Балалар құқықтары

Кіріспе

Балалардың адам құқықтары

Балалардың құқықтары немесе балалардың құқықтары – адам құқықтарының ерекше тобы болып табылады, олар кәмелетке толмағандарға берілетін арнайы қорғау мен күтімге ерекше назар аударады. 1989 жылғы Балалар құқықтары конвенциясы (БҚК) баланың «он сегіз жасқа толмаған кез келген адам, егер балаға қатысты қолданылатын заң бойынша одан ертерек кәмелетке жетсе, басқаша» деп анықтайды. Балалардың құқықтарына ата-анасымен қарым-қатынас құруға, жеке сәйкестікке, сондай-ақ денелік қорғауға, тамаққа, мемлекеттік білімге тең қол жеткізуге, денсаулық сақтауға және баланың жасына және даму деңгейіне сәйкес келетін қылмыстық заңдарға, баланың азаматтық құқықтарын тең қорғауға және баланың нәсілі, жынысы, сексуалдық бағдары, гендерлік идентификациясы, ұлттық шығу тегі, діні, мүгедектігі, тері түсі, ұлты немесе басқа да ерекшеліктеріне қарай кемсітушілікке ұшырамайтындығына құқығы кіреді. Балалардың құқықтарын түсіндіру балалардың дербес әрекет ету қабілетіне мүмкіндік беруден бастап, балалардың физикалық, психикалық және эмоционалдық зорлық-зомбылықтан қорғалғанын қамтамасыз етуге дейін, бірақ «зорлық-зомбылық» дегеніміз не – талқылауға ашық мәселе. Басқа анықтамалар күтім мен тәрбиелеуге құқықтарды қамтиды. Халықаралық құқықта «жасөспірімдер», «өспірімдер» немесе «жастар» сияқты жастарды сипаттау үшін басқа терминдердің анықтамасы жоқ, бірақ балалар құқықтары қозғалысы жастар құқықтары қозғалысынан ерекшеленеді. Балалар құқықтары саласы заң, саясат, дін және мораль салаларын қамтиды.

Дәлелдеулері

Заң бойынша кәмелетке толмаған балалар әлемнің ешбір белгілі заң жүйесінде өздері үшін дербес шешім қабылдау құқығына ие емес. Оның орнына, осы құқық ата-аналар, әлеуметтік жұмыскерлер, мұғалімдер, жастармен жұмыс істейтіндер және басқа да ересек тәрбиешілерге, жағдайға қарай беріледі. Кейбіреулер бұл жағдай балалардың өз өміріне жеткілікті бақылауды жүзеге асырмауына және оларды әлсіз етеді деп санайды. Луи Альтхассер осы заңдық механизмді балаларға қатысты "құғысшы мемлекеттік аппараттар" деп сипаттаған. Кейбір сарапшылар үкіметтік саясат сияқты құрылымдар ересектердің балаларды зорлауы мен пайдалануын жасыру үшін құрылған деп санайды, бұл балалардың кедейлігіне, білім алу мүмкіндігінің шектелуіне және бала еңбегіне әкеп соқтырады. Осы көзқарас бойынша, балаларды қоғам өз қарым-қатынасын қайта қарастыру қажетті азшылық топ ретінде қарастыру керек. Зерттеушілер балаларды қоғамның қатысушылары ретінде тану қажеттігін, олардың құқықтары мен міндеттерінің барлық жаста мойындалуын қажет етеді деп анықтады.

