Уппсала соборы: Швецияның рухани және тарихи орталығы
Uppsala Cathedral
Уппсала соборы – Швецияның ең биік шіркеуі, архиепископтың резиденциясы. Эрик IX патшаның қабірі, дәстүрлі түрде Швеция патшаларының тағына отыру орны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уппсала соборы – Швецияның Уппсала қаласының орталығында, Уппсала университетінің ғимараты мен Фирис өзені арасында орналасқан собор. Лютеран дәстүріндегі Швеция шіркеуінің ұлттық шіркеуі болып табылатын Уппсала соборы – Уппсала архиепискобының, Швецияның бас епископының резиденциясы. Бұл собор сонымен қатар елдің қамқоршысы атанған король Эрик IX-тың (шамамен 1120–1160 жылдары өмір сүрген, 1156–1160 жылдары билік еткен) жерленген орны және Швецияның жаңа корольдерін таққа отырғызудың дәстүрлі жері болған. Қазіргі архиепископ – Мартин Модеус, ал қазіргі епископ – Карин Йоханнессон. Собор 13 ғасырдың соңында салынды және биіктігі 118,7 метрге жетеді, бұл Солтүстік елдердегі ең биік шіркеу. Бастапқыда римдік католицизм кезінде салынған, протестанттық реформациядан кейін швед монархтарының таққа отырғызу рәсімі үшін ұзақ жылдар бойы пайдаланылды. Оның бірнеше капеллалары Гюстав Ваза мен Иоанн III-ті қоса алғанда, швед монархтарының қабірлерін орналастыру үшін қайта жабдықталды. Карл Линней, Олаус Рудбек, Эммануэль Сведенборг және бірнеше архиепископтар да осында жерленген. Шіркеу француз готикалық стилінде француз сәулетшілері, соның ішінде Этьен де Боннеуильдің қатысуымен жобаланды. Ол неф пен трансепт арқылы құрылған крест тәрізді. Құрылыстың көп бөлігі 1272 және 1420 жылдар аралығында салынды, бірақ батыс жағы тек 15 ғасырдың ортасында аяқталды. Ғимараттың батыс жағында екі мұнара салынысқан, кейіннен оларға биік шпильдер қосылды. Бірақ 1702 жылы болған өрттен кейін, олар 1735 жылы Карл Харлеманмен төменгі күмбездермен жабдықталды. 1880 жылдары Хельго Зеттервалл ғимаратқа маңызды өзгерістер енгізіп, оларды толыққанды қайта жобалады. Собордың негізгі құрылыс материалы – кірпіш, бірақ бағаналар мен көптеген бөлшектері Готланд әктасынан жасалған. Қақпалардың барлығы 13 ғасырдың бастапқы жоспарына сәйкес салынған, бірақ олардың кейбіреулері 1440 жылға дейін аяқталмады. Қоршау капеллаларындағы өнер туындыларынан басқа, Қазынашылық мұражайында шіркеудің бірнеше ескі жиһаздарын көруге болады. 1702 жылы болған ірі өрт кезінде көптеген элементтер қирады. 1970 жылдардағы жөндеу жұмыстары кезінде реформациядан кейін ақ бояумен жабылған ортағасырлық фрескалардың көп бөлігі ашылып, қайта жаңартылды.
Uppsala Cathedral is a cathedral located between the University Hall of Uppsala University and the Fyris river in the centre of Uppsala, Sweden. A church of the Church of Sweden, the national church, in the Lutheran tradition, Uppsala Cathedral is the seat of the Archbishop of Uppsala, the primate of Sweden. It is also the burial site of King Eric IX (c. 1120–1160, reigned 1156–1160), who became the patron saint of the nation, and it was the traditional location for the coronation of new Kings of Sweden. The current archbishop is Martin Modéus and the current bishop is Karin Johannesson. The cathedral dates to the late 13th century and, at a height of , it is the tallest church in the Nordic countries. Originally built under Roman Catholicism, it was used for coronations of Swedish monarchs for a lengthy period following the Protestant Reformation. Several of its chapels were converted to house the tombs of Swedish monarchs, including Gustav Vasa and John III. Carl Linnaeus, Olaus Rudbeck, Emanuel Swedenborg, and several archbishops are also buried here. The church was designed in the French Gothic style by French architects including Étienne de Bonneuil. It is in the form of a cross formed by the nave and transept. Most of the structure was built between 1272 and 1420 but the western end was completed only in the middle of the 15th century. Twin towers were built shortly afterwards on the west end of the church. High spires were added later, but after a fire in 1702, they were adorned with low helms by Carl Hårleman in 1735. They were completely redesigned by Helgo Zetterwall who undertook substantial changes to the building in the 1880s. The cathedral's principal construction material is brick but the pillars and many details are of Gotland limestone. The vaults were all built according to the original 13th century plan although some of them were erected as late as around 1440. In addition to the artwork in the funeral chapels, several of the church's older furnishings can be seen in the Treasury Museum. In 1702, many features were destroyed in a major fire. During the renovation work carried out in the 1970s, many of the medieval frescoes which had been whitewashed over after the Reformation were uncovered and restored.
