C және D классы эсминецтерінің тарихы

Кіріспе

Кеме класы

C және D класы – 1930 жылдардың басында Корольдік теңіз күштері үшін салынған 14 эсминецтен тұратын топ. Бұрынғы жылдардағыдай, бастапқыда әр жылы сегіз эсминецтен тұратын толық флотилияны және тоғызыншы бірлік ретінде флотилия басшысын тапсыру жоспарланған. Алайда, 1929–1930 жылдар бағдарламасы бойынша C класы ретінде тек төрт кеме – және бір басшы – тапсырыс берілді. C класына жоспарланған қалған төрт кеме Рэмзи Макдональдтың лейбористік үкіметі тарапынан экономия шарасы және қарусыздану ишарасы ретінде тапсырыс берілмеді. 1930–1931 жылдар бағдарламасы бойынша толық флотилия – «D» класы – тапсырылды. C класының бес кемесі аяқталғаннан кейін Отандық флотқа бекітілді, бірақ 1935–1936 жылдардағы Италияның Абиссинияға басып кіруі кезінде Жерорта теңізі флотын күшейтті және 1936–1939 жылдардағы Испания азамат соғысы кезінде араласпау келісімін сақтады. Олар 1937–1939 жылдары Канада Корольдік теңіз күштеріне (RCN) берілді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Атлант мұхитында конвойлерді сүйемелдеуге көп уақыт жұмсады. Фрейзер (бұрынғы Крессент) 1940 жылы британдық HMS Калькутта крейсерімен кездейсоқ соқтығысқанда батып кетті. Оттава (бұрынғы Креусер) 1942 жылы неміс су асты кемесімен батырылды, бірақ ол 1940 жылы итальяндық су асты кемесін батырған еді. Осы кластағы басқа кемелер соғыс кезінде үш неміс су асты кемесін батырды. Соғыстың соңына қарай олардың барлығы тозығып, 1946–1947 жылдары жаратылды. D класы эсминецтері бастапқыда тапсырылғаннан кейін Жерорта теңізі флотына бекітілді, бірақ 1935 жылы Қытай станциясына ауыстырылды. C класы сияқты, олардың көпшілігі итальяндықтар Абиссинияға басып кірген кезде уақытша Қызыл теңізде орналасты, бірақ ол аяқталғаннан кейін Қытай станциясына оралды. Соғыс басталған кезде олар әлі де сол жерде болды, бірақ көп ұзамай Жерорта теңізі флотын күшейтті. 1939 жылғы желтоқсанда бес кеме Отандық флотқа берілді, бірақ Герцогиня жолда HMS Barham шайқас кемесімен кездейсоқ соқтығысқанда батып кетті, ал Дункан сауда кемесімен соқтығысқанда қатты зақымдалды, ұзақ жөндеуді қажет етті. 1940 жылғы ақпанда Даринг неміс су асты кемесімен батырылды. Қалған екеуі сәуір-маусым аралығында Норвегия науқанына қатысты, бірақ Delight шілдеде неміс авиациясымен батырылды, ал Диана Крусейнді крейсер Калькутта батырғаннан кейін RCN-ге Крессенттің орнына берілді. Алайда, ол да бірнеше айдан кейін сүйемелдеп жүрген жүк кемесімен соқтығысып, батып кетті. 1940 жылы Жерорта теңізі флотына қалған төрт кеме Мальта конвойлерін және флоттың үлкен әскери кемелерін сүйемелдеген кезде үш итальяндық су асты кемесін батырды. Сол жылы Калабрия және Спартивенто шайқастарына бірнешеуі қатысты. Дункан қазан айында Гибралтардағы H күштеріне қосылды және осы топты сүйемелдеді. 1941 жылғы ақпанда неміс бомбалаушыларына «Дайнти», ал сәуірде Грекиядан одақтас әскерлерін эвакуациялаған кезде «Даймонд» батты. Ол Тобрукқа конвойді сүйемелдеп бара жатқанда неміс бомбалаушы ұшағынан зақымдалды. Дункан мен Декой 1942 жылдың басында Шығыс флотына ауыстырылмас бұрын, жылдың қалған бөлігінде сүйемелдеу міндеттерін орындады. Олар сол жылдың соңында Ұлыбританияға оралып, эскорттық эсминецтерге айналдыруды бастады. 1943 жылдың басында Декой RCN-ге ауыстырылды, бірақ екеуі де Атлант мұхитында конвойлерді сүйемелдеді. Олар Ұлыбританияға «Оверлорд» операциясы кезінде одақтас кемелерді қорғау үшін жіберілгенге дейін екі неміс су асты кемесін батырды. Соғыстың соңына дейін тағы үш су асты кемесін батырып, 1945 жылы ақысын төледі. Дункан 1945 жылы, ал Декой 1946 жылы жаратылды.

