Австралиядағы аборт заңнамасы және тарихы

Кіріспе

Австралияда аборт заңды. Федералдық аборт заңдары жоқ, және процедураны толық қылмыстық жазадан босату барлық юрисдикцияларда қабылданған. Абортқа қол жеткізу штаттар мен аумақтар бойынша өзгеше болады: Хирургиялық аборттар жүктіліктің алғашқы 22-24 аптасында көптеген юрисдикцияларда және Тасманияда 16 аптаға дейін сұраныс бойынша қол жетімді. Кейінгі мерзімде абортты екі дәрігердің келісімімен жасауға болады, бірақ Австралия астанасының аумағында тек бір дәрігердің келісімі жеткілікті. 1980 жылдардан бері жүргізілген сауалнамалар австралиялықтардың көпшілігі аборт құқықтарын қолдайтынын және олардың қолдауы артып келе жатқанын көрсетіп тұр. Австралияда абортқа қарсы зорлық-зомбылық сирек болса да, абортқа қарсы белсенділер аборт клиникаларының алдында "сөзді қорлау, қорқыту және кіруге кедергі келтіру" сияқты тактикаларды қолданады. Аборт жасау үшін күту мерзімі қарастырылмаған. Кәмелетке толмаған бала аборт жасау ниеті туралы ата-анасына хабарлауға міндетті емес, сондай-ақ ата-анасының келісімі де қажет емес. Аборттарды штаттар мен аумақтар реттейді, ал процедура Федералдық үкіметтің мемлекеттік денсаулық сақтау жүйесі, Medicare, немесе жеке медициналық сақтандыру компаниялары арқылы ішінара қаржыландырылады.

Тарих

Австралияда абортты отарлау кезінен бастап әрқашан мемлекеттік (бұрын отарлық) заңмен реттеліп келген. 19-шы ғасырдың соңына дейін әрбір колония 1861 жылғы Жеке тұлғаға қарсы қылмыстар туралы Императорлық заңды қабылдады, ол 1837, 1828 және 1803 жылдардағы ағылшын заңдарынан туындаған, ол кез келген жағдайда абортты заңсыз деп жариялаған. Содан бері аборт заңнамасы әр штат бойынша сот шешімдері мен заңнамалық өзгерістер арқылы дамып келеді. Австралияда аборттың заңдылығына қатысты алғашқы заңдық прецедент 1969 жылы Виктория Жоғарғы сотындағы R v Davidson ісі бойынша Menhennitt шешімімен белгіленді, онда аборт "қатысушы әйелдің физикалық немесе психикалық денсаулығын сақтау үшін қажет болған жағдайда, егер абортпен байланысты қауіп, абортты жасау арқылы алдын алуға тырысқан қауіптен артық болмаса, заңмен ақталады" делінген. Содан бері сот шешімдері мен заңнамалық реформалар Австралияда аборт үшін медициналық құрылымды құруға көмектесті және басқа штаттарға да әсер етті. Уақыт өте келе бұл анықтама кеңейіп, әйелдің психикалық денсаулығын да қамтиды, себебі қаламаған жүктілік клиникалық тұрғыдан зиянды деп қарастырылады. 1970 жылдары Австралияда аборт құқықтарына көбірек назар аударылды, бұл ішінара Аборт заңдарын реформалау қауымдастығы (ALRA), Абортты бақылау бойынша кеңес беру қызметі және Адам қатынастары жөніндегі Корольдік комиссия сияқты ұйымдар мен жеке тұлғалардың, сондай-ақ Бертрам Вайнер сияқты белсенді дәрігерлердің күш-жігерінің нәтижесі болды. 1990 жылдардың ортасында Австралияда консервативті Говард үкіметі билікте болды, консервативті тәуелсіз Тасмания сенаторы Брайан Харрадин Сенаттағы билік тепе-теңдігін ұстады. Говард Харрадинмен келісімге келіп, ұлттық телекоммуникация операторы Telecom-ды жекешелендіру сияқты ұсынылатын заң жобаларына қолдауын қамтамасыз етті. Қарсылығында Харрадин абортқа шектеулер енгізуге қолдау алды. Нәтижесінде, басқа дәрі-дәрмектерден айырмашылығы, аборттық препараттарды емдеу тауарлары әкімшілігінің (TGA) бағалауына жібермес бұрын Денсаулық сақтау министрінің мақұлдауы қажет болды. TGA бағалауы Австралияда сатылатын дәрі-дәрмектер үшін міндетті болғандықтан, бұл министрлік вето құқығын құрды. Осыған сәйкес, шетелде кеңінен қолданылатын RU 486 аборттық препаратына Австралияда тыйым салынды. Ол кездегі Денсаулық сақтау министрі Тони Эбботт аборттық препараттарды Австралияға әкелуге рұқсат бермей, 2005 жылдың соңында жеке мүше заң жобасын енгізуге себеп болды. Бұл заң жобасы 2006 жылы заңға айналды. 2006 жылдан 2012 жылға дейін препарат әлі де TGA-да тіркелмеген, ал дәрігерлер оны тағайындауы үшін TGA-дан арнайы мәртебе алуы керек болды; тіпті тіркелгеннен кейін де оның қолданылуына ерекше шарттар мен шектеулер сақталды. 2006 жылы аборттық препараттарға қатысты вето құқығын жоғалтқаннан кейін Тони Эбботт жүкті әйелдерге шіркеумен байланысты топтар арқылы балама кеңес беруді қаржыландыруға тырысты, бірақ ұлттық аборт деңгейін төмендетуге сәттілік болмады. Алайда, 2010 жылы Либералды партияның басшысы болып сайлануға үміткер болған Эбботт аборт заңнамасына ешқандай өзгеріс енгізбейтінін уәделеді. 2017 жылы сенатор Кори Бернарди жынысты таңдап аборт жасауға тыйым салу туралы ұсыныс енгізді. Ұсынысқа қарсы дауыс берілді (10–36). Австралияда жынысты таңдап аборт жасау кең таралғанын көрсететін ешқандай дәлел жоқ, бірақ Адам құқықтары жөніндегі заң орталығының мәлімдемесіне сәйкес, мұндай процедураға тыйым салуға тырысу "абортқа қарсыластардың әйелдердің абортқа қол жеткізуін шектеу үшін қолданатын белгілі тактикасы". Денсаулық сақтау департаменті 2019 жылы жариялаған 2020–2030 жылдарға арналған Ұлттық әйелдер денсаулығы стратегиясында "жүктілікті тоқтату қызметтеріне тең қол жеткізу" аналық, жыныстық және репродуктивті денсаулықтың табыстылығының маңызды көрсеткіші ретінде тізілген. 2019 жылғы федералды сайлау алдында Австралияның Еңбек партиясы 2019 жылғы Австралияның федералды сайлауы үшін ұлттық аборт саясатын жариялады. Партияның саясатында мемлекеттік ауруханалардан жаңа одақтастық қаржыландыру келісімдері бойынша аборт процедураларын тұрақты түрде ұсынуды талап ету, Жаңа Оңтүстік Уэльсті абортты қылмыстық заңдардан алып тастауға және Тасманияда аборт клиникасын салуға шақыру кірді. Либералды партияның жетекшісі Скотт Моррисон бұл мәселенің даулы және сезімтал екенін және шешімді штаттарға қалдыру керектігін мәлімдеді. Оның коалициядағы әріптестері бұл мәселеге қатысты үнсіздік сақтады, ал Австралиялық Христиан Лоббисі және Cherish Life сияқты абортқа қарсы топтар бұл мәселе бойынша Еңбек партиясына қарсы науқан жүргізді. Cherish Life Еңбек партиясының "өтте кешкі аборт күйреуі" бар екенін бұрмалап көрсетті және олар сайланса "көбірек балалар өледі" деді. Сайлауда өз мандатын сақтап қалған Еңбек партиясының депутаты Эд Хусик партияның аборт саясатын бұрмалап көрсету оның дауыс санының азаюына себеп болғанын айтты.

