Солтүстік Лондон темір жолы: Тарихы мен жоюы

Кіріспе

Бұрынғы ағылшын теміржол компаниясы

Солтүстік Лондон темір жолы (NLR) компаниясы Лондонның солтүстік маңындағы қалаларды шығыс және батыс Үндістан доктарымен байланыстыратын желілерге ие болды. Басты шығыстан батысқа қарайғы бағыт қазір Лондон Overground желісінің Солтүстік Лондон тармағының бөлігі болып табылады. Басқа NLR желілері пайдаланылмай қалды, бірақ кейінірек Docklands Light Railway және Лондон Overground желісінің Шығыс Лондон тармағының құрамына қайта жаңғыртылды. Компания 1850 жылы құрылғаннан бастап 1853 жылға дейін Шығыс және Батыс Үндістан доктары және Бирмингем қосылыс темір жолы (E&WID&BJR) деп аталды. 1909 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен келісімге келді, нәтижесінде ортақ басқару енгізілді, ал NLR 1922 жылы LNWR толыққанды иелігіне өтті. LNWR өзі 1923 жылдың басынан бастап LMS құрамына кірді. 1948 жылы темір жолдар мемлекеттендірілді, және көптеген LMS желілері, Солтүстік Лондон бағыты да бар, Британдық темір жолдарының Лондон Мидленд аймағының басқаруына көшті.

Тарих

Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем қосылыс темір жолы 1846 жылғы 26 тамызда Парламент актісімен құрылды. Ол Поплар ауданы мен доктардан Солтүстік Лондондағы Камден Таунға дейін темір жол салуға уәкілдік алды. Темір жолдың бас кеңсесі мен локомотивтік шеберханалары бастапқыда Бауда орналасқан. Алғашқыда, ол 1850 жылғы 26 қыркүйекте басталған Лондон және Блэкволл темір жолының (L&BR) Боу-Джанкшненнен Ислингтонға дейінгі пойыздарын жүргізді. Желі 1850 жылғы 7 желтоқсаннан бастап Камден Таун темір жол станциясына дейін, ал 1851 жылғы 9 маусымнан бастап Хэмпстед Роуд станциясына дейін (кейіннен Примроуз Хилл деп аталды) ұзартылды. L&BR арқылы тағы бір ұзарту 1852 жылғы 1 қаңтарда Боу-Джанкшненнен Поплар темір жол станциясына дейін, одан кейін Блэкволл мен Шығыс Үндістан доктарына дейін ашылды; Боудағы қосылыс пойыздарды Фенчерч-стритке дейін жүруге мүмкіндік берді. Бұл жағдай 1865 жылға дейін сақталды, Далстон қосылысынан Брод-стритке дейін ұзарту ашылғанға дейін, Брод-стрит негізгі терминалға айналды, ал Поплар желісі тармаққа айналды. 1869 жылы желі Солтүстік және Оңтүстік-Батыс қосылыс темір жолы (LNWR, Midland Railway және NLR бірлескен кәсіпорны) арқылы Уиллесден қосылысынан Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының Ричмондқа дейінгі тармағына дейін ұзартылды. 1860 жылы Камденнен Уиллесден қосылысына дейін Евангелие дубы мен Батыс Хэмпстед арқылы айналып өту желісі ашылды. Сонымен қатар, шығыс жағында 1854 жылы Виктория паркінен Стратфордқа NLR-ді жалғастыратын желі ашылды, бірақ ол жолаушылар тасымалы үшін пайдаланылмады. Камден Таун мен Далстон қосылысы арасындағы желі 1871 жылы еселенді. Компания 1922 жылға дейін өз директорлар кеңесімен және акционерлерімен дербес болды, содан кейін ол LNWR-ға қосылды. 1922 жылғы 23 қарашада соңғы директорлар кеңесінің отырысы мен соңғы акционерлер жиналысы өтті, соңғысы акционерлердің бірігуге келісімін берді. Кеңес хаттамасына төраға А. Холланд Хибберт қол қойды, ол «Қош салайық!» деп қосты. Оның астына «Бұл Солтүстік Лондон темір жол компаниясының соңғы кеңес отырысы болды, кәсіпорын 1922 жылғы 1 қаңтардан бастап «Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы (Солтүстік Лондон темір жолы және Дирн аңғары темір жолы) 1922 жылғы алдын ала сіңіру схемасы» бойынша Лондон және Солтүстік-Батыс темір жол компаниясымен біріктірілді» деп терілді. LNWR, Брод-стрит станциясының жартысына ие болған, 1916 жылы Брод-стриттен Ричмондқа және Кью Бриджге дейінгі желілерді электрлендіруге жауапты болды.