Тарих
Викингтер дәуірінің соңында, қазіргі Уппсаладан солтүстікке қарай орналасқан Гамла-Уппсаладағы (Ескі Уппсала) пұтқа табынушылық ғибадатхананың орнына христиан шіркеуі салынды. Құрылысының нақты күні белгісіз болғанымен, 1123 жылы Сивард Бремен-Гамбург архиепискобы тарапынан Уппсала епископы болып тағайындалды. Дегенмен, Сивардтың қызметке кіргені күмәнді, өйткені ол 1130-шы жылдардың басында Германияда болды. Епископтар тізімінде Северинус алғашқы епископ ретінде көрсетілген, және ол Сивардты алмастырған болуы мүмкін. «Финляндия елшісі» атанған Хенрик төртінші епископ болды. 1164 жылы Швеция Лунд архиепископтығының бағынысына өтті. Алғашқы архиепископ – Альвастралық цистерциан монахы Стефан. 1204 жылы Гамла-Уппсаладағы собор өртенгеннен кейін, Капитул ғимаратты үлкен жерге көшіруге Киелі Тақтан рұқсат сұрады. 1258 жылы Папа Александр IV Уппсала атауын сақтау шартымен бұл өтінішті мақұлдады. 1270 жылдың қыркүйегінде Сёдеркёпингте өткен жиналыста архиепископ Фулько Ангелус және соборлық бөлім жаңа орынды Остра-Аросқа орналастыруға шешім қабылдады. 1271 жылы Папа тағайындаған Вестерос епископы Кароль көшуге ресми рұқсат берді. 1272 жылы Фирис өзенінің оңтүстігіне жақын Остра-Ароста жаңа собор салу жұмыстары басталды. Ол бұрынғы Қасиетті Үштікке арналған тастан салынған шіркеудің орнында салынды, ол қазіргі собордың киелі орталық бөлігі тұрған жерде орналасқан. 1160 жылы өлтірілместен бұрын Швецияның қамқоршысы Эрик Джедвардссон осы жерде миссаға қатысқан. Шіркеу француз сәулетшілерімен жобаланған, бірақ 1281 жылға дейін жұмысты бақылаған егжей-тегжейлі жоспарлардың авторының аты белгісіз. 1287 жылы Париж провизоры жасаған міндеттеме хатында Уппсаладағы собор құрылысына жұмыс істеу үшін Швецияға сапар шеккен шебер Этьен де Боннель мен оның көмекшілеріне жұмсалатын шығындар көрсетілген. Этьенге киелі орталық бөліктің шығыс және оңтүстік шапкіларын, трансепттерді және, мүмкін, оңтүстік есігін салу жұмыстары жүктелген, бірақ ол көптеген жұмыстарында алдыңғы жоспарларын мұқият орындаған сияқты. Суық климат, оба және қаржылық қиындықтар салдарынан жұмыс баяу жүрді. 1435 жылы архиепископ Олаус Лорантий соборды қасиеттеп берген кезде ол әлі толыққанды аяқталмаған еді. Ол бүкіл Швецияда құрметтелген Әулие Лаврентийге, Швецияның қамқоршысы Әулие Эрикке (Рим католик шіркеуі оны қасиетті деп мойындамаса да) және Норвегияның қамқоршысы Әулие Олафқа арналды. Собор келесі онжылдықтарда толыққанды аяқталды. Қасиеттеу туралы құжаттық деректер болмаса да, собордың шапкіларына, оның ішінде қасиетті Крестке, Мәриямға немесе басқа да қасиеттілерге арналған құрбандық үстелдеріне қатысты бірнеше сілтемелер бар. Собор бірнеше рет өртенді, әсіресе 1702 жылы қаланың көп бөлігін қиратқан үлкен өрт кезінде. Қайта жаңарту жұмыстары ғасырдың ортасына дейін аяқталмады. Стокгольмнің Сторкиркан соборы ресми түрде тәж кигізу шіркеуі болды. 