Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ірі қара малдың түрі – үйретілген су бұқасы
Species of large bovid
the domesticated water buffalo
Су бұқасы (Bubalus bubalis), сондай-ақ үйретілген су бұқасы немесе Азиялық су бұқасы деп те аталады, Үнді субконтиненті мен Оңтүстік-Шығыс Азияда шыққан ірі қара мал. Бүгінде ол Италияда, Балқанда, Австралияда, Солтүстік Америкада, Оңтүстік Америкада және Африканың кейбір елдерінде де кездеседі. Су бұқасының морфологиялық және мінез-құлық критерийлеріне негізделген екі типі бар: Үнді субконтинентінің өзендік су бұқасы, сондай-ақ Балқан, Египет және Италияға дейін батысқа қарай таралған түр, және батыста Ассамнан басталып, Оңтүстік-Шығыс Азия арқылы Қытайдың Янцзы аңғарына дейін жететін батпақтық су бұқасы. Жабайы су бұқасы (Bubalus arnee) үйретілген су бұқасының ата-тегі болуы мүмкін. Филогенетикалық зерттеулердің нәтижелері өзендік типтегі су бұқасының Батыс Үндістанда пайда болып, шамамен 6300 жыл бұрын үйретілгенін, ал батпақтық типтің Оңтүстік-Шығыс Азиядан тәуелсіз пайда болып, шамамен 3000-7000 жыл бұрын үйретілгенін көрсетеді. Аккад патшасының хатшысы қолданған мөрде су бұқаларын құрбан ету суреті бейнеленген. Су бұқалары күріш далаларын өңдеуге өте ыңғайлы, ал олардың сүті оның майлылығы мен ақуыз құрамы жағынан сүт сиырларының сүтінен артық. 19 ғасырдың соңында Австралияның солтүстігінде кең аумақты жабайы су бұқаларының популяциясы қалыптасты, ал Папуа-Жаңа Гвинеяда, Тунисте және Аргентинаның солтүстік-шығысында одан кіші жабайы топтар кездеседі.
The water buffalo (Bubalus bubalis), also called the domestic water buffalo or Asian water buffalo, is a large bovid originating in the Indian subcontinent and Southeast Asia. Today, it is also found in Italy, the Balkans, Australia, North America, South America and some African countries. Two extant types of water buffalo are recognized, based on morphological and behavioural criteria: the river buffalo of the Indian subcontinent and further west to the Balkans, Egypt and Italy and the swamp buffalo, found from Assam in the west through Southeast Asia to the Yangtze Valley of China in the east. The wild water buffalo (Bubalus arnee) most probable represents the ancestor of the domestic water buffalo. Results of a phylogenetic study indicate that the river type water buffalo probably originated in western India and was domesticated about 6,300 years ago, whereas the swamp type originated independently from Mainland Southeast Asia and was domesticated about 3,000 to 7,000 years ago. The seal of a scribe employed by an Akkadian king shows the sacrifice of water buffaloes. Water buffaloes are especially suitable for tilling rice fields, and their milk is richer in fat and protein than that of dairy cattle. A large feral population became established in northern Australia in the late 19th century, and there are smaller feral herds in Papua New Guinea, Tunisia and northeastern Argentina.
Таксономия
Карл Линней 1758 жылы Bos туысын және су бұқасын Bos bubalis есімді екі атаумен алғаш рет сипаттады; бұл түр Азияда кездесетіні белгілі болды және Италияда үй жануары ретінде өсірілді. Элерман мен Моррисон Скотт су бұқасының жабайы және үй жануарларын бір түр деп санады, ал басқалар оларды әртүрлі түрлерге жатқызды. Жабайы және үй жануарларына берілген атаулар тұрақсыз болды және авторлар арасында, тіпті бір автордың еңбектерінде де өзгеріп отырды. 2003 жылдың наурыз айында Халықаралық зоологиялық номенклатура комиссиясы жабайы және үй су бұқаларының атауларын біркелкі етуге қол жеткізіп, Bubalus arnee атауын жабайы түр үшін жарамды деп шешті. B. bubalis үй жануарлары үшін жарамды болып қалады және жабайыға кеткен топтарға да қолданылады. 1970 жылдардың басында су бұқаларының өзен және батпақ түрлері үшін әртүрлі атаулар ұсынылды; өзен түрі Bubalus bubalis bubalis деп, ал батпақ түрі Bubalus bubalis carabanensis деп аталды. Алайда, Bubalus carabanensis Bubalus kerabau-дың кіші атауларының бірі саналады.
Carl Linnaeus first described the genus Bos and the water buffalo under the binomial Bos bubalis in 1758; the species was known to occur in Asia and was held as a domestic form in Italy. Ellerman and Morrison Scott treated the wild and domestic forms of the water buffalo as conspecifics, whereas others treated them as different species. The nomenclatorial treatment of the wild and domestic forms has been inconsistent and varies between authors and even within the works of single authors. In March 2003, the International Commission on Zoological Nomenclature achieved consistency in the naming of the wild and domestic water buffaloes by ruling that the scientific name Bubalus arnee is valid for the wild form. B. bubalis continues to be valid for the domestic form and applies also to feral populations. In the early 1970s, different names were proposed for the river and swamp types of water buffalos; the river type was referred to as Bubalus bubalis bubalis , while the swamp type was referred to as Bubalus bubalis carabanensis However, Bubalus carabanensis is considered a junior synonym of Bubalus kerabau .
