Кіріспе

Тимома – көкекбездің эпителийлік жасушаларынан пайда болатын және сирек кездесетін қатерлі ісік саналады. Тимомалар жиі миастения гравис сияқты нейромыскулярлық аурулармен байланысты; миастения грависпен ауыратын науқастардың 20%-ында тимома табылады. Диагноз қойылғаннан кейін тимоманы хирургиялық жолмен алып тастау мүмкін. Сирек жағдайларда, қатерлі ісік болғанда химиотерапия қолданылуы мүмкін.

Емдеу

Тимоманы емдеудің негізгі әдісі – операция. Егер ісік белсенді өсумен және үлкен болса, операция жасау алдында (неоадъюванттық) химиотерапия және/немесе сәулелік терапия қолданылып, ісіктің көлемі кішірейтіліп, хирургиялық араласу мүмкіндігі жақсартылуы мүмкін. Ісік ерте сатыда (Masaoka I-IIB) болған жағдайда, қосымша емдеу қажет емес. Ересектерде тимусты алып тастау иммундық жетіспеушілікке алып келмейді. Дегенмен, балаларда операциядан кейінгі иммунитет бұзылуы мүмкін, сондықтан бірнеше жұқпалы ауруларға қарсы вакцинация ұсынылады. Белсенді тимомаларға қосымша сәулелік терапия және химиотерапия (циклофосфамид, доксорубицин және цисплатин) қажет болуы мүмкін. Тимоманың қайталануы хирургиялық жолмен алып тастағаннан кейін 10 жылға дейін 10-30% жағдайларда кездеседі, және көп жағдайда плевралық қайталануларды да алып тастауға болады. Соңғы кезде, плевралық қайталануларды хирургиялық жолмен алып тастағаннан кейін гипертермиялық интраторакалды перфузиялық химиотерапия немесе интраторакалды гипертермиялық перфузиялық химиотерапия (ITH) тағайындалуы мүмкін.

Болжам

ІІ және ІІІ сатыдағы ісіктерге қарағанда III және IV сатыдағы тимомалардың болжамы нашар. Инвазивті тимомалар сирек жағдайларда метастаздауға болады, көбінесе плевраға, сүйектерге, бауырға немесе миға шамамен 7% жағдайда. Тимомаға байланысты тимектомия жасаған пациенттерге сары қызылшаға қарсы вакцинациядан кейін болуы мүмкін қауіпті жағымсыз әсерлер туралы ескерту жасалуы керек. Бұл, тірі, әлсіздетілген сары қызылша вакцинасына Т-жасушаларының жеткіліксіз жауабынан туындауы мүмкін. Өлім жағдайлары тіркелген.

Эпидемиология

Тимомалардың кездесу жиілігі жылына 100 000 адамға шаққанда 0,13-тен 0,26-ға дейін құрайды. Еркектерге қарағанда әйелдер шамалы жиірек ауырады. Диагноз қойылған кездегі орташа жас 40-50 жас аралығында болады, алайда жас 6 жастан 83 жасқа дейін өзгеруі мүмкін.