Инфляцияның салық жүйесіне әсері және «жақшаның сығуы» құбылысы
Bracket creep
Инфляция мен салық жүйесі: «Қосқан салықтың өсуі» дегеніміз не? Жалақының нақты құны өспесе де, инфляция салық төлемдерін арттырады. Толық ақпарат алыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инфляция әдетте жалақы мен еңбекақыны жоғары салықтық белдеулерге итеру арқылы фискалдық тартылысқа алып келетін процесс ретінде анықталады. Алайда, салықтың бір ғана белдеуі болса немесе салық төлеуші бір белдеуде қалып отырса да, жалақының үлкен бөлігі салыққа төленеді, яғни «белдеуге итеру» құбылысы орын алады. Яғни, инфляциямен байланысты шекті салық ставкасы өзгермесе де, орташа салық ставкасы артады. Көптеген прогрессивті салық жүйелері инфляцияға қарай реттелмейді. Инфляцияның ықпалымен жалақы мен еңбекақы номиналды түрде өскенде, оларға салынатын салық көбейеді, бірақ нақты құны өспеген болады. Соның салдарынан, егер салық ставкалары немесе белдеулер өтемалдау үшін түзетілмесе, салықтар нақты түрде артады.
Bracket creep is usually defined as the process by which inflation pushes wages and salaries into higher tax brackets, leading to fiscal drag. However, even if there is only one tax bracket, or one remains within the same tax bracket, there will still be bracket creep resulting in a higher proportion of income being paid in tax. That is, although the marginal tax rate remains unchanged with inflation, the average tax rate will increase. Most progressive tax systems are not adjusted for inflation. As wages and salaries rise in nominal terms under the influence of inflation they become more highly taxed, even though in real terms the value of the wages and salaries has not increased at all. The net effect is that in real terms taxes rise unless the tax rates or brackets are adjusted to compensate.
Мысалдар
Мысалы, егер адам жылына 20 000 АҚШ доллары табады делік, және оның табысы жылына 5 000 АҚШ долларынан асып кеткен бөлігіне 20% салық салынады. Онда ол ($20,000–$5,000)*0.2 = $3,000 салық төлейді, бұл оның табысының 15% құрайды. Енді, егер инфляция салдарынан оның жалақысы 5%-ға өссе, бірақ үкімет салық шегін өзгертпесе, онда ол ($21,000–$5,000)*0.2 = $3,200, яғни табысының 15.2% салық ретінде төлеуге міндетті болады. Осылайша, адамның табысының салыққа жұмсалатын үлесі артты. Салық төлеуші 20% салықтық сатыда болса да, орташа салық мөлшерлемесі өсті. Яғни, шекті салық мөлшерлемесі өзгерген жоқ. Жалақының өсуі инфляциямен байланысты болғандықтан, адамның нақты кірісі азайды. АҚШ-та баламалы ең төменгі салық бастапқыда (1971 жылы) 155 жоғары табысты отбасыға бағытталған; 2004 жылғы заң бойынша, 2010 жылға қарай ол отбасылардың 20%-на әсер ететін болады.
Suppose a person earns $20,000 per year and is liable to 20% tax on earnings above a threshold of $5,000 per year. Then they pay ($20,000–$5,000)*0.2 = $3,000 in taxes, or 15% of their income. Now suppose that due to inflation, their wage goes up by 5%, but the government does not increase the tax threshold. They must now pay ($21,000–$5,000)*0.2 = $3,200 or 15.2% of their income as tax. Thus the proportion of the person's income that is paid as tax has increased. The average tax rate went up even though the tax payer remained in the 20% tax bracket. That is, the marginal tax rate did not change. Since the wage increase was due to inflation, the person's net real income declined. In the United States, the Alternative Minimum Tax originally (1971) targeted 155 high income households; based on 2004 law, it would affect 20% of households by 2010.
Даму
2022 жылға қарай, Салық қорының бағалауынша, «шамамен жылына 80 000 доллар көлемінде табыс табатын орташа Нью-Йорк тұрғыны осы және келесі салық төлем мерзімінде қосымша 225 доллар салық төлеуге міндетті болады».
For 2022, the Tax Foundation estimates that "an average New Yorker making around $80,000 a year will be forced to shell out an extra $225 in taxes during this and next year's tax seasons".
Саяси өлшем
Номиналды салықтық диапазонның өсуіне индекске байланысты салықтық диапазон жүйесі арқылы оңай қарсы тұруға болады, бірақ мұндай шара саяси жағынан ұнамсыз болуы мүмкін. Көптеген дауыс берушілер диапазон өсуінің салдарына мән бермейді, сондықтан үкімет бірнеше жылда бір рет салықтық диапазонды қолмен түзетуді қалайды: нәтижесінде, нақты салық ставкалары инфляцияға дейінгі шамамен деңгейге келтіріледі, бірақ бұл үкімет салықты төмендетіп отырғандай әсер қалдырады.
Nominal bracket creep can easily be countered by a system of index linked tax brackets, but this may be politically undesirable. Many voters do not perceive the effects of bracket creep, and so the government may prefer to adjust tax brackets manually once every few years: in effect, restoring the real tax rates to their approximate pre inflation levels but in a way that gives the government the appearance that they are cutting taxes.