Окопы, Украина: тарихы, географиясы, халқы. Тернополь облысы, Чортків ауданындағы шағын село. Zbruch және Днестр өзендері маңындағы бұрынғы поляк бекінісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Окопи – Украинаның батысындағы село. Ол Тернополь облысы Чортків ауданында орналасқан. Село Збруч және Днестр өзендерінің қосылған жеріндегі польшалық бекініс ретінде пайда болған. Ол Мельниця-Подільська поселкелік қауымдастығының құрамына кіреді, ол Украина қауымдастықтарының бірі. 2005 жылғы мәлімет бойынша, халық саны шамамен 557 адамды құрайды.
Okopy (Окопи) is a selo in western Ukraine. It is located in Chortkiv Raion (district) of Ternopil Oblast (province), and had its origins as a Polish fortress at the meeting of the Zbruch and Dniester rivers. It belongs to Melnytsia Podilska settlement hromada, one of the hromadas of Ukraine. The current estimated population is around 557 (as of 2005).
Атауы
Бұрын елді мекенді Окопи Святої Трійці (украинше: Окопи Святої Трійці; полякша: Okopy Świętej Trójcy; орысша: Окопы Святой Троицы) деп атаған, бұл Киелі Үштік бекіністері деп аударылады.
The settlement was previously referred to as Okopy Svyatoyi Triytsi (Ukrainian: Окопи Святої Трійці; Okopy Świętej Trójcy; Russian: Окопы Святой Троицы), translated as the Ramparts of the Holy Trinity.
Тарих
Қалашық пен көршілес қала 1692 жылы Тақтың ұлы гетманы Станислав Ян Яблоновский салған. Бұл жерді Польша королі Ян III Собиески, жиырма шақырым қашықтықтағы Каменец-Подольский және сегіз шақырым қашықтықтағы Хотин қамалдарына болатын шабуылды тоқтату мақсатымен таңдаған. Қалашықты сол кездегі ең белгілі поляк сәулетшісі Гамереннің Тайльманы кеңейтті. Бұл жер – табиғи бекініс: Збруч және Днестр өзендерін байланыстыратын биік жартастардың тар жолағы. Тайльман Гамерен екі қақпасы бар (Каменец қақпасы) және батысқа қарай (Львов қақпасы) бастиондық жүйенің екі қақпасын салуға шешім қабылдады. Басқа бағыттар өзен жағалауларындағы мұнаралы қабырғалармен және табиғи жартастармен қорғалған, ал қабырғалар өзенге қарай тік беткейдің шетіндегі аралдың екі жағына созылған. Құрылыс Ат артиллериясының генералы Марцин Кацкий басшылығымен басталды және сол жылы аяқталды. Жақын маңдағы ауыл да бекітілді. 1693 жылы Ян III Собиески мұндағы жерге шіркеу салды. 1698 жылы Окопиде еврей мистикалық раввині және хасидтік еврей қозғалысының негізін қалаушы Израиль бен Элиезер дүниеге келді (бірақ кейін жақын маңдағы Тлустеде өмір сүрді). 1699 жылы Подолияның қалған бөлігі Польшаға қайтарылған кезде, қалашық тасталды және Каменец-Подольскийге қарсы салмақ ретінде маңыздылығын жоғалтты. 1769 жылы Бар конфедерациясы Ресейдің қоршауға алған әскерлеріне қарсы қалашықты қорғады. Қорғанысқа болашақ Америка революциялық соғысының батыры Казимеж Пуласки басшылық етті. 1772 жылы Польшаның бөлінісінен кейін ауыл және қалашықтың қираған жерлері Австрияның Галицияның ең шығыс нүктесіне айналды. Жақын маңдағы қала құлап, ауыл тұрғындары қалашық қабырғаларының ішіне көшіп келді. Салынған үйлердің көпшілігі бұрынғы қорғаныс қабырғаларын салу үшін пайдаланылған тастардан тұрғызылды. Қалашықтың қалған бөліктері (екі қақпа, біреуі бекініс, Киелі Үштік шіркеуінің қираған жерлері және қабырғалардың бөліктері) 1905 жылы граф Мичислав Дунин Борковскиймен жартылай қалпына келтірілді. 1920 жылғы Польша-большевик соғысынан кейін бұл жер Польшаның құрамына кірді, Совет Одағы мен Румыния шекарасына жақын Тарнополь воеводтығында орналасқан. Мұнда шекара қорғанысының 14-ші батальоны орналасқан. Соғыс аралық кезеңде ауыл шарап зауыттарымен және шабдалы бақтарымен танымал болды. Ол жақын маңдағы Тернополь және Львов қалаларының тұрғындары үшін демалыс орны болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл жерді Кеңес Одағы басып алды. Ауыл "Окопы" деп аталды және колхозға айналды, бірақ поляктардың Сібірге күштеп көшірілуі салдарынан жақын арада толығымен босады. Қалашықтың қираған жерлерін ауылдың батыс бөлігінде табуға болады. Қалашықтың атауы Польшада Зигмунт Красинскийдің 1835 жылғы "Nie Boska komedia" (Құдай емес комедия) драмасында қолданылуы арқылы танымал болды. 2020 жылдың 18 шілдесіне дейін Окопы Борщив ауданына қарасты. Район 2020 жылдың шілдесінде Украинаның әкімшілік реформасы аясында таратылды, бұл Тернополь облысының аудандарының санын үшке дейін азайтты. Борщив ауданының аумағы Чортков ауданына біріктірілді.