The C and D class was a group of 14 destroyers built for the Royal Navy in the early 1930s. As in previous years, it was originally intended to order a complete flotilla comprising eight destroyers—plus a flotilla leader as the ninth unit—in each year. However, only four ships—plus a leader—were ordered under the 1929–1930 Programme as the C class. The other four ships planned for the C class were never ordered as an economy measure and disarmament gesture by the Labour government of Ramsay MacDonald. A complete flotilla—the 'D' class—was ordered under the 1930–1931 Programme. The five ships of the C class were assigned to Home Fleet upon their completion, although they reinforced the Mediterranean Fleet during the Italian invasion of Abyssinia of 1935–1936 and enforced the Non Intervention Agreement during the Spanish Civil War of 1936–1939. They were transferred to the Royal Canadian Navy (RCN) in 1937–1939 and spent most of their time during World War II on convoy escort duties in the Atlantic Ocean. Fraser (formerly Crescent) was sunk when she was accidentally rammed by the British cruiser HMS Calcutta in 1940. Ottawa (formerly Crusader) was sunk by a German submarine in 1942, though she had sunk an Italian submarine in 1940. The other ships of the class sank three German submarines during the war. They were all worn out by the end of the war and were scrapped in 1946–1947. The D class destroyers were initially assigned to the Mediterranean Fleet upon commissioning, but were transferred to the China Station in 1935. Like the C class, most were temporarily deployed in the Red Sea when the Italians invaded Abyssinia, but returned to the China Station when that was over. They were still there when the war began, but reinforced the Mediterranean Fleet shortly afterwards. Five ships were transferred to Home Fleet in December 1939, but Duchess was sunk en route when she was accidentally rammed by the battleship HMS Barham, and Duncan was badly damaged when she collided with a merchant ship, requiring lengthy repairs. Daring was sunk by a German submarine in February 1940. The other two participated in the Norwegian Campaign of April–June, but Delight was sunk by German aircraft in July and Diana was transferred to the RCN as a replacement for the Crescent after she was sunk by the cruiser Calcutta. However, she too was rammed and sunk several months later by a freighter that she was escorting. The four ships that remained with the Mediterranean Fleet sank three Italian submarines in 1940 while escorting Malta convoys and larger warships of the fleet. Several participated in the Battles of Calabria and Cape Spartivento that year. Duncan joined Force H at Gibraltar in October and escorted that group. Dainty was sunk by German bombers in February 1941 and Diamond in April while evacuating Allied personnel from Greece. Defender had to be scuttled in July when she was crippled by a German bomber when returning from escorting a convoy to Tobruk. Duncan and Decoy remained on escort duties for the rest of the year before being transferred to the Eastern Fleet in early 1942. They returned to the UK late in the year to begin conversions to escort destroyers. Decoy was transferred to the RCN in early 1943, but both became convoy escorts in the Atlantic. They sank two German submarines before being assigned to the UK to protect Allied shipping during Operation Overlord. They sank three more submarines before the end of the war and were paid off in 1945. Duncan was scrapped in 1945 and Decoy during 1946.

