Катценбергер ісі: нацистік сот, еврей бизнесменінің «арий» әйелмен қарым-қатынасы, өлім жазасы. Нюрнберг процесінде сот судьясының жазасы. Тарихы мен мән-жайлары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистердің "Катценбергер ісі" деген атақты көрсетілген сот процесі болды. Еврей бизнесмен және Нюрнберг еврей қауымының жетекші мүшесі Леманн (Лео) Каценбергерге жас "арий" әйелмен байланыс тағылғандықтан айыпталды және 1942 жылдың 14 наурызында өлім жазасына кесілді. Сот төрағасы Освальд Ротхауг кейін Нюрнберг процесінде (Соттар процесін қараңыз) сотталды және өмір бойына түрмеге жабылды. "Катценбергер ісі" кейінірек 1961 жылғы "Нюрнбергтегі сот" фильмінде қосымша сюжеттік желі болды.
Nazi show trialThe Katzenberger Trial was a notorious Nazi show trial. A Jewish businessman and leading member of the Nuremberg Jewish community, Lehmann (Leo) Katzenberger, was accused of having an affair with a young "Aryan" woman, and on 14 March 1942 was sentenced to death. The trial's presiding judge, Oswald Rothaug, was later tried at the Nuremberg trials (see Judges' Trial) and sentenced to life imprisonment. The Katzenberger Trial later provided a subplot in the 1961 film Judgment at Nuremberg.
Өмірбаян
Лео Каценбергер (1873 жылдың 28 қарашасында Масбахта, Бад-Киссингенге жақын жерде туған) және оның екі бауыры үлкен көтерме аяқ киім дүкенінің және Оңтүстік Германияның барлық аймағындағы 30 аяқ киім дүкенінің иелері болды. Каценбергер Нюрнберг еврей қауымының белгілі бір мүшесі болды және 1939 жылдан бастап Нюрнберг еврей мәдени ұйымының төрағасы қызметін атқарды. Ол жас фотограф Ирен Сейлермен (туған қызы Шеффлер, 1910 жылдың 26 сәуірінде Губенде туған) ұзақ жылдар бойы дос болды, ол Каценбергерлерге тиесілі, фирма кеңсесінің жанындағы пәтерде бөлме жалдаған. Жылдар бойы жергілікті шақырғыштар Сейлер мен Каценбергердің арасында роман болғанын айтып келді. Екеуі де үйленген.
Leo Katzenberger (born 28 November 1873 in Maßbach, near Bad Kissingen) and his two brothers owned a large wholesale shoe shop, as well as 30 shoe shops throughout southern Germany. Katzenberger was a leading member of the Nuremberg Jewish community, and from 1939 was chairman of the Nuremberg Jewish Cultural Organization. He had a long standing friendship with a young photographer, Irene Seiler (née Scheffler, born 26 April 1910 in Guben), who rented rooms in an apartment house the Katzenbergers owned that was next to the firm's offices. For years, local gossips had claimed that Seiler and Katzenberger were having an affair. Both were married.
Сот
Белгісіз біреу Каценбергерді билік органдарына жала жапты, және ол 1941 жылдың 18 наурызында Нюрнберг заңдарының бірі – «Рассеншутцгезец» («Расалық қорғау заңы») бойынша тұтқындалды. Бұл заң арийлердің еврейлермен сексуалдық қатынасқа түсуін «Расеншанде» («расалық тазалықтың бұзылуы») деп санайтын қылмыстық құқық бұзушылық деп жариялады. Ол Нюрнбергтегі белгілі нацистердің барлығына сотқа қатысуға билеттер жіберді. Сотта Каценбергер мен Сейлердің арасында қарым-қатынас болғандығын растайтын нақты ешқандай дәлел ұсынылмады (Сейлер 1932 жылдан бері Каценбергердің пәтерін жалға алып келген), тіпті соғыс кезінде де олардың қарым-қатынасы болғаны туралы айтуға болады. Сол кездегі заң «Рассеншутцгезецті» бұзғаны үшін өлім жазасын қарастырмаған; әдеттегі жаза бірнеше жылға бас бостандығынан айыру еді. Бірақ, соған қарамастан, соғыс уақытындағы Volkschädlingsgesetz заңы, егер адам соғыс уақытындағы қараңғылық сияқты ережелерді пайдаланып қылмыс жасаса, өлім жазасын көздеген. Бір ғана куәгердің көрсетуіне сүйене отырып, Каценбергер Сейлердің пәтерінен «қараңғы болғанда» шығып кеткенін айтқан, соған сүйеніп Ротхауг осы заңды қолданып Каценбергерге өлім жазасын берді.