Since colonisation, abortion in Australia has always been regulated by state (previously colonial) law. Before the end of the 19th century, each colony had adopted the Imperial Offences Against the Person Act 1861, which, in turn, was derived from English laws from 1837, 1828, and 1803, which made abortion illegal under any circumstance. Since then, abortion law has continued to evolve in each state by case law and changes in legislation. A legal precedent concerning the legality of abortion was set in Australia in 1969, by the Menhennitt ruling in the Victorian Supreme Court case R v Davidson, which held that abortion was lawfully justified if "necessary to preserve the physical or mental health of the woman concerned, provided that the danger involved in the abortion did not outweigh the danger which the abortion was designed to prevent". Since then, court rulings and legislative reform have helped deliver a medical framework for abortion in Australia; and was influential in some other states. Over time, this has come to be broadly defined so as to include the mental health of the woman, to which unwanted pregnancy is interpreted as clinically injurious. Abortion rights received more attention over the 1970s across Australia, due, in part, to the efforts of many organisations and individuals such as the Abortion Law Reform Association (ALRA), Control Abortion Referral Service, and government initiatives such as the Royal Commission on Human Relationships, and activist medical practitioners such as Bertram Wainer. In the mid 1990s, the conservative Howard government was in power in Australia, with conservative independent Tasmanian Senator Brian Harradine holding the balance of power in the Senate. Howard brokered a deal with Harradine to ensure his support for proposed bills, including the privatisation of national telecommunications provider Telecom. In return, Harradine received support for introducing restrictions on abortion. As a result, unlike other medications, abortifacient drugs were made to require approval from the Minister for Health before they could be assessed by the Therapeutic Goods Administration (TGA). As TGA assessment is a requirement for drugs to be sold in Australia, this created a ministerial veto. Accordingly, the abortifacient RU 486, which was widely used overseas, was banned in Australia. The continued refusal by Tony Abbott, then Minister for Health, to allow abortifacients into Australia led to a private member's bill being introduced in late 2005 to transfer the approval back to the TGA. The bill was made law in 2006. From 2006 to 2012, the drug was still not registered by the TGA, and medical practitioners needed special status from the TGA in order to prescribe it; even after registration its use still has special conditions and restrictions. In 2006, after losing his veto power over abortifacients, Tony Abbott lobbied for funding of alternative counseling to pregnant women through church affiliated groups to lower the national abortion rate, without success. In 2010, however, while he was seeking election as Liberal Party leader, Abbott pledged not to make any changes to abortion laws. In 2017, Senator Cory Bernardi moved a motion to ban sex selective abortion. The motion was voted down (10–36). There is no evidence that sex selective abortions are common in Australia, though according to the Human Rights Law Centre, attempting to create bans on the procedure is a "well known tactic of opponents of abortion to limit women's access to abortion". The National Women's Health Strategy 2020–2030, published by the Department of Health in 2019, listed "equitable access to pregnancy termination services" as a key measure of success for maternal, sexual and reproductive health. Before the 2019 federal election, the Australian Labor Party unveiled a national abortion policy for the 2019 Australian federal election. The party's policy included requiring public hospitals to offer abortion procedures consistently under new Commonwealth funding agreements, encouraging New South Wales to remove abortion from its criminal laws and building an abortion clinic in Tasmania. In response Liberal Party leader Scott Morrison stated the issue was controversial and sensitive and decisions should be left to the states. His Coalition colleagues were largely quiet on the matter, while anti abortion groups including the Australian Christian Lobby and Cherish Life campaigned against Labor on the issue. Cherish Life incorrectly claimed that Labor had an "extreme late term abortion agenda", and that "more babies would die" if they were elected. Labor MP Ed Husic, who retained his seat at the election, said the misrepresentation of the party's abortion policy was a factor in his decrease in votes.