Сипаттамалары
Өзен бұзауларының терісі қара түсті, бірақ кейбір мысалдардың терісі қараңғы, тақтадай сұр болуы мүмкін. Батпақ бұқалары туған кезде сұр терілі болады, кейін көкшіл сұр түске айналады. Альбиноидтар кейбір популяцияларда кездеседі. Өзен бұқаларының беті батпақ бұқаларына қарағанда ұзын, кеудесі кішкентай, ал аяқтары ірі болады. Олардың арқалық қыртыстары артқа қарай созылып, біртіндеп тартылады. Мүйіздері төмен және артқа қарай өседі, содан кейін спираль тәрізді жоғары қарай иіледі. Батпақ бұқалары ауыр денелі, мығым құрылысты, қысқа денелі және үлкен қарны бар. Маңдайы жалпақ, көздері ірі, беті қысқа, тұмсығы кең. Мойыны салыстырмалы түрде ұзын, жамбасы және крупы айқын көрінеді. Арқалық қырқа артқа қарай созылып, кеуде алдында күрт аяқталады. Мүйіздері сыртқа қарай өсіп, жартылай шеңберге иіледі, бірақ әрқашан маңдай жазықтығында болады. Құйрығы қысқа, тек тізеге жетеді. Дене мөлшері мен мүйіздерінің пішіні түрлер арасында кең ауқымда өзгеруі мүмкін. Бұқалардың құйрық сүйегінің биіктігі және сиырлар үшін, бірақ ірі тұлғалар жетілгенде Бас дөңгелектерінің ұзындығы ұзын құйрығымен. Олардың салмағы шамамен , бірақ салмағынан асып кетуі де байқалған. Батпақ бұқасының 48 хромосомасы бар, ал өзен бұқасының 50 хромосомасы бар. Екі түрдің шағылысуы оңай емес, бірақ өнімді ұрпақтар тууы мүмкін. Су бұқасы мен мүйізді малдың будандары кездеспеген, бірақ мұндай будандардың ұрықтары зертханалық тәжірибелерде жетіледі, бірақ будандалмағандарға қарағанда баяу. Су бұқасының қарыны басқа шайнама жануарлардың қарынынан өзгеше. Онда бактериялардың, әсіресе целлюлозаны ыдырататын бактериялардың, аз протозоалардың және көп саңырауқұлақ зооспораларының саны көп. Сонымен қатар, ірі қара малға қарағанда қарындағы аммиак азотының (NH4 N) және pH деңгейі жоғары екені анықталды.
The skin of the river buffalo is black, but some specimens may have dark, slate coloured skin. Swamp buffaloes have a grey skin at birth, which becomes slate blue later. Albinoids are present in some populations. River buffaloes have longer faces, smaller girths, and bigger limbs than swamp buffaloes. Their dorsal ridges extend further back and taper off more gradually. Their horns grow downward and backward, then curve upward in a spiral. Swamp buffaloes are heavy bodied and stockily built, with a short body and large belly. The forehead is flat, the eyes are prominent, the face is short, and the muzzle is wide. The neck is comparatively long, and the withers and croup are prominent. A dorsal ridge extends backward and ends abruptly just before the end of the chest. Their horns grow outward and curve in a semicircle, but always remain more or less on the plane of the forehead. The tail is short, reaching only to the hocks. Size of the body and shape of horns may vary greatly among breeds. Height at the withers is for bulls and for cows, but large individuals may attain Head lump length at maturity typically ranges from with a long tail. They range in weight from , but weights of over have also been observed. The swamp buffalo has 48 chromosomes, while the river buffalo has 50 chromosomes. The two types do not readily interbreed, but fertile offspring can occur. Water buffalo cattle hybrids have not been observed to occur, but the embryos of such hybrids reach maturity in laboratory experiments, albeit at lower rates than non hybrids. The rumen of the water buffalo differs from the rumen of other ruminants. It contains a larger population of bacteria, particularly the cellulolytic bacteria, lower protozoa, and higher fungi zoospores. In addition, higher levels of the rumen ammonia nitrogen (NH4 N) and pH have been found compared to those in cattle.
Экология және мінез-құлық
Өзен бұқалары терең суды жақсы көреді. Батпақ бұқалары мүйіздерімен жасаған сазды шұңқырларда маусымдап жатады. Олар маусымдау кезінде қалың саз қабатымен жабылады. Ең алғашқы жыныстық жетілу жасы тұқымдар арасында 13 айдан 33 айға дейін өзгереді, бірақ алғашқы жыныстық жетілуде жұптасу көбінесе сәтті болмайды және әдетте 3 жасқа дейін кейінге шегеріледі. Жүктілік 281-ден 334 күнге дейін созылады, бірақ көптеген зерттеулерде 300-ден 320 күн аралығы көрсетіледі. Батпақ бұқалары өзен бұқаларына қарағанда бір-екі аптаға дейін ұзақ көтереді. 30 жасқа дейін жақсы жұмыс істейтін су бұқаларын табу сирек емес, тіпті 40 жылға дейін жұмыс істеген жағдайлар да тіркелген. Морфологиялық және мінез-құлық белгілеріне сүйене отырып, екі түрлі үйретілген су бұқасы ерекшеленеді: өзен бұқасы (Батыс Үнді субконтинентінде және батысқа қарай Левант, Балқан және Жерорта теңізіне дейін) және батпақ бұқасы (батыста Ассам мен Шығыс Үндістаннан басталып, шығыста Қытайдың Янцзы өзенінің аңғарына дейін, оңтүстікте Индокитай мен Оңтүстік-Шығыс Азия арқылы таралған). Қазіргі кездегі өзен бұқасы – бірнеше аналық желілерді және бастапқы үйрету оқиғаларынан кейін жабайы популяциялардан аналық гендердің айтарлықтай ағынын қамтитын күрделі үйрету процесінің нәтижесі. Өзен бұқасының 22 тұқымы белгілі, олардың ішінде Мурра, Нили-Рави, Сурти, Карабао, Анатолия, Жерорта теңізі және Египет бұқалары бар. Қытайда су бұқасының генетикалық ресурстары өте бай, әртүрлі аймақтарда 16 жергілікті батпақ бұқа тұқымы кездеседі. Bubalus туысының цитохром b (CytB) гендерінің тізбегін зерттеу, су бұқасының кем дегенде екі популяциядан пайда болғанын және өзен және батпақ түрлерінің толық түр деңгейінде ерекшеленгенін көрсетеді. Екі түрдің арасындағы генетикалық қашықтық соншалықты үлкен, олардың арақашықтығы шамамен 1,7 миллион жыл бұрын болған деп есептеледі. Батпақ түрі Филиппиннің солтүстігіндегі тамараумен ең жақын туыс екені анықталды. 2008 жылғы ДНК талдауы Солтүстік Қытайдағы неолиттік су бұқасының қалдықтары (Қытайда үйретудің бастауы ретінде пайдаланылған) олардың жойылған Bubalus mephistopheles екенін және қазіргі үйретілген су бұқаларымен генетикалық байланысы жоқ екенін көрсетті. 2004 жылғы тағы бір зерттеуде де қалдықтар жабайы түрлерге жататыны анықталды. Екеуі де су бұқаларының алғаш рет Қытайдан тыс жерде үйретілгенін көрсетеді. Митохондриялық ДНК және жалғыз нуклеотидтік полиморфизмді талдау, Қытайда батпақ және өзен бұқаларының араласқандығын көрсетеді. 2020 жылы 91 батпақ және 30 өзен бұқасының геномдарын талдау, олардың үйретуге дейін бөлінгенін көрсетті. 2021 жылы су бұқасы мен жазық аноа геномдарын талдау күтпеген жерден аноаның батпақ және өзен бұқалары арасында тармақталғанын анықтады.
