Кіріспе
Шотландия, Англия және Ирландия патшалықтарының 1603 жылдан бастап жеке одағы – Англия мен Шотландияның бір монархтың билігіне біруі. Bury Tomorrow тобының 2012 жылғы альбомы. The Union of the Crowns (Aonadh nan Crùintean;) – Шотландияның Джеймс VI-нің Джеймс I ретінде Англия Корольдігінің тағына отыруы және 24 наурыз 1603 жылы екі жеке мемлекеттің кейбір функцияларын (мысалы, шетелдік дипломатия) бір тұлғаның басқаруымен біріктіруі. Бұл Джеймстің туысы, Тюдорлар әулетінің соңғы монархы Англияның Елизавета I-нің қайтысынан кейін болды. Одақ жеке немесе династиялық сипатта болды, Англия тәжі мен Шотландия тәжі, Джеймстің жаңа императорлық тақ құруға жасаған барлық тырыстарына қарамастан, екі бөлек және тәуелсіз қалды. Англия мен Шотландия, Ирландиямен бірге, 1707 жылғы Союз туралы актіге дейін, соңғы Стюарт монархы Аннаның билігінде, ішкі және сыртқы саясатты басқаратын бір монархты бөлісетін екі жеке мемлекет ретінде қала берді. Дегенмен, 1650 жылдары республикалық үзіліс болды, сол кезде Оливер Кромвельдің Одақ шарты Англия мен Шотландияның Біріккен Корольдігін құрды, ол Стюарттардың қайта орнатылуымен аяқталды.
England and Scotland coming under the rule of the same monarch
the 2012 album by Bury Tomorrow
The Union of the Crowns (Aonadh nan Crùintean; ) was the accession of James VI of Scotland to the throne of the Kingdom of England as James I and the practical unification of some functions (such as overseas diplomacy) of the two separate realms under a single individual on 24 March 1603. It followed the death of James's cousin, Elizabeth I of England, the last monarch of the Tudor dynasty. The union was personal or dynastic, with the Crown of England and the Crown of Scotland remaining both distinct and separate despite James's best efforts to create a new imperial throne. England and Scotland continued as two separate states sharing a monarch, who directed their domestic and foreign policies, along with Ireland, until the Acts of Union of 1707 during the reign of the last Stuart monarch, Anne. However, there was a republican interregnum in the 1650s, during which the Tender of Union of Oliver Cromwell created the Commonwealth of England and Scotland which ended with the Stuart Restoration.
Ертедегі бірігу
1503 жылдың тамызында Шотландия королі Джеймс IV Англия королі Генрих VII-нің үлкен қызы Маргаретке үйленді, ал ақын Уильям Данбар «Триссил мен корольдер» атты шығармасында жаңа дәуірдің рухын тойлады. Бұл неке өткен жылы жасалған Мәңгілік бейбітшілік шартының нәтижесі болды, ол теория бойынша ғасырлар бойғы ағылшын-шотланд соғысына нүкте қойды. Бұл одақ Шотландияның Стюарт әулетін Англияның Тюдорлар әулетінің мұрагерлік тізіміне енгізді, сол кезде шотланд ханзадасының ағылшын тағына отыру ықтималдығы төмен болғанымен. Дегенмен, ағылшын тарапындағы көптеген адамдар, тіпті кейбір құпия кеңесшілер де осы некенің династиялық салдарынан алаңдады. Осы қауіптерге қарсы тұрып, Генрих VII былай деді:
Бейбітшілік «мәңгілік» болып соқпады; ол 1513 жылы, Генрих VIII Англияның патшасы болып, әкесінен төрт жыл өткен соң, Кембре Лигасы соғысында Францияға қарсы соғыс жариялағанда бұзылды. Франция өзінің Шотландиямен ежелгі байланысы – «Ескі Одақ» шартының талаптарын қолданды. Джеймс Солтүстік Англияға жорық жасады, нәтижесінде Флодден шайқасы болды. Келесі онжылдықтарда Англия Шотландияға бірнеше рет шабуыл жасап, тіпті оның астанасын өртеді. Генрихтің билігінің орта кезінде 1503 жылы осылай маңызсыз көрінген патшалық мұрагерлік мәселесі, Тюдорлардың ұрпақ беру қабілеті немесе оның болмауы сұрағы тікелей саяси аренаға енгенде, одан да үлкен масштабқа ие болды. Маргареттің ұрпақтары Англия тағының мұрагерлігінен шеттетілді, бірақ Елизавета I билігі кезінде қайта алаңдаушылық туды. Оның билігінің соңғы онжылдығында Джеймс IV пен Маргареттің шөбересі – Шотландия королі Джеймс VI жалғыз және баршаға қабылданған мұрагер екені анық болды.
