Калифорнияның 14 тас жолы: Лос-Анджелес, Йосемити және Реноға қатынас

Кіріспе

АҚШ-тағы Калифорния штатының Лос-Анджелес және Керн округтеріндегі мемлекеттік тас жол.

АҚШ 395 тас жолымен байланысқан бұл жол Лос-Анджелесті Мамонт Тауы, Моно көлі, Йосемити ұлттық паркі және Невада штатының Рино қаласы сияқты жерлермен де байланыстырады. SR 14 жолы 1964 жылы қысқартылғанға дейін US 6 тас жолының бөлігі болды, сол кезде US 6 Лонг-Бичтен Массачусетс штатының Провинстаун қаласына дейінгі теңізден теңізге созылған бағыт еді. Розамондтан солтүстікке қарай Сильвер Квин Роудтан Мохавеге дейінгі SR 14 тас жолының қозғалыссыз бөлігі, SR 14 жаңа тас жолына ауысқан I 5 және Сильвер Квин Роуд арасындағы ескі бағыт ретінде белгілі. SR 14 тас жолының бөліктері US 6 бағытымен байланысты атаулармен белгіленген, оның ішінде Мидленд Трейл, Теодор Рузвельт тас жолы және Республиканың Ұлы Армиясы тас жолы.

Маршрут сипаттамасы

SR 14 Калифорния тас жолдары және жылдам бағыттары жүйесінің бір бөлігі болып табылады, сондай-ақ Ұлттық тас жолдар желісінің құрамына кіреді. Бұл желі елдің экономикасы, қорғанысы және көлік инфрақұрылымы үшін маңызды деп АҚШ Федералдық тас жол басқармасы санайды.

Антилопа аңғары автожолы

Автомагистральдің оңтүстік бөлігі, I 5 жолынан Ланкастер қаласының жанындағы D даңғылына дейін, штат заң шығарушы органымен Antelope Valley Freeway деп белгіленді. Антилопа аңғары автожолы Санта-Сусана тауларындағы Ньюхолл асуындағы Golden State Freeway (I 5) жолынан бөлініп басталады. Бұл маршруттың ең қызыл жолы, күніне орташа есеппен 169 000 көлік өткізіледі. Автомагистраль Санта-Кларита қаласының шығыс шекарасының көп бөлігін құрайды. Санта-Кларитадан кейін жол солтүстік-шығысқа қарай жалғасады және маусымдық Санта-Клара өзенінің шатқалы арқылы Сьерра-Пелона және батыс Сан-Габриэль тауларын кесіп өтеді. Көтеріліс басым бөлігінде таулы және ауылдық жерлер орналасқан, көтеріліс бойында екі шағын қала бар: алдымен Агуа Дульсе, содан кейін Актон. Агуа-Дулседе автожол округтік парк – Васкез Рокс паркінің оңтүстік шекарасын құрайды. Автожол 993 метр биіктіктегі Эскондидо шыңы арқылы Сьерра-Пелона тауларын басып өтеді, содан кейін солтүстікке қарай төмен түсіп, Актон қаласынан өтеді. Содан кейін тас жол 3209 фут (978 м) биіктіктегі Соледад асуы арқылы Сан-Габриэль тауларын басып өтеді. Таулар арқылы өтетін жолдың бағыты Metrolink Antelope Valley Line бағытына ұқсас. Автомагистраль бөлігі Мохаве қаласының оңтүстігінде аяқталады, онда SR 14 қаланың басты көшесі болып табылады және қала орталығынан өтеді. Жолдың шығысында Мохаве әуе және ғарыш порты орналасқан, онда Ұлттық сынақ пилоттары мектебі және алғашқы жеке қаржыландырылған адамдық ғарыш сапары – SpaceShipOne, сондай-ақ ұшақтардың зор қорымы бар; барлығы SR 14 жолынан көрінеді.