1885 жылдан 1893 жылға дейін сәулетші Хельго Зеттервалл (1831–1907) соборды француздық жоғары готика стилінде қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді, бірақ ол ғимараттың түпнұсқа балтық готика стилін құрметтемегені үшін сынға ұшырады. Ол сондай-ақ мұнараларға француздық спильдерді қосты, соның нәтижесінде собордың биіктігі 100 метрге жетті, бұл оны ұзындығымен теңестірді. 2010 жылы өрттен қорғау жабдықтары орнатылды және электрмен жабдықтау және жылыту жүйелері жаңартылды. Шіркеу француз шеберлері, соның ішінде Этьен де Боннельдің қатысуымен француздық жоғары готика стилінде жобаланған. Фирис өзенінің оңтүстік-батысындағы қиыршық тас жотасында салынған, латын кресті пішіндес жоспары үш кемелі базиликадан (екі бүйірлік кемелермен шектелінген орталық кеме), бір кемелі трансепттерден және бес шапкілармен қоршалған амбулаториясы бар төрт бөліктен тұрады. Жеті бөліктен тұратын киелі орталық бөлік екі жағынан ғибадатханалармен шектелінген. 1270 және 1420 жылдар аралығында ғимараттың шығыс бөлігінен бастап және киелі орталық бөлікті қоршаған шапкіларын салу жұмыстары жүргізілді, бірақ кеменің батыс бөлігі тек 15 ғасырдың ортасында ғана аяқталды, ал мұнаралар аяқталуына ондаған жылдар кетті. Негізгі материал – қызыл кірпіш, бірақ собор тас іргетасқа салынған, ал киелі орталық бөліктің бағаналары мен көптеген бөлшектері Готланд әктасынан жасалған. Бірақ 1702 жылы болған үлкен өрттен кейін олар уақытша төмен ағаш төбелермен ауыстырылды. Сонымен қатар, тіреулер алынып тасталды, соның нәтижесінде собор сол кезеңнің суреттерінде көрініп тұрғандай қарапайым түрге ие болды. Тек 1740 жылы Карл Хорлеман жобалаған мыс жабынған спильдер орнатылды. Сонымен қатар, Хорлеман батыс фасадында маңызды жұмыстар жүргізді. 1702 жылы болған үлкен өрттен кейін түпнұсқа тіреулер алынып тасталды және биік жабын орнатылды. Собор француз сәулетшілерімен жобаланғанымен, Францияның солтүстігіндегі соборлардан бірқатар айырмашылықтары бар. Ең бастысы, ол кірпіштен салынған, тас емес. Кірпішті жергілікті жерде оңай өндіруге болады, ал тас алыс Готландтағы карьерлерден тасымалдануы керек болды. Кірпіш пен цемент тасқа қарағанда мықты болмағандықтан, қабырғалар қалың болуы керек болды, бірақ киелі орталық бөліктің төбесін ұстап тұратын бағаналар әктастан жасалған (кеменің бағаналары кірпіштен жасалған болса да).