River buffaloes prefer deep water. Swamp buffaloes prefer to wallow in mudholes, which they make with their horns. During wallowing, they acquire a thick coating of mud. The age at the first oestrus of heifers varies between breeds from 13 to 33 months, but mating at the first oestrus is often infertile and usually deferred until they are 3 years old. Gestation lasts from 281 to 334 days, but most reports give a range between 300 and 320 days. Swamp buffaloes carry their calves for one or two weeks longer than river buffaloes. Finding water buffaloes that continue to work well at the age of 30 is not uncommon, and instances of a working life of 40 years have been recorded. Two types of domesticated water buffalo are recognized, based on morphological and behavioural criteria – the river buffalo (of the western Indian subcontinent and west to the Levant, the Balkans, and the Mediterranean) and the swamp buffalo (found from Assam and East India in the west, east to the Yangtze Valley of China, and south through Indochina and Southeast Asia). The present day river buffalo is the result of complex domestication processes involving more than one maternal lineage and a significant maternal gene flow from wild populations after the initial domestication events. Twenty two breeds of the river buffalo are known, including the Murrah, NiliRavi, Surti, Carabao, Anatolian, Mediterranean, and Egyptian buffaloes. China has a huge variety of water buffalo genetic resources, with 16 local swamp buffalo breeds in various regions. Sequencing of cytochrome b (CytB) genes of Bubalus species implies that the water buffalo originated from at least two populations, and that the river type and the swamp type have differentiated at the full species level. The genetic distance between the two types is so large that a divergence time of about 1.7 million years has been suggested. The swamp type was noticed to have the closest relationship with the tamaraw of the northern Philippines. A 2008 DNA analysis of Neolithic water buffalo remains in northern China (previously used as evidence of a Chinese domestication origin) found that the remains were of the extinct Bubalus mephistopheles and are not genetically related to modern domesticated water buffaloes. Another study in 2004 also concluded that the remains were from wild specimens. Both indicate that water buffaloes were first domesticated outside of China. Analyses of mitochondrial DNA and single nucleotide polymorphism indicate that swamp and river buffaloes were crossbred in China. A 2020 analysis of the genomes of 91 swamp and 30 river buffaloes showed that they separated already before domestication about A 2021 analysis of water buffalo and lowland anoa genomes unexpectedly found the anoa branching somewhere between swamp and river buffalos.
Халықтың таралуы
2011 жылға қарай әлемдегі су бұқасының саны шамамен 172 миллионды құрады. Су бұқасының әлемдік саны 208 098 759 басқа жетеді, олар бес құрлықтағы 77 елде тараған.
By 2011, the global water buffalo population was about 172 million. The estimated global population of water buffalo is 208,098,759 head distributed in 77 countries in five continents.
Азияда
Әлемдегі су бұқаларының 95,8%-дан астамы Азияда ұсталады, оның ішінде өзен және батпақ түрлері бар. 2003 жылы Үндістандағы су бұқасының саны 97,9 миллионнан асып, әлемдік популяцияның 56,5%-ын құрады. Олардың көп бөлігі өзендік типтегі, 10 анықталған тұқымы бар: Бхадавари, Банни, Джафарабади, Маратвади, Мехсана, Мурра, Нагпури, Нили Рави, Пандарпури, Сурти және Тода бұқалары. Батпақтық бұқалар Солтүстік-Шығыс Үндістанның шағын аудандарында ғана кездеседі және тұқымдарға бөлінбейді. 2003 жылы екінші ең ірі популяция Қытайда – 22,76 миллион бас, барлығы батпақтық типтегі, көптеген тұқымдары жазықтарда, ал кейбіреулері тауларда ұсталады. 2003 жылы Филиппинде 3,2 миллион батпақтық карабао бұқасы, Вьетнамда 3 миллионға жуық батпақтық бұқа, Бангладеште шамамен 773 000 бұқа болды. 1997 жылы Шри-Ланкада шамамен 750 000 бас тіркелді. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Непалда шамамен 836 500 су бұқасы бар. Су бұқасы Пәкістанда сүт өндіруге арналған маңызды жануар, 2010 жылы 23,47 миллион басқа жетті. Олардың 76%-ы Пәнджабта, қалғаны көбінесе Синд провинциясында ұсталады. Қолданылатын тұқымдар: Нили Рави, Кунди және Ази Кели. 2021 жылы тек Карачиде 400 000-нан астам су бұқасы бар, олар жергілікті халықты сүт және етпен қамтамасыз етеді. Таиландта 1996 жылы 3 миллионнан астам су бұқасы болса, 2011 жылы 1,24 миллионнан асты, олардың 75%-тан астамы елдің солтүстік-шығыс аймағында ұсталады. 2012 жылдың басында саны бір миллионнан асты, себебі Тайландтан арзан бағаға көрші елдерге заңсыз тасымал жасалған. Су бұқалары Ирактың оңтүстігіндегі Месопотамия батпақтарында да кездеседі. Саддам Хусейннің Месопотамия батпақтарын құрғатуы 1991 жылғы ирактық көтеріліске жазалау ретінде жасалған. 2003 жылдан кейін және Фирддос алаңындағы ескерткіштің қиратылуынан кейін бұл жерлер қайта суға толтырылды, ал 2007 жылғы Майсан және Ди Кар провинциялары бойынша есеп су бұқаларының санының өсіп келе жатқанын көрсетті. Есепте осы екі провинцияда 40 008 бас бар екені көрсетілген.
