Кіріспе
Аргентиналық танго композиторы, пианист және аранжировщик Освальдо Педро Пуглиезе (Бюенос-Айрес, 2 желтоқсан 1905 – Бюенос-Айрес, 25 шілде 1995) – аргентиналық танго музыканты. Ол салондық тангоның нақты темпін сақтайтын, бірақ сонымен бірге концерттік стильдегі танго музыкасының дамуын күштеген драмалық аранжировкалар жасады. Оның көптеген шығармалары, әсіресе 1950 жылдардан бастап, театрлық би қойылымдарында қолданылады. Бюенос-Айресте Пуглиезе көбінесе кешкі уақытта, бишілер баяу, әсерлі және жақын билеуді қалағанда ойнатылады.
Osvaldo Pedro Pugliese (Buenos Aires, December 2, 1905 – July 25, 1995, Buenos Aires) was an Argentinian tango musician. He developed dramatic arrangements that retained strong elements of the walking beat of salon tango but also heralded the development of concert style tango music. Some of his music, mostly since the 1950s, is used for theatrical dance performances. In Buenos Aires, Pugliese is often played later in the evening when the dancers want to dance more slowly, impressionistically and intimately.
Жеке өмір
Әкесі Дон Адольфо Пулььезе (1877–1945) оны қаттырақ еңбек етуге жетеледі; анасы Аурелия Террагно (1880–1947) ұлы жаттығу кезінде оған жиі: «Ал Колон!» (Колонға!) деп құлақтан сыбырлайтын, бұл Буэнос-Айрестегі танымал Колон театрына меңзеп тұратын, онда елдің ең талантты артистері ғана өнер көрсетеді. Оның басқа бауырлары Адольфо Висенте мен Альберто Роке скрипкада ойнайтын. Ол екі рет үйленді, Мария Консепсьон Флорио және Лидия Элманмен. Оның бірінші әйелі 1971 жылы қайтыс болды, және ол бір қызы болды, Люсела Дельма "Бэба" Пулььезе (1939 ж.т.), өзі де піанист.
Оркеста Освальдо Пулььезе
1918 жылы ол бастауыш мектепті тастап, баспа графикасымен айналысты. Әкесі оны Консерватория Одеондағы Антонио Д'Агостиноның сабақтарына баруға көндірді. Ол өзінің алғашқы тангосын, «Рекуэрдоны» 1924 жылы, 19 жасында жазды. Екі жылдан кейін ол жазылып, классикаға айналды. «La yumba» (1946) – Пуглиезедің тағы бір танымал және ең сүйікті танго композициясы. 1939 жылы ол кооператив ретінде оркестрін құрып, 1939 жылдың 11 тамызында «Кафе Эль Насиональде» (980 Corrientes даңғылы – «Танго соборы») тұңғыш рет өнер көрсетті. Оркестр 1959 жылы бұрынғы Кеңес Одағында гастрольде болды (үш айда сексен қала, кейде күніне екі-үш рет қойылымдар), сондай-ақ Қытайда (бір айда жиырма сегіз қала), Чилиде (1990), Мексикада, Колумбияда (1980), Перуде, Кубада (1984, 1988, 1992), Жапонияда (1965, бес айда 135 қойылым; 1979, 1989), АҚШ-та (1979 жылы Чикагода тоқтады), Таяу Шығыста, Францияда (1984), Португалияда, Испанияда (1985; 1988 жылы Мадридте, әнші Жоан Мануэль Серратпен Альбениц театрында және Барселонада өнер көрсетті), Бельгияда, Нидерландыда (Астор Пиаццолламен Амстердамда, 1989 жылғы 29 маусымда), Финляндияда және Оңтүстік және Орталық Американың дерлік барлық елдерінде: Уругвайда (1987, Монтевидеодағы Солис театры). Маэстро өз еңбегі үшін жоғары мәдени наградаларға ие болды, оның ішінде Аргентина, Франция және Куба үкіметтерінен.
Танго композициялары
Освальдо Пульездің ең танымал танго композициялары: Recuerdo (1924), Ausencia (Tango mío) (1931), El frenopático, Primera categoría, El encopao (1942), Recién (1943), Adiós Bardi (1944), Una vez (1946), Igual que una sombra (1946), La yumba, Negracha (1948), Malandraca (1949), Milonga para Fidel (1961), Para Eduardo Arolas. "Recuerdo" әнін алғаш рет Хулио Де Каро оркестрі 1926 жылдың 9 желтоқсанында аспаптық түрінде жазды. 1927 жылы әйел әнші Розита Монтемар оны алғаш рет Виктор лейблінің музыканттарының сүйемелдеуімен орындап жазды. Бианко Бачича оркестрі оны 1928 жылы Парижде аспаптық түрде жазды. Ал 1930 жылы "Orquesta Típica Victor" Роберто Диаспен бірге орындады. Барлық таңбаларда А. Пулььезе көрсетілген. Тіпті, Рикардо Тантуридің 1942 жылғы нұсқасы RCA Víctor 39776 альбомында да осылай жазылған. "Recuerdo – a los amigos" атақты тангосын Пуглиезе өзінің достарының құрметіне арнап жазды: Торкуато Ди Джорджо, Амадео Пиориелло, Альфредо Бьянки, Хосе Тонареели және Рохелио Бойсселье. Пуглиезе 1924 жылы "3000 жылға арналған танго" деп Хулио Де Каро айтқандай, өлмейтін "Recuerdo" шығармасын жазды, ол оны 1927 жылы Пакита Бернардо, Альфредо Гобби (h) және Эльвино Вардаромен бірге тұсаукесерге шығарды: ол жаңа емес, бірақ алғашқы оркестрді кооператив ретінде құрастырған танымал музыкант еді.
Өлім
1995 жылы 25 шілдеде 89 жасында қысқа аурудан кейін дүниеден өтті. Оның мәйіті Чакарита зиратындағы Хуан Карлос Феррароның (1997) салған ескеретін мавзолейде сақталған, ол оның жанкүйерлерінің жомарт көмегі арқасында салынды. Оның қоштасу рәсімі Corrientes даңғылымен кері бағытта өткен әсерлі шерумен көп назарға ие болды.
Марапаттар
1986 жылы Хулио Сесар Сагвайер қала басшысы болған кезде Буэнос-Айрес қаласының муниципалитеті оны "Ciudadano Ilustre" атағымен марапаттады. 1988 жылы Франция Мәдениет министрлігі оған "Орден искусств и литературы" орденінің командирі атағын берді. 1992 жылы 11 қарашада Куба Мемлекеттік Кеңесінің ең жоғары мәдени наградасы – Алехо Карпентье медалімен марапатталды.