Жаңа Оңтүстік Уэльс

Аборт 2019 жылғы 2 қазанда Жаңа Оңтүстік Уэльсте Аборт заңының реформасы туралы заңға патшалық келісім беру арқылы қылмыстық жазадан босатылды, бұл заң Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламентінің екі палатасы бір апта бұрын қабылдаған еді. Заңнама 119 жылдық қылмыстық кодекстен абортты алып тастады және оны медициналық процедура ретінде реттейді. Жаңа заң бойынша, жүктіліктің алғашқы 22 аптасында сұраған кезде аборт жасауға болады. Осы мерзімнен кейін екі дәрігер әйелдің қазіргі және болашақ физикалық, психологиялық және әлеуметтік жағдайларын ескере отырып, процедураның орынды екеніне келісуі керек. Бұл басқа штаттар мен аумақтардағы заңдарға ұқсас. Аборт жасаған дәрігер нәтижесінде тірі нәресте туған жағдайда тиісті медициналық көмек көрсетуге міндетті. Алайда, заңның түсіндірілуі 1971 жылғы R v Wald ісі бойынша Levine шешіміне байланысты, refn|name=R v Wald|R v Wald (1971) 3 NSW DCR (New South Wales District Court Reports) 25. Бұл CES v Superclinics Australia Pty Ltd ісінде расталды, ол жүктілік мерзімінен бастап әйелдің болашақ денсаулығы мен әл-ауқатын қарастыруға болатын денсаулық сақтау мәселелерін қарау кезеңін ұзартты. 2006 жылы доктор Суман Суд екі рет заңсыз аборт жасағаны үшін айыпталып, аборт жасауға заңды себептер бар-жоғын тексермегені анықталды. 2016 жылдың маусым айында Жасылдар партиясының Жоғарғы палатасының депутаты Мехрин Фаруки абортты қылмыстық жазадан босату туралы заң жобасын ұсынды. Алайда, заң жобасын 2016 жылдың 23 маусымында ұсыну қарсаңында, ол бірнеше ай бойы басымдыққа ие болғанына және жарияланғанына қарамастан, келесі күнгі күн тәртібінен шығарылды. 2016 жылдың тамызында Мехрин Фаруки «Аборт заңының реформасы (Әртүрлі актілерге түзетулер) туралы» 2016 жылғы заң жобасының жобасын жариялады. Онда «Аборт жасауға қатысты қылмыстар туралы Қылмыстық кодекстің 82–84-баптарын жою; пациенттің медициналық құпиялылығына құқығын қамтамасыз ету үшін аборт клиникалары мен қызмет көрсетушілердің айналасында 150 метрлік қауіпсіз аймақ құру; дәрігерлерді консультация басталғанда ар-ожданға қарсылық білдіруді талап ету және пациенттерді мұндай қарсылық білдірмейтін басқа дәрігерге немесе жергілікті NSW әйелдер денсаулығы орталығына бағыттап жіберу» көзделген. Заң жобасы 2016 жылдың 11 тамызында Жоғарғы палатаға енгізілді. Ол 2017 жылдың 11 мамырында екінші оқылымда 25–14 дауыспен жеңілді. 2018 жылдың 1 шілдесінен бастап аборт клиникасының 150 метрі ішінде наразылық білдіру заңсыз. Бұл Австралияда аборт қызметтері көбінесе жеке провайдерлерге тапсырылатын ерекше жағдай. Жүктілікті тоқтату туралы заңның реформасы 2017 жылдың 1 шілдесінде күшіне енді және жүктіліктің 14 аптасына дейін әйелді екі дәрігердің тексеруін қажет етпейтіндігін жойды, клиникалардың айналасында 150 метрлік «қауіпсіз аймақ» орнатты, процедураға ата-ананың келісімін алу талабын жойды және медициналық аборт таблеткаларын тағайындау мүмкіндігін қамтамасыз етті. 2018 жылғы түсіндірмелік баяндамада өткен 12 айда 742 аборт тіркелген, оның 73% -ы 9 апталық жүктілік алдында таблеткалар арқылы медициналық аборт болған, ал қалған 27% -ы ауруханада жасалған. Заңнама өзгергеннен бері жүктілікті тоқтатудың 99,33% 14 аптадан төмен жүктілік кезінде жасалған. Бұл мемлекеттік ауруханада хирургиялық аборт күту уақытын қысқартты, бұл саясат пен қоғамдық денсаулық саясатының экономикалық салдарына әкелді. 