More than 95.8% of the world population of water buffaloes are kept in Asia, including both the river type and the swamp type. The water buffalo population in India numbered over 97.9 million head in 2003, representing 56.5% of the world population. They are primarily of the river type, with 10 well defined breeds: the Bhadawari, Banni, Jafarabadi, Marathwadi, Mehsana, Murrah, Nagpuri, Nili Ravi, Pandharpuri, Surti, and Toda buffaloes. Swamp buffaloes occur only in small areas in northeastern India and are not distinguished into breeds. In 2003, the second largest population lived in China, with 22.76 million head, all of the swamp type, with many breeds kept only in the lowlands, and other breeds kept only in the mountains; as of 2003, 3.2 million swamp type carabao buffaloes were in the Philippines, nearly 3 million swamp buffaloes were in Vietnam, and roughly 773,000 buffaloes were in Bangladesh. About 750,000 head were estimated in Sri Lanka in 1997. Per a 2015 report, about 836,500 water buffaloes were in Nepal. The water buffalo is the main dairy animal in Pakistan, with 23.47 million head in 2010. Of these, 76% are kept in the Punjab. The rest are mostly kept in the province of Sindh. The water buffalo breeds used are the Nili Ravi, Kundi, and Azi Kheli. Karachi alone has upwards of 400,000 head of water buffalo in 2021, which provide dairy as well as meat to the local population. In Thailand, the number of water buffaloes dropped from more than 3 million head in 1996 to less than 1.24 million head in 2011. Slightly over 75% of them are kept in the country's northeastern region. By the beginning of 2012, less than one million were in the country, partly as a result of illegal shipments to neighbouring countries where sales prices are higher than in Thailand. Water buffaloes are also present in the southern region of Iraq in the Mesopotamian Marshes. The draining of the Mesopotamian Marshes by Saddam Hussein was an attempt to punish the south for the 1991 Iraqi uprisings. After 2003 and the Firdos Square statue destruction, these lands were reflooded and a 2007 report on Maysan and Dhi Qar shows a steady increase in the number of water buffaloes. The report puts the number at 40,008 head in those two provinces.
Еуропа мен Жерорта теңізі
Су бұқалары еуропаға үндістаннан немесе басқа шығыс аймақтардан әкелінген болуы мүмкін. Италияда лонгобард патшасы Агилульф шамамен 600 жылы су бұқаларын алған. Бұл, әдетте, сол кезде дунай өзені маңында мекендеген түркі тайпасы – аварлардың ханынан жасалған сыйлық болған. Сэр Х. Джонстон 19 ғасырдың ортасында неаполь патшасының тунис бейіне сыйлаған су бұқаларының үйірін білген, олар тунистің солтүстігінде жабайы күйге оралған. Еуропалық су бұқаларының барлығы өзендік типте және «жерорта теңізі бұқасы» деп аталатын бір тұқымға жатады. Италияда, осы типтің бұқалары ерекше таңдалып, басқа еуропалық тұқымдардан айыру үшін «Mediterranea Italiana» деп аталады. Жерорта теңізі бұқалары румынияда, болгарияда, грецияда, сербияда, албанияда, косовода және солтүстік македонияда өсіріледі. Ұлыбританияда, ирландияда, германияда, нидерландта, швейцарияда және венгрияда да бірнеше жүз бас бар. Су бұқаларын өсірудегі елдер арасындағы алмасу аз болғандықтан, әрбір популяцияның өзіне тән фенотиптік белгілері мен өнімділігі бар. Болгарияда олар үнділік мурра тұқымымен, ал румынияда болгар муррасымен шағылыстырылған. Түркияда анатолиялық бұқа тұқымы кездеседі. 1880 жылдары бірнеше өзен бұқасы сүт алу үшін үндістаннан дарвинге әкелінді. Бруцеллез және туберкулезге қарсы күрес бағдарламасы (BTEC) су бұқаларының санын 1980 жылдарығы деңгейден айтарлықтай азайтуға бағытталған үлкен сою шарасына әкелді. 1997 жылы солтүстік территорияда аурудан құтылған деп жарияланғаннан кейін BTEC аяқталды. Бағдарлама нәтижесінде олардың саны күрт төмендеді, бірақ 2008 жылы солтүстік австралияда шамамен 150 000 басқа дейін қалпына келді, алайда батпақтық бұқалар өзендік бұқалардан көп кездеседі.
Water buffaloes were probably introduced to Europe from India or other eastern sources. In Italy, the Longobard King Agilulf is said to have received water buffaloes around 600 AD. These were probably a present from the Khan of the Avars, a Turkic nomadic tribe that dwelt near the Danube River at the time. Sir H. Johnston knew of a herd of water buffaloes presented by a King of Naples to the Bey of Tunis in the mid 19th century that had resumed the feral state in northern Tunis. European water buffaloes are all of the river type and considered to be of the same breed named the Mediterranean buffalo. In Italy, the Mediterranean type was particularly selected and is called the Mediterranea Italiana buffalo to distinguish it from other European breeds, which differ genetically. Mediterranean buffalo are also kept in Romania, Bulgaria, Greece, Serbia, Albania, Kosovo, and North Macedonia, with a few hundred in the United Kingdom, Ireland, Germany, the Netherlands, Switzerland, and Hungary. Little exchange of breeding water buffaloes has occurred among countries, so each population has its own phenotypic features and performances. In Bulgaria, they were crossbred with the Indian Murrah breed, and in Romania, some were crossbred with Bulgarian Murrah. Populations in Turkey are of the Anatolian buffalo breed. In the 1880s, a few river buffaloes were imported from India to Darwin for milk. The commencement of the brucellosis and tuberculosis campaign (BTEC) resulted in a huge culling program to reduce water buffalo herds to a fraction of the numbers that were reached in the 1980s. The BTEC was finished when the Northern Territory was declared free of the disease in 1997. Numbers dropped dramatically as a result of the campaign, but had recovered to an estimated 150,000 animals across northern Australia in 2008, but swamp buffaloes are more prevalent than river buffaloes.
Түпкүлкілік халықтар үшін маңызы
"Nganabbarru" – бұл бинжин Кунвок тіліндегі бұйвол сөзі, олар Джабиджбакаллийдегі тас суреттерінде бейнеленген. Британдықтардың қоныстану әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін қалған бұйволдар жергілікті абориген халқы үшін қауіп тудырды, себебі сол кезде олардың қолында оқпана болған жоқ. Бұл мал Арнем жеріне тарағанда, 1880 жылдары кейбір жергілікті тұрғындар оларды терісі үшін аулауға мүмкіндік алды, өйткені олар қой мен сиыр секілді ешкімге тиесілі емес еді. Бұл сала дәстүрлі жер иелері үшін жұмыс орындары мен табыс көзі болып табылады. 2011 жылға дейін су бұйволдары тірі күйінде Индонезияға жыл сайын шамамен 3000 данадан экспортталды. Сол жылы тірі экспортқа тыйым салынғаннан кейін экспорт тоқтады және 2013 жылдың маусым айына дейін жаңартылған жоқ. NT Buffalo Industry Council компаниясының бас директоры Том Доукинс 2022 жылдың мамыр айында бұйволдарды қыру соңғы шара болуы керек екенін айтты, себебі тірі экспорт саудасы өркендеп, абориген халқы үшін экономикалық пайда әкелуде.
