Кіріспе

Сент-Олбанс – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Макдональд өзенінің бойында орналасқан шағын және тарихи ауыл. Сиднейден солтүстік-батысқа қарай шамамен 94 километр (65 миль) қашықтықта жатыр. 2001 жылы Сент-Олбанс және айналасындағы аумақта 305 адам тұрды. Еуропалықтар алғаш рет 1794 жылы Сиднейдегі жазалау колониясының өсіп келе жатқан халқын азықтандыру үшін егістік жерге ие болу мақсатымен осы жерге қоныстанды. 1794 жылғы сәуірде губернатор-лейтенант Фрэнсис Гроуз қазіргі Питт Таун Боттомс аймағындағы Хоксбери өзеніндегі алғашқы 22 шаруашылықтың жоспарын ұсынды. 1795 жылғы маусымда жерді иеленуге қарсылық көрсеткен аборигендер лагеріне британдық полк, Патерсон басқаруымен шабуыл жасады (кейін ол қажетті әділетсіздікке өкінді). "Макдональд ауылы" 1837 жылы жоспарланды, бірақ 1841 жылғы 26 қаңтарда Лондонның солтүстігіндегі Англияның Гертфордширдегі Сент-Олбанс қаласының құрметіне Сент-Олбанс деп аталды. Жаңа Оңтүстік Уэльстің отарлау кезеңінің басында Макдональд аңғары су жолы арқылы қолжетімді болғандықтан маңызды ауыл шаруашылығы аймағы болды. Алайда, теміржолдардың дамуы және Ұлы Бөлу жотасының батысындағы кең ауыл шаруашылығының өркендеуі салдарынан Макдональд аңғарының маңызы төмендеп, шалқая бастады. Жергілікті тұрғындар бұл аңғарды "Естен кеткен аңғар" деп атайды. Сент-Олбанс Макдональд өзенінің жағасында орналасқан, ол оңтүстікке қарай 15 километр (9,5 миль) қашықтықтағы Хоксбери өзенінің саласы болып табылады. Ауыл 1842 жылы қоныстануға ашылды, себебі ол аймақтағы шаруалар мен басқалардың тауарларын Хоксбери өзені арқылы Сиднейге тасымалдауға ыңғайлы тоқтау орнына айналды. Сент-Олбанс Макдональд өзенінің кеме жүзе алатын соңғы нүктесі болды. Өзеннің бұл жоғарғы бөлігі қазір құм мен лайдың салдарынан кеме жүзуге жарамсыз жағдайға жеткен.

Паром және автомобиль жолдары арқылы кіру

Екі (тегін) 24 сағаттық автомобиль паромдары Сидней аймағынан Макдональд өзенінің екі жағындағы ескі ешкі және жылқы жолдарымен Сент-Олбансқа қатынауды қамтамасыз етеді. Екі жол да (біреуі толық жабылмаған) құнарлы жерлер мен ірі қара мал, қарбыз, жеміс бақтары және жүгері шаруашылықтары арқылы иректеп өтеді. Өзеннің екі жағасында тарихи үйлер мен әсем құмтас тік шоқылар орналасқан. Бір маршрут Висменс Ферри қалашығы арқылы және Хоуксбери арқылы Висменс пароммен солтүстікке қарай, содан кейін Макдональдтың шығыс жағымен жүреді. Өзенді кесіп өтетін алғашқы көпір Сент-Олбанстағы екі жолды байланыстырады. Сент-Олбансқа саяхаттаудың тағы бір жолы – Висменс Ферри қалашығына кірмес бұрын солға бұрылып, Веббс Крик пароммен Хоуксбериден өтіп, содан кейін Макдональдтың батыс жағымен ауылға дейін бару.

Ғибадатханалар мен зираттар

Wharf Road жоғарғы жағындағы Сент-Олбанс Англикан шіркеуі (Сент-Олбанс Мартирі) қазірге дейін қолданылып келе жатқан жалғыз шіркеу. 1843 жылы ашылған ағаш шатырлы ғимарат 1897 жылы қазіргі тас ғимаратқа алмастырылды. Ауылда сақталған тағы бір қызықты тас шіркеу – Эспи көшесіндегі ескі Веслиан методистік шіркеуі. Ол 1902 жылы салынған және қазір жеке меншікте, Макдональд аңғарындағы шамамен 150 жылдық Веслиандық әсердің естелігі. Қалаға жақын жердегі адамдардың жаназалары көбінесе қайықпен өзен жағасындағы, ауылдан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан, 1826 жылы негісталған ескі Сент-Олбанс зираттарына жеткізілген. Бұл жер бұрын қараусыз қалған, су тасқынына және вандализмге ұшыраған, бірақ қазір сақталған.

Су тасқыны

1867, 1889, 1913 және әсіресе 1949 жылдары қырыпты су тасқыны болды. Қала өзен төсегінен елу фут биіктікте жатыр, ал көпірдің едені құмнан қырық фут жоғары. 1889 жылғы су тасқыны көпірді жапты, сот үйін су шалқалап кетпеді, бірақ полиция жатақтарын шалқалап кетті. Су Юрдс қонақ үйінің (Сеттлерс Армз Инн) шатырына дейін көтеріліп, оның алдында жеті фут тереңдікте шұңқыр қалдырды. Ескі үй тастан салынған, бірақ оның бір бөлігі сумен шайылып кетті. Су тасқыны веранданың төбесіне дейін көтеріліп, бес үйді және өзеннің арғы бетіндегі жаңа салынған үйді шалқалап кетті.