An unknown person denounced Katzenberger to the authorities, and he was arrested on 18 March 1941 under the so called Rassenschutzgesetz ("Racial Protection Law"), one of the Nuremberg Laws, which made it a criminal offence, Rassenschande ("racial defilement"), for Aryans to have sexual relations with Jews. He sent tickets for the trial to all the prominent Nazis in Nuremberg. No conclusive evidence was presented during the trial that Katzenberger and Seiler had ever had an affair (Seiler had been Katzenberger's tenant since 1932), let alone that it had continued during the war. The law at the time did not call for the death sentence for breaking the Rassenschutzgesetz; the normal sentence would have been several years' imprisonment. Despite this, however, the Volkschädlingsgesetz, a wartime law, allowed capital punishment if one made use of wartime regulations such as the blackout to commit a crime. Based on a single eyewitness account that Katzenberger had left Seiler's apartment "when it was already dark", Rothaug applied this law to sentence Katzenberger to death.
Салдары
Каценбергер 1942 жылғы 2 маусымда Мюнхендегі Стадельхайм түрмесінде гильотинаға алынды. Сейлер қатынас болмағанын жоққа шығарғаны үшін жалған куәлік бергені үшін кінәлі деп танылып, екі жылға бас бостандығынан айырылды: Адольф Гитлердің қалауынша, әйелдерге нәсілдік қорғау заңы бойынша айып тағылмады, бірақ жалған куәлік беру немесе әділетке кедересі келтіру үшін айыпталуы мүмкін. Ол 1984 жылғы шілдеде 74 жасында Германияның Аполда қаласында қайтыс болды. Тіпті кейбір нацистік шенеуніктердің арасында да Каценбергерге өлім жазасы берілгенінің негіздерінің әлсіздігі алаңдаушылық тудырды. Ротхауг 1943 жылы Берлиндегі мемлекеттік прокурор лауазымына ауыстырылды, себебі Әділет министрі Отто Георг Тиерак оны судья болуға лайықсыз деп санады. 1947 жылы американдықтар Ротхаугты, ішінен Каценбергер ісі бойынша соттап, өмір бойына бас бостандығынан айырды. Ротхауг 1956 жылғы желтоқсанда 59 жасында босатылып, 1967 жылы 70 жасында Кельн қаласында қайтыс болды.
Katzenberger was guillotined at Stadelheim Prison in Munich on 2 June 1942. Seiler was found guilty of perjury for denying an affair had taken place and sentenced to two years' imprisonment: in accordance with Adolf Hitler's wishes, women were not charged under the Racial Protection Law, but could be charged with perjury or obstruction of justice. She died in July 1984 in Apolda, Germany, aged 74. Even among some Nazi officials, the tenuous grounds on which Katzenberger had been sentenced to death caused disquiet. Rothaug was moved to a state attorney's job in Berlin in 1943 because Justice Minister Otto Georg Thierack considered him unfit to be a judge. In 1947 the Americans tried Rothaug, partly for his role in the Katzenberger trial, and sentenced him to life imprisonment. Rothaug was released in December 1956, aged 59, and died in Cologne in 1967, aged 70.