Жолдар

Алғашқы SR 14 қазіргі жол бойымен жалғасқан Эль-Камино Сьерра немесе Сьерра тас жолы деп аталды, ол Лос-Анджелестен Тахо көліне дейін созылды. 1910 жылдары топырақ жол толыққаннан кейін, бұрынғы ат жолынан салынды. Лос-Анджелес Таймс 1931 жылы Мохаведен Оуэнс аңғарына дейінгі қазіргі US 395 бойындағы бөлігі асфальтталғанда El Camino Sierra толық деп жариялады. 19 ғасырдың соңында қазіргі SR 14 бойындағы дәлізді Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы да пайдаланды. Мохаведен оңтүстікке қарай негізгі желіге, ал солтүстікке қарай тармақ желіге қолданылды. Негізгі желі Лос-Анджелесті Соледад және Техачапи асулары арқылы Орталық аңғармен байланыстырды. Ридж жолынан (қазіргі I 5-тен шығысқа қарай) әлдеқайда ұзын болғанымен, Техачапи асуы Ридж жолындағы Теджон асуынан төмен, Орталық аңғарға түсетін баурайы ұзын және көлбеу. SR 14-ке параллель және Соледад асуынан өтетін бұрылыс әлі де жалғасқан желі болып табылады, бірақ оның маңызды бөлігі Оңтүстік Калифорния аймақтық темір жол басқармасының алдыңғы ұйымдарына сатылып, Metrolink қалалық темір жолының Антилопа аңғары желісіне айналды, сондықтан жүк тасымалы үшін қолданылмайды. Мохаведен солтүстікке қарайғы тармақ 1900 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты аяқталмаған Карсон және Колорадо теміржолын сатып алғанда салынды. Оңтүстік Тынық мұхиты Мохаведегі негізгі желісінен тар габаритті Карсон және Колорадо желісіне стандартты габаритті жалғау құрылысын жүргізді. Желіні стандартты габаритке ауыстыру жоспарланғанымен, көп бөлігі толыққанша аяқталғанша тоқтатылды. Бұл желінің оңтүстік бөлігі әлі де қолданыста және Трона теміржолымен байланысады. Мидленд жолы – АҚШ-тағы жағалаудан жағалауға дейінгі алғашқы ұйымдастырылған жолдардың бірі. Жолдың бастапқы кезеңінде бағыты бірнеше рет өзгерді. 1925 жылға қарай Мидленд жолы қазіргі 168 мемлекеттік тас жолы бойымен орнатылды және Биг Пайнда Эль-Камино Сьеррамен қосылды. Бұл бағытты ұстанған басқа да атаулы жолдар Теодор Рузвельт тас жолынан тұрады. Қазіргі SR 14 жолдарының кейбір бөліктері әлі де осы атаулармен белгіленген. 1963 және 1975 жылдар аралығында US 6/SR 14 жолының маңызды бөліктері автокөлік жолына көшірілді. Мохаведен оңтүстікке қарайғы бұрынғы бағыт (және солтүстікке қарайғы қазіргі бағыт) әлі де Сьерра тас жолы деп аталады. Солеминт тоғысының шығысынан Red Rover Mine Road-қа дейінгі алғашқы автокөлік жолының бөлігі 1963 жылы аяқталды. 1965 жылға қарай Актоннан Соледад асуына дейінгі каньон аралық аймақтардағы қосымша бөліктер аяқталды. 1966 жылға қарай автокөлік жолы Палмдейлдегі P 8 даңғылына (қазіргі Технология драйвы) дейін толыққанды аяқталды. 1972 жылға қарай Мохавеге дейінгі автокөлік жолы аяқталды.

The first road to use the general alignment of modern SR 14 was called the El Camino Sierra, or Sierra Highway, which extended from Los Angeles to Lake Tahoe. A dirt road was completed in the 1910s from what had been a pack trail. The Los Angeles Times declared El Camino Sierra complete in 1931, when the portion from Mojave to the Owens Valley, along modern US 395, was paved. During the late 19th century, the corridor of modern SR 14 was also in use by the Southern Pacific Railroad. South of Mojave was used for a main line, the corridor north of Mojave follows a branch line. The main line connected Los Angeles with the Central Valley, via Soledad Pass and Tehachapi Pass. While significantly longer than the more direct Ridge Route (east of modern I 5), Tehachapi Pass is lower than Tejon Pass along the Ridge Route, with a longer, less steep grade on the descent into the Central Valley. The fork paralleling SR 14 and crossing at Soledad Pass is still a contiguous line, but not used for through freight traffic as a significant portion was sold to the predecessors of the Southern California Regional Rail Authority to become the Antelope Valley Line of the Metrolink commuter rail service. The branch north of Mojave was built when the Southern Pacific acquired the unfinished Carson and Colorado Railroad in 1900. The Southern Pacific built a standard gauge connector to the narrow gauge Carson and Colorado line from their main at Mojave. Although plans were to eventually convert this acquired line to standard gauge, most of the line was abandoned before the conversion was complete. The southern portion of this line is still active and connects to the Trona Railway. The Midland Trail was one of the first organized coast to coast trails in the United States. In the trail's infancy, its routing changed numerous times. By 1925, the Midland Trail was established along what is modern State Route 168, joining El Camino Sierra in Big Pine. Other named trails that eventually followed this route included the Theodore Roosevelt highway, Parts of modern SR 14 continue to be signed with these names,

Between 1963 and 1975, significant portions of US 6/SR 14 were moved to a freeway alignment. The former routing south of Mojave (and the current routing to the north) is still known as Sierra Highway. The first freeway section, from just east of Solemint Junction to Red Rover Mine Road, was completed in 1963. Further portions in the intercanyon areas of Acton to Soledad Pass were completed by 1965. By 1966, the freeway was complete as far north as Avenue P 8 (now Technology Drive) in Palmdale. The freeway was completed to Mojave by 1972.

