Кіріспе

Өлі, зақымдалған немесе жұқтырған тіндерді медициналық жолмен алу

Дебридмент – қалған сау тіндердің жазылу мүмкіндігін арттыру мақсатында өлі, зақымдалған немесе жұқтырған тіндерді медициналық жолмен алу. Алып тастау хирургиялық, механикалық, химиялық, автолиздік (өзін-өзі қорыту) және личинкалармен емдеу арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Подиатрияда, кироподистер, подиатрлар және аяқ денсаулығы мамандары каллустар мен тілмелер сияқты жағдайларды жояды. Дебридмент күйіктер мен басқа да ауыр жаралардың жазылу процесінің маңызды бөлігі болып табылады; сонымен қатар, ол кейбір жылан мен қоңыз шағуларды емдеу үшін де қолданылады. Кейде зақымдалған тіндердің шекарасы нақты анықталмайды. Мысалы, ісікті алып тастағанда, ісіктің шеттерінде көзге көрінбейтіндей кішкентай микрометастаздар болуы мүмкін, бірақ оларды алып тастамаса, қайталануы мүмкін. Мұндай жағдайларда хирург ісікті толыққанды алып тастау үшін айналасындағы сау тіндердің бір бөлігін де алып тастауға шешім қабылдауы мүмкін.

Түрлері

Жараны дебридменттеуге жұмсалатын уақытты немесе жараның толық жазылу уақытын салыстыру үшін әртүрлі дебридмент әдістерінің тиімділігін бағалауға жеткілікті жоғары сапалы дәлелдер жоқ.

Хирургиялық дебридтеу

Хирургиялық немесе "қатаң" дебридмент және анестезия астында лазерлік дебридмент – дебридменттің ең жылдам әдістері. Олар өте таңдамалы, яғни дебридментті жасаушы адам қандай тінді алып тастау керектігін және қайсын қалдыру керектігін толық бақылай алады. Хирургиялық дебридмент операциялық бөлмеде немесе төсек басында жасалуы мүмкін, бұл некроздық материалдың мөлшеріне және пациенттің процедураны қабылдау қабілетіне байланысты. Хирург әдетте тінді қайтадан тірі тіндерге дейін тазартады, бұл тіндің сыртқы түрімен және сау тіндердегі қан ағынының болуымен анықталады.

Автолитті дебридтациялау

Автолиз – организмнің өзіндік ферменттері мен ылғалды пайдаланып, қатайған шұрық пен тінді қайта ылғалдандыру, жұмсарту және ақырында сұйыту процесі. Автолиздік дебридмент таңдамалы болып табылады; тек некроздық тіндер ғана сұйытылады. Бұл емделуші үшін дерлік ауыртпалық тудырмайды. Автолиздік дебридментті окклюзиялық немесе жартылай окклюзиялық таңғыштардың көмегімен жүзеге асыруға болады, олар некроздық тіндермен жанасқан жара сұйықтығын сақтайды. Гидроколлоидтар, гидрогельдер және түзілуі жеңіл пленкалар арқылы автолиздік дебридментке қол жеткізуге болады. Бұл процедура өлі тіндердің көлемі көп болмаған және инфекция жоқ жаралар үшін қолайлы.

Ферменттік дебридтеу

Химиялық ферменттер – тез әрекет ететін, некроздық тіндерді қабырсыта алатын препараттар. Бұл ферменттер микроорганизмдерден, оның ішінде Clostridium histolyticum; немесе өсімдіктерден шығарылады, мысалы, коллагеназа, варидаза, папаин және бромелайн. Бұл ферменттік дебридерлердің кейбіреуі таңдамалы, ал кейбіреуі – жоқ. Бұл әдіс некроздық қалдықтары көп немесе эшар түзілген жараларға (әсіресе күйіктерге) тиімді. Дегенмен, нәтижелері әртүрлі және тиімділігі өзгеріп отырады. Сондықтан, осы типтегі дебридмент сирек қолданылады және күйіктерді емдеуде стандартты емдеу ретінде қарастырылмайды.

Механикалық дебридтеу

Жараларды емдеу үшін тінді алу қажет болғанда, селективті механикалық дебридмент жасауға болатын гидротерапия қолданылуы мүмкін. Мұндай мысалдарға жараға бағытталған шаю және сорумен бірге емдік суару жатады. Дәнекерлеудің ылғалды күйден құрғақ күйге өтуіне мүмкіндік беру, содан кейін дәнекерлеуді қолмен алып тастау – бұл селективті емес дебридмент түрі. Бұл әдіс некроздық қалдықтардың орташа мөлшері бар жараларға (мысалы, "өлі тіндер") тиімдірек келеді.

Шөппен емдеу

Кеміруші терапияда некроздық тіндерді жеу үшін жараға бірнеше кішкентай кемірушілер енгізіледі, бұл қалыпты хирургиялық операциядан әлдеқайда дәл жасалады. Жасыл бөтелкелі шыбықтың (Lucilia sericata) дернәсілдері қолданылады, олар тірі организмнің некроздық (өлі) тіндерін, тірі тіндерге зиян келтірмей, негізгі арнада жейді. Кемірушілер жараны бір-екі күнде тазарта алады. Кемірушілер "денеден тыс ас қорыту" процесі арқылы қоректік заттарды алады, осы процесте некроздық тіндерді сұйықтандыратын кең спектрлі протеолитикалық ферменттер бөлінеді және жартылай сұйық нәтиже бірнеше күн ішінде сіңіріледі. Оңтайлы жара ортасында кемірушілер 3-4 күн ішінде ұзындығы 1-2 мм-ден 8-10 мм-ге дейін және қалыңдығы бойынша өседі, некроздық тінді жеп, алынған кезде таза, некроздық тіндерден бос жара қалдырады.