"Nganabbarru" is the Bininj Kunwok word for buffalo, which are represented in rock art paintings at Djabidjbakalloi. The buffalo left behind after the failed British attempt at settlement became a threat to the local Aboriginal peoples, as they had no guns at that time. As the herds expanded across into Arnhem Land, some local people seized the chance to hunt the animals for their hides in the 1880s, as they did not belong to anyone, unlike sheep and cattle. The industry continues to provide employment opportunities and income for traditional owners. Water buffaloes were exported live to Indonesia until 2011, at a rate of about 3,000 per year. After the live export ban that year, the exports dropped to zero, and had not resumed as of June 2013. Tom Dawkins, CEO of NT Buffalo Industry Council, said in May 2022 that culling should be a last resort, given the flourishing and growing live export trade and economic benefits for Aboriginal people.
Оңтүстік Америкада
1895 жылы Амазонка өзенінің алабына су бұқалары әкелінді. Қазір олар ет және сүт өнімдерін өндіруде кеңінен қолданылады. 2005 жылы Бразилиялық Амазонкада су бұқаларының саны шамамен 1,6 миллион басқа жетті, оның 460 мыңы төменгі Амазонканың су тасқынына ұшырайтын жазықтарында болды. Қолданылатын тұқымдарға Италиядан келген Жерорта теңізі тұқымы, Үндістаннан келген Мурра және Джафарабади, ал Филиппиннен келген карабао жатады. 2019 жылы Бразилиядағы су бұқаларының ресми саны 1,39 миллион басқа жетті. Аргентинада көптеген аң аулау шаруашылықтары коммерциялық аң аулау үшін су бұқаларын өсіреді. Оңтүстік Америкадағы басқа маңызды мал табына Колумбия (>300 000), Аргентина (>100 000) және Венесуэла жатады, расталмаған мәліметтер бойынша 200-500 мың басқа дейін. АҚШ-тың басқа шаруалары оларды жоғары сапалы моцарелла ірімшігін өндіру үшін пайдаланады. Су бұқалары Кариб аймағында, атап айтқанда Тринидад және Тобаго, сондай-ақ Кубада да өсіріледі.
Water buffaloes were introduced into the Amazon River basin in 1895. They are now extensively used there for meat and dairy production. In 2005, the water buffalo herd in the Brazilian Amazon stood at roughly 1.6 million head, of which 460,000 were located in the lower Amazon floodplains. The breeds used include the Mediterranean from Italy, the Murrah and Jafarabadi from India, and the carabao from the Philippines. The official Brazilian herd number in 2019 is 1.39 million head. In Argentina, many game ranches raise water buffaloes for commercial hunting. Other important herds in South America are Colombia (>300.000), Argentina (>100.000) and Venezuela with unconfirmed reports ranging from 200 to 500 thousand head. Other U. S. ranchers use them for production of high quality mozzarella cheese. Water buffaloes are also kept in the Caribbean, specifically in Trinidad and Tobago and Cuba.
Ет және тері өнімдері
Кейде "карабиф" деп аталатын су бұқасының еті, белгілі бір аймақтарда сиыр еті ретінде сатылады және Үндістан үшін экспорттан түсетін табыстың маңызды көзі болып табылады. Көптеген Азия аймақтарында су бұқасының еті, оның қатаңдығына байланысты жиі аз таңдалады; алайда, рецепттер (мысалы, ренданг) дамып, баяу пісіру процесі мен дәмдеуіштер етті ғана емес, сонымен қатар оны сақтап қалады, бұл ыстық климатта мұздатқыш әрқашан қолжетімді болмайтын жағдайда маңызды фактор болып табылады. Олардың терісі берік және пайдалы, көбінесе аяқ киім жасауға қолданылады.
Water buffalo meat, sometimes called "carabeef", is often passed off as beef in certain regions, and is also a major source of export revenue for India. In many Asian regions, water buffalo meat is less preferred due to its toughness; however, recipes have evolved (rendang, for example) where the slow cooking process and spices not only make the meat palatable, but also preserve it, an important factor in hot climates where refrigeration is not always available. Their hides provide tough and useful leather, often used for shoes.
Сүйек және мүйіз өнімдері
Сүйектер мен мүйіздер көбінесе әшекейлерге, әсіресе сырғаларға айналдырылады. Мүйіздер ней мен қавал сияқты музыкалық аспаптардың таңдауына қолданылады.
The bones and horns are often made into jewellery, especially earrings. Horns are used for the embouchure of musical instruments, such as ney and kaval.
Қоршаған ортаға әсері
Жабайы табиғатты қорғау ғалымдары табиғи ылғалды жерлерде және олардың маңындағы бақылаусыз өсімдіктердің өсуін реттеу үшін алыс елдерде жабайы су бұқаларының енгізілген популяцияларын ұсынып, қолдана бастады. Осындай ортада бейімделген су бұқалары үнемі бақылаусыз өсімдіктерді жайылып, су құстары, ылғалды жерлердегі құстар және басқа да жануарлар үшін бұрынғысынша тосқауыл болған су қоймаларын ашып, арзан қызмет көрсетеді. Жайылымдық су бұқалары кейде Ұлыбританияда, мысалы, Чиппенхэм Фен Ұлттық табиғи қорығында, табиғатты қорғау мақсатында пайдаланылады. Су бұқалары ірі қараға қарағанда ылғалды жағдайларға және нашар сапалы өсімдіктерге жақсы бейімделеді. Дегенмен, басқарылмаған жағдайда су бұқалары қоршаған ортаға зиян келтіруі мүмкін, мысалы, өсімдіктерді таптап, құстар мен жорғалаушылардың ұялау орындарын бұзып, шетелдік арамшөптерді тарату арқылы.