Балалардың құқықтарын тарихи анықтау

Уильям Блэкстоун (1765–1769 жж.) балаға қатысты ата-ананың үш міндетін: асырау, қорғау және тәрбиелеуді мойындады. Қазіргі заманғы тілмен айтқанда, бала ата-анасынан осыларды алуға құқылы. Ұлттар Лигасы 1924 жылы Балалардың құқықтары туралы Женева декларациясын қабылдады, онда баланың қалыпты дамуы үшін қажетті жағдайларды алуға құқығы, аш баланың тамақтандырылу құқығы, ауру баланың денсаулық сақтауды алу құқығы, дамызда жоқ баланың түзетуге құқығы, жетім балалардың баспана алу құқығы және қанаушылықтан қорғалу құқығы жарияланды. Біріккен Ұлттар Ұйымының 1948 жылғы Адам құқықтарының жалпы декларациясы 25(2)-бабында аналық пен балалыққа «ерекше қорғау мен көмек» қажеттігін және барлық балалардың «әлеуметтік қорғанысқа» құқығын мойындады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы 1959 жылы БҰҰ-ның Балалар құқықтары туралы декларациясын қабылдады, онда балалардың құқықтарын қорғаудың он принциптері, соның ішінде құқықтардың жалпыға бірдейлігі, ерекше қорғауға құқығы және кемсітушіліктен қорғау құқығы сияқты басқа да құқықтар баяндалды. Балалардың құқықтарын анықтау бойынша келісім соңғы елу жылда айқындалды. 1973 жылы Хиллари Клинтон (сол кезде заңгер) жариялаған басылымда балалардың құқықтары – «анықтама қажетті ұран» екені айтылды. Кейбір зерттеушілердің пікірінше, балалардың құқықтары туралы түсінік әлі де толық анықталмаған, кем дегенде біреуі балалардың құқықтарына қатысты жалпы қабылданған анықтама немесе теория жоқ деп санайды. Балалар құқықтары заңнамасы – баланың өмірімен заңның қиылысқан жері ретінде анықталады. Ол жасөспірімдердің құқық бұзушылығын, қылмыстық сот жүйесіне қатысқан балаларға тиісті процестік құқықтарды, лайықты өкілдік етуді және тиімді оңалту қызметтерін; мемлекеттік қамқорлықтағы балаларға күтім мен қорғауды; барлық балаларға олардың нәсіліне, жынысына, сексуалдық бағдарына, гендерлік идентификациясына, ұлттық тегіне, дініне, мүгедектігіне, түсіне, ұлтына немесе басқа да ерекшеліктеріне қарамастан білім беруді қамтамасыз етуді және денсаулық сақтау мен қорғауды қамтиды.

Sir William Blackstone (1765 9) recognized three parental duties to the child: maintenance, protection, and education. In modern language, the child has a right to receive these from the parent. The League of Nations adopted the Geneva Declaration of the Rights of the Child (1924), which enunciated the child's right to receive the requirements for normal development, the right of the hungry child to be fed, the right of the sick child to receive health care, the right of the backward child to be reclaimed, the right of orphans to shelter, and the right to protection from exploitation. The United Nations Universal Declaration of Human Rights (1948) in Article 25(2) recognized the need of motherhood and childhood to "special protection and assistance" and the right of all children to "social protection". The United Nations General Assembly adopted the United Nations Declaration of the Rights of the Child (1959), which enunciated ten principles for the protection of children's rights, including the universality of rights, the right to special protection, and the right to protection from discrimination, among other rights. Consensus on defining children's rights has become clearer in the last fifty years. A 1973 publication by Hillary Clinton (then an attorney) stated that children's rights were a "slogan in need of a definition". According to some researchers, the notion of children's rights is still not well defined, with at least one proposing that there is no singularly accepted definition or theory of the rights held by children. Children's rights law is defined as the point where the law intersects with a child's life. That includes juvenile delinquency, due process for children involved in the criminal justice system, appropriate representation, and effective rehabilitative services; care and protection for children in state care; ensuring education for all children regardless of their race, gender, sexual orientation, gender identity, national origin, religion, disability, color, ethnicity, or other characteristics, and; health care and advocacy.

