Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еврей Киелі кітаптары көптеген Ыбырайым діндерінде қасиетті мәтін саналады. Онда Израиль Құдайының бекіткен немесе тыйым салған көптеген оқиғалар мен заңдар тіркелген. Яһуди діні Торада 613 міндеттеме бар екенін үйретеді, олардың көпшілігі қылмыс және жазаға қатысты, бірақ жалпы адамзатқа Нұх заңдары ғана қолданылады. Христиандық тармақтарының көпшілігі осы нұсқаулардың бір бөлігін, мысалы, Он Буйрық пен Ұлы Буйрықты қабылдады, ал азыншылығы Ескі Келісімнің барлық заңдары күшін жойғанын сенеді.
The Hebrew Bible is considered a holy text in most Abrahamic religions. It records a large number of events and laws that are endorsed or proscribed by the God of Israel. Judaism teaches that the Torah contains 613 commandments, many of which deal with crime and punishment, but only the Noahide Laws apply to humanity in general. Most Christian denominations have also adopted some of these directives, such as the Ten Commandments and Great Commandment, while a minority believes all Old Covenant laws have been abrogated.
Мысырдан шығу кітабында
Мұса Мысырдан шығу туралы фараонмен келіссөздер жүргізді, осының нәтижесінде он апат келді. Перғауын Израиль ұлдарының құлы болғанда, мысырлықтар Израильдіктердің рухын құлату үшін оларды қатаң еңбекпен мазалаған әміршілерді тағайындады. Израильдіктердің міндеті – Питом және Раамсес қалаларын фараонның қоймасы ретінде салу болатын. Олар Израильдіктердің өмірін қиындыққа толы етіп, балшық пен кірпішпен, сондай-ақ егістік жұмыстарының барлық түрлерімен ауыр еңбекке мәжбүрледі. Кейін ол Израиль ұлдарының барлық еркек балаларын өлтіру туралы бұйрық берді. Құдай фараонның жүрегін қатайтты, осылайша ол еврейлерді босатуға келіспеді, содан кейін Құдай Мысырдың бүкіл жеріне түрлі апаттар жіберді. Шығу кітабында Израильдіктерді құлдыққа түсіргені үшін соңғы жаза ретінде Мысырдың әрбір туған баласын өлтіру оқиғасы баяндалған.
Moses negotiated the Exodus from Egypt with Pharaoh leading to the Ten plagues. When Pharaoh enslaved the Children of Israel, the Egyptians appointed conscription officers over the Israelites to crush their spirits with hard labor. The Israelites were to build up the cities of Pithom and Ra'amses as supply centers for Pharaoh. They made the lives of the Israelites miserable with harsh labor involving mortar and bricks, as well as all kinds of work in the field. Then he issued decrees to kill all the Israelite males. God hardened Pharaoh's heart, so that he would not allow the Hebrews to leave, and then God sent various disasters onto the whole of Egypt. Exodus includes the story of the killing of every firstborn child in Egypt as the final punishment for having enslaved the Israelites.
Мадияндықтар
Сандар 25-та, Мадиян және Моаб халқы Шитимде тұрған Израиль халқымен араласа бастады. Осы кезде Израиль ерлері Моаб әйелдерімен жыныстық қатынас жасауды бастады. Моаб әйелдері шақырғаннан кейін, бірқатар Израиль ерлері құрбандық тағамдарын жеп, Моаб құдайларына табынуға қатысты. Содан кейін (Құдай) Моабтықтармен зана жасап, оларға табынғандардың барлығын күндіз өлтіруді бұйырды. Израильдіктер осы оқиғадан кейін қайғыға батқанда, Салу ұлы Зимри, Зурдың қызы Козби деген Мадиян әйелін өз шатырына әкелді. Ааронның немересі Пинехас, жиыннан шығып, шатырға кіріп, Зимри мен Козбидің екеуін де сүйір найзамен қағып өлтірді. Пинехастың осы әрекеті арқасында (Құдайдың) қаһары Израиль ұлдарынан ауыстырылды. Содан кейін (Құдай) Мұсаға (а.с.) Пеор және Козби ісінде Израильдіктерге қарсы жасаған қастандықтары үшін Мадияндықтарға шабуыл жасауды бұйырды. 12 000 сарбаз (әр тайпадан 1000) Мадияндықтарға қарсы жіберілгеннен кейін, Мұса (ғ.с.) әскердің тұтқын әйелдер мен басқа олжамен оралғанына ашуланды, себебі бұл әйелдер бұрынғы құқық бұзушылықтарда және салдарынан туған обада маңызды рөл атқарған. Мұса барлық еркектерді және бикез әйелдерді өлтіруді, ал бикез қыздарды сақтап қалуды бұйырды. Әскерлердің олжасынан әрбір бес жүз тұтқынның бірі діни қызметкер Елазарға (Сандар 31:28) «құрбандық» ретінде, яғни жетістікке алғыс айту үшін қызмет етуге берілуі керек еді. Израильдіктерге тиесілі олжаның әрбір елуден бірі киелі шатырды күтіп ұстайтын Левиліктерге берілді. (Сандар 31:30)
