Британдық нәсілшіл ұйым: «Ақ қорғаныс лигасы» тарихы
White Defence League
Британдық «Ақ қорғаныс лигасы» – неонаци партиясы. 1957 ж. құрылған, еврейлерге және ақ емес мүшелерге тыйым салуды қалаған. Освальд Мосли әдістерін қолданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық оң жақтағы саяси ұйым
British far right political organisation
Ақ қорғаныс лигасы (WDL) – британдық неонацистік саяси партия. Осуалд Мосли танымал еткен қауқыпты шеру тактикасын пайдалана отырып, оның қатарында Джон Тиндалл болды.
The White Defence League (WDL) was a British neo Nazi political party. Using the provocative marching techniques popularised by Oswald Mosley, its members included John Tyndall.
Құрылу
WDL-нің тамыры Колин Джорданның 1957 жылы Империяның адал жақтастары лигасынан бөлінуіне байланысты. Джордан Лигаға еврейлер мен европалық емес мүшелерге тыйым салуды енгізуді қалаған, бірақ бұл ұсыныс Лига төрағасы А.К. Честертон тарапынан консервативтік партиямен байланысы болғандықтан қабылданбады. Джордан сондай-ақ жаппай партия құруды ұсынды, бірақ бұл да консерваторлармен байланысы болғандықтан жобаланбады. Ол кезде Джордан «Британдықтар» баспа қоғамымен жақын байланыста болды және екі ұйым да Арнольд Лиз үйінен жұмыс істеді, ол 74 Принцедейл көшесіндегі, қайтыс болған Империялық фашистік лигасының жетекшісі Лиздің жесірі Мэриге тиесілі Нотинг-Хиллдегі үйі еді. Мэри Лиз Джорданға операциялық база ретінде пайдалануға рұқсат берді және ұйымның қаржысының көп бөлігін осы әйел қамтамасыз етті. «Британдықтармен» ортақ кеңістік болғандықтан, WDL өзінің «Black and White News» журналын ұйым құрылғаннан кейін жариялай бастады, ол иммиграцияға қарсы риторикаға бағытталған және 800-ге жуық таралымға ие болды. 1959 жылы WDL-дің тағы бір басылымы, «The Nationalist» пайда болды, ол антисемитизм мен нәсілдік тазалыққа ұмтылысқа көбірек назар аударды.
The WDL had its roots in Colin Jordan's decision to split from the League of Empire Loyalists in 1957. Jordan had wanted a ban on Jews and non white members enshrined in the League but this had been rejected by League chief A. K. Chesterton, due to the group's links to the Conservative Party. Jordan further called for the building of a mass party but this too was rejected due to the Tory links. At the time Jordan was also close to the Britons Publishing Society and both groups ran out of Arnold Leese House, the name given to 74 Princedale Road, the Notting Hill home of the late Imperial Fascist League leader which Leese's widow Mary allowed Jordan to use as his base of operations. Mary Leese also provided most of the group's funding. Because of this shared space with the Britons the WDL was able to publish its own magazine, Black and White News, as soon the group was founded, and it reached a circulation of around 800 with a focus on anti immigration rhetoric. A further WDL paper, The Nationalist, appeared in 1959, focusing more on antisemitism and the desire for racial purity.
Идеология
LEL британдық ұлттық ерекшеліктері мен патриотизміне баса назар бөлгенімен, WDL Адольф Гитлер мен нацизмге деген құрметін жасырмады. LEL-дің консервативтілігінен алшақтауға және континенттік Еуропадағы ойдас топтармен байланыс орнатуға тырысып, партияның баспасөз беттері нәсілшілдік жеккөрушіліктерімен танымал болды. Иорданияның жеке сенімі антисемитизм болды, бірақ WDL еврейлерді жау "топ" ретінде көрсеткенімен, Лига иммиграцияға қарсы риториканы да күшейтті. Дегенмен, WDL Осуалд Мосли басқарған замандас "Одақ қозғалысымен" салыстырылды, себебі "Одақ қозғалысының" Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі фашизмді жаңартуға бағытталған толыққанды идеологиясы болды, ал WDL одан да қарапайым нәсілшілдік көзқарастарға ие және саяси бағдарламасы нашар дамыған. Ханс Георг Бетц WDL-ді британдық фашистік экстремизмнің бір бөлігі ретінде сипаттайды, оның идеологиялық ядросы скандинавиялық наразылық партияларының популизміне қарағанда "қайталама немесе радикалды неонацизм" болды, немесе фашизм элементтерін популизммен біріктіретін "жасырын шақыру" болды (Бетцтен кейін курсив).
