Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Simmern in the Westerwaldkreis
Simmern in the Westerwaldkreis
Simmern (; ресми түрде Simmern/Hunsrück) – Германияның Рейнланд-Пфальц жерінде орналасқан, шамамен 7 600 тұрғыны бар (2013) қала. Рейн-Хунсрюк округінің әкімшілік орталығы және Simmern Rheinböllen округтық бірлестігінің орталығы болып табылады. Рейнланд-Пфальц штатының даму жоспарында орталық ретінде қарастырылған.
Simmern (; officially Simmern/Hunsrück) is a town of roughly 7,600 inhabitants (2013) in Rhineland Palatinate, Germany, the district seat of the Rhein Hunsrück Kreis, and the seat of the Verbandsgemeinde Simmern Rheinböllen. In the Rhineland Palatinate state development plan, it is set out as a middle centre.
Орналасқан жері
Симмерн, оның муниципалды аумағы арқылы солтүстік ендіктің 50-ші параллелі өтеді, Хунсрюктегі Симмерн Мулде (Simmern Hollow) деп аталатын жерде орналасқан. Ескі қала орталығы Симмербах өзенінің аңғарында, ал жаңа аудандар айналасындағы төбелерге жайылған. Кюльцбах өзені қаланың батыс жағында Симмербахқа құяды. Қаланың шығысында демалыс аймағы мен жасалмаған Симерзе көлі орналасқан. Қаланың оңтүстігінде қалалық орман бар, ол Soonwald орманды аймағының шетін құрайды – бұл батыс-орталық Хунсрюктің тығыз орманды бөлігі. Муниципалды ауданның аумағы 1 196 гектарды құрайды. Қонақтар үшін Симмерннің табиғат пен демалыс орны ретіндегі маңызы және үш өзенге – Мозель, Рейн және Нагеге (әрқайсысы шамамен 25 км қашықтықта) жақын орналасқан орталық орны қызығушылық тудырады, бұл басқа жақын жерлерге күндізгі саяхаттар жасауға мүмкіндік береді. Симмерн Берлиннен 630 км және Майнцтен батысқа қарай 55 км қашықтықта жатыр.
Simmern, through whose municipal area the 50th parallel of north latitude runs, lies in the Hunsrück in the so called Simmerner Mulde (“Simmern Hollow”). The old town centre is found in the valley of the Simmerbach, while the newer neighbourhoods are spread over the surrounding heights. The Külzbach empties into the Simmerbach on the town's western outskirts. East of the town is a recreational area with a manmade lake, the Simmersee. South of the town is the town forest, which forms the edge of the Soonwald, a heavily wooded section of the west central Hunsrück. The municipal area measures 1 196 ha. Of interest to visitors are Simmern's value as a nature and leisure site, and its central location right near three rivers, the Moselle, the Rhine and the Nahe, each about 25 km away, allowing easy day trips to other nearby places. Simmern lies 630 km from Berlin and 55 km west of Mainz.
Климат
Симмерн қаласындағы жылдық жауын-шашын мөлшері 690 мм-ге жетеді, бұл Германияның жауын-шашын картасының ортаңғы үштен бірін құрайды. Германия метеорологиялық қызметінің метеостанцияларының бар болғаны 38%-ында одан төмен көрсеткіштер тіркелген. Ең құрғақ ай – қаңтар. Көп жауын-шашын тамыз айында жауады. Ол айдағы жауын-шашын қаңтар айына қарағанда 2,1 есе артық болады. Жауын-шашын мөлшері айтарлықтай өзгеріп тұрады. Маусымдық ауытқулар тек 25% метеостанцияларда жоғары деңгейде тіркеледі. Бұл климат үшін Кёппен климаттық жіктелімінің субтипі – "Cfb" (теңіздік батыс жағалау климаты / мұхиттық климат).
Yearly precipitation in Simmern amounts to 690 mm, which falls into the middle third of the precipitation chart for all Germany. Only at 38% of the German Weather Service's weather stations are lower figures recorded. The driest month is January. The most rainfall comes in August. In that month, precipitation is 2.1 times what it is in January. Precipitation varies greatly. Only at 25% of the weather stations are higher seasonal swings recorded. The Köppen Climate Classification subtype for this climate is "Cfb" (Marine West Coast Climate/Oceanic climate).
