херб Дхаливал өзінің қайта сайлануға бармайтынын мәлімдеді. 5 желтоқсан Канадалық Альянс 96% көпшілікпен Прогрессивті консервативтік партиямен бірігуді қолдады. 6 желтоқсан Прогрессивті консервативтік партия 90% көпшілікпен Канадалық Альянспен бірігуді қолдады. 8 желтоқсан Канаданың Консервативтік партиясы ресми түрде Канада сайлауында тіркелді. Партияның бірінші уақытша басшысы сенатор Джон Линч Стаунтон, ресми көшбасшылық жарысы 2004 жылдың наурызына жоспарланған. Үш прогрессивті консервативті депутаттар (Джо Кларк, Джон Херрон және Андре Башан) жаңа партияның мүшелері ретінде отырмайды, бірақ өздерінің мерзімдерін Тәуелсіз прогрессивті консерваторлар ретінде аяқтайды деп хабарлады. 9 желтоқсан Сенаторлар Лоуэлл Мюррей, Норман Аткинс және Уильям Дуди жаңа Консервативтік партияға қосылмауды шешкен алғашқы сенаторлар болып табылады, егер спикер рұқсат берсе, Прогрессивті Консервативтік партияда қалуды таңдайды. Сондай-ақ 9 желтоқсанда Либералды партияның көшбасшылыққа үміткер Шила Копс премьер-министр Пауль Мартиннің оған ұсынған қамқорлық тағайындауын қабылдамады. Ол өзінің сайлау округін сақтап қалу үшін күресуге тиіс, өйткені Канаданың сайлау округтері қайта құрылды, енді ол оны депутат Тони Валеримен бөліседі. 10 желтоқсан Скотт Брисон, прогрессивті консервативті депутат, фракциядан өтіп, Канаданың Либералды партиясымен бірге отырды. Брисон - жаңа Консервативтік партиямен бірге отырмауға шешім қабылдаған 15 мүшесі бар фракцияның төртінші мүшесі. 11 желтоқсан Бұрынғы Ауыл шаруашылығы министрі Лайл Ванклиф 2004 жылғы сайлауға қатыспайтынын мәлімдеді. 12 желтоқсан Пол Мартин Канаданың 21-ші премьер-министрі ретінде өзінің кабинетімен бірге ант берді. Белгілі министрлерге Ішкі қауіпсіздікте вице-премьер Анн МакЛеллан, Қаржыда Ральф Гудейл, Денсаулық сақтау және үкіметаралық істерде Пьер Петтигрю, Өнеркәсіпте Лусьен Робилард, Әділетте Ирвин Котлер, Сыртқы істерде Билл Грэм және Қорғаныс саласында Дэвид Пратт жатады. Канаданың премьер-министрі болған Жан Кристиен өзінің соңғы күні Төменгі палатадағы орындығынан бас тартады. 18 желтоқсан Бұрынғы НДП жетекшісі Эд Бродбент алдағы сайлауда Оттава орталығы округінен сайлауға түсемін деп хабарлады.
January 25 Jack Layton is elected leader of the NDP at the party's convention in Toronto. Layton wins on the first ballot, with 53.5% of the vote. February 5 Pierrette Venne is suspended from the caucus of the Bloc Québécois, and on February 6 sits as an Independent member of the Bloc. February 14 Jim Harris is elected as the new leader of the Green Party of Canada. May 12 The Liberal Party loses another seat through by elections, this time to the Progressive Conservative Party as Gary Schellenberger replaces John Alexander Richardson in the riding of Perth—Middlesex. May 31 Peter MacKay wins the Progressive Conservative leadership after forming a deal with leadership candidate David Orchard. MacKay promised a review of the North American Free Trade Agreement, and also promised that no deal on electoral cooperation would be made with the Canadian Alliance, a promise he would later break. June 16 The Bloc Québécois lose two more seats, this time in by elections as the Liberal Party of Canada's Christian Jobin replaces the out going BQ Antoine Dubé in Lévis—Chutes de la Chaudière, and the Liberals' Gilbert Barrette replaces the out going BQ Pierre Brien in Témiscamingue. September 9 Ottawa Centre MP Mac Harb is appointed to the Senate of Canada, leaving the seat vacant until the 2004 election. Ottawa lawyer Richard Mahoney will be the Liberals' representative for the riding in the upcoming election. October 15 The Canadian Alliance and the Progressive Conservative Party announce plans to unite to form a new party called the Conservative Party of Canada. November 14 Paul Martin officially becomes leader of the Liberal Party of Canada winning 3,242 of 3,455 votes against Sheila Copps. November 27 Canadian Alliance Party leader Stephen Harper fires Alliance Member of Parliament Larry Spencer as Family Values Critic after his anti gay remarks. November 28 Liberal Party of Canada member John Manley announces his retirement from politics. December 3 Member of Parliament Robert Lanctôt announces his departure from the Bloc Québécois to join the Liberal Party of Canada, saying to the press: "After dreaming about sovereignty for 40 years, I said to myself that dreaming is fine, but at a certain point you have to wake up." Also on December 3, Natural Resources Minister Herb Dhaliwal states that he will not seek re election. December 5 The Canadian Alliance votes with a 96% majority in favour of merging with the Progressive Conservative Party. December 6 The Progressive Conservative Party votes with a 90% majority in favour of merging with the Canadian Alliance. December 8 The Conservative Party of Canada is officially registered with Elections Canada. The party's first interim leader is Senator John Lynch Staunton, with a formal leadership race scheduled for March 2004. Three Progressive Conservative MPs (Joe Clark, John Herron and André Bachand) announce that they will not sit as members of the new party, but will serve out their terms as Independent Progressive Conservatives. December 9 Senators Lowell Murray, Norman Atkins and William Doody are the first senators to decide not join the new Conservative Party, choosing to remain in the Progressive Conservative Party if the Speaker will let them. Also on December 9, Liberal leadership runner up Sheila Copps refuses Prime Minister designate Paul Martin's patronage appointment proposal for Copps. She will have to fight to retain her riding, as Canada's ridings have been redrawn, and she now shares it with MP Tony Valeri. December 10 Scott Brison, Progressive Conservative MP, crosses the floor, and sits with the Liberal Party of Canada. Brison is the fourth PC MP, out of an original caucus of 15, to decide not to sit with the new Conservative Party. December 11 Former Agriculture Minister Lyle Vanclief announces he will not run in the 2004 election. December 12 Paul Martin is sworn in as Canada's 21st Prime Minister, along with his cabinet. Notable ministers include Deputy Prime Minister Anne McLellan in Domestic Security, Ralph Goodale in Finance, Pierre Pettigrew in Health and Intergovernmental Affairs, Lucienne Robillard in Industry, Irwin Cotler in Justice, Bill Graham in Foreign Affairs and David Pratt in Defence. Jean Chrétien, on his last day as Prime Minister of Canada, resigns his seat in the House of Commons. December 18 Former NDP leader Ed Broadbent announces he will be running in the riding of Ottawa Centre in the upcoming election.