At the end of the Viking Age, the pagan temple at Gamla Uppsala (Old Uppsala), about to the north of today's Uppsala, was replaced by a Christian church. Although the exact date of its construction is not known, in 1123 Siward was ordained Bishop of Uppsala by the Archbishop of Bremen Hamburg. It is however uncertain if Siward ever assumed office, as he had been expelled and was in Germany in the early 1130s. The catalogue of bishops mentions Severeinus as the first bishop, and he may have been the replacement for Siward. Henrik, 'Finland's Apostle', was the fourth bishop. In 1164, Sweden became an archbishopric under the control of Lund. The first archbishop was the Cistercian monk Stefan of Alvastra. After the cathedral in Gamla Uppsala was damaged by fire in 1204, the Chapter sought permission from the Holy See to move the building to a larger site. Pope Alexander IV granted this request in 1258 on condition that the name of Uppsala be maintained. At a meeting in Söderköping in September 1270, Archbishop Fulco Angelus and the cathedral chapter decided the site should be in Östra Aros. Formal authorization of the move was issued in 1271 by Bishop Carolus of Västerås whom the Pope had appointed to oversee the case. About 1272, work began on building a new cathedral in Östra Aros near the Fyris River to the south. It was constructed on the site of the earlier stone church dedicated to the Holy Trinity, located almost exactly where the cathedral's chancel now stands. It was here that Sweden's patron saint Eric Jedvardsson had attended mass before he was murdered in 1160. The church was designed by French architects although the name of the author of the detailed initial plans who supervised work until 1281 has not been recorded. In 1287, a promissory note drawn up by the provost of Paris covers the expenses to be incurred by master builder Étienne de Bonneuil and his assistants in travelling to Sweden to work on the construction of a cathedral at Uppsala. Étienne is credited with work at the east and south chapels of the chancel, the transepts and probably the south portal, although in most of his work he appears to have meticulously followed the plans of his predecessor. Progress was slow as a result of the cold climate, the plague and many financial difficulties. When consecrated in 1435 by Archbishop Olaus Laurentii, the cathedral still was not complete. It was dedicated to Saint Lawrence, highly cherished in all of Sweden at that time; Saint Eric, the patron saint of Sweden (though never canonised by the Roman Catholic Church); and Saint Olaf, the patron saint of Norway. It was completed over the following decades. Although there are no documentary records of the consecration, there are several references from the same period to the cathedral's chapels, including their altars which were dedicated to the Holy Cross, to the Virgin Mary or to other saints. The cathedral was damaged by fire on several occasions, especially during the great fire of 1702 which destroyed much of the city. Restoration work was not completed until the middle of the century. Stockholm's Cathedral Storkyrkan became the official coronation church. From 1885 to 1893, the architect Helgo Zettervall (1831–1907) undertook comprehensive restoration work, seeking to give the cathedral a French High Gothic appearance although he has been criticized for not respecting the building's original Baltic Gothic style. He also added pointed French spires to the towers, bringing the cathedral up to a height of , so making it as high as it was long. Fire protection equipment was installed in 2010 and the electrical and heating systems have been replaced. The church was designed in the French High Gothic style by French master builders including Étienne de Bonneuil. Built high on a gravel ridge southwest of the River Fyris, its Latin cross ground plan consists of a three aisled basilica (a central nave flanked by two lateral aisles) with single aisle transepts, and a four bay chancel with an ambulatory surrounded by five chapels. The seven bay nave is bordered by chantry chapels on either side. Starting with the eastern end of the church and the chapels surrounding the chancel, most of the structure was built between 1270 and 1420 but the western end of the nave was completed only in the middle of the 15th century while the towers took decades more to complete. The principal material is red brick but the cathedral was built on a stone foundation and the chancel pillars and many details are of Gotland limestone. but after the serious fire of 1702 they were temporarily replaced by low wooden tops. At the same time, the buttresses were removed giving the cathedral the rather plain look conveyed by pictures of the period. Only in 1740 were copper faced spires installed, designed by Carl Hårleman. At the same time, Hårleman carried out significant work on the west façade. After the serious fire of 1702, the original flying buttresses were removed and a higher roof was built. Although the cathedral was designed by French architects, it exhibits a number of differences from the cathedrals of northern France. Above all, it is essentially constructed of brick rather than stone. Brick could easily be produced locally but stone had to be imported from the distant quarries of Gotland. As bricks and mortar are not as strong as stone, the walls had to be thicker although the pillars needed to support the vaulted ceiling of the chancel were made of limestone (although those in the nave are of brick).