Орта ғасырлар мен ерте заманауи кезең
1072 жылы Симмерн алғаш рет құжатта еске алынды. Алайда, қазіргі қала тұрған жерде Рим дәуірінде де адамдар қоныстанған. XI ғасырға дейін айтылулар бар, бірақ оларды нақты түрде қаламен байланыстыру мүмкін емес, көбінесе олар жергілікті Симмербах өзеніне қатысты болуы мүмкін. Симмерн Бинген мен Трирді байланыстыратын маңызды әскери жолдың бойында орналасқан. Алғашқыда ол Нагегау графтарына қарасты, кейін Рауграфтарға өтті, олар 1323 және 1330 жылдар аралығында Трир курфюрстігімен Симмернге иелік құқығын алды. 1330 жылы император Людовик Бавариялықтың қолдауымен Симмернге қала құқығы берілді. Апталық және жылдық базарлар көп ұзамай бүкіл Хунсрюк аймағынан саудагерлерді қалаға тартты, бұл сауда мен кәсіптің гүлденуіне әкелді. Қала құқығымен бірге қаланың өзін бекіту құқығы да келді, және қала осы құқықты пайдаланып, қақпалары мен мұнаралары бар мықты қос қабырғамен қоршады. 14 ғасыр аяқталар тұсында Симмерн Виттельсбах әулетінің Пфальц графтарына қарасты. 1356 жылдан бастап Виттельсбахтар курфюрст атағын алды, ал курфюрст және Рим патшасы (Германия королі) Рупрехт III қайтыс болғаннан кейін олар бірнеше тармаққа бөлінді, олардың арасында Симмерн тармағы болды, ол қалада тұрақтап қалды. Атауға лайықтары – Пфальц Симмерн Цвайбрюкеннің герцогтары Стефан, Пфальц Симмерннің Фридрих I, Иоганн I және, ең бастысы, Иоганн II. Ол 1509-1557 жылдары Симмернде билік етті, гуманистік және көркемдік білім алды, қаладағы алғашқы баспахананы салдырды және өнерді, әсіресе мүсіндемені дамытты. Ол сондай-ақ өзінің герцогтығына Реформацияны енгізді, бұл көршілес Трир және Майнц архиепископтықтарымен шиеленіске әкелді. Одан кейін 1563 жылы кальвинизмге өткен және императорлық саясатта жетекші рөл атқарған Фридрих III келді. 1559 жылы Симмерн тармағы Хайдельбергтегі курфюрсттік лауазымда Палатинаттың негізгі, қазір жойылған тармағын алмастырды. Фридрих III-тің бауырлары Георг және Райхард қысқа ғұмырлы Симмерн Спонхайм графтарының тармағын құрды, олардың иеліктері 1598 жылы Райхардтың қайтысымен Фридрих IV басқаруымен курфюрсттікке қайта оралды.
In 1072, Simmern had its first documentary mention. The place where the town now stands, however, was already settled in Roman times. There are seemingly mentions before the 11th century, but these cannot be definitively linked to the town, or most likely refer to the Simmerbach, the local river. Simmern lay on the important Bingen to Trier army road. It belonged at first to the Counts of the Nahegau, later passing to the Raugraves, who were enfeoffed with Simmern by the Electorate of Trier sometime between 1323 and 1330. Presumably with Archbishop Baldwin's help, Simmern was granted town rights in 1330 by Emperor Louis the Bavarian. The weekly and yearly markets were soon drawing dealers throughout the Hunsrück to town, leading to flourishing trade and business. Along with town rights came the town's right to fortify itself, and this it did with a formidable double wall, complete with a series of towers and gates. Before the 14th century was over, Simmern passed to the Counts Palatine of the House of Wittelsbach. The Palatine Wittelsbachs were, beginning in 1356, Electors, and after Elector Palatine and King of the Romans (German King) Ruprecht III's death, they split into several lines, among which was the Palatinate Simmern line, which kept its residence in the town. Worthy of mention are the Dukes Stefan of Palatinate Simmern Zweibrücken, Friedrich I of Palatinate Simmern, Johann I and, above all, Johann II. He ruled in Simmern from 1509 to 1557, was humanistically and artistically trained, had the first printshop in the town built and promoted the arts, particularly sculpture. He also introduced the Reformation into his duchy, which led to tension with the neighbouring Archbishoprics of Trier and Mainz. He was followed by Friedrich III, called “the Pious”, who converted to Calvinism in 1563 and played a leading role in Imperial politics. In 1559, the Palatinate Simmern line succeeded the now extinct main line of the Palatinate in the Elector's capacity in Heidelberg. Friedrich III's brothers Georg and Reichard formed the short lived line of the counts palatine of Simmern Sponheim, whose holdings passed back to the Electorate under Friedrich IV on Reichard's death in 1598.
