Рамсгейт буксирлерінің тарихы

Кіріспе

Рамсгейт сүйрегіштері – 19-шы ғасырдан бері Рамсгейт портында қолданылған сүйрегіштер сериясы. Порттың дамуы, сол кезде теңіз тасымалы үшін салынып жатқан бу сүйрегіштердің кеңінен қолданылуымен бірге жүрді. Осы кезеңде жергілікті қайықшылардың атқаратын жұмыстарының көп бөлігі осы сүйрегіштер арқылы жүзеге асырылды. Бұл, қиын жағдайдағы ауыр кемелерге тигізген пайдасы баға жетпес еді, бірақ кемелерді құтқару ісі тез арада қарқынды және даулыға айналды, қайықшылар мен сүйрегіштерге, олардың жалақысы көбінесе аз болғандықтан, айтарлықтай ақшалай сыйлықтар ұсынды. Рамсгейт сүйрегіштері порттағы әдеттегі көрініске айналды; өмір сақтап қалу қайықтарынан өзгеше, олар кемелерді қолайсыз желге қарсы немесе толық тыныштықта ашық суларға сүйреп шығара алды. 19-шы ғасырда сүйрегіштер «экипажы бар және бу көтерілген күйде, кез келген сәтте теңізге шығуға дайын» болып сақталды. Бірінші Рамсгейт сүйрегіші, ағаштан жасалған, 90 тонна (91 т) салмақты, қозғалтқышы бар, 1843 жылы Саут-Шилдсте Вудхаус жасап, «Самсон» деп атады. «Самсон» және оның ізбасарлары – «Эйд», 112 тонналық ағаштан жасалған бу кемесі, 1855 жылы Теміз өзеніндегі Блэкуоллде салынған, «Вулкан», 140 тонналық темірден жасалған бу кемесі, сондай-ақ Блэкуолда салынған және 1858 жылы Рамсгейтке жеткізілген, және Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен «Фабия» – жергілікті өмір сақтап қалушылармен бірге көптеген құтқару операцияларына қатысып, RNLI және алғыс айтқан шетелдік үкіметтерден бірнеше сыйлық алды. Рамсгейттің тағы бір сүйрегіші – «Сан Суэйл». 1881 жылдың қаңтар айында Рамсгейт сүйрегіштері «Вулкан» және «Эйд» өмір сақтап қалу қайығы «Брэдфордпен» бірге «Индиан Чифті» құтқаруға қатысты. Оған жауап ретінде Рамсгейт портының басшысы, капитан Брэйн, былай деп жазды: «Рамсгейт сүйрегіші мен өмір сақтап қалу қайығының барлық еңбегінің ішінде, мен осыны ең жақсысы деп санаймын. Коксман мен экипаж таң атқанға дейін күтіп тұруға келген шешім, яғни, теңіздің үнемі қатты дауыл мен үлкен толқындардағы үзілістермен бірге он төрт сағат бойы жүзуді жалғастыру, олардың батылдығы мен өздерінің міндеттерін орындауға деген адалдығын көрсетеді деп санаймын».

The Ramsgate tugs were a series of tugboats used at Ramsgate harbour since the 19th century. The harbour's development coincided with the growing use of the steam tugs that were then being built for the shipping industry. During this era a considerable amount of the work undertaken by the local boatmen was carried out by these tugs. The benefits of this in regard to the heavier ships in distress was inestimable, but nevertheless the salvage of wrecks soon became an intense and contested undertaking, offering substantial monetary rewards to the boatmen and the tugmen, who were otherwise ill paid. Ramsgate's tugs became a regular feature in the harbour; unlike the lifeboats they were able haul ships out into open waters against an unfavourable wind or in dead calm conditions. In the 19th century the tugs were kept with "crew on board and steam up, ready to put to sea at a moment's notice". The first Ramsgate tug, built of wood and measuring 90 tons (91 t), with a engine, was built at South Shields by Woodhouse in 1843, and named the Samson. The Samson and her successors—Aide, a wooden paddle steamer of 112 gross tons (114 t) built at Blackwall on the Thames and in use by 1855, Vulcan, an iron steam paddle tug of 140 tons (142 t), also built at Blackwall and delivered to Ramsgate in 1858, and Fabia, which was in service in World War II—participated in many rescues alongside the local lifeboatmen, receiving several rewards from the RNLI and grateful foreign governments. Another Ramsgate tug was Sun Swale. In January 1881 the Ramsgate tugs Vulcan and Aide participated with the lifeboat Bradford in the rescue of the Indian Chief, in response to which the Ramsgate harbour master, Captain Braine, wrote the commendation, "Of all the meritorious services performed by the Ramsgate Tug and Life boat, I consider this one of the best. The decision the coxswain and crew arrived at to remain till daylight, which was in effect to continue for fourteen hours cruising about with the sea continually breaking over them in a heavy gale and tremendous sea, proves, I consider, their gallantry and determination to do their duty."

Мәдени сілтемелер

Уилки Коллинздің "Құрған жапырақтар" романында Бродстерс қайықшысының бірі Рамсгейт буксирінің пайда болуы Гудвин құмдарындағы кеме апаттарынан жүк құтқару арқылы табылған мол табысты жойғанын айтады. Уильям Брум Рамсгейт буксирлерін бейнелейтін екі картина салды: "Айд" буксирінің сүйреп әкелген және желкенді құтқару қайығының қатты дауылда порттың кіреберісінен "Индиан бас" кемесін құтқаруға Гудвин құмдарына баруы, Корольдік Ұлттық Құтқару Қайықтары Институтының мұра қорында сақталады, және "Вулкан" буксирінің құтқару қайығымен зардап шеккен кемені Рамсгейтке сүйреп әкелуі, Рамсгейт Теңіз Мұражайында сақталады. Томас Х. Уиллоуби Беддоуз "Таңды күтті" картинасын жасады; Рамсгейт құтқару қайығы "Брэдфорд" және "Вулкан" буксирі "Индиан бас" кемесін құтқару үшін Лонг-Сэндсқа баруы, Корольдік Ұлттық Құтқару Қайықтары Институтының мұра қоры жинағында сақталады. Джордж Мэрс "Вулкан" буксирін "Индиан бас" кемесінің апатына бара жатқан Рамсгейт құтқару қайығын сүйреп әкелуін және "Вулкан" буксирінің "Индиан бас" кемесінен құтқарылған экипажымен портқа қайтып келуін салды, екеуі де Корольдік Ұлттық Құтқару Қайықтары Институтының мұра қорында сақталады.