Wildlife conservation scientists have started to recommend and use introduced populations of feral water buffaloes in far away lands to manage uncontrolled vegetation growth in and around natural wetlands. Introduced water buffaloes at home in such environs provide cheap service by regularly grazing the uncontrolled vegetation and opening up clogged water bodies for waterfowl, wetland birds, and other wildlife. Grazing water buffaloes are sometimes used in Great Britain for conservation grazing, such as in the Chippenham Fen National Nature Reserve. The water buffaloes can better adapt to wet conditions and poor quality vegetation than cattle. In uncontrolled circumstances, though, water buffaloes can cause environmental damage, such as trampling vegetation, disturbing bird and reptile nesting sites, and spreading exotic weeds.
ЭКО әдісімен ұрықтандыру
2004 жылы Филиппиннің Ньюэ-Эсиядағы Карабао орталығы (PCC) ин витро әдісімен жасалған, криоконсервацияланған эмбрионнан туған алғашқы батпақ су бұқасын дүниеге әкелді. Ол президент Глория Макапагал Арройоның құрметіне "Даңқ" деп аталды. Жозеф Эстраданың оппозициялық сенатор ретіндегі ең табысты жобасы – ПКК, 1992 жылғы Карабао заңы болып табылатын Республиканың 3707-ші заңы арқылы құрылды. Ірі қара мал мен үй су бұқалары арасындағы гибридтерді жасауға көптеген әрекеттер жасалды, алайда, бүгінгі күнге дейін ешқайсысы сәтті болған жоқ; эмбриондар көбінесе сәтсіздікке ұшырамас бұрын 8 жасушалық деңгейге жетеді.
In 2004, Philippine Carabao Center (PCC) in Nueva Ecija produced the first swamp type water buffalo born from an in vitro produced, vitrified embryo. It was named "Glory" after President Gloria Macapagal Arroyo. Joseph Estrada's most successful project as an opposition senator, the PCC was created through Republic Act 3707, the Carabao Act of 1992. There have been many attempts at creating hybrids between domestic cattle and domestic water buffaloes, however, to date, none have been successful; the embryos usually only get to the 8 cell stage before failing.
Клондау
Алғашқы клондалған су бұқалары 2007 жылы дүниеге келді. Қытай ғалымдары микроманипуляцияға негіделген соматикалық жасуша ядролық трансфер (SCNT) әдісін қолданып, батпақты типтегі су бұқасының бірнеше клонын жасады. Үш бұзау туды, олардың екеуі жас кезінде қайтыс болды. 2007 жылы ҚХР батпақты су бұқасын клонға алу жоспарларын жариялады. Жоспар су бұқаларының генетикалық жақсарту құралы ретінде қолданылып, генетикалық материалды өзгертпей, қолдағы ген қорын көбейту арқылы "супер бұқа бұзауларын" өндіруді көздеді. 2009 жылғы "Америка дауысы" мақаласында ҚХР "әлемдегі алғашқы су бұқасының клонын жасауға жақын" екені айтылды. 2009 жылы Ұлттық сүт зерттеу институты (Карнал, Үндістан) "қолмен жасалған клондау" деп аталатын қарапайым SCNT процедурасын қолданып, өзендік типтегі су бұқасын клонға айналдырды. 2016 жылы Үндістанның су бұқаларын зерттеудегі жетекші ғылыми-зерттеу институты – Орталық бұқалар зерттеу институты әлемдегі екінші институт ретінде су бұқасын сәтті клонға алуға қол жеткізді.
The first cloned water buffalos were born in 2007. Chinese scientists used micromanipulation based somatic cell nuclear transfer (SCNT) produce several clones of a swamp type water buffalo. Three calves were born; two died young. In 2007, the PCC announced plans to clone the swamp type water buffalo. The plan was to use as a tool for genetic improvement in water buffaloes to produce "super buffalo calves" by multiplying existing germplasms, but without modifying or altering genetic material. An 2009 Voice of America article says the PCC is "close to producing the world's first water buffalo clone". In 2009, National Dairy Research Institute (Karnal, India) cloned a river type water buffalo using a simplified SCNT procedure they called "handmade cloning". The Central Institute for Research on Buffaloes, India's premier research institute on water buffaloes, also became the second institute in the world to successfully clone the water buffalo in 2016.
Мәдениетте
Тай және сингалдық жануарлар мен планеталық зодиактарда су бұқасы тайлық зодиактың үшінші және Шри-Ланка сингал халқының төртінші жануар зодиагы болып саналады. Индонезиядағы Батак және Тораджа тайпалары мен Қытайдағы Дерунг сияқты кейбір этникалық топтар, түрлі мерекелерде су бұқаларын немесе кербауды (Батак тілінде хорбо, ал Тораджа тілінде тедонг деп аталады) құрбандыққа шалады. Батыс Суматраның Миңкабау халқы үйлерін және киімдерін бұқа мүйізінен жасалған өрнектермен безендіреді, бұл олардың патшалығы таңдаған бұқаның (кабау) және дәстүрлі түрде Маджапахит империясының бұқасына қарсы өткен шайқасқа құрмет көрсетуі болып табылады, онда олардың патшалығы жеңіске жеткен. Қытай дәстүрінде су бұқасы көкейкеш өмірмен байланысты. Тибетте су бұқасының басы өлімнің символы саналды. Үнді мифологиясында жамандық көбінесе су бұқасы арқылы бейнеленеді. Индуизмдегі өлім құдайы Яма су бұқасына мініп отырады. Үндістанның көптеген аймақтарында индуизмнің Шактизм сектасына байланысты мерекелерде еркек су бұқасы құрбандыққа шалынады. Аңыз бойынша, қытай философы Лаоцзы Хангу өткелі арқылы су бұқасына мініп Қытайдан кеткен. Гуджарат және Үндістанның Раджастан аймақтарының бір бөлігінде, әсіресе Рейкада, сондай-ақ көптеген басқа қауымдар Вихат құдайына табынады, ол Вахана ретінде еркек су бұқасын пайдаланады. Сондай-ақ, үнді мәдениетіндегі Варахи құдайы су бұқасына ие болып, оның үстінде отырады. Халық аңызында Махишасура, жартылай бұқа, жартылай адам жын, құдайша Дургамен өлтірілген. Вьетнамда су бұқалары кедей шаруалардың ең бағалы мүлкі болып саналады. Көптеген этникалық топтар су бұқасының мүйізін ойынның жүлдесі ретінде немесе музыкалық аспаптар мен әшекейлер жасау үшін пайдаланады. Сонымен қатар, су бұқасы вьетнамдық зодиактағы екінші жануар болып табылады.