2021 жылдың желтоқсан айында Солтүстік территория абортқа қатысты шектеулерді жеңілдетіп, 14 мен 24 апта аралығында бір дәрігердің келісімімен аборт жасауға рұқсат берді. Сонымен қатар, олар екі дәрігердің келісімімен 24 аптадан кейін түсік жасатуды заңдастырды, бұл әйелдің өмірін сақтау үшін ғана 24 аптадан кейін аборт жасауға рұқсат беретін бұрынғы ережені жойды. 2018 жылдың желтоқсанына дейін Квинслендте абортқа қол жеткізу 1986 жылғы МакГайр шешімімен анықталды, ол әйелді жүктіліктің және босанудың қалыпты қауіптерінен тыс, оның өміріне немесе денсаулығына қауіпті қауіптен сақтау үшін қажет болса, абортты заңды деп жариялады. Егер жүктілік жалғаса берсе, және қауіптің алдын алу үшін пропорционалды емес болса. 2008 жылға дейін Квинслендтегі аборт туралы заң Викториядағы заңға ұқсас болды. 1994 жылы Veivers v. Connolly ісі бойынша МакГайр шешімі Квинсленд Жоғарғы сотының бір судьясымен бекітілді. 1969 жылы қабылданған заң бойынша әйелдің өмірін немесе физикалық немесе психикалық денсаулығын қорғау үшін аборт жасау заңды болып табылады, қазіргі және болжамды болашақ жағдайларды ескере отырып, немесе бала ауыр кемшіліктермен туылған жағдайда. Аборт жүктіліктің 28 аптасына дейін жасалуы керек. Аборт ауруханада жасалуы керек және екі дәрігердің мақұлдауы керек, сонымен қатар тұру талабына да бағыну керек (пациент кемінде екі ай бойы Оңтүстік Австралияда тұруы керек). Аурухана, екі мақұлдау және тұру талабы төтенше жағдайда алынып тасталуы мүмкін. Оңтүстік Австралияда аборттар кейбір мемлекеттік денсаулық сақтау орталықтарында тегін немесе төмен бағада қол жетімді, соның ішінде Жүктілік кеңес орталығы. Бұл Жүктілік кеңес орталығы тіркелген аурухана болып табылады және мақұлдау үшін дәрігерлер бар. Медициналық және хирургиялық аборттар жасалады. Абортты қылмыстық жазадан босату туралы заң жобасы 2020 жылдың қазанында штаттық парламентке енгізілді. Заңнамаға сәйкес, аборт жүктіліктің 22 аптасы мен 6 күніне дейін сұраған кезде жасалуы мүмкін. Осы мерзімнен кейін медициналық қызметкер екінші қызметкермен кеңесіп, екеуі де процедураның медициналық тұрғыдан орынды екеніне келіссе ғана аборт жасауы мүмкін. Реформа абортты қылмыстық кодекстен толығымен алып тастады. Заң шығару кеңесі 2020 жылдың 3 желтоқсанында, ал Ассамблея 2021 жылдың 19 ақпанында 29 дауысқа 15 дауыспен заң жобасын қабылдады. «Жынысқа қарай аборт жасауға» тыйым салатын түзету Ассамблеяда қабылданғандықтан, Денсаулық министрі Крис Пиктон 2022 жылғы наурыздағы штаттық сайлауда жеңілген бұрынғы Либерал үкіметін «бұл ережелерді кешіктіріп, жасырып, оларға неліктен қол жеткізбегенін қоғамға түсіндірмегені үшін» сынға алды. 1925 жылдан 2001 жылға дейін Тасманияның Қылмыстық кодексі «заңсыз абортты» тыйым салған, бірақ қандай жағдайларда заңды екенін нақты көрсетпеген. Бұрын сотта қаралмағанмен, Викторияның 1969 жылғы Менхеннит шешімі мен Жаңа Оңтүстік Уэльстің 1971 жылғы Левин шешімі Тасмания заңнамасына қолданылатындығы айтылған. 2001 жылдың соңында Қылмыстық кодекс Оңтүстік Австралияның талаптарына ұқсас критерийлерге сәйкес аборт жасалуын талап ететіндей етіп нақтыланды. Штатта аборт жасау мүмкіндігі шектеулі. Штаттың мемлекеттік денсаулық сақтау жүйесі тек ерекше жағдайларда (мысалы, ұрықтың аномалиялары болған жағдайларда) аборт қызметтерін ұсынады, сондықтан көптеген әйелдер жүктілікті тоқтату үшін жеке секторға жүгінеді. 2017 жылы штаттың жалғыз арзан хирургиялық аборт клиникасы жабылды. Кейбір әйелдер жүктілікті тоқтату үшін басқа штатқа ұшуға мәжбүр болды.