Unlike the LEL, which stressed British identity and patriotism, the WDL was fairly open in its admiration for Adolf Hitler and Nazism. Seeking to distance itself from LEL conservatism and to build links with like minded groups in continental Europe, the party's journals became notorious for their rabid racial hatred. By personal conviction Jordan's main belief was in antisemitism but, whilst the WDL did stress the Jews as an enemy "out group", the League also emphasised anti immigration rhetoric. However the WDL has been contrasted with the Union Movement, a contemporary group led by Oswald Mosley as, whilst the Union Movement had a coherent ideology that sought to remodel pre Second World War fascism, the WDL was more crudely racist and had a much less developed political programme. Hans Georg Betz has characterised the WDL as part of a tendency within British fascist extremism to place a "recidivist or radical neo nazism" as the ideological core rather than the populism of Scandinavian protest parties or the "hybrid appeal" that fuses elements of fascism to populism typified by the likes the Front National (italics are after Betz).
Іс-шаралар
WDL тобының мүшелері 1958 жылғы Ноттинг-Хиллдегі нәсілдік тәртіпсіздіктерге қатысқандары туралы баспасөзде кеңінен жарияланғаннан кейін танымал болды. Шындығында, сол жазда WDL иммигранттар тұратын аудандарда күнделікті митингілер өткізді. Жергілікті аймақта да белсенді болған Одақ қозғалысы сияқты, WDL аймақтағы қара нәсілділерді мазалаған және шабуыл жасаған нәсілшіл Тедди жігіттерінің топтарымен бірлесіп жұмыс істеді. Әсіресе, тәртіпсіздіктерге дейін Одақ қозғалысы мен WDL жақтастары аймақтағы иммигранттар тұратын аудандарға келіп, оларды "негрлерді аулау" деп атаған іске құмар болды. 1959 жылы WDL Ұлттық Еңбек партиясымен ынтымақтаса бастады, бұл партия да Ноттинг-Хиллде белсенді болған және бұрынғы LEL мүшесі Джон Бин басқарды. WDL Биннің тобына сайлау науқанында көмектесті және екі топ 1959 жылдың мамыр айында Трафальгар алаңында "Түсті адамдардың басып кіруін тоқтату" атты бірлескен митинг өткізді, онда "Британияны ақ етіңдер" деген баннерлер көтерілді. Кейбір шерушілер WDL логотипі бар қолғаптар тақты; қара көк түстегі қызыл шеңбердің ішінде ақ күн дөңгелегі. "The Nationalist" арқылы халықаралық байланыстар желісін дамытқан Джордан Бин мен Эндрю Фонтайнға әсер етті және 1960 жылдың ақпан айында екі топ бірігіп, Арнольд Лиз үйінде орналасқан Британдық Ұлттық партиясын құрды.
The WDL gained notoriety after members of the group were widely reported in the press as having taken part in the 1958 Notting Hill race riots. Indeed, during that summer the WDL held rallies through immigrant neighbourhoods on a nightly basis. Like the Union Movement, which was also active in the local area, the WDL co operated with gangs of racist Teddy boys who harassed and launched attacks on blacks in the area. Indeed, in the run up to the riots followers of the Union Movement and the WDL had come into immigrant neighbourhoods in the area to indulge in what they called "nigger hunts". In 1959 the WDL began to co operate with the National Labour Party, a group led by another former LEL dissident John Bean which was also active in Notting Hill. The WDL helped Bean's group with their election campaigns and the two groups held a joint rally called Stop the Coloured Invasion in Trafalgar Square in May 1959 with banners that read Keep Britain White. Some marchers wore armbands containing the WDL logo; a white sun wheel within a red circle on a dark blue background. Jordan, who had developed a network of international contacts through The Nationalist, impressed both Bean and Andrew Fountaine and in February 1960 the two groups fused to form the British National Party, which was also to be based at Arnold Leese House.