Физикалық құқықтар

Еуропа Кеңесі Парламенттік Ассамблеясының Әлеуметтік мәселелер, денсаулық сақтау және тұрақты даму жөніндегі комитетінің баяндамасында Комитетті алаңдататын бірнеше сала аталып өтті, соның ішінде "қыздардың жыныс мүшелерін кесу, діни себептермен жас ұлдарды сүндеттеу, интерсекс балалардың жағдайындағы ерте жастағы медициналық араласу және балаларды пирсинг, татуировка немесе пластикалық хирургия жасауға мәжбүрлеу немесе оған бағыну" сияқты рәсімдер бар. Ассамблея 2013 жылы 47 мүше мемлекетін балалардың дене тұтастығын қамтамасыз ету үшін көптеген шаралар қабылдауға шақыратын міндеттемесіз резолюция қабылдады. Балалар құқықтары туралы конвенцияның 19-бабы тараптарға "балаларды барлық түрдегі физикалық немесе психикалық зорлық-зомбылықтан, жарақаттан, зорлық-қанаудан, немқұрайлылықтан, қанаудан және қанаушылықпен қараудан қорғау үшін барлық тиісті заңнамалық, әкімшілік, әлеуметтік және білім беру шараларын қабылдауға" міндеттейді. Балалар құқықтары жөніндегі комитет 19-бапты дене жазасын тыйым салатын ретінде түсіндіреді, сондай-ақ "барлық қатысушы мемлекеттердің дене жазасын тыйым салуға және жоюға жедел әрекет етуге міндетті" екенін айтады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комитеті Азаматтық және саяси құқықтар туралы халықаралық пактінің 7-бабындағы "қатыгез, адамдыққа жатпайтын немесе қорлаушылықпен қарау немесе жазалау" ережесінің балаларға, соның ішінде балаларға дене жазалауға да қатысы бар екенін түсіндірді. Ньюэлл (1993) "балалардың дене тұтастығын қорғауға бағытталған күш-жігер барлық балалардың құқықтарын қорғауға бағытталған күш-жігердің ажырамас бөлігі болуы керек" деп мәлімдеді. Америка педиатрия академиясының (АПА) биоэтика жөніндегі комитеті (1997) Балалар құқықтары туралы конвенцияға (1989) сілтеме жасап, "әрбір баланың алдын алуға болатын аурулар мен жарақаттардан азат болып өсуге және дамуға мүмкіндігі болуы керек" деп мәлімдеді.

Интерсексуалдық құқықтар

Интерсекс балалар – туған кезде немесе даму барысында қалыптан тыс жыныстық белгілері бар балалар. Тарихи тұрғыдан алғанда, интерсекс балалар еріксіз хирургиялық тағайындауға және кейін гормондық терапияға ұшыраған, осы арқылы оларға бинарлық жыныс/гендер тағайындалған, бұл көбінесе пациенттерден жасырылған; АҚШ-та бұл жүйе «тәрбиелеудің оңтайлы гендері» деп белгілі болды, және ISNA сияқты ұйымдар оны қатты сынға алды. Интерсекс балалар көбінесе жоғары деңгейдегі психикалық стресс пен стигматизацияға, сондай-ақ атипиялық дене құрылысы немесе медициналық процедураларға байланысты оқшалануға ұшырайды. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының интерсекс балаларға қатысты стандартты күтім көрсету ережесі – шұғыл операция қажет болмаса, баланың өздігінен шешім қабылдауға жеткілікті жасқа келгенше барлық операцияларды кейінге қалдыру. Интерсекс адамдарының да гендерлік дисфория даму ықтималдығы жалпы халықтан жоғары. InterACT және интерсекс азаматтық қоғамдық ұйымдары интерсекс жастарды қолдау және олардың құқықтарын қорғау, сондай-ақ интерсекс мәселелеріне қатысты қажетсіз медициналық араласу мен ұятты тоқтату мақсатында жұмыс істейді.

Басқа мәселелер

Балалардың құқықтарына қатысты басқа да мәселелер балаларды әскери қолдану, бала сату, балалар проституциясы және балалар порнографиясы болып табылады.

Балалардың құқықтары мен жастардың құқықтары арасындағы айырмашылық

Мысалы, көптеген елдерде балаларға дауыс беруге, үйленуге, алкоголь сатып алуға, жыныстық қатынасқа түсуге немесе ақы төленетін жұмыс істеуге рұқсат етілмейді. Жастар құқықтары қозғалысының пікірінше, балалар құқықтары мен жастар құқықтары арасындағы басты айырмашылық – балалар құқықтарын қолдаушылар әдетте балалар мен жастарды қорғауды құруға және күшейтуге ұмтылса, жастар құқықтары (әлдеқайда кіші қозғалыс) балалар мен/немесе жастардың еркіндігін кеңейтуді және сайлау құқығы сияқты құқықтарды қолдайды.

Ата-аналық өкілеттік

Ата-аналарға балаға қатысты міндеттерін орындау үшін жеткілікті құқықтар беріледі. "Ақылға қонымды тәрбие" мен балалардың құқықтары арасындағы қақтығысты шешуге бағытталған, ата-аналарға құқықтарға негізделген тәсілдерді ұсынатын теориялар бар. Бұл мәселе, әсіресе, кәмелетке толмағандардың эмансипациясына қатысты сот ісінде және балалардың ата-аналарын сотқа шақырған жағдайларда маңызды болып табылады. Ажырасу және балаға қамқорлық беру ісінде баланың екі ата-анасымен де қарым-қатынас құру құқығы баланың мүддесін анықтаудағы маңызды фактор ретінде көбірек танылған. Кейбір мемлекеттер ортақ тәрбиенің балалардың мүддесіне сай екендігін презумпциялайтын заңдар қабылдады.