Abortion was decriminalised in New South Wales on 2 October 2019 with the royal assent of the Abortion Law Reform Act 2019, passed a week earlier by both houses of the New South Wales parliament. The legislation took abortion out of the 119 year old criminal code, and regulates it as a medical procedure. Under the new law, abortions are made available on request during the first 22 weeks of gestation. After that time, two doctors must agree that it is appropriate, based on the woman's current and future physical, psychological, and social circumstances. This is similar to laws in other states and territories. The medical practitioner performing the abortion has an obligation to give appropriate medical care if the abortion results in a live baby being born. but the interpretation of the law is subject to the Levine ruling, from R v Wald of 1971,refn|name=R v Wald|R v Wald (1971) 3 NSW DCR (New South Wales District Court Reports) 25. Confirmed in CES v Superclinics Australia Pty Ltd. which extended the period during which health concerns might be considered from the duration of pregnancy to include the woman's future health and well being. In 2006, Dr. Suman Sood was convicted of two counts of performing an illegal abortion where she failed to enquire as to whether a lawful reason for performing the abortion did exist. In June 2016, Greens upper house MP Mehreen Faruqi was to introduce a bill decriminalising abortion in NSW. However, on the eve of the introduction of the bill on 23 June 2016, it was removed from the order of business for the following day, despite being first in the order of precedence for months, scheduled and publicly announced. In August 2016, Mehreen Faruqi released an exposure draft of the Abortion Law Reform (Miscellaneous Acts Amendment) Bill 2016 to "Repeal sections 82–84 of the Crimes Act, relating to abortion offences; Provide for a 150 metre safe access zone around abortion clinics and service providers to ensure a patient's right to medical privacy; and Require doctors to disclose conscientious objection at the start of the consultation and refer patients to another doctor who does not have such an objection or to the local Women's Health NSW centre". The bill was introduced to the upper house on 11 August 2016. It was defeated in the second reading 25–14 on 11 May 2017. Since 1 July 2018, it has been illegal to protest within 150 metres of an abortion clinic. This is unusual in Australia where abortion services are frequently outsourced to private providers. The Termination of Pregnancy Law Reform Act was enacted on 1 July 2017 and removed the need for two doctors to examine a woman before 14 weeks gestation, implemented a 150 metre "safe access zone" around clinics, removed the requirement of parental approval for the procedure and provided the ability for the prescription of medical abortion tablets. The Interpretive Report 2018 recorded 742 abortions in the previous 12 months with 73% being medical abortion with tablets before 9 weeks gestation, the remaining 27% were conducted in hospital. Since the legislative change, 99.33% of terminations of pregnancy were conducted under 14 weeks of gestation. This has also meant that the waiting time in a public hospital for a surgical termination has reduced which has policy and public health economic implications. In December 2021, the Northern Territory eased restrictions on abortions, allowing access between 14 and 24 weeks with the approval of one doctor instead of the previous two required. They also legalised terminations after 24 weeks with the approval of two doctors, removing the previous provision which stated abortions were only legal after 24 weeks to save a woman's life. Prior to December 2018, abortion access in Queensland was determined by the 1986 McGuire ruling, which declared abortion to be legal if necessary to preserve the woman from a serious danger to her life or health—beyond the normal dangers of pregnancy and childbirth—that would result if the pregnancy continued, and is not disproportionate to the danger being averted. Until 2008, abortion law in Queensland closely mirrored the law in Victoria. The McGuire ruling was affirmed in the 1994 case Veivers v. Connolly, by a single judge of the Supreme Court of Queensland. Legislation in 1969 legalised abortion when necessary to protect the life or physical or mental health of the woman — taking into account the current and reasonably foreseeable future — or in cases when the child was likely to be born with serious handicaps. Abortions must be performed before a time limit of 28 weeks of pregnancy. Abortions must be performed in a hospital, and be approved by two physicians, and are also subject to a residency requirement (patient must be a resident of South Australia for at least two months). The hospital, dual approval, and residency requirement may be waived in an emergency. Abortions in South Australia are available for free or low cost at some of the public health facilities, including The Pregnancy Advisory Centre. This Pregnancy Advisory Centre is a registered hospital, with doctors available for approval. Both medical and surgical abortions are performed. A bill decriminalising abortion was introduced into the state parliament in October 2020. Under the legislation, abortion can be performed upon request up to 22 weeks and six days gestation. After that period, a medical practitioner can only perform an abortion if they consult with another practitioner, and if both are of the view that the procedure is medically appropriate. The reform removed abortion entirely from the criminal code. The Legislative Council passed the bill on 3 December 2020, as did the House of Assembly on 19 February 2021, by 29 votes to 15. As an amendment banning so called "gender selective abortion" was passed by the Assembly, Health Minister Chris Picton criticised the former Liberal government, which was defeated by Labor at the March 2022 state election, for "delay[ing] and bury[ing] these regulations, and failed to explain to the community why they did not progress them". From 1925 until 2001, Tasmania's Criminal Code prohibited "unlawful abortion", without actually stating what was lawful or not. While it had never actually been prosecuted, it had been held that Victoria's Menhennitt ruling of 1969 and New South Wales' Levine ruling applied in Tasmanian law. In late 2001, the Criminal Code was clarified to state that an abortion must be carried out under a set of criteria resembling those of the South Australian requirements. The availability of abortion facilities in the state is limited. The state's public health system provides abortion services in only extraordinary circumstances (e. g., in cases of foetal abnormality); so, most women access pregnancy terminations through the private sector. In 2017, the state's only dedicated low cost surgical abortion clinic closed. Some women chose to fly interstate for pregnancy terminations.

