Кіріспе
(c. 1128–1201) Абсалон (шамамен 1128 – 21 наурыз 1201) – Дания мемлекет қайраткері және католик шіркеуінің жоғары лауазымды қызметкері, 1158 жылдан 1192 жылға дейін Роскилде епископы, ал 1178 жылдан өмірінің соңына дейін Лунд архиепископы болды. Ол XII ғасырдың екінші жартысында Данияның ең белгілі саясаткері және шіркеу әкесі болды, сондай-ақ Дания королі Вальдемар I-нің ең жақын кеңесшісі еді. Абсалон Балтық теңізінде Данияның аумақтық кеңею саясатында, Рим Папасымен тығыз байланыстағы еуропалық үрдістерде және шіркеу мен қоғам арасындағы реформалардағы маңызды тұлға болды. Ол Грегориандық реформаның идеяларын күшті монархиялық биліктің берік қолдауымен үйлестірді. Абсалон күшті Хвиде әулетінде дүниеге келді және көптеген жерлерге ие болды. Ол бірнеше шіркеу мекемелерін, әсіресе отбасының Соро аббаттығын қаржыландырды. Оған патшалықтан жер берілді, соның арқасында қазіргі Копенгагенге айналған қаланың алғашқы бекінісі салынды. Оның лауазымдары оның туыстары Андерс Сунесен мен Педер Сунесенге берілді. Абсалон 1201 жылы қайтыс болды және Соро аббаттығына жерленді.
Absalon (c. 112821 March 1201) was a Danish statesman and prelate of the Catholic Church who served as the bishop of Roskilde from 1158 to 1192 and archbishop of Lund from 1178 until his death. He was the foremost politician and church father of Denmark in the second half of the 12th century, and was the closest advisor of King Valdemar I of Denmark. He was a key figure in the Danish policies of territorial expansion in the Baltic Sea, Europeanization in close relationship with the Holy See, and reform in the relation between the Church and the public. He combined the ideals of Gregorian Reform with loyal support of a strong monarchical power. Absalon was born into the powerful Hvide clan, and owned great land possessions. He endowed several church institutions, most prominently his family's Sorø Abbey. He was granted lands by the crown, and built the first fortification of the city that evolved into modern day Copenhagen. His titles were passed on to his nephews Anders Sunesen and Peder Sunesen. He died in 1201, and was interred at Sorø Abbey.
Ерте өмір
Абсалон шамамен 1128 жылы Зеландиядағы Соро қаласының жанында дүниеге келді. Данияда оның аты сирек кездесетіндіктен, ол 30 қазанда Даниядағы "Абсалон" күнінде крещениеден өткен деген болжам бар. Ол Ингер Эриксдоттердің ұлы болды. Сондай-ақ ол Лунд архиепископы Эскилдің туысы еді. Абсалон әкесінің сарайында өсті, үлкен ағасы Эсберн Снар және кейін Дания королі Вальдемар I болған жас принц Вальдемармен бірге тәрбиеленді. Ол сондай-ақ Сент-Женевив монастырындағы Эбельхолт канонігі Вильгельммен достық қарым-қатынас орнатты, кейіннен оны Эскилсо монастырының аббаты етіп тағайындады.
Епископ және кеңесші
Абессалон Вальдемардың сенімді кеңесшісі және вендтарға қарсы даниялық крест жорықтарын ұйымдастырушы болды.
Лунд архиепискобы
Архиепископ Ескил 1167 жылы жер аударылудан оралды. Ескил 1170 жылы Вальдемардың әкесі Кнуд Лавардты қанонизациялауға келісті, ал Абсалон осы тойға көмектесті. 1177 жылы Ескил Лунд архиепискобы қызметінен қалып, оның орнын Абсалонға тапсырды. Абсалон дін қызметкері, мемлекет қайраткері және әскербасы ретінде де зор болды. Оның кеңею саясаты Данияға үш буынға Балтық теңізінде үстемдік құруға мүмкіндік берді. Ол онда соғысқа құмар екені сөзсіз, бірақ ол орта ғасырлардағы қарапайым соғыс билеушілерге ұқсаған жоқ, олардың діни рөлінің жалғыз белгісі – шайқаста қан төгуден аулақ болу үшін қылыш орнына шоқпар қолдану болды. Абсалон діни міндеттерін ешқашан жеңілдеп қоймады.