Дизайн және сипаттама

Бұл кемелер алдыңғы B класына негізделген, бірақ олардың төзімділігін арттыру және QF 3 дюймдік 20 кВт (cwt) ұшаққа қарсы зениттік пулеметін орнатуға мүмкіндік беру үшін кеңейтілді. С және D класындағы эсминстер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ығыстырылды. Кемелердің жалпы ұзындығы 329 фут (100 м), ені 33 фут (10 м) және суға бату тереңдігі 12 фут (4 м) болды. Олар Парсонс тісті бу турбиналарымен қоздырылды, екі валға қуат берді, олардың жалпы қуаты және максималды жылдамдығы 27 түйін (км/сағ) құрады. Турбиналар үшін бу үш Адмиралтейство 3 барабанды су түтік қазандықтарымен қамтамасыз етілді, олар қысымда және температурада жұмыс істеді. С класының жетекшісі, флотилияның командирі капитанның штабын құрайтын қосымша 30 адамды алып жүрді. C және D класындағы кемелердің арасында бірегейі, ол үш Yarrow су түтік қазандықтарымен жабдықталған, олар қысымда жұмыс істеді. Сыныптың барлық кемелерінде төрт 45 калибрлі 4,7 дюймдік Mk IX зениттік қаруы орнатылған, олар алдыңғы жағынан артқа қарай 'A', 'B', 'X' және 'Y' деп белгіленген. Ұшаққа қарсы қорғаныс үшін олардың дымқылдарының арасында бір QF 3 дюймдік 20 кВт (cwt) зениттік пулеметі болды. C класты кемелерде қақпақтарының артқы бөлігінде орналасқан екі QF 2 фунттық Mk II зениттік пулеметі болды. D класты эсминстерде жаңа QF 0,5 дюймдік (12,7 мм) Mk III пулеметін көпiр қанаттарында төрттік орнатуларда орнату жоспарланған, бірақ олар бастапқыда қол жетімді болмағандықтан, Daring, Diana, Diamond және Defender кемелерінде ескі 2 фунттық пулеметтер сақталды. 1936–37 жылдары 3 дюймдік зениттік пулемет алынып тасталды, ал 2 фунттық пулеметтер дымқылдар арасындағы платформаларға орналастырылды. Кемелер торпедалар үшін су үстіндегі төрттік екі орнатумен жабдықталды. Басты қарулар Адмиралтействоның отты басқару сағаты Mk I арқылы басқарылды, ол директордан және қашықтық өлшегіштен алынған деректерді пайдаланды. Оларда ұшаққа қарсы отқа қабілеті болмады және зениттік пулеметтер тек көзге бағытталды. 1937–38 жылдары Канада сатып алған төрт C класты эсминец канадалық талаптарға сәйкес қайта жабдықталды, соның ішінде 124 типті ASDIC орнату да болды. 1939 жылғы қазан айында Kempenfelt қайта тапсырылған кезде оның қаншалықты өзгертілгені белгісіз, тек бумен жылыту жүйесі орнатылған.

These ships were based on the preceding B class, but were enlarged to increase their endurance and to allow for the inclusion of a QF 3 inch 20 cwt anti aircraft gun. The C and D class destroyers displaced at standard load and at deep load. The ships had an overall length of 329 feet (100 m), a beam of 33 feet (10 m) and a draught of 12 feet (4 m). They were powered by Parsons geared steam turbines, driving two shafts, which developed a total of and gave a maximum speed of Steam for the turbines was provided by three Admiralty 3 drum water tube boilers that operated at a pressure of and a temperature of The destroyers carried a maximum of of fuel oil that gave them a range of at Their complement was 145 officers and ratings. , leader of the C class, displaced more than her destroyers and carried an extra 30 personnel who formed the staff of the Captain (D), commanding officer of the flotilla. Unique among the C and D class ships, she had three Yarrow water tube boilers that operated at a pressure of
All of the ships of the class mounted four 45 calibre 4.7 inch Mk IX guns in single mounts, designated 'A', 'B', 'X', and 'Y' from front to rear. For anti aircraft (AA) defence, they had a single QF 3 inch 20 cwt AA gun between her funnels. The C class ships carried two QF 2 pounder Mk II AA guns mounted on the aft end of their forecastle deck. The D class destroyers had been intended to carry the new QF 0.5 inch (12.7 mm) Mk III machine gun in quadruple mountings on the bridge wings, but these were not initially available, so the old 2 pounder guns were retained in Daring, Diana, Diamond and Defender. The 3 inch AA gun was removed in 1936–37, and the 2 pounders were relocated between the funnels on platforms The ships were fitted with two above water quadruple mount for torpedoes. The main guns were controlled by an Admiralty Fire Control Clock Mk I that used data derived from the director and the rangefinder. They had no capability for anti aircraft fire and the anti aircraft guns were aimed solely by eye. When purchased by Canada in 1937–38, the four C class destroyers were refitted to meet Canadian specifications, including the installation of Type 124 ASDIC. It is not clear how much Kempenfelt had been modified when she was turned over in October 1939, other than steam heating had yet been fitted.