Комиссиялар
1604 жылдың маусым айында екі ұлттық парламент "толыққанды одақ" мүмкіндігін зерттеу үшін комиссарлар тағайындауға қатысты заңдарды қабылдады. Джеймс өзінің алғашқы парламенттің соңғы отырысын Төменгі палатадағы қарсыластарына сөгіспен аяқтады: "Мұнда барлық күдік тудыратын нәрсе бар. Егер біреу осы Одақты бұзу туралы ойласа, ол теңіз түбінде жатуға лайық, себебі Құдай осындай Одақ құрған". Одақ комиссиясы шекаралық заңдар, сауда және азаматтық сияқты жекелеген мәселелер бойынша белгілі бір прогреске қол жеткізді. Шекаралар "орталық округтерге" айналуға тиіс болды. Еркін сауда да, заң алдындағы тең құқықтар мәселесі де келіспеушілік тудырды. Вестминстер Парламентінде Англияның жұмыс орындарына Шотландияның барлық кедей халқының қауіп төндіретіні туралы ашық қорқыныш білдірілді, олар "күнге жақындап, осында көптеп жиналады, нәтижесінде өлім-жұлым мен ашаршылық болуы мүмкін" деп қорқынышты. 1603 жылғы наурыздағы одақтан кейін туған пост-натилердің (кейіннен туғандардың) нақты мәртебесі Парламент емес, 1608 жылғы Кальвин ісі арқылы соттарда шешілді, ол Англияның ортақ құқығында Корольдің барлық поддандыларына мүлік құқығын кеңейтті.
Ұлттық қаскөйлік
Шотландия аристократиясы және басқа да мансап іздеушілер үкіметтегі жоғары лауазымдарға таласу үшін Лондонға жол тартты. 1617 жылы сэр Энтони Уэлдон Англия сарайындағылардың Шотландияның кедейлігі туралы қабылдауы туралы жазды:
A wounding observation came in the comedy Eastward Ho, a collaboration between Ben Jonson, George Chapman and John Marston. In enthusing over the good life to be had in the Colony of Virginia, it is observed:
Anti English satires proliferated, and in 1609, the king had an act passed that promised the direst penalties against the writers of "pasquillis, libellis, rymis, cockalanis, comedies and sicklyk occasiones whereby they slander and maligne and revile the estait and countrey of England "
In October 1605 Nicolò Molin, the Venetian ambassador in London, noted that "the question of the Union will, I am assured, be dropped; for His Majesty is now well aware that nothing can be effected, both sides displaying such obstinacy that an accommodation is impossible; and so his Majesty is resolved to abandon the question for the present, in hope that time may consume the ill humours".
Бен Джонсон, Джордж Чапман және Джон Марстонның бірлесіп жазған "Иствард Хо" комедиясында өткір сын айтылды. Вирджиния колониясындағы жақсы өмір туралы әуестеуде былай делінеді:
A wounding observation came in the comedy Eastward Ho, a collaboration between Ben Jonson, George Chapman and John Marston. In enthusing over the good life to be had in the Colony of Virginia, it is observed:
Anti English satires proliferated, and in 1609, the king had an act passed that promised the direst penalties against the writers of "pasquillis, libellis, rymis, cockalanis, comedies and sicklyk occasiones whereby they slander and maligne and revile the estait and countrey of England "
In October 1605 Nicolò Molin, the Venetian ambassador in London, noted that "the question of the Union will, I am assured, be dropped; for His Majesty is now well aware that nothing can be effected, both sides displaying such obstinacy that an accommodation is impossible; and so his Majesty is resolved to abandon the question for the present, in hope that time may consume the ill humours".
Англияға қарсы сатиралар көбейді, ал 1609 жылы король "паскиллис, либеллис, римис, кокалан, комедиялар және ауру себептері" жазғандарға ең қатал жазалар қарастырылған заңға қол қойды. Олар Англияның беделін түсіріп, жерін қаралап, қорлап жатты. 1605 жылдың қазан айында Лондондағы венециялық елші Николо Молин "Одақ мәселесі, мен сенемін, тоқтатылады; өйткені Оның Мажарлығы енді ештеңе істеуге болмайтынын жақсы біледі, екі тарап та соншалықты кеңқорлық танытып, келісімге келу мүмкін емес; сондықтан Оның Мажарлығы қазіргі уақытта мәселенің үстінен түсіп, жаман көңіл-күй уақытпен бітеді деген үмітте шешім қабылдады".
A wounding observation came in the comedy Eastward Ho, a collaboration between Ben Jonson, George Chapman and John Marston. In enthusing over the good life to be had in the Colony of Virginia, it is observed:
Anti English satires proliferated, and in 1609, the king had an act passed that promised the direst penalties against the writers of "pasquillis, libellis, rymis, cockalanis, comedies and sicklyk occasiones whereby they slander and maligne and revile the estait and countrey of England "
In October 1605 Nicolò Molin, the Venetian ambassador in London, noted that "the question of the Union will, I am assured, be dropped; for His Majesty is now well aware that nothing can be effected, both sides displaying such obstinacy that an accommodation is impossible; and so his Majesty is resolved to abandon the question for the present, in hope that time may consume the ill humours".
Таңбалар
Король Джеймс жаңа гербтер мен бірыңғай монета жүйесін енгізді. Ұлттық ту жасау мәселесі даулы болды, бір жаққа ұнайтын нұсқа екінші жақты көңілсіздікке түсірді. 1606 жылдың 12 сәуірінде Джеймс жаңа Одақ туын жариялады: шотландтар оның құрамындағы Санкт-Джордж айқасы Санкт-Андрей кресінің үстіне қойылғанын көріп, өздерінің «шотландтық» дизайнын жасауға тырысты, онда кері суперпозиция қолданылды. (Бұл дизайн Шотландияда 1707 жылға дейін пайдаланылды). Содан кейін де, патша жарлығына қарамастан, екі елдің кемелері өздерінің жеке «туларын» көтеріп жүрді. Одақ туы Кромвельдің басшылығымен ғана кеңінен қолданысқа енді.