Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Москов Ресейіндегі қамалдар тізбегі
Chain of forts in Muscovite Russia
Засечная черта (Большая засечная черта, шамамен «Ұлы Абатис сызығы» немесе «Ұлы Абатис шекарасы» деп аударылатын) – Мәскеудің Ұлы Герцогтігі және кейіннен Ресей патшалығы Крым-Ноғай шапқыншылығынан елдің оңтүстік облыстарын қорғау үшін салған қамалдар тізбегі. Бұл шапқыншылықтар Ресей-Крым соғыстары кезінде Муравский жолы арқылы өріліп, облыстарды қиратқан. Ол Ока өзені бойындағы алғашқы шекарадан оңтүстікке қарай орналасқан. Сонымен қатар, бұл сызық Мәскеу мемлекеті мен далалық көшпелілер арасындағы шекара қызметін атқарды. Жүздеген шақырымға созылған бекініс желісі ретінде Ұлы Абатис шекарасы Қытайдың Ұлы Қабырғасына және Римнің лимес нығайтуларына ұқсас. Абатис – әскери термин, ол ағаштарды кесу арқылы далада жасалған қорғаныс құрылысын білдіреді. Сызық кесілген ағаштардан жасалған кедергілерден тұрды және орлар, үйінділер, палисадтар, қарау мұнаралары және көлдер мен батпақтар сияқты табиғи нысандармен нығайтылды. Абатистің ені бірнеше жүз метрге жететін. Ең қауіпті жерлерде абатис екі еселенді, үш еселенді, тіпті одан да көп, қақпалар мен кішкентай ағаш бекіністері жасалып, кіретіндер бақыланды. Жақын жерде тұратын шаруаларға осы аумақта қоныстануға немесе ағаш кесуге тыйым салынды, бірақ билік олардың уақытының бір бөлігін бекіністерді күтуге және жаңартуға жұмсауын талап етті. Күзде, шабуылшылардың малға ие болу мүмкіндігін жою үшін сызықтан тыс кең далалық шөптер өртеліп, жағылды. Қалалардың тас және ағаш кремльдері де Ұлы Абатис сызығының құрамына кірді. Осы қалалардың ішінде: Серпухов, Коломна, Зарайск, Тула, Рязань, Белев. Сызықтағы басқа бекіністер кішкентай остригтер болды.
Zasechnaya cherta (Большая засечная черта, loosely translated as Great Abatis Line or Great Abatis Border) was a chain of fortification lines, created by Grand Duchy of Moscow and later the Tsardom of Russia to protect it from the Crimean Nogai Raids that ravaged the southern provinces of the country via the Muravsky Trail during the Russo Crimean Wars. It was south of the original line along the Oka River. It also served as a border between the Muscovite State and the steppe nomads. As a fortification line stretching for hundreds of kilometers, the Great Abatis Border is analogous to the Great Wall of China and the Roman limes. Abatis is a military term for a field fortification made by cutting down trees. The line was built from the felled trees arranged as a barricade and fortified by ditches and earth mounds, palisades, watch towers and natural features like lakes and swamps. The width of the abatis totalled up to several hundred meters. In the most dangerous places the abatis was doubled, trebled etc., the gates and small wooden fortresses were created to check the passers. Peasants who lived nearby were forbidden to settle or cut wood in the area, but were required by authorities to spend part of their time supporting and renewing the fortifications. In the autumn, large areas of steppegrass beyond the line were burned to deny fodder to raiders. Stone and wooden kremlins of the towns were also included in the Great Abatis Line. Among these towns were: Serpukhov, Kolomna, Zaraysk, Tula, Ryazan, Belyov. Other fortresses in the line were smaller ostrogs.
Ресейдің басқа бекініс желілері
Ресей тарихында көптеген бекініс желілері болған және олар туралы толық ақпарат алу қиын. Ресей мемлекеті кеңейген сайын, осы желілер оңтүстікке қарай жылжыды. Абатис бекіністері туралы ең алғашқы мәлімет 1137-1139 жылдардағы Новгород жылнамасында кездеседі. Абатис желілері 13 ғасырда оңтүстік Русьте пайда бола бастады. "Ұлы Абатис желісі" Брянскіден Месхераға дейін созылып, шартты түрде 1566 жылы аяқталды. 16 ғасырдың екінші жартысында оны 35 000-ға жуық жергілікті жасақ қорғады. Тағы бір дерек бойынша, жыл сайын 65 000 адам шақырылған. Желінің артында Тула қаласында штабы орналасқан жылжымалы әскер болды (1616 жылы 6 279 адам, 1636 жылы 17 005 адам). Елеулі желілер бірнеше бар. Ең көнесі (1563-1566 жылдары аяқталған) Нижний Новгородтан Ока өзені бойымен Козельскке дейін созылып, оны Иван Грозный салған. Келесісі Алатыр – Орел – Новгород-Северский – Путивль желісі бойынша салынды. Ресейдің Федор I-і Ливны – Курск – Воронеж – Белгородта абатис салдырды. Симбирск желісі шамамен 1640 жылы салынды, ал Белгород желісі Тамбовтан Волга өзеніндегі Симбирскіге дейін жалғасты. 1730-31 жылдары Кама желісі Қазанды башқұрттардан бөліп тұрды. 1736 жылдан бастап Самара-Оренбург желісі башқұрттарды оңтүстіктен қоршады.
There were a large number of fortification lines in Russian history and it is difficult to get good information on them. The lines naturally moved south as the Russian state expanded. The earliest reference to abatis fortifications appears to be in a Novgorod chronicle of 1137 1139. Abatis lines began appearing in southern Rus' in the 13th century. The 'Great Abatis Line' extended from Bryansk to Meschera and was nominally completed in 1566. It was guarded by a local militia of about 35,000 in the second half of the 16th century. Another source gives an annual callup of 65,000. Behind the line was a mobile army headquartered in Tula (6,279 men in 1616, 17,005 in 1636). There are several notable lines. The oldest one (finished by 1563 1566) ran from Nizhniy Novgorod along the Oka River to Kozelsk, and was built by Ivan the Terrible. The next one built, followed the Alatyr Orel Novgorod Seversky Putivl line. Feodor I of Russia had the abatis built on the Livny Kursk Voronezh Belgorod. Simbirsk line about 1640, and continued the Belgorod line from Tambov to Simbirsk on the Volga River. In 1730 31 the Kama line separated Kazan from the Bashkirs. From about 1736 on, a Samara Orenburg line closed in the Bashkirs from the south.