Ата-аналық өкілеттіліктің шектелуі

Ата-аналар балаларына толық билікке ие емес. Ата-аналар балаларды тастап кету, зорлық-зомбылық көрсету және оларға немқұрайлы қарауға қатысты қылмыстық заңдарға бағынады. Халықаралық құқық бойынша, дін танудың еркіндігі қоғамдық қауіпсіздік, қоғамдық тәртіп, денсаулық сақтау немесе моральдық нормаларды қорғау, сондай-ақ басқалардың құқықтары мен бостандықтарын қорғау мақсатымен шектелуі мүмкін. Соттар ата-аналық өкілеттіктер мен іс-әрекеттерге қосымша шектеулер қойды. АҚШ Жоғарғы Соты Prince v. Massachusetts ісі бойынша шешім шығарды, онда ата-ананың діні баланың қауіпсіздігіне қатер тудыруға рұқсат етпейді. Апелляциялық Лордтар Gillick v West Norfolk and Wisbech Area Health Authority және басқа іс бойынша шешім шығарды, онда ата-аналық құқықтар баланың жасы мен қабілетіне байланысты азаяды, бірақ бала толыққанды жасқа келгенге дейін толығымен жойылмайды. Ата-аналық құқықтар ата-ананың балаға қатысты міндеттерінен туындайды. Міндет болмаған жағдайда, ата-аналық құқықтар да болмайды. Канада Жоғарғы Соты E (Mrs) v Eve ісі бойынша шешім шығарды, онда ата-аналар терапиялық емес стерилизацияға келісім бере алмайды. Канада Жоғарғы Соты B. (R.) v. Children's Aid Society of Metropolitan Toronto ісі бойынша: Балалар, әсіресе өмірге және жеке қауіпсіздікке құқықтарын қорғау арқылы, Хартиядан күдіксіз пайда көреді, бірақ олар өздерінің осы құқықтарын қорғай алмайды, сондықтан қоғам ата-аналар өздерінің таңдау еркіндігін балаларының құқықтарына зиян келтірмейтіндей етіп пайдаланады деп есептейді. Adler (2013) ата-аналар балаларды емдеуге жатпайтын сүндеттеуге келісім беруге құқылы емес екенін айтады. (1914–37) жылдары «балаларды азат ету» құндылығын ұстанып, Англиядағы «жақсы» бастауыш мектепті анықтауға көмектесті. Олардың конференциялары ЮНЕСКО ұйымы мен «Жаңа білім беру қоры» ұйымына әсер етті. А. С. Нилдің 1915 жылғы «Мұғалімнің күнделігі» кітабы, мектеп директорының балалардың бостандығы мен бақытына негізделген мектепке өтуі туралы жазған күнделігі, осы қозғалыстың батырларын мақтататын мәдени өнім ретінде қарастырылуы мүмкін.

Parents do not have absolute power over their children. Parents are subject to criminal laws against abandonment, abuse, and neglect of children. International human rights law provides that manifestation of one's religion may be limited in the interests of public safety, for the protection of public order, health or morals, or for the protection of the rights and freedoms of others. Courts have placed other limits on parental powers and acts. The Supreme Court of the United States, in the case of Prince v. Massachusetts, ruled that a parent's religion does not permit a child to be placed at risk. The Lords of Appeal in Ordinary ruled, in the case of Gillick v West Norfolk and Wisbech Area Health Authority and another, that parental rights diminish with the increasing age and competency of the child, but do not vanish completely until the child reaches majority. Parental rights are derived from the parent's duties to the child. In the absence of duty, no parental right exists. The Supreme Court of Canada ruled, in the case of E (Mrs) v Eve, that parents may not grant surrogate consent for non therapeutic sterilization. The Supreme Court of Canada has ruled, in the case of B. (R.) v. Children's Aid Society of Metropolitan Toronto:
While children undeniably benefit from the Charter, most notably in its protection of their rights to life and to the security of their person, they are unable to assert these rights, and our society accordingly presumes that parents will exercise their freedom of choice in a manner that does not offend the rights of their children. Adler (2013) argues that parents are not empowered to grant surrogate consent for non therapeutic circumcision of children. (1914–37) stood for the value of 'liberating the child' and helped to define the 'good' primary school in England until the 80s. Their conferences inspired the UNESCO organisation, the New Education Fellowship. A. S. Neill's 1915 book A Dominie's Log (1915), a diary of a headteacher changing his school to one based on the liberation and happiness of the child, can be seen as a cultural product that celebrates the heroes of this movement.