Пфальц аймағындағы соғыстар
Фридрих IV-нің ұлы Фридрих V Богемия королі болып сайланды. Богемия сайланатын монархия болатын, бірақ ол көп ұзамай оған қарсы күштерге, әсіресе Католик лигасы мен Киелі Рим императорының өзіне қарсы келіп, қақтығысқа түсті. Ол бір жыл ғана Богемия тағында отырып, осы күштердің алдында Богемиядан қашуға мәжбүр болды (сол себепті «Қысқы король» деген атымен танылды), сонымен қатар император Фридрихтің Киелі Рим империясы шегіндегі барлық иеліктерін тәркіледі деп жариялады. Оның Рейн Пфальцындағы иеліктері 1611 жылы оның інісі Людвиг Филипптің Пфальц-Зиммернның кіші тармағын құруымен қайта бөлінді, бірақ бұл тармақ Людвиг Филипптің ұлы Людвиг Генрихтің 1673 жылы қайтыс болуымен Вестфалия бейбіт шарты бойынша сайлау құқығын қайтарып алған Карл I Людвиг басқаратын негізгі тармаққа қайта өтті. Ол қаланы нығайтқандықтан, қала соғыстардан салыстырмалы түрде аз зардап шекті. Бірақ 1685 жылы Карлдың ұлы Карл II қайтыс болғанда, жағдай одан әрі ушықты, себебі Карлмен бірге Виттельсбахтардың Пфальц тармағы да жойылды, ал Франция енді осы жерге иелік ету құқығын талап ете бастады. Карл II-нің қарындасы, Пфальц ханшайымы Елизавета Шарлотта (Пфальцтың Лизелоттасы деп белгілі), Францияның көзінде заңды мұрагер, король Людовик XIV-нің інісі Орлеан герцогы Филипп I-ге үйленді. Виттельсбахтардың Пфальц-Нойбург тармағы да Зиммерн мұрасын талап етуді жалғастырғандықтан, 1688 жылы Тоғыз жылдық соғыс (Германияда Пфальц мұрагерлік соғысы, Pfälzischer Erbfolgekrieg деп аталады) басталды, оның барысында француздар Пфальцтың кең аумақтарын қиратты. 1685 жылға қарай Зиммерн герцогтігі Пфальц-Нойбург тармағына өтті. Бұл ақсүйектер үйі католик дінін қайта орнатып, Боппард кармелиттерін Зиммерн қаласындағы католиктерге және сол сияқты Оберамтқа қызмет етуге шақырды. Шмидтбург отбасының көмегімен кармелиттер қалада бекінді, ал Крейзнах капуциндерімен бірге Оберамтта діни қызметтерді атқаруды қолға алды. Олар Сент-Жозеф шіркеуін салды. Осыған дейін Зиммерн қаласы Франциядағы діни қуғын-сүргіннен қашқан көптеген гугеноттарға пана берген еді. 17 қыркүйек 1689 жылы француз әскерлері қаланы басып алып, оның көбін қиратып тастады. Гейдельбергтегідей, сарай да қиратылды. Бұл апаттан кейін тұрғандардың арасында Сент-Стефан шіркеуі, Пулвертурм («Ұнтақ мұнарасы», кейін «Шиндерханес мұнарасы» деп аталды) және бірнеше үйлер ғана қалды. Дегенмен, Виттельсбахтар жеңіске жетіп, Рисвик шартының шарттары бойынша Пфальцты билеушілері болды. Бірақ 18 ғасырда Симмерн Пфальц Оберамтының орталығы ғана болды, өйткені сайлаушылар Мангеймде тұруды жөн көрді.