Виктория

Викторияда 2008 жылдан бері жүктіліктің 24 аптасына дейін жүктілікті үзгенге рұқсат етіледі, ал одан кейін жасалатын жүктілікті үзгенге әйелдің қазіргі және болашақ физикалық, психологиялық және әлеуметтік жағдайларын ескере отырып, екі дәрігердің келісімі қажет. 2008 жылға дейін жүктілікті үзгенге қатысты заң Викторияның Қылмыстық кодексіне негізделген, ол 1969 жылы Менхеннит ісінде R v Davidson қаралымы арқылы түсіндірілді. Бұл қаралым бойынша, жүктілік жалғасқан жағдайда әйелдің өміріне немесе денсаулығына қауіпті қауіп туса, бұл қауіп жүктілік пен босанудың қалыпты қауіптерінен асып түсетін болса және алдын алуға болатын қауіпке пропорционалды болмаса, жүктілікті үзгенге рұқсат етілді. Менхеннит қаралымы 2008 жылғы Аборт заңнамасын реформалау туралы заң (Vic) жүктіліктің 24 апталық мерзіміне дейін қылмыстық жазадан босататынша Викториядағы жүктілікті үзгенге қатысты заңның негізі болып келді.

Батыс Австралия

Батыс Австралияда 1998 жылдың мамыр айынан бастап жүктіліктің 20 аптасына дейін дәрігердің жолдамасымен сұраныс бойынша аборт жасау заңды болды, бірақ абортты жасаушы дәрігерден басқа медицина қызметкерінің кеңесі алу міндетті. Жүктіліктің 20 аптасынан кейін аборт жасауға болатын жағдай – егер ұрыптың ауыр медициналық проблемалармен тууы мүмкін болса, және бұл екі тәуелсіз сарапшы дәрігерлермен расталуы керек. 16 жасқа толмаған қыздарға қатысты, егер балалар соты рұқсат берген немесе бала ата-анасымен бірге тұрмаса, ата-анасының біріне хабарлау қажет. Батыс Австралия – Австралияда қауіпсіз аймақтары жоқ соңғы аймақ. Аборт клиникаларының 150 метрлік шеңбері ішінде қауіпсіз аймақтар құру туралы заң жобасы 2021 жылдың тамызында ресми түрде қабылданды және мақұлдағаннан кейін 1 қыркүйектен бастап күшіне енді. Батыс Австралия Денсаулық сақтау департаментінің 2020 жылғы есебінде халықтың 70% қауіпсіз аймақтарды қолдайтыны көрсетілген.

