Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фудзивара но Йоринага (藤原 頼長) – 12 ғасырдағы Жапония саяси тарихының бағытын анықтауда зор маңызға ие болған, Фудзивара тайпасының мүшесі, жапон мемлекет қайраткері.
Japanese noble
Fujiwara no Yorinaga (藤原 頼長) was a Japanese statesman and a member of the Fujiwara clan who was highly significant in determining the course of 12th century Japanese political history.
Ерте өмір
1120 жылы туған Йоринаганың жастық шағы алағайлы болды. Кейін ол өзінің үлкендерінің сөзін тыңдамай, көбінесе ел аралап, бүркітпен аң аулаумен және аңшылықпен уақытын өткізгенін жазды. Ол жазғанда, осы сапарлардың іздері әлі де денесінде бар екенін айтты. Осыған қарамастан, ол оқуға кірісті, әсіресе қытай әдебиетінің классикасын, конфуциандық ілімді, сондай-ақ үнді логикасын зерттеді. Бірақ ол жапон тіліндегі еңбектерді аз оқыды немесе мүлдем оқымады, кейіннен жапон тілінде өлең жазбағанымен танылды. Ол әкесі Тадазанеге ең жақын баласы еді.
Born in 1120, Yorinaga had a turbulent youth. He later wrote that he did not listen to his elders and would spend most of his time roaming through the country, hawking and hunting he said he still bore the scars of these expeditions at the time of writing. Despite this, he did proceed to begin studying, particularly the classics of Chinese literature and Confucianism, as well as Indian logic. He read little or no native Japanese works, however, and was later notable for never composing a poem in Japanese. He was the favourite son of his father, Tadazane.
Мансап
Йоринага саяси қатарда тез көтеріліп, 17 жасында оң жақ министрінің (Удайджин) беделді лауазымына ие болды. 1150 жылы ол сол жақ министрі, немесе Садайджин, қанцлер мен регенттің ең жоғары дәрежесіне тағайындалды. Сол жылы ол өз қызын император Коноэге үйлендірді. Йоринага Фудзивара регенттілігінің берілген қорғаушысы болды, ол Регентті реформалау қажеттілігін мойындаса да, Инсей жүйесінің "жаңа адамдарына" батыл және талапкерлік қарсылық көрсетті. Ол өзінің мансабында түрлі саяси реформаларды жүзеге асырды: мысалы, Садайджин ретінде қызмет еткен кезінде ол тоқтап қалған сот тәжірибесі мен ескертулерді қайта қарады, оларды лауазымды тұлғалардың тәртіпсіздігінің қынжырлы кемшілігі деп есептеді. Ол тым қатаң, тікелей, тіпті асығыс болуымен белгілі болды. Гуканшо оны Жапонияның ең көрнекті ғалымы деп атады, бірақ сонымен бірге асыққыш мінезге ие екенін де айтты. Кейбір ғалымдар бұл оның жапон әдебиетін жетік білмеуінен және осының салдарынан туған ұлттық сезімнің жетіспеуінен болдырғанын болжайды – оның көзқарасы Хэйан сарайының оңайсызданған мінезімен үйлеспеді. Оның қарсыластары оны Аку Сафу, яғни "Сол жақ министрінің зұлым адамы" деп атады, оның құлшынысты реформалары мен мықты мінезіне байланысты. 1155 жылы Коноэнің қайтысы күреске толы мұрагерлік дауға әкелді. Йоринага мен оның інісі Тадамичи бұл мәселеде екіге бөлінді. Бифукумон Ин өзінің қызының таққа құқығын жақтады, бірақ жапон қоғамы әйел билеушіні қабылдауға дайын болмады, сондықтан бұл талап ешқандай нәтиже бермеді. Тадамичи жеңіске жетіп, император Тобаның ұлы Го Ширакава таққа отырды. Йоринага содан кейін мұрагерге оқытушы болуды сұрады, бұл оның академиялық беделін ескере отырып, ақылға қонымды өтініш болды, бірақ одан бас тартылды.