Қарсылық

Балалар құқықтарына қарсылық қазіргі қоғамдағы кез келген тенденциядан бұрын-ақ пайда болған, оның дәлелі 13 ғасырға дейін сонатын жазбаша мәлімдемелерде кездеседі. Балалар құқықтарына қарсылар жастарды ересектер әлемінен, оның шешімдері мен жауапкершілігінен қорғау қажет деп есептейді. Ересектер басымдылық танытатын қоғамда балалық шақ – күнәсіздік, жауапкершілік пен қақтығыстардан алыс, тек ойын-қуанышқа толы кезең ретінде қабылданады. Қарсылықтың көп бөлігі ұлттық егемендік, штаттардың құқықтары, ата-ана мен бала арақатынасы сияқты мәселелермен байланысты. Сондай-ақ, қаржылық қиындықтар мен балалар құқықтарына қарсы тұратын дәстүрлі құндылықтар да айтылады. Балалар құқықтары тұжырымы АҚШ-та көп назар қажет еткен.

Халықаралық адам құқықтары құқығы

Адам құқықтары туралы жалпы декларация бүгінгі күні балалар құқықтарының барлық халықаралық құқықтық стандарттарының негізі саналады. Әлем бойынша балалар құқықтарын қамтитын бірнеше конвенция мен заң бар. Осы құқықтарға қазіргі және тарихи құжаттар әсер етеді, соның ішінде Балалар құқықтары туралы декларация. БҰҰ-ның балалар құқықтары конвенциясы (КРК) – 196 мемлекет ратификациялаған, ең көп ратификацияланған адам құқықтары шарты; АҚШ оны ратификацияламаған жалғыз ел. КРК төрт негізгі принципке негізделген: кемсітушілік болмауы принципі; баланың ең жақсы мүддесі; өмірге құқық, тірі қалу және даму құқығы; сондай-ақ баланың пікірін оның жасына және есейгендігіне қарай, оған қатысты шешімдер қабылдағанда ескеру. КРК, Халықаралық қылмыстық сот, Югославия және Руанда трибуналдары, Сьерра-Леонеге арналған арнайы сот сияқты халықаралық қылмыстық жауапкершілік механизмдерімен бірге балалар құқықтарының әлемдік деңгейдегі беделін едәуір арттырды.

Вена декларациясы мен іс-қимыл бағдарламасы

Вена декларациясы мен іс-қимыл бағдарламасының II бөлімінің 47-тармағы барлық елдерді Дүниежүзілік саммит іс-қимыл жоспарындағы мақсаттарға қол жеткізу үшін, халықаралық ынтымақтастық көмегімен, қолда бар ресурстарын барынша пайдалана отырып, шаралар қабылдауға шақырады. Сондай-ақ, мемлекеттерді Балалар құқықтары туралы конвенцияны ұлттық іс-қимыл жоспарларына енгізуге шақырады. Осы ұлттық іс-қимыл жоспарлары және халықаралық күш-жігер арқылы нәрестелер мен аналардың өлім-жітімін азайтуға, нашар тамақтану мен сауатсыздықты төмендетуге, қауіпсіз әуе су мен негізгі білімге қол жеткізуге ерекше мән берілуі тиіс. Қажет болған жағдайда, табиғи апаттар мен қарулы қақтығыстардың нәтижесінде туындаған қиын жағдайлармен күресу және ең нашар жағдайдағы балалар мәселесін шешу үшін ұлттық іс-қимыл жоспарлары жасалуы керек. Бұдан әрі, 48-тармақ барлық мемлекеттерді, халықаралық ынтымақтастық көмегімен, ерекше қиын жағдайлардағы балалардың өзекті мәселесін шешуге шақырады. Балаларды пайдалану мен зорлық-зомбылыққа қарсы белсенді күрес жүргізілуі керек, оның ішінде осы құбылыстардың түпкі себептерін жою арқылы. Қыз балаларды өлтіру, бала еңбегінің зиянды түрлері, балаларды және олардың мүшелерін сату, балалардың жыныстық эксплуатациясы, балалар порнографиясы және басқа да жыныстық зұлымдық түрлеріне қарсы тиімді шаралар қабылдануы қажет. Бұл, Қарулы қақтығыстарға балаларды тарту туралы қосымша хаттаманы және Балаларды сату, балалардың жыныстық эксплуатациясы және балалар порнографиясы туралы қосымша хаттаманы қабылдауға әсер етті.