In Numbers 25, the people of Midian together with Moab began to interact with the people of Israel, who were staying in Shittim. At this time, Israelite men began to have sexual relations with Moabite women. After being invited by Moabite women, some Israelite men participated in eating sacrificial meals and worshipping Moabite deities. The then ordered a daylight execution of all those that had fornicated and worshipped with the Moabites. While the Israelites were still assembled in mourning after the execution, an Israelite man, Zimri the son of Salu, publicly brought a Midianite woman, Cozbi daughter of Zur, into his tent. Phinehas, a grandson of Aaron, left the assembly, went inside the tent, and drove a javelin through both Zimri and Cozbi. Because of Phinehas' act, the 's wrath was turned away from the children of Israel. The then ordered Moses to attack the Midianites for plotting against the Israelites in the matters of Peor and Cozbi. After an army of 12,000 (1000 from each tribe) was sent against the Midianites, Moses was angry when the army returned with captive women and other spoils, because the women had played vital roles in the previous trespasses and consequent plague. Moses then ordered all males and non virgin females killed, and all female virgins preserved. One of every five hundred remaining captives of the soldiers' plunder was to be put in service as tribute to the under Eleazar the priest (Numbers 31:28) as "heave offerings", thanksgiving for success. Out of the booty that belonged to Israelites, one of every fifty was set apart to the Levites who cared for the Tabernacle. (Numbers 31:30)
Арнайы жазалар
Нұх Қанаханды қарғап, ағасының құлдарына және әкесінің бауырларына құл болуға бұйырды. (Хамның қарғысы туралы қараңыз) Содом мен Ғомораның қирауынан қашып бара жатқанда Луттың әйелі "артына қарады" да "тұз бағанасына айналды". Құдай Онанды, қайын сіңілісіне бала тудыру ниеті болмай, онымен жыныстық қатынасқа түсіп, балалы болу мүмкіндігінен айырғандығы үшін өлтірді. Онанның ағасы Ер өлгеннен кейін, әкесі Яһуда оған Тамарға бала беріп, қайын інісінің міндетін орындауды бұйырды. Ғсырлар өткен соң, Мұса заманында бұл практика левират некесінің заңы ретінде қалыптасты, онда қайтыс болғанның бауыры баласыз әйелге ұрпақ беруге міндетті болды, осылай отбасының жолын жалғастыруға болады. Алайда Онан Тамармен жыныстық қатынасқа түскенде, осы қағиданы елемеді, уақыты жетпей, спермасын жерге төкті, себебі туған бала заңды түрде оның мұрагері болып есептелмес еді.
Noah cursed Canaan to be a servant to his brother's servants and a servant to his fathers brothers. (see Curse of Ham)
Lot's wife "became a pillar of salt" when she "looked back" when fleeing Sodom and Gomorrah's destruction. God killed Onan for depriving his sister in law of child by having sex with her with no intention of impregnating her as agreed. After Onan's brother Er died, his father Judah told him to fulfill his duty as a brother in law to Tamar, by giving her offspring. Centuries later, in the days of Moses, this practice was formulated into a law of a Levirate marriage, where the brother of the deceased would provide offspring to the childless widow to preserve the family line. However, when Onan had sex with Tamar, he disregarded this principle when he withdrew before climax and spilled his semen on the ground, since any child born would not legally be considered his heir.
Іске асыру
Ежелгі Израильде өлім жазасы әрдайым немесе тіпті көбінесе қолданылған-ды әлде бұл Танахтың мақсаты ма деген сұрақ туындайды (қ. Сандар 35:31). "Өлім жазасы қылмыстың ауырлығын көрсетуі мүмкін, бірақ әрбір жағдайда оны міндетті түрде орындауды білдірмейді. Шындығында, ежелгі Израильде осындай санкциялардың көптеген жағдайлары іске асырылғанына дәлелдер аз. Тек қасақана кісі өлтіруде ғана "Өлімге лайық кісі өлтірушінің өмірі үшін құн төлемеңдер" деген қатаң талап қойылған (Санд. 35:31). Яһуди және христиан қауымдастықтарының дәстүрлі көзқарасы бойынша, Сандар 35:31-дегі бұл аят Ескі өсиетте өлім жазасын көздейтін жиырмаға жуық жағдайдың әрқайсысында жазаны тиісті сома ақшамен немесе қылмыстың ауырлығын көрсететін кез келген затпен алмастыруға болатынын білдіреді. Бірақ бүгін біз бірінші дәрежелі кісі өлтіру деп атайтын жағдайда ешқандай алмастыру немесе келісім жасалмауы керек еді: қылмыскер өмірімен жауап беруі тиіс".
There is some question as to whether the death penalty was invariably or even usually implemented in ancient Israel, or whether this was even the intention of the Tanakh (c. f. Numbers 35:31). "It must be noted that the death penalty might also indicate the seriousness of the crime without calling for the actual implementation of it in every case. In fact, there is little evidence that many of these sanctions were ever actually carried out in ancient Israel. Only in the case of premeditated murder was there the added stricture of 'Do not accept a ransom for the life of the murderer who deserves to die' (Num 35:31). . Traditional wisdom, both in the Jewish and Christian communities, interpreted this verse in Numbers 35:31 to mean that out of the almost twenty cases calling for capital punishment in the Old Testament, every one of them could have the sanction commuted by an appropriate substitute of money or anything that showed the seriousness of the crime, but in the case of what we today call first degree murder, there was never to be offered or accepted any substitute or bargaining of any kind: the offender had to pay with his or her life".