In the Thai and Sinhalese animal and planetary zodiac, the water buffalo is the third animal zodiac of the Thai and the fourth animal zodiac of the Sinhalese people of Sri Lanka. Some ethnic groups, such as Batak and Toraja in Indonesia and the Derung in China, sacrifice water buffaloes or kerbau (called horbo in Batak or tedong in Toraja) at several festivals. The Minangkabau of West Sumatra adorn their houses and clothing with motifs based on the buffalo's horns as a tribute to the legend that pitted a buffalo (kabau) chosen by their kingdom against one by (traditionally) the Majapahit empire, to which their kingdom won. In Chinese tradition, the water buffalo is associated with a contemplative life. A water buffalo head was a symbol of death in Tibet. In Indian mythology, evil is often represented by the water buffalo. The Hindu god of death, Yama, rides on a water buffalo. A male water buffalo is sacrificed in many parts of India during festivals associated Shaktism sect of Hinduism. Legend has it that Chinese philosophical sage Laozi left China through the Hangu Pass riding a water buffalo. In Gujarat and some parts of Rajasthan in India, mostly in Rayka, as well as many other communities, many worship the goddess Vihat, who uses a male water buffalo as her Vahana. Also, the goddess Varahi in Indian culture is shown to possess a water buffalo and ride it. According to folklore, Mahishasura, a half buffalo and half human demon, was killed by the goddess Durga. In Vietnam, water buffaloes are often the most valuable possession of poor farmers. Many ethnic groups use the horns of water buffaloes as a game trophy, or for musical instruments and ornaments. Similarly, the water buffalo is the second animal zodiac in the Vietnamese zodiac.
Ұрыс-керіс фестивалі
Пасунгай фестивалі жыл сайын Филиппиннің Илоило провинциясының Сан-Хоакин қаласында өткізіледі. Мохжудж су бұқаларымен күресу фестивалі жыл сайын Ассамның Бхогали Биху қаласында ұйымдастырылады. Вьетнамның До Сон су бұқаларымен күресу фестивалі жыл сайын ай күнтізбесінің сегізінші айының тоғызыншы күні Вьетнамның Хайфонг қаласындағы До Сон қалашығында өтеді. Бұл Хайфонг қаласындағы ең танымал Вьетнам фестивальдерінің және шаралардың бірі. Осы бұқа күресі фестиваліне дайындық екі-үш ай бұрын басталады. Жарысқа қатысатын су бұқалары бірнеше ай бұрын таңдалып, жүйелі түрде жаттықтырылады. Бұл Вьетнамның дәстүрлі фестивалі, ол Су құдайына табыну рәсімімен және До Сон қаласының, Хайфонгтың жергілікті халқының жауынгерлік рухын көрсету үшін Хьен Синг салтымен байланысты. Вьетнамның Хай Лу су бұқаларымен күресу фестивалі б.з.д. II ғасырынан бері бар. Сол кездегі генерал Лу Гиа жергілікті тұрғындар мен жауынгерлерге той ұйымдастыру үшін су бұқаларын сойып, көңіл көтеру үшін бұқа күресін өткізген. Соңында, барлық күрескен су бұқалары құдайларға құрбандық ретінде сойылады. Таиландтың Ко Самуи су бұқаларымен күресу фестивалі - қаңтарда Жаңа жыл және сәуірдің ортасында Сонгкран сияқты арнайы күндерде өткізілетін танымал шара. Бұл фестивальде екі еркек су бұқасы бастарымен күреседі. Испандық бұқа күресінен айырмасы, онда бұқалар қылышпен шабуылдайтын адамдармен күрескенде өлтіріледі, Ко Самуидегі фестиваль салыстырмалы түрде қауіпсіз жарыс. Күрес маусымы ежелгі дәстүрлер мен рәсімдерге сәйкес өзгереді. Бірінші бұрылып қашқан су бұқасы жеңілген деп есептеледі; жеңген су бұқасы бірнеше миллион батқа ие болады. Индонезияның Сулавеси аралындағы Тана Тоража аймағында өтетін Ма'Пасилага Тедонг су бұқаларымен күресу фестивалі - Тана Торажадағы "Рамбу Соло" немесе "Құмбару фестивалі" өтетін танымал шара.
The Pasungay Festival is held annually in the town of San Joaquin, Iloilo, the Philippines. The Moh juj Water Buffalo Fighting Festival is held every year in Bhogali Bihu in Assam. The Do Son Water Buffalo Fighting Festival of Vietnam is held each year on the ninth day of the eighth month of the lunar calendar at Do Son Township, Haiphong City, Vietnam. It is one of the most popular Vietnam festivals and events in Haiphong City. The preparations for this buffalo fighting festival begin from the two to three months earlier. The competing water buffalo are selected and methodically trained months in advance. It is a traditional festival of Vietnam attached to a Water God worshiping ceremony and the Hien Sinh custom to show the martial spirit of the local people of Do Son, Haiphong. The Hai Luu Water Buffalo Fighting Festival of Vietnam has existed since the second century BC. General Lu Gia, at that time, had the water buffalo slaughtered to give a feast to the local people and the warriors, and organized buffalo fighting for amusement. Eventually, all the fighting water buffaloes will be slaughtered as tributes to the deities. The Ko Samui Water Buffalo Fighting Festival of Thailand is a popular event held on special occasions such as New Year's Day in January, and Songkran in mid April. This festival features head wrestling bouts in which two male water buffaloes are pitted against one another. Unlike in Spanish style bullfighting, wherein bulls get killed while fighting sword wielding men, the festival held at Ko Samui is a fairly harmless contest. The fighting season varies according to ancient customs and ceremonies. The first water buffalo to turn and run away is considered the loser; the winning water buffalo becomes worth several million baht. The Ma'Pasilaga Tedong Water Buffalo Fighting Festival, in Tana Toraja Regency of Sulawesi Island, Indonesia, is a popular event where the Rambu Solo or a Burial Festival takes place in Tana Toraja.
