Мари Белок Лоундес: Англиялық романіст және оның өмірі
Marie Belloc Lowndes
Мари Беллок Лоундес (1868-1947) – ағылшын романисі, Хилэр Беллоктың қарындасы. Психологиялық қызығушылық пен қызықты оқиғаларды ұштастырған туындыларымен танымал. Кітаптары фильмге түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын романы (1868–1947)
English novelist (1868–1947)
Мари Аделаида Элизабет Рейнер Лоундес (туған аты Беллок; 5 тамыз 1868 – 14 қараша 1947), Мари Беллок Лоундес атпен жазған, өнімді ағылшын романы жазушысы және автор Хиляра Беллоктың қарындасы болған. 1898 жылдан бастап өмірінің соңына дейін шығармашылықпен айналысқан ол, әдебиетте қызықты оқиғаларды психологиялық тереңдікпен үйлестіруімен танымал болды. Оның төрт туындысы экранға түсірілді: «The Chink in the Armour» (1912; 1922 жылы бейімделді), «The Lodger» (1913; бірнеше рет бейімделді), «Letty Lynton» (1931; 1932 жылы бейімделді) және «The Story of Ivy» (1927; 1947 жылы бейімделді). «The Lodger» туындысы 1940 жылы радио драма, ал 1960 жылы опера ретінде де бейімделді.
Marie Adelaide Elizabeth Rayner Lowndes (née Belloc; 5 August 1868 – 14 November 1947), who wrote as Marie Belloc Lowndes, was a prolific English novelist, and sister of author Hilaire Belloc. Active from 1898 until her death, she had a literary reputation for combining exciting incidents with psychological interest. Four of her works were adapted for the screen: The Chink in the Armour (1912; adapted 1922), The Lodger (1913; adapted several times), Letty Lynton (1931; adapted 1932), and The Story of Ivy (1927; adapted 1947). The Lodger was also adapted as a 1940 radio drama and 1960 opera.
Жеке өмір
Джордж-стритте, Мэрилебон, Лондон қаласында туған және Францияның Ла-Сель-Сен-Клауд қаласында өскен Беллок, француз адвокаты Луи Беллок пен ағылшын феминисті Бесси Паркстің жалғыз қызы болды. Оның кіші інісі – Хилэр Беллок, ол туралы ол өзінің соңғы еңбегінде, «Жас Хилэр Беллок» (1956 жылы, өлімінен кейін жарық көрген) атты кітабында жазған. Беллоктың әкесінің әкесі – француз суретшісі Жан-Илер Беллок, ал анасының әкесінің әкесі – теолог және философ Джозеф Пристли болды. Оның анасы 1925 жылы қайтыс болды, бұл оның әкесінің қайтысынан кейін 53 жыл өткен соң болды. 1896 жылы Беллок Фредерик Саури А. Лоундеске (1868–1940) үйленді.
Born in George Street, Marylebone, London and raised in La Celle Saint Cloud, France, Belloc was the only daughter of French barrister Louis Belloc and English feminist Bessie Parkes. Her younger brother was Hilaire Belloc, whom she wrote of in her last work, The Young Hilaire Belloc (published posthumously in 1956). Belloc's paternal grandfather was the French painter Jean Hilaire Belloc, and her maternal great great grandfather was the theologian/philosopher Joseph Priestley. Her mother died in 1925, 53 years after her father. In 1896, Belloc married Frederick Sawrey A. Lowndes (1868–1940).
Мансап
Ол 1898 жылы «Уэльс принці, Й.М.П.: Оның мансабы туралы есеп» атты өмірбаянын жариялады. Содан бастап 1946 жылға дейін жылына бір роман, естеліктер және пьесалар жарық көрді. Ол барлығы қырықтан астам роман жазды, олардың көпшілігі құпиялар, жақсы жоспарланған және кейде нақты қылмыстарға негізделген, бірақ ол өзінің қылмыс жазушысы ретінде саналатындығына наразы болды. Ол француз детективі Геркулес Попоуды Агата Кристи бельгиялық детектив Геркулес Пуароны жасаған шамамен бір уақытта жаратты. Оның анасы 1925 жылы, әкесінен кейін елу үш жыл өткен соң қайтыс болды. 1942 жылы жарық көрген «Мен де Аркадияда өмір сүрдім» атты естеліктерінде ол анасының өмірін, көбінесе ескі отбасы хаттары мен Франциядағы балалық шағының естеліктерінен құрастырды. Оның екінші автобиографиясы «Сүйіспеншілік пен достық мекендеген жер» 1948 жылы, оның өлімінен кейін жарық көрді. Эрнест Хемингуэй оның әйел психологиясын түсіну қабілетін жоғары бағалады, бұл ең алдымен ерекше жағдайлардың әсеріне төтеп бере алмайтын қарапайым сананың жағдайында көрінді.
She published a biography, H. R. H. The Prince of Wales: An Account of His Career, in 1898. From then on novels, reminiscences and plays appeared at the rate of one per year until 1946. She produced over forty novels in all mainly mysteries, well plotted and on occasion based on real life crime, though she herself resented being classed as a crime writer. She created the French detective Hercules Popeau, roughly contemporaneously to Agatha Christie's creation of Belgian detective Hercule Poirot. Her mother died in 1925, fifty three years after her father. In the memoir, I, too, Have Lived in Arcadia, published in 1942, she told the story of her mother's life, compiled largely from old family letters and her own memories of her early life in France. A second autobiography Where love and friendship dwelt appeared posthumously in 1948. Ernest Hemingway praised her insight into female psychology, revealed above all in the situation of the ordinary mind failing to cope with the impact of the extraordinary.
Өлім
Беллок 1947 жылдың 14 қарашасында Гэмпширдегі Еверсли-Кросттағы үлкен қызы, графша Иддслидің (үшінші графтың әйелі) үйінде қайтыс болды және Версальге жақын Франциядағы Ла-Селле-Сен-Клаудта жерленді, онда ол жастығын өткізген.
Belloc died 14 November 1947 at the home of her elder daughter, the Countess Iddesleigh (wife of the third Earl) in Eversley Cross, Hampshire, and was interred in France, in La Celle Saint Cloud near Versailles, where she had spent her youth.
Фильм
Оның ең танымал романы, Джек-Жарқышқа 1888 жылғы кісі өлтіру оқиғалары негізінде жазылған "The Lodger" (1913) бірнеше рет экранға түсірілді; алғашқы киноверсиясы Альфред Хичкоктің үнсіз фильмі "The Lodger: A Story of the London Fog" (1927) болды. Екінші фильм нұсқасын Морис Элви (1932) түсірді, одан кейін Джон Брам (1944), "Man in the Attic" (1953) және Дэвид Ондаатье (2009) түсірді. Оның "Летти Линтон" (1931) романы Джоан Кроуфордтың басты рөлде ойнаған, сол аттас 1932 жылғы фильмге негіз болды. Оның "Айви туралы әңгіме" (1927) романы Джоан Фонтейннің қатысуымен "Айви" (1947) фильміне бейімделді.
Her most famous novel, The Lodger (1913), based on the Jack the Ripper murders of 1888, has been adapted for the screen several times; the first movie version was Alfred Hitchcock's silent film The Lodger: A Story of the London Fog (1927). The second film version was Maurice Elvey's (1932), followed by John Brahm's (1944), Man in the Attic (1953), and David Ondaatje's (2009). Her novel Letty Lynton (1931) was the basis for the 1932 motion picture of the same name starring Joan Crawford. Her novel The Story of Ivy (1927) was adapted into the film Ivy (1947) starring Joan Fontaine.