Қызмет

Барлық бес C класты кеме 1932 жылы қолданысқа енгізілгеннен кейін Отандық флоттың 2-ші эсминецтер бригадасына тағайындалды. Италияның Абиссинияға шабуыл жасағаннан кейін, бүкіл бригада 1935 жылдың тамызында 1936 жылдың сәуіріне дейін итальяндық соғыс кемелерінің қозғалысын бақылау үшін Қызыл теңізге жіберілді. Қайтып келгеннен кейін, олар 1936–37 жылдары Испания суларында Испания азаматтық соғысы кезінде Испанияға контрабандалық тауарларды тасымалдайтын кемелерді тоқтату және британдық туы бар кемелерді қорғау үшін жұмыс істеді. Crescent және Cygnet 1937 жылы Канада Корольдік теңіз күштеріне, ал Comet және Crusader 1938 жылы сатылды. Kempenfelt 1939 жылы сатып алынды, бірақ Корольдік теңіз күштері оны Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін жеткізбеді, оның орнын ауыстыру үшін жеткілікті көмекші суастына қарсы кемелер қолданысқа енгізілгенге дейін. Соғыс басталғанда төрт "C" класты кеме Британдық Колумбиядағы Эскималтта орналасқан, бірақ Фрейзер мен Сент-Лорант Атлант мұхитының жағалауында конвойды сүйемелдеу міндетін орындау үшін дереу шақырылды, ал қалған екеуі қараша айында келді. Assiniboine 1940 жылы желтоқсан айында Кариб теңізіне жергілікті сүйемелдеу міндеттерін орындау үшін жіберілді, ол 1940 жылдың наурыз айында блокаданы бұзушы кемені ұстауға көмектесті. Фрейзер, Сент-Лорант және Рестигуш мамыр айының соңында Ұлыбританияға ауыстырылды және Франциядан босқындарды эвакуациялауға көмектесті. Фрейзер 1940 жылдың 25 маусымында Жиронда сағасында авиациялық крейсермен соқтығысып, батып кетті, ал қалған екеуі эскорт міндеттері үшін Батыс жақындау командасына тағайындалды. Қалған кемелер соғыстың көп бөлігін Канадада немесе Ұлыбританияда орналасқан Солтүстік Атлант мұхитында конвойларды сүйемелдеумен өткізді. Ottawa британдық эсминецке итальяндық суасты кемесі Comandante Faà di Bruno-ны батыруға көмектесті. Ол 1942 жылдың 14 қыркүйегінде ON 127 конвойын сүйреп бара жатқанда неміс суасты кемесі U 91 батты. Сент-Лорант 1942 жылдың 27 желтоқсанында ON 154 конвойын қорғап жатқанда U 356 неміс суасты кемесін батырып жібергені үшін алғашқы жеңісін оді. Эсминецтермен бірге, фрегаттармен және U 845 неміс суасты кемесін батырды. 1942 жылдың 3 тамызында SC 94 конвойын сүйреп жүргенде, Assiniboine U 210 кемесіне шабуыл жасап, батырды. Restigouche ешқашан суасты кемесін батырмады, бірақ ол және Сент-Лорант 1944 жылдың мамырында Ұлыбританияға "Оверлорд" операциясына дайындалу үшін ауыстырылды, ал Ассинибойн шілдеде келді. Олар Бискай шығанағында неміс патрульдік қайықтарына қарсы кейбір шайқастарға қатысты, бірақ Рестигуш пен Сент-Лорант бұл кезде нашар жағдайда болды және 1944 жылдың соңында ұзақ жөндеу үшін Канадаға жіберілді. Олар 1945 жылдың басында жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін Канадада қалды, ал Ассинибойн маусым айына дейін Ұлыбританияда қалды. Үш кеме де 1945 жылдың соңында қызметтен босатылғанға дейін, VE күнінен кейін Канада әскерлерін үйге жеткізді. Үшеуі де 1946–47 жылдары бұзылды. Duncan, Diana, Duchess, Delight және Daring 1939 жылдың желтоқсан айында Отандық флотқа ауыстырылды, бірақ Duchess 10 желтоқсанда оны сүйемелдеп келе жатқан соғыс кемесінің соққысына ұшырап, батып кетті. Duncan 1940 жылдың қаңтарында сауда кемесімен соқтығысып, қатты зақымдалды, оны жөндеуге алты ай уақыт кетті. Daring 1936 жылы 18 ақпанда Норвегиядан келген конвойды сүйреп бара жатқанда U 23 кемесімен батырылды. Diana мен Delight 1940 жылдың басында конвойды сүйемелдеу міндетіне тағайындалды, содан кейін сәуір-маусым айларында Норвегия науқанына қатысты. Delight ағылшын арнасынан күндіз жүзуге тырысқанда, бұйрыққа қарсы, 29 шілдеде неміс ұшақтарымен батып кетті. Шілде-тамыз айларында қысқа уақытқа жөндеуден өткеннен кейін Диана HMCS Fraser-ді ауыстыру үшін Корольдік теңіз күштеріне жіберілді. 6 қыркүйекте қайтадан қолданысқа енгізіліп, HMCS Margaree деп аталды, кеме Солтүстік Атлант мұхитында конвойды сүйемелдеу міндетіне тағайындалды. 22 қазанда ол жүк кемесімен соқтығысып, батып кетті. 23 қазанда ON 207 конвойын қорғап, Duncan, эсминец және No. 224-ші эскадрилья RAF, U 274 кемесін батырды. Сол айдың 29 қазанында Duncan U 282 кемесін батырып, Vidette және корветпен бірге ON 208 конвойын қорғады. Екі кеме де 1944 жылдың мамырына дейін сүйемелдеу міндетін орындады, содан кейін олар "Оверлорд" операциясына дайындалу үшін Ұлыбританияға жіберілді. Duncan Батыс жақындау командасына тағайындалды, соғыстың қалған бөлігінде суастына қарсы операциялар жүргізді. Kootenay Англия арнасы мен Бискай шығанағында одақтас кемелерді қорғауға міндеттенді, ол басқа кемелермен бірге 7 шілдеде 1944 жылы ағылшын арнасында U 678 кемесін, 18 тамызда Бискай шығанағында U 621, екі күннен кейін Брест қаласының батысында U 984 кемесін батырды. 1944 жылдың қазанынан 1945 жылдың ақпанына дейін Канадада ұзақ жөндеуден кейін Kootenay Ұлыбританияға оралды және соғыс аяқталғанға дейін Батыс жақындау командасына тағайындалды. Ол содан кейін Канадада оралған әскерлерді тасымалдады және қазан айында қызметтен босатылды. Ол 1946 жылы металл терісіне сатылды. Duncan мамыр айында қызметтен босатылды және шілдеде сатылды, бірақ ол 1949 жылға дейін толығымен бұзылмады.