Жарыс фестивалі
Карабоа Карроза фестивалі жыл сайын мамыр айында Филиппиннің Илоило штатының Павия қаласында өткізіледі. Индияның Карнатака штатында қазан және наурыз айлары аралығында Камбала жарыстары өтеді. Жарыстар су бұқаларының (төлдердің) ұзын, параллельді, лайлы жоңдарда жүгіруі арқылы ұйымдастырылады. Оларды ағаш тақталарға байланған адамдар бағыттайды. Жарыстың мақсаты – бірінші болып келу және суды ең жоғары көтеру. Бұл сондай-ақ ауылдық спорттың бір түрі. Камбала жарыстары бәсекелестікпен де, бәсекелестіксіз де, және Карнатаканың жағалауындағы 50-ге жуық ауылда Құдайға алғыс айту ретінде де өткізіледі. Таиландтың Чонбури провинциясында және Пәкістанда жыл сайын су бұқаларының жарыстары ұйымдастырылады. Чонбуридегі су бұқаларының жарыс фестивалі, Бангкоктың оңтүстігіндегі Чонбури қаласының орталығында қазан айының ортасында жыл сайын өтеді. Жүздеген көрермендердің ықыласымен, бес-алтыдан тұратын топтарда жүздеген су бұқалары ағаш таяқтарымен жетекшілік ететін аттылармен жарысады. Су бұқасы Таиландтағы ауыл шаруашылығында маңызды рөл атқарады. Фермерлер үшін бұл маңызды мереке. Бұл күріш өсірушілердің күріш жинау алдындағы тойы. Таң атқанда фермерлер су бұқаларын айналасындағы күріш егістіктері арқылы салқындатып су шашып, жарыс алаңына алып келеді. Малайзияның Саравак штатындағы Бабуланг су бұқасының жарыс фестивалі – Саравак штатының Лимбанг қаласындағы дәстүрлі Бисая қауымының көптеген салт-дәстүрлері, рәсімдері мен фестивальдерінің ең ірісі. Фестивальдің ерекшеліктері – «Рату Бабуланг» жарысы және осы қалада ғана кездесетін су бұқасының жарысы. Камбоджадағы Вихер Суор ауылының су бұқасының жарыс фестивалі кезінде жыл сайын адамдар 15 күндік қайтыс болғандарды еске алу мерекесінде ел бойынша будда ғибадатханаларына барып, марқұмдарына құрмет көрсетеді. Бірақ Пномпеннен солтүстік-шығысқа қарай 35 шақырым жердегі Вихер Суор ауылында азаматтар жыл сайын қонақтарды көңілдіру және жүздеген жылдар бұрын берілген уәдеге адал болу үшін су бұқасының жарысын өткізіп, мерекені аяқтайды. Кез келген уақытта ауыл шаруашылығына қажетті малдары, егін егуге және ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдауға күш беруші малдары белгісіз аурудан қырылып қалған. Ауыл тұрғындары аурудан құтылу үшін рухтан дұға тілеп, Камбоджадағы «П’чум Бен» мерекесінің соңғы күні жыл сайын су бұқасының жарысын өткізу арқылы алғыстарын білдіруге уәде берген. Жарысқа жүздеген көрермен жиналады, олар жарыс алаңында аттылар мен олардың малдарының шабуылдап келе жатқандағы көрінісін тамашалайды, аттылар су бұқаларының арқасында секіріп, мүйіздері түрлі-түсті маталармен әшекейленген. Кераладағы бұқа жарысы Камбала жарысына ұқсас.
The Carabao Carroza Festival is held annually every May in the town of Pavia, Iloilo, the Philippines. The Kambala races of Karnataka, India, take place between October and March. The races are conducted by having the water buffaloes (bulls) run in long parallel slushy ditches, where they are driven by men standing on wooden planks drawn by the water buffaloes. The objectives of the race are to finish first and to raise the water to the greatest height. It is also a rural sport. Kambala races are arranged with competition, as well as without competition, and as a part of thanksgiving (to God) in about 50 villages of coastal Karnataka. Chonburi Province of Thailand, and in Pakistan, annual water buffalo races are held. The Chon Buri water buffalo racing festival, in downtown Chonburi, south of Bangkok, an annual water buffalo festival is held in mid October. About 300 water buffaloes race in groups of five or six, spurred on by bareback jockeys wielding wooden sticks, as hundreds of spectators cheer. The water buffalo has always played an important role in agriculture in Thailand. For the farmers, it is an important festival. It is also a celebration among rice farmers before the rice harvest. At dawn, farmers walk their water buffaloes through the surrounding rice fields, splashing them with water to keep them cool before leading them to the race field. The Babulang water buffalo racing festival in Sarawak, Malaysia, is the largest or grandest of the many rituals, ceremonies and festivals of the traditional Bisaya community of Limbang, Sarawak. Highlights are the Ratu Babulang competition and the water buffalo races, which can only be found in this town in Sarawak, Malaysia. At the Vihear Suor village water buffalo racing festival, Cambodia, each year, people visit Buddhist temples across the country to honor their deceased loved ones during a 15 day period commonly known as the Festival of the Dead, but in Vihear Suor village, about 22 mile (35 km) northeast of Phnom Penh, citizens each year wrap up the festival with a water buffalo race to entertain visitors and honour a pledge made hundreds of years ago. There was a time when many village cattle which provide rural Cambodians with muscle power to plow their fields and transport agricultural products died from an unknown disease. The villagers prayed to a spirit to help save their animals from the disease and promised to show their gratitude by holding a water buffalo race each year on the last day of the "P'chum Ben" festival, as it is known in Cambodia. The race draws hundreds of spectators, who come to see riders and their animals charge down the racing field, the racers bouncing up and down on the backs of their water buffaloes, whose horns were draped with colorful cloth. Buffalo racing in Kerala is similar to the Kambala races.
Діни мейрам
Пулилан Карабао фестивалі жыл сайын 14 және 15 мамыр күндері Филиппиннің Пулилан қаласында фермерлердің қамқоршысы – Еңбекші Исидордің құрметіне өткізіледі. Шаруалар жыл сайын мол өнімге алғыс айту үшін қаланың басты көшесімен қарабауларын әсем гүл шоқтарымен және басқа да әшекейлермен безей отырып, шерумен жүреді. Фестивальдің ең қызықты сәттерінің бірі – қарабаулардың қасиетті шіркеудің алдында тізе бүгуі.
The Pulilan Carabao Festival is held annually every 14 and 15 May in the Philippine town of Pulilan in honor of St. Isidore the Laborer, the patron saint of farmers. As thanksgiving for a bountiful harvest every year, farmers parade their carabaos in the main town street, adorning them with garlands and other decorations. One of the highlights of the festival is the kneeling of the carabaos in front of the parish church.