Теодор Элайджа Бертон: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Американдық саясаткер (1851–1929)

Теодор Элиа Бёртон (20 желтоқсан 1851 – 28 қазан 1929) – американдық адвокат және Огайо штатының республикалық саясаткері. Ол АҚШ Өкілдер палатасының депутаты, АҚШ Сенатының сенаторы және Кливленд қалалық кеңесінің мүшесі болып қызмет еткен.

Алғашқы жылдар

Бертон Огайо штатының Аштабула округіндегі Джефферсон қаласында Элизабет (Грант) пен пастор Уильям Бертонның ұлы болып дүниеге келді. Ол мемлекеттік мектептерде, Grand River Institute (Остинбург, Огайо) және Айова колледжінде (Гриннелл, Айова) оқыды. 1872 жылы Оберлин колледжін бітірді. Ол Чикагода Линкольннің досы және он сегіз жыл АҚШ сенаторы болған Лайман Трамбуллдан заңды оқыды. 1875 жылы заңгерлік тәжірибесін бастады және Кливлендтегі көрнекті адвокатқа айналды. Оның алғашқы мемлекеттік лауазымы Кливленд қалалық кеңесінің мүшесі болды.

Мансап

Ол 1888 жылы Кливлендтегі Огайоның 21-ші округінен АҚШ-тың 51-ші Конгресі үшін Өкілдер палатасына сайланды, бірақ 1890 жылы Демократиялық партияның қарсыласы Том Л. Джонсонға жеңілді. Ол 1892 жылы Республикалық партияның кандидаттығына ие болмады, бірақ 1894 жылы қайтадан ұсынылып, АҚШ-тың 54-ші Конгресіне сайланды, бұл жолы бұрынғы қарсыласы және әлі де биліктегі Том Л. Джонсонды жеңді. Ол жеті рет қайта сайланды, 1908 жылға дейін Палатада қызмет етті. Ол Ниагара шарлауының сақталуына және пайдасыз су жолдары жобаларына қарсы күресімен танымал болды. Президент Теодор Рузвельт оны 1907 жылы Ішкі су жолдары комиссиясының, ал 1909 жылы Ұлттық су жолдары комиссиясының төрағасы етіп тағайындады. Сондай-ақ, ол Панама каналын салуға рұқсат беретін заң жобасын де қолдады. Ол жалпы алғанда ысырапшылдыққа қарсы болды және корпоративтік адвокат ретіндегі тәжірибесіне қарамастан, ірі бизнестің ықпалына қарсы тұрды. Өзінің алғашқы мерзімінде ол Шерманның монополияға қарсы заңына бірлесіп қол қойды. 1908 жылы қайта сайланғаннан кейін ол Сенатқа сайланды және Палатадағы мандатын қалдырды. Ол Өзендер мен портер жөніндегі комитеттің төрағасы болды. Ол екінші рет сенаторлық мандатқа үміткер болмады. Оның орнына Нью-Йоркке көшіп, бірнеше жыл банк ісімен айналысты. 1916 жылы ол президенттікке үміткер ретінде қарастырылды және республикалық ұлттық конвентте бірінші раундта 77½ дауыс алды (987 дауыстан). 1920 жылы ол Огайоға оралып, тағы да Палатаға сайланды, бұл жолы 22-ші округтен (шекаралар 1912 жылы өзгерді). Ол 1922, 1924 және 1926 жылдары Палатаға қайта сайланды. Палатадағы соңғы қызметі кезінде ол президент Хардингтің 1922 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс борыштарын қаржыландыру комиссиясына мүше етіп тағайындалды; сондай-ақ 1925 жылы Швейцарияның Женева қаласында халықаралық қару-жарақ саудасын бақылау жөніндегі конференцияға АҚШ делегациясының төрағасы болды. Америкалық Бейбітшілік қоғамының президенті ретінде Бертон 1928 жылы Кливлендте Халықаралық әділеттілік жөніндегі бірінші дүниежүзілік конференцияны өткізді, оған 13 000-нан астам адам, соның ішінде әлемдік көшбасшылар қатысты. 1928 жылы ол Палатаға қайта сайлануға үміткер болмады. Оның орнына ол 30 наурызда қайтыс болған Фрэнк Б. Уиллистің аяқталмаған мерзіміне Сенатқа арнайы сайлауда жеңіске жетті. Ол 1928 жылдың 15 желтоқсанынан 1929 жылдың 28 қазанына дейін Сенатта қызмет етті. "Қара сейсенбі" (1929 жылғы Уолл-стрит құлауы) келесі күні, 1929 жылдың 29 қазанында болды.

He was elected to the House of Representatives for the Fifty first United States Congress in 1888 from the Ohio 21st District in Cleveland but was defeated for re election in 1890 by his Democratic Party opponent, Tom L. Johnson. He was not the Republican nominee in 1892, but was nominated again in 1894 and won election to the Fifty fourth United States Congress, this time defeating his erstwhile opponent and still incumbent, Tom L. Johnson. He was re elected seven times, serving in the House until 1908. He was noted for his work in preserving Niagara Falls and for opposing wasteful waterways projects. President Theodore Roosevelt appointed him chairman of the Inland Waterways Commission in 1907 and the National Waterways Commission in 1909. He also sponsored the legislation authorizing the construction of the Panama Canal. He opposed wasteful spending in general, and despite his background as a corporate lawyer, he resisted the influence of big business. In his first term he co sponsored the Sherman Anti Trust Act. After his re election in 1908, he was elected to the Senate, and resigned his House seat. He served as Chairman of the Committee on Rivers and Harbors. He did not seek a second Senate term. Instead, he moved to New York City, and worked in banking for several years. In 1916, he was considered a possible candidate for president, and received 77½ votes on the first ballot (out of 987) at the Republican national convention. In 1920, he returned to Ohio and was again elected to the House, this time from the 22nd District (borders having changed in 1912). He was re elected to the House in 1922, 1924, and 1926. During his later House service, he was appointed by President Harding to the World War Debt Funding Commission in 1922; and was chairman of the United States delegation to the conference for the control of international traffic in arms at Geneva, Switzerland, in 1925. As president of the American Peace Society, Burton hosted the First World Conference on International Justice in Cleveland in 1928, attended by 13,000, including world leaders. In 1928, he did not seek re election to the House. Instead he won a special election to the Senate for the unfinished term of Frank B. Willis, who had died on March 30. He served in the Senate from December 15, 1928 until his death on October 28, 1929. Black Tuesday (the Wall Street Crash of 1929) was on the following day, October 29, 1929.

Жеке өмір

1900 жылдан 1912 жылға дейін Бертон Огайо штатының Довер қаласында (қазіргі Вестлейк) 1838 жылы Томас және Джейн Херст салған шағын үйге ие болды. Бұл үй 1936 жылы Американың тарихи ғимараттары туралы шолуда тіркелді және 2002 жылы Огайо тарихи ескерткішімен белгіленді.