Французский броненосец "Gloire" (1859) – 1-й в мире океанский броненосец. Разработан после Крымской войны для защиты от новых орудий. Броневая защита, конструкция.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Глоир класы темір кеме
Gloire class ironclad
Француздық "Глоир" (Gloire, "Даңқ") темір кемесі – 1859 жылы суға түсірілген, теңізде жүзе алатын алғашқы темір кеме. Ол Қырым соғысынан кейін, теңіз қаруларының, әсіресе Пайшанс және нарықты қарулардың жаңа технологиялық жетістіктеріне жауап ретінде құрылды, олар ағаш кемелерге қарсы күшті жарылғыш снарядтарды қолданды. Оның дизайнына сол соғыстағы ресейлік бекіністерді бомбалау үшін ағылшын-француздар жасаған темір жүзбелі батареялар да әсер еткен.
The French ironclad Gloire (ɡlwaʁ, "Glory") was the first ocean going ironclad, launched in 1859. She was developed after the Crimean War, in response to new developments of naval gun technology, especially the Paixhans guns and rifled guns, which used explosive shells with increased destructive power against wooden ships. Her design was also influenced by the Anglo French development of ironclad floating batteries to bombard Russian forts during the same war.
Дизайн және сипаттама
Глоир француз әскери-теңіз архитекторы Анри Дюпю де Лом жобалаған, ағаш корпусты 5630 тонналық, кең жақтаулы бронекеме болды. Оның 12 см қалыңдықтағы (4,7 дюйм) бронь пластиналары 43 см (17 дюйм) ағашпен нығайтылып, сол кездегі ең күшті қарулардың (француздық 50 фунттық және британдық 68 фунттық зеңбіректер) толық зарядталған тәжірибелік атысына 20 метр қашықтықтан қарсы тұрды. Оның максималды жылдамдығы 13,1 теңіз шақырымын құрады, бірақ басқа мәліметтерде 11,75 теңіз шақырымынан аспайды, ал 11 теңіз шақырымы практикалық максимум деп есептелді. Сол заманғыдай, Глоир бу машинасымен қатар желкендермен де жабдықталды. Алғашқы жабдықтамасы жеңіл баркентина болды, ол 1096 шаршы метр (11 800 шаршы фут) бет ауданын қамтамасыз етті. Кейіннен бұл толық желкендік жабдықтамаға дейін кеңейтіліп, 2508 шаршы метр (27 000 шаршы фут) бет ауданына жеткізілді.
Gloire was designed by the French naval architect Henri Dupuy de Lôme as a 5,630 ton broadside ironclad with a wooden hull. Her 12 cm thick (4.7 in) armour plates, backed with 43 cm (17 in) of timber, resisted hits by the experimental shooting of the strongest guns of the time (the French 50 pounder and the British 68 pounder) at full charge, at a distance of 20 metres (65 ft). Her maximum speed was 13.1 knots but other reports suggested no more than 11.75 knots had been attained and that 11 knots was the practical maximum. As was common for the era, Gloire was constructed with sails as well as a steam powered screw. The original rigging was a light barquentine rig providing 1,096 sq. m (11,800 sq. ft) of surface area. This was later increased to a full rig providing 2,508 sq. m (27,000 sq. ft) of surface.
Қызмет
Глоир 1859 жылғы 24 қарашада Морильон, Тулон арсеналында суға түсірілді және 1860 жылғы тамызда қызметке кірді. 1879 жылы француз флотының тізімінен алынып, 1883 жылы сүзіліп жойылды. Кеме 1860 жылғы маусымда алдын ала сынақтардан өтті, ал 20-21 тамызда ресми сынақтар өтті, онда ол 13,5 теңіз шақырымдық жылдамдыққа қол жеткізді. Сол жылдың қыркүйек айында ол император Наполеон III-ті тасымалдаған L'Aigle (яхта) императорлық яхтасын Алжирге сүйемелдеді. Қайту жолында болған дауыл кезінде Глоир "Айгел" яхтасымен бірге қала алған жалғыз сүйемелдеуші кеме болды. 12 қарашада Глоир Алжезирамен салыстыру сынақтарын бастады, ол 1861 жылғы 30 наурыздағы сынақ есебімен аяқталды.
Gloire was launched at the arsenal of Mourillon, Toulon, on 24 November 1859; and entered service in August 1860. She was eliminated from the French fleet registry in 1879, and scrapped in 1883. The ship underwent preliminary trials in June 1860 with official trials on 20 21 of August, where she achieved 13.5 knots. In September of that year, she escorted the imperial yacht L'Aigle (yacht) carrying Emperor Napoleon III to Algiers. During a storm on the return voyage, the Gloire was the sole escort able to remain with the Aigle. On 12 November, Gloire began comparative trials with the Algésiras, culminating in a trial report on 30 March 1861.
Теңіз тарихындағы маңызы
Глоир темір қабықпен жабдықталған алғашқы теңіз кемесі болғандықтан, дәстүрлі бронесіз ағаш кемелердің қажеттілігін жойды, және барлық ірі әскери-теңіз күштері жақын арада өздерінің темір кемелерін салуға кірісті.
As the first ocean going ironclad, Gloire rendered obsolete traditional unarmoured wooden ships of the line, and all major navies soon began to build ironclads of their own.