Австралиядағы абортқа арналған телемедициналық қызметтер

Технологияның жетістіктері мен қолжетімді денсаулық сақтау қажеттілігі телемедицина Австралияда аборт қызметтерін ұсынудың маңызды тәсіліне айналды. Бұл тәсіл елдің шалқары, ауылдық және қалалық аймақтарындағы әйелдерге денсаулық сақтау мекемесіне бармастан қауіпсіз және заңды аборт қызметтерін алуға мүмкіндік береді. Абортқа арналған телемедицина қызметтері көбінесе бейнекөрсету, телефон арқылы немесе басқа да цифрлық байланыс платформалары арқылы кеңес беруді қамтиды, онда денсаулық сақтау мамандары дәрілік аборт үшін дәрі-дәрмектер тағайындай алады. Бұл әдіс географиялық қиындықтарға тап болған немесе жеке құпиясын сақтауды қалайтын әйелдер үшін аборт қызметтеріне қол жеткізуді едәуір арттырады. COVID-19 пандемиясына жауап ретінде Австралия штаттары мен аумақтары карантин және саяхат шектеулері кезінде маңызды денсаулық сақтау қызметтеріне қол жеткізуді қамтамасыз ету маңыздылығын мойындап, аборт үшін телемедицина қызметтерін өз денсаулық сақтау саясатына енгізді. Бұл өзгеріс репродуктивті денсаулық сақтау қызметтеріне цифрлық денсаулық сақтау шешімдерін интеграциялауға бағытталған кең ауқымды үрдісті көрсетеді. Телемедициналық аборттардың тиімділігі мен қауіпсіздігін растайтын әртүрлі зерттеулер жүргізілді, олар жеке қызмет көрсетумен салыстырғанда ұқсас нәтижелер көрсетті. Бұл зерттеулер телемедицинаның аборт қызметтеріне қол жеткізуде революция жасауға және Австралиядағы репродуктивті денсаулық сақтаудың маңызды бөлігіне айналуға ниеттілігін көрсетеді.

"Балаларды жою" заңдары

Әрбір штат пен аумақтың балаларды жоюға қатысты өзінің қылмыстық кодексі бар. Бұл қылмыс "туылмаған баланы өлтіру" деп аталады және Квинсленд, Батыс Австралия және Солтүстік территорияда тек бала туған кезде ғана жасалуы мүмкін. Тасманияда "туылмас бұрын баланың өліміне себеп болу" деп аталады. 2008 жылы Оңтүстік Австралияда "балаларды жою" "аборт" деген тақырып астына кірді. Австралия астаналық территориясындағы анықтама біршама кең, ал Тасманиядағы ағылшын заңымен салыстырылатын деңгейде кең.

Жаңа Оңтүстік Уэльсте "балаларды жою" туралы заң жоқ. Бұл 2019 жылғы Аборт заңын реформалау туралы заңмен өзгертіліп, "жүкті әйелдің ұрығын жою (медициналық процедура барысында немесе Аборт заңын реформалау туралы заңға сәйкес жүктілікті тоқтатудан басқа), әйелге басқа зиян келтіргеніне қарамастан" деп түсіндірілді.