All five of the C class were assigned to the 2nd Destroyer Flotilla of the Home Fleet upon commissioning during 1932. Following the Italian invasion of Abyssinia, the entire flotilla was sent to the Red Sea in August 1935 to monitor Italian warship movements until April 1936. Refitted upon their return, they were deployed to Spanish waters during the Spanish Civil War in 1936–37 to intercept shipping carrying contraband goods to Spain and to protect British flagged ships. Crescent and Cygnet were sold to the Royal Canadian Navy in 1937 and Comet and Crusader in 1938. Kempenfelt was bought in 1939, but the Royal Navy did not turn her over until enough auxiliary anti submarine ships had been commissioned to replace her after World War II had started. All four 'C' class ships were stationed at Esquimalt in British Columbia when the war began, but only Fraser and St. Laurent were immediately recalled to begin convoy escort duties on the Atlantic Coast, the other two following in November. Assiniboine was sent to the Caribbean for local escort duties in December where she assisted in the capture of the blockade runner in March 1940. Fraser, St. Laurent, and Restigouche were transferred to the UK in late May and helped to evacuate refugees from France. Fraser was sunk on 25 June 1940 in a collision with the anti aircraft cruiser in the Gironde estuary while the other two were assigned to the Western Approaches Command for escort duties. The remaining ships spent most of the rest of the war escorting convoys in the North Atlantic, based in either Canada or the UK. Ottawa assisted the British destroyer in sinking the Italian submarine Comandante Faà di Bruno on 7 November 1940. She was sunk by the German submarine U 91 on 14 September 1942 while escorting Convoy ON 127. St. Laurent had her first victory on 27 December 1942 when she was credited with sinking German submarine U 356 while defending Convoy ON 154. Together with the destroyer , and the frigates and , she sank German submarine U 845. While escorting Convoy SC 94 on 3 August 1942, Assiniboine rammed and sank U 210 was launched in Restigouche never sank a submarine, but she and St. Laurent were transferred to the UK to protect the shipping mustering for Operation Overlord in May 1944 and Assiniboine followed in July. They saw some action against German patrol boats in the Bay of Biscay, but Restigouche and St. Laurent were in poor shape by this time and were sent back to Canada for lengthy refits in late 1944. They remained in Canada after the completion of their refits in early 1945, while Assiniboine remained in the UK until June. All three ships transported Canadian troops home after VE Day until they were decommissioned in late 1945. All three were broken up in 1946–47. Duncan, Diana, Duchess, Delight and Daring were transferred to the Home Fleet in December 1939, although Duchess was rammed and sunk on 10 December by the battleship that she was escorting. Duncan was so badly damaged in a collision with a merchant ship in January 1940 that her repairs required six months to complete. Daring was sunk by the U 23 was launched in 1936. on 18 February while escorting a convoy from Norway. Diana and Delight were assigned to convoy escort duties in early 1940, before participating in the Norwegian Campaign in April–June. While attempting to sail through the English Channel in daylight, contrary to orders, Delight was sunk by German aircraft on 29 July. After a brief refit in July–August, Diana was transferred to the RCN to replace HMCS Fraser which had been sunk in a collision by a Royal Navy cruiser. Recommissioned on 6 September and renamed HMCS Margaree, the ship was assigned to convoy escort duties in the North Atlantic. On 22 October, she was sunk in a collision with the freighter While defending Convoy ON 207 on 23 October, Duncan, together with the destroyer and a Consolidated B 24 Liberator of No. 224 Squadron RAF, sank U 274 was launched in Later the same month, on 29 October, Duncan shared the sinking of U 282 was launched in with Vidette and the corvette while protecting Convoy ON 208. Both ships remained on escort duty until May 1944 when they were transferred to the UK in preparation for Operation Overlord. Duncan was assigned to the Western Approaches Command, conducting anti submarine operations, for the rest of the war. Kootenay was tasked to protect Allied shipping in the English Channel and the Bay of Biscay and, together with other ships, she sank U 678 was launched in in the English Channel on 7 July 1944, U 621 was launched in in the Bay of Biscay on 18 August, and, two days later, U 984 was launched in west of Brest. After a lengthy refit in Canada from October 1944 to February 1945, Kootenay returned to the UK and was assigned to the Western Approaches Command until the end of the war. She then transported returning troops in Canada until paid off in October. She was sold for scrap in 1946. Duncan was paid off in May and sold in July although she was not completely broken up until 1949.