Friedrich IV's son, Friedrich V was elected King of Bohemia – Bohemia was an elective monarchy – but soon ran afoul of the forces arrayed against him, notably the Catholic League and the Holy Roman Emperor himself, and not only was he forced to flee Bohemia in the face of these forces after only a year on the Bohemian throne (earning himself the derisive nickname “Winter King”), but he also saw to it that the Electorate of the Palatinate, too, was gripped in the throes of the Thirty Years' War. The Emperor also declared all Friedrich's holdings within the Holy Roman Emperor forfeit. His holdings in the Rhenish Palatinate were meanwhile once again partitioned with the founding of the younger line of Palatinate Simmern by his brother Ludwig Philipp in 1611, though even this passed with Ludwig Philipp's son, Ludwig Heinrich's death in 1673 back to the main line under Karl I Ludwig, who won back the Electoral title in the Peace of Westphalia. Thanks to his fortifying the town, it came through the wars relatively unscathed. When Karl's son, Karl II died in 1685, though, there was further upheaval, for with him the Palatine line of the Wittelsbachs had died out, and France was now declaring rights of possession. Elizabeth Charlotte, Princess Palatine (known as Liselotte of the Palatinate), Karl II's sister, and in France's eyes the rightful heir, was married to Duke Philippe I, Duke of Orleans, King Louis XIV's brother. Since the Palatinate Neuburg line of the Wittelsbachs also maintained a claim to the Simmern inheritance, the Nine Years' War (known in Germany as the Pfälzischer Erbfolgekrieg, or War of the Palatine Succession) broke out in 1688, during which the French laid waste to broad swathes of the Palatinate. By 1685, the Duchy of Simmern had passed to the Palatinate Neuburg line. This noble house reintroduced the Catholic faith and called on the Boppard Carmelites to minister to the Catholics in the town of Simmern and the like named Oberamt. With the family Schenk von Schmidtburg's help, the Carmelites founded a presence in town, and together with the Kreuznach Capuchins, took over pastoral duties in the Oberamt. They built Saint Joseph’s Church. Not long before this, the town of Simmern itself had been flooded with a great many Huguenots who had fled religious persecution in France. On 17 September 1689, French troops overwhelmed the town, leaving almost all of it in rubble. The palatial residence was razed, just like the one in Heidelberg. All that was left standing after this catastrophe was Saint Stephen’s Church, the Pulverturm (“Powder Tower”, later to be known as the “Schinderhannes Tower”) and a handful of houses. Nevertheless, the Wittelsbachs won out and remained the Palatinate's rulers under the terms of the Treaty of Ryswick. In the 18th century, however, Simmern was nothing more than the seat of a Palatine Oberamt, as the electors chose to keep their residence at Mannheim.
18-20 ғасырлар
Француз төңкерісінен кейін француздар Пфальц аймағын тағы бір рет жаулап алды, оны Рейннің сол жағалауындағы қалған аймақтармен бірге өз елдеріне қосты. Симмерн Рейн және Мозель департаментінің кантонына айналды. Жаңа құрылған Ұлттық жандармерияның жүйелі патрульдеуі кезінде, кейін белгілі қарақшы болған Йоханнес Бюклер, көбінесе «Шиндерханес» деп аталған, сол кезде Гунсрюк пен Солтүстік Пфальцта мал ұрлығымен айналысқан қарапайым ұрыл болды. 1799 жылы ол жарты жыл Симмерндегі, қазір оның лақап атымен аталатын Шиндерханнес мұнарасында (Schinderhannesturm) тұтқын болды, бірақ қашып құтылуға үміттенді. 1804 жылы император Наполеон I қалада біраз уақыт болды, ол осы уақытқа дейін француз заңдарымен басқарылатын муниципалитет әкімшілігіне ие болған еді. 1815 жылы Вена конгресінде Симмерн Пруссия Корольдігіне бекітілді. 19 ғасырда қаланың индустрияландыру орталықтарынан тыс орналасқан жағдайы қиын болды, және 1845 жылдан бастап картоп шіруі мен нашар егін жинау салдарынан жағдай одан да ушықты, бұл көптеген тұрғындарды Жаңа әлемде жақсы өмір іздеуге мәжбүр етті. Бірінші дүниежүзілік соғыста Симмерн Батыс майданға жол тартқан әскерлер үшін маңызды қолдау базасы болды. Веймар дәуірінде, қала француздар тарапынан қайтадан басылып алынған кезде, Симмерн сол кездегі ауыр экономикалық жағдайдан зардап шекті. Екінші дүниежүзілік соғыста бұдан да көп қиратушылықтар болды. 1945 жылдың наурыз айында Симмерн американдық әскерлер тарапынан басылып алынды, бірақ кейіннен Пфальцтың қалған бөлігімен бірге француз оккупациялық аймағына бекітілді. 1946 жылдан бері Симмерн сол кезде құрылған Рейнланд-Пфальц штатының құрамына кіреді. Қала 1980 жылдың 1 маусымынан бастап «Hunsrück» атауын алды. 1999 жылдың 15 сәуірінде Симмерн Мюттершид муниципалитетімен аумақтық айырбас жасады, нәтижесінде бірнеше тұрғын басқа муниципалитетте тұруға мәжбүр болды.
