Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рат Пэк – премьер-министр Брайан Малрунидің прогрессивті консервативтік үкіметі кезінде жас, белгілі бір деңгейдегі Канадалық либералды оппозициялық парламент мүшелерінің тобына берілген лақап ат.
The Rat Pack was the nickname given to a group of young, high profile Canadian Liberal opposition Members of Parliament during the Progressive Conservative government of Prime Minister Brian Mulroney.
Өмірбаян
1984 жылғы федералды сайлауда Либералдық партия тарихындағы ең ауыр жеңіліске ұшырады. 33-ші Канада Парламентіне билікке келген Малрони үкіметінің алғашқы жылдарында либералдар Малрониге тиімді оппозиция ұйымдастыра алмады және либералдармен шамалас орындар санын жеңіп алған Жаңа демократиялық партияның (ЖДП) көлеңкесінде қалу қаупі туды. Осы жағдайдың ортасында, жас, белсенді және осы уақытқа дейін көпшілікке таныс емес либералдардың бір тобы Малрониге қарсы күрестің белді дауысына айналды. Олардың қатарында Шығыс Онтариодан Дон Будрия, Гамильтоннан Шила Коппс, Ньюфаундлендтен Брайан Тобин және Үлкен Торонто аймағынан Джон Нунзиата болды. Тобин бұрынғы премьер-министр Пьер Трюдо басқаратын либералдардың 1980 жылғы сайлауда Джо Кларк басқаратын консерваторлардан билікті қайта алған кезде сайланған; ал қалғандары 1980 жылы сайланған либерал депутаттардың зейнеткерлікке шыққан сайлау округтерін сақтап қалды және 1984 жылғы күйреу кезінде либералдардың жалғыз жарқын нүктелерінің бірі болып есептелді. "Globe and Mail" газеті "Шұбар топ" деген атты аты аталмаған газет тілшісіне жатқызды. Олар Малронидің бірнеше министрлерінің саяси мансабын аяқтауға ықпал етті. "Шұбар топ" 1988 жылғы сайлауда Прогрессивті консерваторлар (ПК) жеңіске жеткеннен кейін Ресми оппозиция депутаттары ретінде қызметін жалғастырды және 1993 жылы либералдар жеңіске жеткенде үкіметті қолдауға көшті. Будрия, Тобин және Коппс Жан Кретьеннің кезеңінде әртүрлі уақытта Министрлер кабинетіне тағайындалды. Нунзиата 1996 жылы бюджетке қарсы дауыс бергені үшін Либералдық партиядан қуылды. Ол 1997 жылғы федералды сайлауда тәуелсіз кандидат ретінде қатысып, жеңіске жетті, бірақ 2000 жылы либерал Алан Тонксқа жеңілді. Тобин 1996 жылы Парламенттен кетіп, Ньюфаундленд Либералдық партиясының басшысы болды; ол сол провинцияның премьер-министрі болып қызмет етті және 2000 жылы Парламентке қайта оралды. 2003 жылы Кретьеннен кейін билікке келген Пол Мартин басшылығымен Коппс пен Будрия Либералдық партияның артқы қатарларына жіберілді. Тобин 2002 жылы Мартиннің жақтастарының Либералдық партия ұйымына басымдық тануына наразылық білдіріп, Парламенттен кеткен еді. 2004 жылы Коппстың сайлау округі Мартиннің адал қолдаушысы Тони Валерінің округімен біріктірілді, нәтижесінде жаңа округтің көп бөлігі Валерінің бұрынғы округінде болды. Коппс қайта сайлануға аздап жеңілді. Топтың соңғы мүшесі Будрия 2006 жылғы 39-шы федералды сайлау кезінде зейнеткерлікке шығуды жөн көрді.
In the 1984 federal election, the Liberal Party had suffered the worst defeat in its history to date. In the first years of the Mulroney government, which took over the 33rd Canadian Parliament, the Liberals failed to mount an effective opposition to Mulroney and were in danger of being overshadowed by the New Democratic Party (NDP), which had won almost as many seats as the Liberals. In the midst of this, a group of young, energetic, and hitherto little known Liberals soon emerged as a vocal voice of opposition to Mulroney. They included Don Boudria from eastern Ontario, Sheila Copps from Hamilton, Brian Tobin from Newfoundland, and John Nunziata from the Greater Toronto Area. Tobin had been elected when the Liberals under former prime minister Pierre Trudeau regained power from the Joe Clark led Conservatives in the 1980 election; the others had retained constituencies that retiring Liberal MPs elected in 1980 had won, and were seen to be among the few bright spots for the Liberals in the 1984 blowout. The Globe and Mail attributed the name "Rat Pack" to "a newspaper reporter" who was unnamed. They played roles in ending the careers of several of Mulroney's ministers due to their vocal criticism. The Rat Packers continued to serve as Official Opposition MPs after the PCs won the 1988 election and moved into supporting the government when the Liberals won in 1993. Boudria, Tobin, and Copps were all appointed to Cabinet at various times during the subsequent ministry of Jean Chrétien. Nunziata was expelled from the Liberal Party in 1996 for voting against the budget. He then ran—and won—as an independent candidate in the 1997 federal election and then lost to Liberal Alan Tonks in 2000. Tobin left Parliament in 1996 to become leader of the Newfoundland Liberal Party; he served as that province's premier until returning to Parliament in 2000. Under Paul Martin, who succeeded Chrétien in 2003, Copps and Boudria were relegated to the Liberal backbenches. Tobin had already left Parliament in 2002 in protest of the stranglehold on the Liberal organization by Martin's supporters. In 2004, Copps' riding was merged with that of Martin loyalist Tony Valeri in such a way that most of the new riding's residents lived in Valeri's old riding. Copps was narrowly defeated for renomination. The last remaining member of the group, Boudria, had chosen to retire by the time of the 39th federal election in 2006.