Шатырлар
Собордың ең үлкен капелласы, шанцелдің шығыс жағындағы Васа капелласы, бастапқыда Мария Ана капелласы деп аталды. Кейін ол Густав Ваза мен оның отбасының жерлеу орнына айналды. 1583 жылы салынған, ол Швецияның ұлттық елтаңбаларымен, сондай-ақ ең көне швед және фин елтаңбаларымен безендірілген. Финста капелласы немесе шанцелдің солтүстік-батыс бұрышындағы Санкт-Эрик капелласы Швецияның қасиетті қамқоршысы Эрик қасиеттінің реликвияларын сақтайды, ол 1160 жылы Уппсала соборының орнында қаза тапты. Оның киелі жері Гамла Уппсаладағы алғашқы собордан жаңа ғимарат салына бастағанда көшірілді. 1580 жылы король Ян III оның киелі жерін балқытып, оны Эрик реликвиялары мен тәжісі бар жаңа алтын жалатылған киелі жермен ауыстырды. Финста атауы судья Биргер Перссон мен оның әйелінің туған жері – Уппланд иелігінен шыққан. Олар 1328 жылы капеллада жерленген. Олардың қызы, Әйелі Бриджиттің кішкентай алтын жалатылған киелі жері 1990 жылы Әйелі Бриджит орденімен сыйға тартылды. Финста капелласының жанындағы Стур капелласы 1567 жылы король Эрик XIV өлтірген Стур отбасының үш мүшесінің естелік мазары болып табылады. Рередос (1520) Марияның ата-анасы Анна мен Иоакимнің тарихын бейнелейді. 16 ғасырдың соңында шіркеудің сакристиясы король Ян III-нің әйелі, Екатерина Ягеллоника немесе Катарина Ягеллониканың жерленген жеріне айналды. Ягеллоника капелласы оның құрметіне аталған. Мәрмәр күмбезбен көмкерілген ескерткішті Виллем Бой жобалаған.
The cathedral's largest chapel, the Vasa Chapel, at the eastern end of the chancel, was originally known as the Chapel of the Virgin Mary. It later became a burial monument for Gustav Vasa and his family. Completed in 1583, it is decorated with the national arms of Sweden as well as with some of the oldest known Swedish and Finnish coats of arms. The Finsta Chapel or St Eric's Chapel on the north west corner of the chancel houses the relics of Eric the Holy, the patron saint of Sweden, who was killed in 1160 on the site where Uppsala Cathedral was later built. His shrine was moved from the first cathedral in Gamla Uppsala as soon as work began on the new building. In 1580, King John III melted his shrine down but replaced it with a new gold plated one which still contains Eric's relics and crown. The name Finsta originates from the Uppland estate where Judge Birger Persson and his wife were born. They were entombed in the chapel in 1328. A relic of their daughter Saint Bridget housed in a small gold plated shrine was donated by the Saint Bridget Order in 1990. Next to the Finsta Chapel, the Sture Chapel is the memorial tomb of the three members of the Sture family who were murdered by King Eric XIV in 1567. The reredos (1520) depicts the story of Mary's parents, Anne and Joachim. At the end of the 16th century, the church's sacristy was converted into a burial chapel for Queen Catherine Jagiellon or Katarina Jagiellonica, the wife of King John III, who is also entombed there. The Jagellonica Chapel takes its name from her. The monument, crowned by a marble vault, was designed by Willem Boy.
Терезелер
Бірнеше терезе бастапқы пішіні мен мөлшерін сақтап тұр. Түпнұсқа боялған әйнек безендірулерінің көбі 1702 жылғы өртте жойылды және қарапайым әйнекпен ауыстырылды. Қазіргі боялған әйнек суреттері 19 ғасырдың соңындағы жөндеу жұмыстары кезінде қосылды, олардың көп бөлігі Гетеборг фирмасы Svenska Glasmåleri-нің жұмысы. Порталдардың үстіндегі үлкен терезелерде Әулие Үштік бейнеленген: батыс есіктің үстінде Құдай Әке, оңтүстік есіктің үстінде Құдай Ұлы (шіркеудегі ең ірісі), ал солтүстік есіктің үстінде Құдай Киелі Рух. Солтүстік порталдағы роза тәрізді терезе – ең ежелгісі, ол 13 ғасырдан бері өзгеріссіз сақталған.
Several windows maintain their original shape and size. The original stained glass decorations were almost all lost in the 1702 fire and were simply replaced by normal glass. The current stained glass designs were added during the renovation at the end of the 19th century, most of them by the Gothenburg firm, Svenska Glasmåleri. The large windows above the portals depict the Trinity: God the Father over the west door, God the Son above the south door (the largest in the church), and God the Holy Spirit above the north door. Crafted in limestone, the rose window at the north portal is the oldest, unchanged since the 13th century.