After the French Revolution, the French once again conquered the Palatinate, which they annexed to their country along with the rest of the Rhine's left bank. Simmern became a canton in the Department of Rhin et Moselle. It was by the regular patrols of the newly founded National Gendarmerie that Johannes Bückler, later a well known robber and often called “Schinderhannes”, was caught, although at this time he was nothing more than a small time livestock thief in the Hunsrück and the northern Palatinate. In 1799 he spent half a year locked up in the tower that now bears his nickname, the Schinderhannesturm, in Simmern, from which he managed to escape. In 1804, Emperor Napoleon I spent some time in the town, which in the meantime had acquired a municipal administration run according to French law. In 1815 Simmern was assigned to the Kingdom of Prussia at the Congress of Vienna. The town's situation in the 19th century, outside the centres of industrialization, was not easy, and much the less so as of 1845 with the potato blight outbreak and the attendant bad harvests, which drove many inhabitants to seek a better life in the New World. In the First World War, Simmern was an important support base for troops marching to the Western Front. In Weimar times, when the town was also occupied once again by the French, Simmern suffered under the dire economic situation of the time. In the Second World War, there was yet more destruction. In March 1945, Simmern was occupied by American troops, but was later assigned along with the rest of the Palatinate to the French zone of occupation. Since 1946, Simmern has been part of the then newly founded state of Rhineland Palatinate. The town has borne the name element “Hunsrück” since 1 June 1980. On 15 April 1999, Simmern concluded a territorial swap with the municipality of Mutterschied, whereby several inhabitants found themselves living in a different municipality.
Мэр
Симмерн қаласының әкімі – доктор Андреас Николай, ал оның орынбасарлары – Питер Мумбауэр, Карл Хайнц Августин және Майкл Бекер.
Simmern's mayor is Dr. Andreas Nikolay, and his deputies are Peter Mumbauer, Karl Heinz Augustin and Michael Becker.
Елтаңба
Қаланың қару-жарағын былайша сипаттауға болады: Қара түсті екі бөлікке бөлінген, жоғарғы бөлігінде алтын қарулы, тілі және тәжі қызыл арыстан жүріп келеді, ал төменгі бөлігі күміс және көк түсті ромбтардан құралған. Симмерн 1358 жылға дейін Рауграфтардың билігінде болды, содан кейін Виттельсбах әулетінің Палатин графтарына өтті. Симмерн 1555 жылы қала құқығын алды. Қаланың гербі ең көне белгілі мөріне негізделген, ол 14 ғасырдың соңына жатады. Бөлу сызығының үстіндегі бейне – Палатин арыстаны, ал «иілгіш ромбтар» үлгісі (яғни, көлбеу ромбтар) – Виттельсбахтардың гербі. Отто Хупптың 1920 жылдардағы Coffee Hag альбомдарында көрсетілген қала гербінің нұсқасы сәл өзгеше стильде (бірақ мұндай айырмашылықтар геральдика суретшілері арасында жиі кездеседі) және бір геральдикалық ерекшелікпен ұсынылған: арыстанның тәжі жоқ. Бірақ түстері бірдей. Бұл герб 1901 жылдан бері қолданылып келеді.
The town's arms might be described thus: Per fess sable a lion passant Or armed, langued and crowned gules, and bendy lozengy argent and azure. Simmern was held by the Raugraves until 1358, when it passed to the Counts Palatine of the House of Wittelsbach. Simmern was granted town rights in 1555. The arms are based on the town's oldest known seal, which dates from the late 14th century. The charge above the line of partition is the Palatine Lion, and the “bendy lozengy” pattern (that is, slanted diamonds) is the Wittelsbachs’ armorial bearing. Otto Hupp’s version of the town’s arms, as seen in the Coffee Hag albums in the 1920s, was presented in a somewhat different style (but these differences are common among heraldic artists), and with one heraldic difference: the lion is missing his crown. The tinctures, however, are the same. The arms have been borne since 1901.