The East & West India Docks & Birmingham Junction Railway was incorporated by Act of Parliament on 26 August 1846. It was empowered to construct a railway from the district of Poplar and the docks to Camden Town in north London. The railway's headquarters and locomotive works were initially in Bow. At first, it ran trains from Bow Junction on the London and Blackwall Railway (L&BR) to Islington, starting on 26 September 1850. The line was extended to Camden Town railway station from 7 December 1850 and to Hampstead Road station (later renamed Primrose Hill) from 9 June 1851. Another extension via the L&BR was opened on 1 January 1852, from Bow Junction to Poplar railway station, and from there to Blackwall and the East India Docks; a connection at Bow allowed trains to run to Fenchurch Street. This arrangement lasted until 1865, when an extension from Dalston Junction to Broad Street was opened; Broad Street became the main terminus, and the Poplar line became a branch. In 1869, the line was extended along the North and South Western Junction Railway (a joint enterprise by the LNWR, Midland Railway and the NLR) from Willesden Junction to a London and South Western Railway branch to Richmond. A bypass line from Camden to Willesden Junction via Gospel Oak and West Hampstead opened in 1860. Meanwhile, at the eastern end, a spur line connecting the NLR to Stratford from Victoria Park opened in 1854 but was not used by passenger services. The line between Camden Town and Dalston Junction was quadrupled in 1871. The company still existed until 1922, with its own board of directors and shareholders, when it was absorbed by the LNWR. The last board meeting and last shareholders meeting were both held on 23 November 1922, the latter giving the shareholders' approval of amalgamation. The board minutes were signed by A Holland Hibbert, the chairman, who added "Goodbye!". Beneath this was typed, "This was the last Board Meeting of the North London Railway Company, the Undertaking being absorbed under “The London and North Western Railway (North London Railway and Dearne Valley Railway) Preliminary Absorption Scheme 1922” by the London and North Western Railway Company as from 1 January 1922." The LNWR, which half owned Broad Street station, was responsible for electrification of the Broad Street to Richmond and Kew Bridge lines in 1916.

Мұра

Кью көпірінің қызметі 1940 жылы соғыс кезеңіндегі үнемдеу шарасы ретінде тоқтатылды, және бұл тоқтату тұрақты болып шықты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалау кезінде Далстон-Джанкшн мен Поплар арасындағы темір жол желісі ауыр зақымдарға ұшырады. 1944 жылдың 15 сәуірінде Виктория паркі мен Боу арқылы Брод-стриттен Попларға қатынайтын жолаушылар пойыздары тоқтатылды, ал 1944 жылдың 14 мамырында ресми түрде жабылды. 1945 жылдың 23 сәуіріне дейін автобуспен ауыстырып қызмет көрсетілді, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін қызмет толығымен жойылды. 1960 жылдардың соңында салынған Шығыс Кросс жолының (A12) солтүстік бөлігі Олд Форд пен Виктория Парк станциялары арасындағы темір жолға параллель салынды, және екі станция да жол құрылысы үшін бұзылды. Crosstown Linkline қызметі 1979 жылдың 14 мамырынан бастап Камден Таунынан Стратфордқа, содан кейін бұрынғы Шығыс округтері мен Темза қосылыс темір жолы арқылы Солтүстік Вулвичке дейін Poplar тармағының Далстон-Джанкшн мен Виктория Парк-Джанкшн арасындағы бөлігінде жолаушылар тасымалын қайта жаңғыртты. Виктория Парк-Джанкшннан Боу-Джанкшн арқылы Поплар доктарына дейінгі жүк тасымалы желісі 1983 жылдың 3 қазанында жабылды. 1985 жылдың 13 мамырынан бастап Камден-Солтүстік Вулвич Crosstown Linkline қызметі Ричмонд-Брод-стрит қызметімен біріктірілді және Далстон-Джанкшн мен Брод-стрит станцияларына қызмет көрсету тоқтатылды, олар 1986 жылдың 30 маусымында толығымен жабылды. Уиллсден-Джанкшн мен Камден арасындағы Примроуз-Хилл арқылы өтетін желі қазір (2014 жылы) негізінен Солтүстік Лондон желісі мен Уиллсден депосы арасындағы бос вагондарды тасымалдауға, жүк пойыздарына және инженерлік жұмыстар кезінде Уотфорд DC желісіне бағытталған жолаушылар пойыздарына пайдаланылады. Примроуз-Хилл станциясы жабылды. 1987 жылдың 31 тамызынан бастап Доклендс жеңіл темір жолы Боу Черчтен Попларға дейінгі Солтүстік Лондон темір жолының бағытын ұстанды. Шығыс Лондон желісінің кеңейтілуі 2010 жылдың сәуірінен бастап Далстон-Джанкшн мен Шордич арасындағы қолданыстан шығарылған учаскені иеленді, оны Лондон жерүсті желісіне қосты.

Семинар

Боу теміржол заводы 1853 жылы салынған және вагондарды жөндеуге арналған үлкен шеберханасы болған. Темір жол LMS-ке біріктірілген кезде ол 15 шеберхананың ең кішісі еді. Ол NLR локомотивтерін және 1927 жылдан бастап бұрынғы Лондон, Тилбери және Саутхенд темір жолының (LTSR) локомотивтерін жөндеді. 1930 жылдары зауытта LTSR үшін Hudd автоматты басқару жүйесі әзірленді, бұл Британдық теміржолының (BR) ұлттық бас кеңсесінен келген командаға Боуда BR-дың стандартты автоматты ескерту жүйесін жасауға мүмкіндік берді. Шеберхана Блиц кезінде қирап, вагондық шеберхана толығымен жойылды. 1956 жылы шеберхана Девсон жолындағы локомотив депосы үшін дизельді-электр локомотивтерін жөндеді (дизельге толығымен көшкен алғашқы депо). Біраз уақыттан соң ол таңертең локомотивтерді қабылдап, кешке оларды жөндеп шығара бастады, бұл бастапқыда статистикалық мәліметтерді шатастырды, себебі локомотивтер бір күні зауысқа кіріп, сол күні шығып кетті. 1960 жылы завод жабылды.