Кіріспе
Польшалық патша Александр II-нің қатылушысы, ол 1880 жылдың 1 маусымында лекцияларға қатыспағаны үшін институттан шығарылды. Сол жылы Хриниевецкий Котик (орыс тілінде "Мысықша") және Михаил Иванович деген аттармен жұмыс істеп, үкіметке қарсы қызметтермен айналысты және студенттер мен жұмысшылар арасында революциялық насихат таратты. Ол сонымен қатар жасырын баспаханада "Рабочая газета" газетінің ұйымдастырушысы болды. Замандастарының айтуынша, Хриниевецкий орташа бойлы, жеңіл сақалды, бұйра шашты, жақсы мінезді және аз сөйлейтін адам болған.
He was dismissed from the institute on June 1, 1880, for not attending lectures. In that year, working under the pseudonyms Kotik (Russian for "Kitten") and Mikhail Ivanovich, Hryniewiecki was engaged in anti Government activities and disseminated revolutionary propaganda among students and workers. He was also an organizer of the underground literature Rabochaya Gazeta at a clandestine printing establishment. According to contemporary descriptions, Hryniewiecki was of medium height, lightly bearded, possessed curly hair, and was good natured and taciturn.
Салдары
Хриниевецкийдің жеке басы 1881 жылғы сәуір айында ғана, оның қайтысынан кейін анықталды. Царицеидтерге (царь өлтірушілерге) қарсы сот процесінде ол жай ғана «1 наурызда қайтыс болған және Ельников деген жалған атпен өмір сүрген адам» деп аталды. Қайтарылғаннан кейін Андрей Желябов оның денесін танудан бас тартты. Бірінші бомба тастаушы Рысаков Хриниевецкийді тек партиялық псевдонимдері арқылы ғана білгендіктен, оның нағыз атын айта алмады. Оның тегін алғаш рет «Халық еркі» ұйымының тұтқынға алынған мүшесі Колодкевич жариялады. Бұл ақпарат Санкт-Петербург технологиялық институтының мүшелері, сондай-ақ оның туған жердегі туыстары тарапынан расталды және толықтырылды. Хриниевецкий және оның серіктері бұл қастандықтың саяси немесе әлеуметтік революцияға бастайды деп үміттенген. Алайда, нәтижесінде Александр III мемлекеттік репрессияны күшейтіп, өзінің ілгерідегі реформаларының көптегенін жойды. Көптеген тұтқындаулар атқару комитетін әлсіретті, ал полиция бақылауының күшеюі қозғалысқа ауыр соққы берді. Сондықтан көптеген тарихшылар бұл өлтіруді Пирр жеңісі деп қарастырады және 1880-ші жылдардағы революциялық қозғалыстың құлдырауына себеп болған алғышарт деп санайды. Бомба тастаушының рөлі өлімге алып келуі мүмкін екені белгілі болғандықтан, Хриниевецкий сияқты белгіленген бомба тастаушылар осы рөлді біліп-біліп қабылдады және өзіне-өзі өлтіру миссиясын жүктеді. Сондықтан Хриниевецкий кейде алғашқы жанкешті болып есептеледі. Александр өлтірілген жерде Екатерина каналында шағын ғибадатхана, кейіннен Воскресенский соборы (халық арасында «Қандағы Спаситель» деп аталады) салынды. 1975 жылғы мамыр айында оқиға орнына жақын орналасқан көпір Хриниевецкийдің құрметіне Гриневицкий көпірі деп аталды, бірақ 1998 жылы Ново-Конюшенный көпірі деп қайта аталды.