Қазына және жәдігерлер
Солтүстік мұнарада орналасқан собор қазынасы мұражайы діни қызметтерде қолданылған алтын және күміс заттарды көрсетеді. Сондай-ақ, королева Маргареттің алтын көйлегі де бар, тоқыма бұйымдар жинағының бір бөлігі. Густав Ваза, Иоанн III және олардың әйелдерінің жерлеу рәсімдерін де көруге болады. Собордағы басқа да артефакттардың ішінде собор тарихындағы маңызды оқиғаларды бейнелейтін 1976 жылғы естелік капелласындағы гобелендер бар. Швециядағы ең ірі әшекейлі мінбар (1710) Никодем Тессинмен жобаланып, Бурхард Прехтпен жасалған. Ол 1702 жылғы өрттен кейін королева Хедвиг Элеонораның сыйы болды. Оның әшекейлеріне Жақияның шөлде уағыз айтуы, Афинадағы Пауыл және жүзім бағындағы жұмысшылар туралы мысалдар кіреді. 1702 жылғы қиратушы өрттен кейін орнатылған жаңа қоңыраулардың бірі Торнан деп аталады. Ол 1703 жылы Ұлы Солтүстік соғысы кезінде Карл XII әскері Польшаның Торунь қаласынан соғыс олжасы ретінде әкелген. Ваза капелласында Йохан Густаф Сандберг (1782–1854) бірнеше жыл бойы салған жеті үлкен фреска бар. Олар Густав Вазаның өмірінен маңызды оқиғаларды бейнелейді. Ең танымалдарының бірі – "Мора шіркеуінің сыртындағы Даларна халқына айтқан сөзі". Фрескалар сонымен қатар нефтің күмбездерін де әшекейлейді. Бастапқыда, континенттік соборлардағыдай, интерьер аркалық қабырғалар мен портал элементтерін баса көрсететін өрнектермен безендірілген. Тіпті кірпіштер де қызыл және ақ жолақтармен боялған. 15 ғасырда шіркеудің әртүрлі бөліктерінде сәндік жүзім жапырақтары бар кеш готикалық стильдегі фрескалар салынған. Олардың іздері ғибадатханада және бастапқыда Святой Эрик және Святой Олафқа арналған капеллада табылған. Қазір олар кеңінен қалпына келтірілді. Ғибадатханадағы фрескалар, әдетте, Альбертус Пиктордың шеберханасында салынған.
Located in the north tower, the cathedral Treasury Museum displays a number of gold and silver articles used in the religious services. There is also a collection of textiles including Queen Margaret's golden gown. The burial regalia of Gustav Vasa, John III and their wives can also be seen. Other artefacts in the cathedral include tapestries in the Chapel of Remembrance from 1976 which record important events in the cathedral's history. The ornate pulpit (1710), the largest in Sweden, was designed by Nicodemus Tessin and carved by Burchard Precht. It was a gift from Queen Hedvig Eleonora after the fire of 1702. Decorations include John the Baptist preaching in the desert, Saint Paul in Athens and the parable of the Labourers in the Vineyard. One of the new bells installed after the devastating fire of 1702 is called Thornan. It was taken from Toruń, Poland as war booty in 1703 by the Swedish forces of Carl XII during the Great Northern War. In the Vasa Chapel, there are seven large fresco paintings executed by Johan Gustaf Sandberg (1782–1854) over a period of several years. They depict important events in the life of Gustav Vasa. One of the most famous is Talet till dalkarlarna vid Mora kyrka (Speech to the people of Dalarna outside Mora Church). Frescos also decorate the vaults of the nave. Initially, as in some of the continental cathedrals, the interior was decorated with designs emphasizing the arch ribs and portal components. Even the brick was painted with red and white stripes. In the 15th century, frescos of figures in the Late Gothic style with decorative vine leaves were painted in various parts of the church. Traces of these have been found in the chancel and in the chapel which was originally dedicated to St Eric and St Olaf. They have now been heavily restored. The frescos in the chancel were probably painted by Albertus Pictor's workshop.
Қонақтар үшін ашық
Уппсала қаласының орталығындағы Домкиркоплан көшесінде собор орналасқан. Көп күндері сағат 8-ден 18-ге дейін келушілерге ашық. Солтүстік мұнарадағы қазына мұражайы сағат 10-нан 16-ға дейін, ал жексенбі күндері сағат 12.30-дан бастап жұмыс істейді.
The cathedral is located on Domkyrkoplan in the centre of Uppsala. It is open to visitors most days from 8 am to 6 pm. The Treasury Museum in the north tower is open from 10 am to 4 pm, Sundays from 12.30 pm.