Ғимараттар туралы көбірек
XVIII ғасырда салынған Қасиетті Жүсіп шіркеуінің төбесіндегі фрескалар көруге тұрарлық. 1486 және 1510 жылдар аралығында салынған Сент-Стефан евангелистік шіркеуінде Пфальц Симмерна герцогтарының қабірлері мен 1776 жылы Гунсрюк аймағындағы орган жасаушы Стумм отбасы салған тарихи орган бар. Шлосс-Симмерн мәдени орталығында Фридрих Карл Строгердің (Гунсрюк суретшісі) көрмесі және қалалық кітапхана орналасқан. Жаңа сарай 1708 жылы Оберамтман әкімшілік ғимараты ретінде салынды. Бұл жерде бұрын ортағасырлық қамал тұрған. Ол 15 ғасырдың екінші жартысында сарай резиденциясына айналдырылды, бірақ 1689 жылы қаланың қалған бөлігімен бірге қиратылды. Шиндерханнестурм деп аталатын, бұрын "Ұнтақ мұнарасы" болған мұнара түрме ретінде пайдаланылды, әр түрлі уақытта әйгілі қарақшы Шиндерханнес және оның қолбасшысы Иоганн Петер Петри, "Қара Питер" деген атпен танымал, осы жерде тұтқынға алынды. Екеуі де кейін қашып кетті. Шварц-Адлер мейрамханасы 1689 жылы француздардың шабуылынан аман қалған қаладағы сирек үйлердің бірі болып ерекшеленеді. Ол Сент-Стефан шіркеуі мен Шиндерханнестурм мұнарасымен бірге қаланың ең көне құрылыстарының бірі саналады.
Saint Joseph's Catholic Church, built in the 18th century, has ceiling frescoes worth seeing. For its part, Saint Stephen's Evangelical Church, built between 1486 and 1510, has tombs of the dukes of Palatinate Simmern and an historical organ from 1776 built by the Hunsrück organ building family Stumm. The cultural centre at Schloss Simmern has its Hunsrückmuseum with an exhibit by Friedrich Karl Ströher (Hunsrück painter) and the town library. The new palace was built in 1708 as the Oberamtmann’s administration building. It was here that the mediaeval castle once stood. This was expanded into a palatial residence in the latter half of the 15th century, but destroyed together with the rest of the town in 1689. The so called Schinderhannesturm, formerly the “Powder Tower”, was used as a prison, and at different times held both Schinderhannes, the infamous robber, and Johann Peter Petri, his henchman, better known as Schwarzer Peter (“Black Peter”). Each eventually escaped. The Restaurant Schwarzer Adler is notable as one of the few houses in town that was spared the razing that the rest of the town underwent at French hands in 1689. It stands with Saint Stephen's Church and the Schinderhannesturm as one of the town's oldest buildings.
Спорт және демалыс
Симмернде жабық бассейн және ашық "табиғат" бассейні, "Джунгли ауылы" (Dschungeldorf) жабық балалар ойын алаңы, жастар кафесі, коньки тебу паркі және кинотеатр бар. Қаланың батыс шетінде басталатын Schinderhannes Radweg (велосипед жолы) Кюльцталь (Кюльцбах аңғары) арқылы Кастеллауннан Эмельсхаузенге дейін созылады. Оңтүстікке қарай Шиндерханес Суонвальд Радвег (тағы бір велосипед жолы) өтеді, ол Симмернді Суонвальдпен байланыстырады. 2007 және 2008 жылдары қалада алғаш рет Schinderhannesfestspiele (театрлық қойылымдар) өтті. Алғашқы қойылым – "Аушбрук" (Der Ausbruch) – 1799 жылдың тамызында Шиндерханестің қаладағы "Ұн мұнарасынан" (қазіргі "Шиндерханес мұнарасы") қашқандығы туралы пьеса болды. Бұл мұнарадан қашу мүмкін емес деп есептелген. 2010 жылы Schinderhannesfestspiele үшінші рет ұйымдастырылды. Бұл жолы "Жұлкен" мюзиклі қойылды. Симмерннің спорт клубтары – VfR Simmern және BGV Simmern. VfR Simmern футбол командасы, SG Soonwald/Simmern (айналасындағы клубтармен бірлескен команда), үстел теннисі (облыстық лига) және гандбол командасы HSG Kastellaun/Simmern (TV Kastellaun 09-бен бірлескен команда) арқасында танымал. Бұдан бөлек, VfR баскетбол, жүзу, бадминтон және басқа да спорт түрлерін ұсынады. TC Sportpark Simmern – қаланың теннис клубы.