The stronghold and the neighbouring town were built in 1692, by Stanisław Jan Jabłonowski, Grand Hetman of the Crown. The site was chosen by King Jan III Sobieski of Poland, as a measure to stop a possible attack from the nearby Turkish seized fortresses of Kamieniec Podolski, twenty kilometers away, and Chocim, eight kilometers away. The fortress was expanded by Tylman of Gameren, one of the most notable Polish architects of the time. The site is a natural fortress: a small strip of high rocks linking the Zbruch and Dnister rivers. Tylman of Gameren decided to build a double line of fortifications (two rampart lines of bastion system) with two gates leading east (Kamieniec Gate) and westwards (Lwów Gate). Other directions were defended by towered walls and natural escarpments over the river banks, with walls stretching along both sides of isthmus on the edge of steep slope to the river. The construction was started under the command of the General of Horse Artillery, Marcin Katski, and the works were finished in the same year. The nearby village was also fortified. In 1693 Jan III Sobieski built a votive church in the compound. Israel ben Eliezer, a Jewish mystical rabbi and the founder of the Hasidic Jewish movement, was born in Okopy in 1698 (although he later lived in nearby Tluste). The stronghold was abandoned in 1699, when the rest of Podolia was returned to Poland, and the fortress lost its importance as a counterbalance to Kamieniec Podolski. In 1769, the Bar Confederacy, defended the stronghold against the besieging forces of Russia. The defence was commanded by the future Hero of the American Revolutionary War, Kazimierz Pułaski. After the Partitions of Poland in 1772, the village and the ruins of the stronghold became the easternmost point of Austrian Galicia. The nearby town was abandoned, and the inhabitants of the village moved inside the fortress walls. Most of the houses that were built were made from the stones that had been used to construct the earlier defensive walls. The remaining parts of the stronghold (both gates, one of the forts, the ruins of the Holy Trinity church and parts of the walls) were partially restored in 1905 by count Mieczysław Dunin Borkowski. After the Polish Bolshevik War of 1920, the site was made part of Poland, in the Tarnopol Voivodship, near the Polish border with the Soviet Union and Romania. The 14th battalion of the Border Defence Corps were stationed there. In the interbellum, the village was known for its wineries and peach orchards. It became a holidays center for the inhabitants of the nearby cities of Ternopil, and Lviv. After the World War II, the site was annexed by the Soviet Union. The village was renamed "Okopy" and was turned into a Kolkhoz, and soon totally depopulated, as a result of the forced migration of Poles to Siberia. The ruins of the stronghold can be found in the western part of the village. The name of the fortress was popularized in Poland by Zygmunt Krasiński's usage of it in his drama Nie Boska komedia (The Un divine Comedy,1835). Until 18 July 2020, Okopy belonged to Borshchiv Raion. The raion was abolished in July 2020 as part of the administrative reform of Ukraine, which reduced the number of raions of Ternopil Oblast to three. The area of Borshchiv Raion was merged into Chortkiv Raion.