Атқару

Балалардың құқықтарын қамтамасыз ету үшін түрлі құқық қорғау ұйымдары мен механизмдер бар. Олардың қатарында Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының балаларға арналған арнайы сессиясы үшін Балалар құқықтары тобы да бар. Ол Балалар құқықтары туралы конвенцияны толыққанды жүзеге асыру және оның орындалуын қадағалау, сондай-ақ БҰҰ Бас Ассамблеясының балаларға арналған арнайы сессиясы мен оған дайындық процесінде балалар құқықтарына басымдық беру мақсатымен құрылды. Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі кеңесі "әлемдегі адам құқықтарының бұзылуларын айыптауда саяси ықпалға ұшыраған Адам құқықтары жөніндегі комиссиядан гөрі бейтарап, сенімді және тиімді болуы мүмкін деген үмітпен" құрылды. Балалар құқықтары жөніндегі конвенция жөніндегі ҮЕҰ тобы – 1983 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Балалар құқықтары жөніндегі конвенциясын іске асыруды жеңілдету үшін құрылған халықаралық үкіметтік емес ұйымдардың коалициясы.

Ұлттық заң

Әлемнің көптеген елдерінде балалар құқықтары жөніндегі омбудсмендер немесе балалар комиссарлары бар, олардың ресми, мемлекеттік міндеті – жеке азаматтардың балалар құқықтарына қатысты шағымдарын қарастырып, шешу арқылы қоғамның мүддесін қорғау болып табылады. Балалар омбудсмендері корпорацияда, газетте, ҮЕҰ-да немесе тіпті жалпы халыққа қызмет ете алады.

АҚШ заңдары

Құрама Штаттар Баланы құқықтары туралы конвенцияға қол қойған, бірақ оны ратификацияламаған. Осының салдарынан, АҚШ-та балалардың құқықтары жүйелі түрде іске асырылмаған. Балаларға, әдетте, Конституцияда көзделген негізгі құқықтар беріледі, бұл Америка Құрама Штаттары Конституциясының он төртінші түзетуімен бекітілген. Аталған түзетудегі тең қорғау қағидасы некеде туған немесе тумаған балаларға қолданылады, бірақ әлі дүниеге келмеген балаларды қамтымайды. Бұл АҚШ Жоғарғы Сотының 1967 жылғы «Ин ре Голт» шешімімен нығайтылды. Бұл сот процесінде Аризона штатының 15 жасар Джеральд Гоулты жергілікті полиция әдепсіз телефон соққаны үшін ұстап алды. Ол 21 жасқа толғанға дейін Аризона штатының өнеркәсіптік мектебіне қамалды, өйткені ересек көршісіне сыртқы әдепсіздік телефон арқылы жеткізгені үшін. 8–1 дауыспен Сот, 18 жасқа толмаған адамдар мекемеге жіберуге байланысты тыңдауда хабарлауға және адвокаттың көмегіне, куәлерді тексеруге және өзін-өзі айыптаудан қорғануға құқылы екенін шешті. Сот Голттың ісінде қолданылған процедуралардың ешқайсысы бұл талаптарға сай емес деп тапты. АҚШ Жоғарғы Соты «Тинкерге қарсы Де-Мойн тәуелсіз білім беру округі» (1969) ісінде мектептегі оқушылардың Конституциялық құқықтары бар екенін шешті. АҚШ Жоғарғы Соты «Роперге қарсы Симмонс» ісінде 18 жасқа толмаған кезде жасалған қылмыстар үшін адамдарды өлім жазасына кесуге болмайтынын шешті. Сот мұндай жазалауларды қатыгез және ерекше жазалау деп таныды, сондықтан олар АҚШ Конституциясының сегізінші түзетуін бұзады. АҚШ-та балалардың құқықтарына қатысты басқа да мәселелер бар. Америкалық асырап алу адвокаттары академиясы балалардың қауіпсіз, қолдаушы және тұрақты отбасылық ортаға құқығын қорғайды. Асырап алу ісіндегі олардың позициясы: «Балалардың қалыптасқан отбасыларын қорғауда конституциялық негізделген құқығы бар, бұл құқықтар кем дегенде тең және, біздің пікірімізше, осы балаларға «иелік құқығын» талап ететін басқа адамдардың құқықтарынан жоғары тұрады». Америкалық балалардың құқықтарын қорғауға қатысты басқа да мәселелерге бір жынысты некелерде балалардың мүліктік құқықтары және жастарға арналған ерекше құқықтар кіреді.