Simmern has an indoor swimming pool and an outdoor “nature” pool, the Dschungeldorf (“Jungle Village”) indoor children's adventure playground, a youth café, a skating park and a cinema. Beginning on the town's western outskirts is the Schinderhannes Radweg (cycle path), running from there through the Külztal (Külzbach valley) by way of Kastellaun to Emmelshausen. To the south runs the Schinderhannes Soonwald Radweg (another cycle path), which links Simmern with the Soonwald. In 2007 and 2008, the town staged the Schinderhannesfestspiele (theatrical plays) for the first time. The first production was Der Ausbruch (“The Breakout”), a play about Schinderhannes's daring escape from the town's “Powder Tower” (now called the “Schinderhannes Tower”) in August 1799. The Powder Tower had been said to be escape proof. In 2010, the Schinderhannesfestspiele were staged for the third time. This time, the production was the musical Julchen. Simmern's sport clubs are VfR Simmern and BGV Simmern. VfR Simmern is well known for its football team, SG Soonwald/Simmern (a coöperative effort with clubs in the surrounding area), table tennis (regional league) and its handball team, HSG Kastellaun/Simmern (a coöperative effort with TV Kastellaun 09). Furthermore, VfR also offers basketball, swimming, badminton and other sports. TC Sportpark Simmern is the town's tennis club.
Көлік
Қаланың оңтүстігінде төрт қатарлы Bundesstraße 50 жолы өтеді. Симмерн қаласында теміржол станциясы бар, ол қазір тек автобус станциясы ретінде пайдаланылады. Бұл станция бұрын Бинген мен Гермескейль арасындағы Хунсрюккербан теміржолындағы түйіскен станция болып келген. Қазіргі уақытта теміржол қолданылмайды, бірақ оның бір бөлігін (Симмерн бөлігін қоса) қайта іске қосу жоспарлануда, бұл Франкфурт-Хан әуежайын Франкфурт Рейн-Майн аймағымен байланыстыруға мүмкіндік береді. Симмерн мен Кастеллаун арасындағы бұрынғы тармақ Schinderhannes Radweg атты арнайы велосипед жолына айналдырылды. Франкфурт-Хан әуежайының (20 км қашықтықта) коммерциялық авиацияға қайта ашылуы және Bundesstraße B 50 жолының төрт қатарға дейін кеңейтілуі аудан мен қаланың болашақтағы экономикалық әлеуетін одан әрі арттырды. А 60 автобанын кеңейту жоспары да қарастырылып жатыр, бұл Франкфурт қаласынан Симмернге және Бенилюкс елдеріне көлік тасымалын жеңілдетуге мүмкіндік береді. Қала А61 автобанынан шамамен 10 километр қашықтықта орналасқан.
The four lane Bundesstraße 50 runs by south of town. Simmern has a railway station, which currently serves only as a bus station. The station was once a transfer station along the Hunsrückquerbahn between Bingen and Hermeskeil. The railway is currently in disuse, but plans are being made to reactivate a portion of it (including the section in Simmern) in order to connect Frankfurt Hahn Airport with the Frankfurt Rhine Main Region. A former spur between Simmern and Kastellaun has been re purposed as a dedicated bicycle path, the Schinderhannes Radweg. The reopening of Frankfurt Hahn Airport (20 km away) for commercial aviation and the widening of Bundesstrasse B 50 to four lanes have given the district and the town even greater economic potential for the future. Future plans include a possible extension of the Autobahn A 60 to facilitate traffic from the Frankfurt metropolitan area to Simmern and the Benelux countries. The town is roughly 10 kilometres from the Autobahn A 61.
