Кіріспе

Фудзивара но Йоринага (藤原 頼長) – 12 ғасырдағы Жапония саяси тарихының бағытын анықтауда зор маңызға ие болған, Фудзивара тайпасының мүшесі, жапон мемлекет қайраткері.

Ерте өмір

1120 жылы туған Йоринаганың жастық шағы алағайлы болды. Кейін ол өзінің үлкендерінің сөзін тыңдамай, көбінесе ел аралап, бүркітпен аң аулаумен және аңшылықпен уақытын өткізгенін жазды. Ол жазғанда, осы сапарлардың іздері әлі де денесінде бар екенін айтты. Осыған қарамастан, ол оқуға кірісті, әсіресе қытай әдебиетінің классикасын, конфуциандық ілімді, сондай-ақ үнді логикасын зерттеді. Бірақ ол жапон тіліндегі еңбектерді аз оқыды немесе мүлдем оқымады, кейіннен жапон тілінде өлең жазбағанымен танылды. Ол әкесі Тадазанеге ең жақын баласы еді.

Мансап

Йоринага саяси қатарда тез көтеріліп, 17 жасында оң жақ министрінің (Удайджин) беделді лауазымына ие болды. 1150 жылы ол сол жақ министрі, немесе Садайджин, қанцлер мен регенттің ең жоғары дәрежесіне тағайындалды. Сол жылы ол өз қызын император Коноэге үйлендірді. Йоринага Фудзивара регенттілігінің берілген қорғаушысы болды, ол Регентті реформалау қажеттілігін мойындаса да, Инсей жүйесінің "жаңа адамдарына" батыл және талапкерлік қарсылық көрсетті. Ол өзінің мансабында түрлі саяси реформаларды жүзеге асырды: мысалы, Садайджин ретінде қызмет еткен кезінде ол тоқтап қалған сот тәжірибесі мен ескертулерді қайта қарады, оларды лауазымды тұлғалардың тәртіпсіздігінің қынжырлы кемшілігі деп есептеді. Ол тым қатаң, тікелей, тіпті асығыс болуымен белгілі болды. Гуканшо оны Жапонияның ең көрнекті ғалымы деп атады, бірақ сонымен бірге асыққыш мінезге ие екенін де айтты. Кейбір ғалымдар бұл оның жапон әдебиетін жетік білмеуінен және осының салдарынан туған ұлттық сезімнің жетіспеуінен болдырғанын болжайды – оның көзқарасы Хэйан сарайының оңайсызданған мінезімен үйлеспеді. Оның қарсыластары оны Аку Сафу, яғни "Сол жақ министрінің зұлым адамы" деп атады, оның құлшынысты реформалары мен мықты мінезіне байланысты. 1155 жылы Коноэнің қайтысы күреске толы мұрагерлік дауға әкелді. Йоринага мен оның інісі Тадамичи бұл мәселеде екіге бөлінді. Бифукумон Ин өзінің қызының таққа құқығын жақтады, бірақ жапон қоғамы әйел билеушіні қабылдауға дайын болмады, сондықтан бұл талап ешқандай нәтиже бермеді. Тадамичи жеңіске жетіп, император Тобаның ұлы Го Ширакава таққа отырды. Йоринага содан кейін мұрагерге оқытушы болуды сұрады, бұл оның академиялық беделін ескере отырып, ақылға қонымды өтініш болды, бірақ одан бас тартылды.

Хогеннің көтерілісі

Екеуі де Го Ширакаваның фракциясынан қорланғандықтан, Йоринага Тобаның басқа ұлы Сутокупен бірігіп, оған қарсы шықты. Олар көршілес провинциялардан бірнеше жүз сарбаз жинап, астанаға жорық жасады. Қаланы жаулап алып, қарсы шабуылға қарсы қорғанысқа дайындалды. Го Ширакаваға сол кездегі ең күшті екі жауынгер кланы – Минамото және Тайра қолдау көрсетті. Сондықтан оның әскері Йоринага мен Сутокудың әскерінен әлдеқайда көп болды. Келесі шайқас түнде өтті. Ауыр шайқастан кейін Йоринага мен Сутокудың қорғаныс позициясы өртпен қиратылды. Йоринага, Сутокудың 50 маңызды қолдаушысымен бірге қаза тапты. Олардың қалған одақтастары басылды. Бұл жеңіліс Фудзивараның астанадағы билігінің толық аяқталуын және жауынгер кландарының күшеуін білдірді. Мұрагерлік даудың нәтижесін олар шешті, және олардың маңызы келесі бірнеше ғасырлар бойы арта түсетін болды.

Отбасы

Оның екі ұлы болды: Фудзивара но Моронага (1138–1192), ол Дайдзё дайдзин қызметін атқарды, және Фудзивара но Каненага (1138–1158). Ол сонымен қатар Фудзивара но Киньёсидің қызы Фудзивара но Масуконы да өгей қыз ретінде тәрбиеледі.

Жыныстық қатынас

Ол Фудзивара но Наричика сияқты көптеген аристократтармен физикалық қарым-қатынаста болды және оны "Тайки" деп аталатын күнделікке жазды. Бірақ "Тайки" жоқ.