Джеймс Лоури Робинсон: Солтүстік Каролина саяхатшысы және әкімшісі
James L. Robinson
Джеймс Лоури Робинсон (1838-1887) – Солтүстік Каролинаның саяхатшысы, вице-губернатор және бір ай губернатор міндетін атқарған. Биографиясы, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1838–1887)
American politician (1838–1887)
Джеймс Лоури Робинсон (17 қыркүйек 1838 – 11 шілде 1887) – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатының демократ саясаткері; ол губернатор Томас Дж. Джарвис басшылығымен штаттың төртінші вице-губернаторы қызметін төрт жыл атқарды және 1883 жылы бір айға Солтүстік Каролинаның міндетті түрдегі губернаторы болды. Саяси мансабының алғашқы кезеңдерінде ол Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасында, оның ішінде спикер ретінде, содан кейін Солтүстік Каролина Сенатында қызмет етті.
James Lowry Robinson (September 17, 1838 – July 11, 1887) was a Democratic politician from the U. S. state of North Carolina; he served as the fourth lieutenant governor of the state for four years under Governor Thomas J. Jarvis and as acting Governor of North Carolina for one month in 1883. Earlier in his political career he served in the North Carolina House of Representatives, including as Speaker, and then the North Carolina Senate.
Ерте өмір
Робинсон Солтүстік Каролина штатының Франклин қаласында туып өсті; ол Американдық Азамат соғысы кезінде Солтүстік Каролина милициясында қызмет етті және Сегіз шырша шайқасында жараланды. Робинсон 1863 жылы әскерден шығып, Мейкон округінде жалпы мақсаттағы дүкен ашты.
Robinson was born and raised in Franklin, North Carolina; he served in the North Carolina militia during the American Civil War and was wounded at the Battle of Seven Pines. Robinson left the military in 1863 and opened a general store in Macon County.
Саясат
Робинсон алғаш рет 1868 жылы Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасына Мейкон округінен сайланғанда мемлекеттік қызметке кірді. Ол 1875 жылға дейін қызмет етті, соңғы үш жылы Палата Төрағасы болып жұмыс істеді. Содан кейін Робинсон штаттық Сенатқа өтті, онда 1876 мен 1880 жылдар аралығында үш мерзім қызмет етті, оның ішінде Сенат Президентінің міндетін уақытша атқарушысы болып та қызмет етті. Сенат Президентінің міндетін уақытша атқарушысы ретінде Робинсон 1879 жылы Томас Джордан Джарвис губернаторлық лауазымына тағайындалғаннан кейін (ресми емес) губернатордың орынбасары болды. Ол 1880 жылғы сайлауда Джарвистің тікелей қолдауымен Демократиялық партиядан лейтенант-губернатор болып сайланды. Робинсон 1883 жылдың қыркүйегінде губернатор Джарвис көрмеге қатысу үшін штаттан ұзақ мерзімге кеткен кезде Солтүстік Каролинаның губернаторы міндетін төрт апта бойы атқарды. Оның басқаруының ең маңызды оқиғалары – екі ресми кешірім, біреуі өліп бара жатқан чероки еркегіне, екіншісі – Робинсон өзін-өзі қорғау үшін әрекет еткен деп шешкен кісі өлтірушіге берілді. Робинсон 1884 жылдың 31 қазанында штаттық палатаға кандидат болу үшін лейтенант-губернатор лауазымынан кетті [Солтүстік Каролина үкіметі, 1979 жылғы нұсқа, 425-бет; сондай-ақ Нью-Йорк Таймс, 12 желтоқсан 1884 жыл]. Ол Мейкон округінен штаттық палатаға сайланды және 1885 жылғы заң шығарушы жиналыста жұмыс істеді [Солтүстік Каролина үкіметі, 1979 жылғы нұсқа, 465-бет].
Robinson was first elected to public office in 1868, when he was chosen to represent Macon County in the North Carolina House of Representatives. He served there until 1875, the last three years as House Speaker. Robinson then moved up to the state senate, where he served three terms between 1876 and 1880, including one as Senate President Pro Tempore. As president pro tempore, Robinson became (unofficially) acting lieutenant governor in 1879, after Thomas Jordan Jarvis's succession to the governorship. He was elected Lt. Governor is his own right in the 1880 election on the Democratic ticket with Jarvis. Robinson served as acting Governor of North Carolina for four weeks in September 1883 when Governor Jarvis left the state for an extended period to attend an exhibition. The most notable events of his administration were two official pardons granted to prisoners, one to a dying Cherokee man, and one to a murderer who Robinson judged acted in self defense. Robinson resigned from the office of Lieutenant Governor on 10/31/1884 in order to be a candidate for the state house [North Carolina Government, 1979 version, p. 425; also New York Times, 12/12/1884]. He was elected to the state house from Macon County and served in the legislature of 1885 [North Carolina Government, 1979 version, p. 465].
Кейінгі өмір және өлім
Мемлекеттік палатадағы қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Робинсон қаржылық қиындықтарға тап болды. "The Raleigh News and Observer" газеті 1887 жылдың 6 желтоқсанында Робинсонның өте ауыр сырқатқа шалдыққандығы және оны Ашвилл қаласынан келген дәрігер емдеп жатқандығы туралы хабарлады. Робинсон сол жылдың соңында қайтыс болды, бұл туралы 1887 жылы қайтыс болған Солтүстік Каролина штатының тұрғындарының тізімі "Fayetteville Observer" газетінің 1888 жылғы 19 қаңтарындағы санында жарияланды. Солтүстік Каролина штатындағы Роббинсвилл қаласы оның құрметіне аталған деп саналады.
After his term in the state house, Robinson suffered from financial difficulties. The Raleigh News and Observer reported on 6/11/1887 that Robinson was deathly ill and was being treated by a doctor from Asheville. Robinson died later in the year, according to a list of North Carolinians who died in 1887 listed in the Fayetteville Observer on 1/19/1888. The town of Robbinsville, North Carolina is thought to be named in his honor.