The United States has signed but not ratified the CRC. As a result, children's rights have not been systematically implemented in the U. S.

Children are generally afforded the basic rights embodied by the Constitution, as enshrined by the Fourteenth Amendment to the United States Constitution. The Equal Protection Clause of that amendment is to apply to children, born within a marriage or not, but excludes children not yet born. This was reinforced by the landmark US Supreme Court decision of In re Gault (1967). In this trial 15 year old Gerald Gault of Arizona was taken into custody by local police after being accused of making an obscene telephone call. He was detained and committed to the Arizona State Industrial School until he reached the age of 21 for making an obscene phone call to an adult neighbor. In an 8–1 decision, the Court ruled that in hearings which could result in commitment to an institution, people under the age of 18 have the right to notice and counsel, to question witnesses, and to protection against self incrimination. The Court found that the procedures used in Gault's hearing met none of these requirements. The Supreme Court of the United States ruled in the case of Tinker v. Des Moines Independent Community School District (1969) that students in school have Constitutional rights. The Supreme Court of the United States has ruled in the case of Roper v. Simmons that persons may not be executed for crimes committed when below the age of eighteen. It ruled that such executions are cruel and unusual punishment, so they are a violation of the Eighth Amendment to the United States Constitution. There are other concerns in the United States regarding children's rights. The American Academy of Adoption Attorneys is concerned with children's rights to a safe, supportive and stable family structure. Their position on children's rights in adoption cases states that, "children have a constitutionally based liberty interest in the protection of their established families, rights which are at least equal to, and we believe outweigh, the rights of others who would claim a 'possessory' interest in these children." Other issues raised in American children's rights advocacy include children's rights to inheritance in same sex marriages and particular rights for youth.

Германия құқығы

Еуропа Кеңесінің ИНГО конференциясының президенті Аннелис Оешгер ұсынған баяндамада БҰҰ, Еуропалық Одақ және ЮНИСЕФ адам құқықтарын бұзуға ұшыраған балалар мен олардың ата-аналары туралы мәліметтер келтірілген. Германияның (және Австрияның) Jugendamt (немісше: Жастар кеңсесі) агенттігі ерекше алаңдаушылық тудырады, себебі ол көбінесе ата-ана мен бала арақатынасына қатысты мемлекеттік бақылауды шексіз де, әділетсіз де жүзеге асырады. Бұл азаптау, қатыгездікпен қарау, қорлау сияқты зиянды жағдайларға, тіпті балалардың өліміне әкеліп соқты. Мәселенің күрделілігі Jugendamt қызметкерлерінің дерлік "шектеусіз билігімен" байланысты, орынсыз немесе зиянды әрекеттерді тексеру және түзету үшін тиісті механизмдер жоқ. Германия заңнамасы бойынша Jugendamt (JA) қызметкерлері қудалаудан қорғалады. Отбасылық сотқа жүгінген жағдайларда, сарапшылардың куәлігін білімі немесе тәжірибесі жеткіліксіз JA қызметкерлері жоққа шығаруы мүмкін. Көбінесе, 90%-дан астам жағдайларда, отбасылық сот JA қызметкерінің ұсынысын қабылдайды. JA қызметкерлері отбасылық сот шешімдерін, мысалы, балаларды ата-аналарына қайтару туралы шешімді, салдарынан қорықпай елеусіз қалдырады. Германия Еуропалық Парламент сотының балалардың құқықтарын қорғауға және бұзушылықтарды жоюға бағытталған шешімдерін мойындаған жоқ.