Сальвадордың Ла-Пас департаменті: Тарих, мәдениет және дәстүрлер
La Paz Department (El Salvador)
Ла-Пас департаменті: Сальвадордың орталық-оңтүстігінде орналасқан, 328 мыңнан астам халқы бар. Астанасы – Сакатеколука. Тарихы, аумағы және тас жазулары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сальвадор департаменті
Department of El Salvador
Ла-Пас (La pas) – Ел-Сальвадордың оңтүстік-орталық аймағындағы департамент. Астанасы – Закатеколука. Ла-Пас департаментінің ауданы 1 228 км² және халқы 328 000-нан астам. Департамент 1852 жылы құрылған. Мұнда тасқа қашалған жазулары бар түрлі үңгірлер кездеседі. Департаментте Закатеколукадағы шіркеуде Тәуелсіздік батыры, доктор Хосе Симеон Канас-и-Виллакорта дүниеге келген. Ол "Орталық Америкадағы құлдардың азат етушісі" деп белгілі болған. 1833 жылы Нонуальконың императоры" деп өзін жариялаған Анастасио Акино деген жергілікті тұрғын болған.
La Paz (la pas) is a department of El Salvador in the south central area of the country. The capital is Zacatecoluca. La Paz has an area of 1,228 km2 and a population of more than 328,000. The department was created in 1852. There are various caves containing rock writing. The department has a church in Zacatecoluca where the Independence Hero Dr Jose Simeon Cañas y Villacorta was born. He was known as "The Liberator of the Slaves in Central America". In 1833, Anastasio Aquino, an indigenous person, proclaimed himself as "The Emperor of the Nonualcos".
География
Боске Санта-Клара — Ла-Пас департаментіндегі жағажай маңындағы орман, Плайя-Эль-Пименталь қаласының шығысына қарай орналасқан.
Bosque Santa Clara is a coastal forest of the La Paz Department, to the east of the town of Playa El Pimental.
Би және дәстүрлер
Бұл департамент елдегі ең көнелердің бірі; сондықтан ол ата-бабалардың көптеген әдет-ғұрыптары мен билерін қабылдады, соның ішінде "Жолбарыс пен Елен", "Көкке Көтерілу Бұқалары", "Санта-Круздың тетіктері" және тағы да басқалары. "Жолбарыс пен Елен" биі 1868 жылға дейін барады, сол кезде Сан-Хуан Нонуалькода жергілікті тұрғындар мекендеген, олар аймақта көптеп кездесетін елендерді аулаудан көрінетін. Алайда, жануарларды жолбарыс жеп қойды. Биде жолбарысты аулауға кеткен күйеу-әйелдің оқиғасы көрсетіледі; бірақ ол жануардың шабуылына ұшырады және жақын жердегі ағаш кесетін жұмысшылардан көмек сұрауға, сондай-ақ муниципалитеттің қорғаушысы Сеньор де ла Каридадқа оларды қауіптен құтқару үшін жалбаруға мәжбүр болды. Аңшылар жолбарысты өлтірді. Би 2 мамыр мерекесінде орындалады. Ол төрт кейіпкерден тұрады: "Ескілер" - мылтық пен садақпен жүретін жұпты бейнелейді; бидің қадамдарын белгілейтін жолбарыс және барабанның иесі. Көрермендер жолбарыстың ескілерге шабуыл жасағанын көреді, бірақ олар оны басын кесіп тастайды. Ең қызықты бөлігі - жануардың бөліктерін "бөлу", оны "қасиеттінің басын шабу", "Висенте үшін маңдай", "Тереза үшін бас" деп атайды, барлық тұрғындар басы кесілгенге дейін. Көкке Көтерілу Бұқалары дәстүрі Сан-Хуан Нонуалькоға тән. Онда Исидро Лабрадор деген кейіпкер туралы айтылады. Олар Иса Мәсіхтің Көкке Көтерілуі күнін тойлайтын Көкке Көтерілу бейсенбісінде Исидро егістікті жыртуға кірісіпті, ал өгіздерге келгенде олардың біреуі: "Исидро, бүгін біз жұмыс істемейміз" дегенін естіген. Ол тізе бүгіп, күнді есінде ұмытқаны үшін Құдайдан кешірім сұрады. Осы оқиғаға байланысты, бұл мереке Көкке Көтерілу бейсенбісінде, бұқаларға арналған күн ретінде тойланады. Сан-Хуан Нонуальконың алты ауданында тұрғындар көшелермен жүріп өтетін бұқа жасап шығарады. Шағын шіркеулер құрбандық тұғырларымен безендіріліп, Розарий дұғалары оқылады. Дұға аяқталғаннан кейін, бұқалардың жарысы немесе айқасы басталады.
This department is one of the oldest in the country; hence it adopted many of ancestral customs and dances including “The Tiger and the Deer”, "The Ascension Bulls”, “The Levers of Santa Cruz”, and others. The dance of The Tiger and the Deer goes back to 1868, when San Juan Nonualco was inhabited by natives that lived off the hunting of deer that were plentiful in the area. However, there was a tiger that devoured the animals. The dance presents the story of a married couple that left to hunt the tiger; however, he was attacked by the animal and he had to request aid to some timber men that were close and to beg to the Señor de la Caridad, protector of the municipality, to save them of the danger. The hunters killed the tiger. The dance is carried out in the party of May 2. It consists of four characters: “the old ones” that represent the couple that go with the shotgun and the bow; the tiger and the Lord of the drum that mark the steps of the dance. The spectators watch when the tiger attacks the old ones, but these behead it. The most amusing part is the “repartition” of the portions of the animal, which is called “behead the priest”, “the forehead for Vicente”, “the head for Teresa” until all the residents are beheaded. The Ascension Bulls tradition belongs to San Juan Nonualco. It speaks of a character called Isidro Labrador. They tell that on Thursday of Ascension, the day that celebrates Christ's ascent to Heaven, Isidro began to work the field and when he arrived to the oxen, he heard one of them say: “Isidro, today we won't work”. He fell on his knees, begging forgiveness to God for not having remembered the date. Based on this event, the celebration is kept on Thursday of Ascension like the day dedicated to the bulls. In the six neighborhoods of San Juan Nonualco, the inhabitants manufacture a bull that they walk through the streets. The hermitages are adorned with altars and the Rosario is prayed. When concluding the prayer, the competition or fights of the bulls begin.
Тамақ дәстүрлері
Бұл жерде кәшім жемісінен жасалған атол тағамы жиі кездеседі. Бұл атол 20 жылдан бері бірден-бір дәстүрлі әдіспен, ұрпақтан ұрпаққа беріліп келе жатыр. Танымал тағамдардың ішінде пупуса, сүт немесе бұршақ қосылған эмпанадалар (сырты бананнан, іші тазартылған сүт немесе бұршақтан жасалған).
Among the typical food that you can find there is the atol, made from cashews. This atol has been done in the same manner, transmitted from generation to generation, for about 20 years. Some common dishes include pupusas, empanadas de leche or frijoles (banana on the outside and inside is pureed milk or beans).