Экономика
Ауданның дәстүрлі салалары – шифер өндіру және ауыл шаруашылығы болған, бірақ соңғы кезде оптика, фармацевтика және биохимия салаларындағы өсім жергілікті экономиканы өзгертіп жіберді. Қаланың ірі жұмыс берушілерінің арасында мыналар бар: ZF Boge Elastmetall (шамамен 600 қызметкер), CompAir (сығылған ауа және газ жүйелері, шамамен 500 қызметкер), Pfefferkorn фирмасы (Sekt тығыздағышын шығарады), Deutsche Fertighaus Holding (жинақталған ғимараттар), SchwörerHaus KG (“Kastell” брендімен қатты құрылыс үйлерін, жертөлелерді, төбелерді және жиналмалы бетон бұйымдарын аяқтау жұмыстары), Zischka Textilpflege (кір жуу қызметі), Hunsrück Klinik және логистикалық орталығы бар DHL. Бұлардан өзге, бірнеше дисконтты дүкендер мен көптеген шағын қызмет көрсету кәсіпорындары бар. Соңғы жылдары Симмерн автомобиль саудасының өңірлік орталығына айналды. Симмерн соңғы жиырма жылда үлкен дамуға жетті, себебі көптеген адамдар мен жаңа өндірістер осы аймаққа қоныс аударды.
Slate mining and agriculture have been the traditional industries of the district, but recent growth in the optical, pharmaceutical and biochemical industries has transformed the local economy. Among the town's biggest employers are the following: ZF Boge Elastmetall (roughly 600 employees), CompAir (compressed air and gas systems, roughly 500 employees), the firm Pfefferkorn (Sekt stopper maker), Deutsche Fertighaus Holding (prefabricated buildings), SchwörerHaus KG (works for finishing “Kastell” brand solid construction houses, basements, ceilings and prefabricated concrete articles), Zischka Textilpflege (laundry service), the Hunsrück Klinik and DHL, with a logistical centre. Besides these, there are several discount stores and many smaller service sector businesses. Over the last few years, Simmern has grown into a regional hub for the automotive trade. Simmern has grown tremendously in the last twenty years as more people and new industries have relocated to the area.
Басқа да кәсіпкерлік қызмет
Сондай-ақ "Pro Winz Kino" кинотеатры бар. Simmern attraktiv e. V. – қаланың кәсіпкерлерінің бірлестігі, олар қаланы сауда орталығы ретінде дамыту және оны азаматтарға, сатып алушыларға және келушілерге әдемі әрі тартымды ету мақсатын қойған.
There is also a cinema, the “Pro Winz Kino”. The business association, Simmern attraktiv e. V., is a union of the town's business owners, who have, for instance, set themselves the goal of strengthening the town as a retail centre and making it more attractive to citizens, shoppers and visitors.
Білім
Симмернде екі бастауыш мектеп бар: Курт Шеллхаммер атындағы мектеп және Ротманн мектебі. Сонымен қатар, аймақтық мектепте Hauptschule және Realschule аттестаттарына дайындық жүргізіледі, мемлекеттік математика және табиғат ғылымдарына бағытталған Герцог Иоганн гимназиясы, экономикалық бағыты бар кәсіптік оқу орталығы, бірнеше кәсіптік және жоғары кәсіптік училищалар, сондай-ақ оқу қиындықтары бар балаларға арналған Hunsrückschule für Lernbehinderte мектебі бар. Халықтық жоғары мектеп ересектерге білім берумен айналысады.
Simmern has two primary schools, the Kurt Schöllhammer Grundschule and the Rottmannschule. It also has a regional school for Hauptschule and Realschule certificates, the state mathematical natural sciences Herzog Johann Gymnasium, the professional training school with an economics Gymnasium, several vocational schools and upper vocational schools and the Hunsrückschule für Lernbehinderte (for learners with learning difficulties). The folk high school is charged with providing adult education.
Мемлекеттік мекемелер
Қалалық және аудандық әкімшіліктерден басқа, Симмернде тағы да бірнеше мемлекеттік мекемелер бар (Амцгерхт, қаржы, орман шаруашылығы, денсаулық сақтау және жер кадастры кеңселері, полиция, Кобленц сауда палатасының бөлімшесі, аудандық шеберлер қауымдастығы). Қалада сондай-ақ «технология және кәсіпкерлер орталығы» (Technologie und Gründerzentrum) орналасқан, мұндағы «кәсіпкерлер» – жаңадан бизнес ашатын адамдар.
Besides the town and district administrations, a number of other public entities can be found in Simmern (Amtsgericht, financial, forestry, health and cadastral office, police, branch office of the Koblenz chamber of commerce, district craftsmen's association). The town is also the location of a “technology and founders’ centre” (Technologie und Gründerzentrum, the “founders” being entrepreneurs who found businesses).