Кіріспе

Альпілік тахсбраке (Alpenländische Dachsbracke) – Австриядан шыққан, иіс іздеуге бейімделген, кішкентай тұқымды ит. Альпілік тахсбраке жараланған еленді, қабанды, қоянды және түлкіні іздеу үшін өсірілген. Ол іздің салқындағаннан кейін де оны тиімді түрде табуға қабілетті. Альпілік тахсбраке өте күшті және шыдамды.

Сыртқы келбеті

Бұл кішкентай иттің сыртқы келбеті таксқа аздап ұқсайды, аяқтары қысқа (бірақ такстің аяқтарынан ұзын) және денесі созылған. Жүні тығыз, қысқа, бірақ құйрығы мен мойнынан басқа бөліктері тегіс. Дөңгелек көздері көңілді көрінеді. Алпілік даксбраке өте күшті, дене бітімі мықты, сүйектері ірі. Байқауларда ең қатысы бар түстер – қара түстермен араласқан немесе қара түстердің аздап араласуымен қара елік қызыл түс. Басы, кеудесі, аяқтары, таяқтары және құйрығында қызыл-қоңыр белгілері бар қара түс, сондай-ақ кеудесінде ақ жұлдыз болуына рұқсат етіледі (Америкалық сирек тұқымдар қауымдастығының мәліметі бойынша). Иттердің бойы 37–38 см, едіттердің бойы 36–37 см болуы тиіс. Мықты аяқ-қолдары, тығыз саусақтары, қара тырнақтары және серпімді терісі – төрешілер байқауда назар аударатын ерекшеліктер. Олар сондай-ақ жүгіргендегі қимыл-қозғалысын да бағалайды. Сыртқы қабаты өте тығыз, ішкі қабаты да тығыз және екеуі де денеге жақын болуы керек. Алпілік даксбраке 15–18 кг (33–40 фунт) салмақтайды және құрсаудан 34–42 см (13–16 дюйм) биіктікте тұрады. Сыртқы келбетіне байланысты оны көбінесе такспен салыстырады, өйткені олар өте ұқсас.

Тендерлік

Бұл тұқым жараланған еленді іздеуде тиімді қолданылады, тіпті қиын жерлерде және биік тауларда да жұмыс істей алады. Ол жақсы серік, бірақ негізінен аңшы болғандықтан, көбінесе аңшылар ұстайды. Оның батыл, достық және епті мінезі бар. Көптеген Альпілік дахсбракктер балалармен жақсы тіл табысады, басқа иттермен және үй жануарларымен үйлеседі, бірақ көптеген иіс сезгіш иттерге тән күшті олжа қуу инстинктін көрсетуі мүмкін.

Тарих

Альпілік даксбракк, басқа бракелер сияқты, 19 ғасырдың ортасына дейін тамыр тартады. Дахсбрахтың ірі тұқымдары дахсхундтармен шағылыстыру арқылы кішірейтілді. Бұл тұқым бір кезде неміс патшалығының сүйіктісі болған. 1880 жылдары Альпілік даксбракк Габсбург әулетінің мұрагерлік принці Рудольфтің Мысыр мен Түркияға аң ауру сапарларына қатысты. Халықаралық кинологиялық федерациясы Альпілік даксбраккті 6-шы топтағы – Иісшіл итттер, 2-бөлімдегі – "Жылқымен аң аулау итттері" ретінде Бавария тау иісшіл итімен (Bayrischer Gebirgsschweisshund, № 217) және Ганновер иісшіл итімен (Hannover'scher Schweisshund, № 213) бірге таниды. Ағылшын тілінде сөйлейтін елдердегі Alpine Dachsbracke-ті мойындаған жалғыз ірі kennel клубы – United Kennel Club (АҚШ), олардың Иісшіл итттер тобында, бірақ олар Fédération Cynologique Internationale тұқым стандартын қолданады. Бұл тұқым сонымен қатар бірнеше шағын тіркеу орындары, аңшылық клубтары және интернеттегі иттер тізілімімен де танылған.