Статистика

Мемлекеттер арасындағы анықтамалардың өзгешелігіне байланысты тұрақты деректерді жинау стандарттарының жоқтығы, Австралиядағы жыл сайынғы аборттар санын дәл есептеуді қиын немесе мүмкін емес етеді. 1995 жылдан 2004 жылға дейін жыл сайын "босандыру нәтижесіне әкелуі мүмкін" 75 700-ге жуық Medicare қаржыландырған процедуралар орындалды, бірақ бұл көрсеткіш түсік тастаулармен қатар аборттарды да қамтиды. Екінші жағынан, жеке клиникаларда медициналық аборт жасаған көптеген әйелдер Medicare төлемдерін алмайды. Дегенмен, аборт мәселесіне байланысты стигма әлі де сақталып келеді және әйелдердің өзіндік санасы мен психикалық денсаулығына елеулі әсер етеді, сондай-ақ аборт жасау-жасамау шешіміне де ықпал етеді. Жағымсыз пікірлерден қашу үшін әйелдер аборт жасағанын айтудың орнына, түсік тастағанын айтуды қалауы мүмкін. 1980 жылдардан бері жүргізілген сауалнамалар австралиялықтардың көпшілігі аборт құқығын қолдайтынын және аборт құқығына қолдаудың артып келе жатқанын көрсетіп келеді. 1973 жылы Әйелдер сайлау лоббисі Сидней, Мельбурн, Аделаида және Канберра қалаларында 5267 ер және әйелден сауалнама алды. Сауалнама нәтижесінде халықтың 80% әйелдің аборт жасауға құқығы болуы керек деп санайды. 1987 жылы Саулуик жүргізген сауалнамада австралиялықтардың шамамен 7% кез келген жағдайда абортты қолдамайтыны анықталды. 2003 жылы Австралияның әлеуметтік көзқарастар сауалнамасы (AuSSA) австралиялықтардың 81% әйелдің аборт жасауды таңдау құқығы болуы керек деп санайтынын, ал тек 9% оны таңдауға болмайды деп санайтынын көрсетті; 7% «бетарап» болды, ал 2% шешім қабылдай алмады. 2006 жылы Рой Морган зерттеу тобының сауалнамасы австралиялықтардың 65% хирургиялық абортты мақұлдағанын, ал 22% мақұлдамағанын көрсетті; 62% RU 486 әйелдерге қолжетімді болуы керек деп санайды, ал 31% оны қолжетімді етуге қарсы. 2006 жылы жүргізілген сұхбаттар австралиялықтардың 80% жынысқа қарай аборт жасауды қолдамайтынын көрсетті. 2007 жылы AuSSA сауалнамасы австралиялықтардың 4% барлық жағдайда абортқа қарсы екенін, 33% абортқа белгілі бір жағдайларда рұқсат етілуі керек деп санайтынын, ал 57% әйел қалаған кезде оны қолжетімді ету керек деп санайтынын көрсетті; 7% шешімін қабылдамады немесе жауап бермеді. 2009 жылы Австралияның 2007 жылғы федералды сайлауы кезінде жүргізілген сауалнамаларды зерттеу лейбористер партиясының және либералды партияның сайлаушыларының көпшілігі аборт құқығын қолдайтынын көрсетті. 2010 жылы The Medical Journal of Australia журналында жарияланған зерттеуде австралиялықтардың 61% жүктіліктің бірінші триместрінде аборт заңмен рұқсат ету керек деп, ал 26% себебіне байланысты заңмен реттелуі керек деп айтты. Екінші және үшінші триместрлерде толыққанды заңмен рұқсат етілген абортты қолдау көрсеткіші 12% және 6% құрады, ал 57% және 42% жағдайға байланысты екенін айтты.

There is a lack of consistent data collection standards across states due to differences in definitions, making it difficult or impossible to accurately quantify the number of abortions performed in Australia each year. There were an average of 75,700 Medicare funded procedures that could result in an "abortive outcome" performed each year from 1995 to 2004, but this figure includes miscarriages as well as terminations. On the other hand, many women who have medical abortions performed at private hospitals may not claim the Medicare rebate. Stigma surrounding the issue of abortion, however, still remains, and can severely impact women's sense of identity and mental health, and also influence whether an abortion is obtained. Women may choose to state they suffered a miscarriage, rather than telling people they had an abortion, to avoid negative reactions. Since at least the 1980s, opinion polls have shown a majority of Australians support abortion rights, and that support for abortion rights is increasing. In 1973, the Women's Electoral Lobby polled 5,267 men and women in Sydney, Melbourne, Adelaide, and Canberra. The survey found 80% of people believed a woman should have a right to have an abortion. In 1987, a Saulwick poll found only about 7% of Australians would not approve of abortions under any circumstances. In 2003, a poll by The Australian Survey of Social Attitudes (AuSSA) found that 81% of Australians believe a woman should have the right to choose an abortion, and only 9% believe they should not; 7% were "neutral", and 2% could not decide. In 2006, a poll by Roy Morgan Research found that 65% of Australians approved of surgical abortion, and 22% disapproved; and that 62% believed RU 486 should be available to women, while 31% believed it should not. In 2006, interviews found that 80% of Australians disapproved the use of sex selective abortion. In 2007, a poll by AuSSA found that 4% of Australians are opposed to abortion in all circumstances, 33% believe abortion should be allowed in certain circumstances, and 57% believed it should be readily available whenever a woman wants one; 7% were undecided, or did not respond. In 2009, a study of polls conducted during Australia's 2007 federal elections found that a clear majority of both Labor Party and Liberal Party voters support abortion rights. In 2010, a study published in The Medical Journal of Australia found that 61% of Australians said abortion should be lawful without question in the first trimester of pregnancy, while 26% said it should be lawful depending on the reason. In the second trimester and third trimesters, support for outright lawful abortion was 12% and 6%, respectively, while 57% and 42%, respectively, said it depended on the circumstances.

Жергілікті тұрғындар

1969 жылы аборт заңдастырыла бастағанда, кейбір Австралияның аборигендері оған қарсы шықты, себебі олар бұл "мәжбүрлеп жасалған аборт пен стерилизацияға" әкеліп соқтырады деп ойлады. Бұл көзқарасқа бұрынғы үкіметтердің аборигендердің дербестігіне, соның ішінде "ұрланған ұрпақтарға" араласуының ықпал еткені саналады. 2010 жылдардың ортасына қарай, көбірек абориген әйелдер аборт жасауды жөн көрді, алайда осы мәселеге байланысты стигма көптеген абориген қауымдарында әлі де күшті.