Оқиғалар

Неухолл асуындағы I 5, Сиера тас жолы, Футхилл бульвары, Сан-Фернандо жолы және SR 14 оңтүстік терминалы қиылысатын жерде бірнеше қатаң оқиғалар болды. Бұл қиылыс екі рет жер сілкінісі салдарынан жартылай құлады: 1971 жылғы Сильмар жер сілкінісі және 1994 жылғы Нортридж жер сілкінісі. 1994 жылғы құлаудың нәтижесінде бұл қиылысқа "Кларенс Уэйн Дин еске алу қиылысы" деген ат берілді, бұл Лос-Анджелес полиция департаментінің мотоциклші полиция қызметкерінің құрметіне жасалды. Ол уақытында тоқтап үлкермей, SR 14 оңтүстігінен I 5 оңтүстігіне бағытталған құлаған эстакадасынан түсіп кеткен. Екі жер сілкінісінен кейін құлаған бөліктері қайта салынды және сақталған бөліктері нығайтылды. 2007 жылы I-5 тас жолының оңтүстік бағытындағы жүк көліктеріне арналған туннельде екі тіркемелі жүк көлігі соқтығысты. Соның салдарынан өрт шығып, көп ұзамай сол кезде туннельде болған 30 жүк көлігі мен бір жеңіл көлікке тарады. Жүк тасымалдау туннелі құрылымдық зақымдарды тексеру және жөндеу жұмыстары үшін бірнеше күнге жабылды.

Жойылған жоспарлар

SR 14 – аяқталмаған бағыт, себебі Калифорния штаттық көшелер мен тас жолдары кодексінде көрсетілгендей, бұл бағыт Лос-Анджелестің Тынық мұхиты жағалауындағы Сансет бульварының жанында SR 1 (Тынық мұхиты жағалауы тас жолы) басталады. SR 14-тің салынысқан соңы мен заңнамалық соңының арасында Резеда қауымы және Топанга мемлекеттік паркі орналасқан. Бұл екі нүктені тікелей байланыстыратын асфальтталған жол жоқ, бұл аймақтағы ең жақын басты жолдар SR 27 немесе I 405 болып табылады. Санта-Кларитадағы Виа Принцессадағы Сьерра тас жолымен қосылысының ерекше дизайны бар, байланыстар үшін ұзын көпірлер қарастырылған. Бұл Санта-Кларита тұрғындарының автожолға қарсы наразылығының нәтижесінде болды, олар SR 126 тас жолын кеңейту жоспарларын тоқтатты. Via Princessa бойынша SR 126 бағыты жойылғаннан кейін, Санта-Кларита қаласы Крос-Вэлли Коннекторын (CVC) салған, ол SR 126-ны Newhall Ranch Road және Golden Valley Road арқылы тікелей SR 14-ке қосады. Санта-Клара өзені арқылы салынған CVC-нің соңғы бөлігі 2010 жылдың 27 наурызында ашылды.

Болашақ

Санта-Кларита, Ланкастер және Палмдейл қалаларының қарқынды өсуі Антилопа аңғары тас жолын Оңтүстік Калифорниядағы ең тығырызған жолдардың біріне айналдырды, сағат түскі және кешкі уақыттағы орташа жылдамдықтар едәуір төмендеді. Болашақ болжамдар SR 14 дәлізі бойындағы өсудің жалғасатынын көрсетеді, соның ішінде 2030 жылға қарай Палмдейл халқы үш есеге артуы күтілуде. Осыған жауап ретінде бірнеше мемлекеттік органдар Лос-Анджелес пен Антилопа аңғары арасындағы көлік артерияларын көбейтуді, сондай-ақ SR 14 және теміржол дәліздерінің өткізу қабілетін кеңейтуді ұсынды. Сан-Габриэль тауларының астынан туннель қазып, Антилопа аңғарына Глендейл тас жолын ұзарту арқылы Антилопа аңғары тас жолын айналып өтудің бірнеше ұсыныстары жасалды. 2003 жылы Caltrans Оңтүстік Калифорнияның көлік инфрақұрылымын жақсартуға бағытталған картаны жариялады. Ұсыныста SR 14-тің құрылысы аяқталмаған бөлігі және таулардың үстінен немесе астынан Антилопа аңғарына жаңа бағыттар көрсетілген. 2005 жылы бұл идея төлемақылы туннель мен жер үсті магистралін біріктіретін жоба ретінде ұсынылды. Алдын ала зерттеулерге сәйкес, жобаның құны шамамен 3 миллиард долларды құрады, ал жол ақысы күннің уақытына байланысты өзгеретін, бір бағытқа орташа есеппен 8 доллар болар деп жорамалданды.