Yorinaga ascended quickly through the political ranks, achieving the formidable office of Minister of the Right (Udaijin) by the age of 17. In 1150, he was appointed Minister of the Left, or Sadaijin, the highest rank under the Chancellor and the Regent himself. He married his daughter to Emperor Konoe in the same year. Yorinaga was a determined defender of the Fujiwara Regency, known for his courageous and obstinate opposition to the 'new men' of the Insei system, though he appreciated the necessity of reforming the Regency. He implemented various political reforms during his career: for example, during his term as Sadaijin he reviewed defunct Court practices and observations, viewing them as a deplorable lapse in officials' discipline. He was known for being overly firm and direct, even impetuous. The Gukanshō termed him as the finest scholar in Japan, but possessed of rash temperament. Some scholars have suggested that this was due to his lack of knowledge of Japanese literature and hence of native sentiment – his attitude was at odds with that of the easygoing Heian court. His opponents called him the Aku Safu, or 'Wicked Minister of the Left', due to his passionate reform and strength of character. Konoe's death in 1155 resulted in a hard fought succession dispute. Yorinaga and his brother, Tadamichi, were divided over the issue. Bifukumon In asserted her daughter's right to the Throne, but Japanese society was no longer accepting of a female sovereign, and nothing resulted from the claim. Tadamichi was triumphant, and the Emperor Toba's son, Go Shirakawa, succeeded to the Throne. Yorinaga then asked to tutor the heir apparent, a reasonable request given his academic standing, but was denied.
Хогеннің көтерілісі
Екеуі де Го Ширакаваның фракциясынан қорланғандықтан, Йоринага Тобаның басқа ұлы Сутокупен бірігіп, оған қарсы шықты. Олар көршілес провинциялардан бірнеше жүз сарбаз жинап, астанаға жорық жасады. Қаланы жаулап алып, қарсы шабуылға қарсы қорғанысқа дайындалды. Го Ширакаваға сол кездегі ең күшті екі жауынгер кланы – Минамото және Тайра қолдау көрсетті. Сондықтан оның әскері Йоринага мен Сутокудың әскерінен әлдеқайда көп болды. Келесі шайқас түнде өтті. Ауыр шайқастан кейін Йоринага мен Сутокудың қорғаныс позициясы өртпен қиратылды. Йоринага, Сутокудың 50 маңызды қолдаушысымен бірге қаза тапты. Олардың қалған одақтастары басылды. Бұл жеңіліс Фудзивараның астанадағы билігінің толық аяқталуын және жауынгер кландарының күшеуін білдірді. Мұрагерлік даудың нәтижесін олар шешті, және олардың маңызы келесі бірнеше ғасырлар бойы арта түсетін болды.
Both of them insulted by Go Shirakawa's faction, Yorinaga joined with Sutoku, one of Toba’s other sons, in opposition to him. Successfully gathering several hundred soldiers from adjacent provinces, they marched on the capital. They successfully captured the city and readied defences to repel a counter attack. Go Shirakawa had the support of the two foremost warrior clans of the day, the Minamoto and the Taira – consequently, his forces vastly outnumbered those of Yorinaga and Sutoku. The ensuing battle took place during the night. After heavy fighting, Yorinaga and Sutoku's defensive position was destroyed by fire. Yorinaga was killed, along with fifty of Sutoku's important supporters. The rest of their allies surrendered. This defeat symbolised the true end of the Fujiwara's power over the capital and the rise of the warrior clans. It had been they who decided the outcome of the succession dispute, and their importance would only continue to grow for the next several centuries.
Отбасы
Оның екі ұлы болды: Фудзивара но Моронага (1138–1192), ол Дайдзё дайдзин қызметін атқарды, және Фудзивара но Каненага (1138–1158). Ол сонымен қатар Фудзивара но Киньёсидің қызы Фудзивара но Масуконы да өгей қыз ретінде тәрбиеледі.
He had two sons: Fujiwara no Moronaga (1138–1192), who served as Daijo daijin, and Fujiwara no Kanenaga (1138–1158). He also adopted the daughter of Fujiwara no Kin'yoshi, Fujiwara no Masuko.
Жыныстық қатынас
Ол Фудзивара но Наричика сияқты көптеген аристократтармен физикалық қарым-қатынаста болды және оны "Тайки" деп аталатын күнделікке жазды. Бірақ "Тайки" жоқ.
He had a physical relationship with many aristocratic men such as Fujiwara no Narichika, and recorded it in a diary called 'Taiki.' However, 'Taiki' does not exist.