Кіріспе
Совет жазушысы және журналисі (1897–1937) Илья Арнольдович Ильф (шын аты Иехи́ел Лейб Арьевич Фа́йнзильберг; Иехи́ел Лейб Арьевич Фа́йнзильберг; 15 қазан 1897 [ескі стиль бойынша 3 қазан 1897] – 13 сәуір 1937) – еврей тегінен шыққан совет журналисі және жазушысы, ол 1920-1930 жылдары Евгений Петровпен көбінесе бірлесіп жұмыс істеген. Олардың екеуі Ильф пен Петров деп белгілі болды. Бірге олар екі танымал комедиялық роман – "Он екі орындық" (1928) және "Кішкентай алтын бұзау" (1931) жарыққа шығарды, сондай-ақ 1935 және 1936 жылдар аралығында АҚШ-қа жасаған саяхаттарын сипаттаған "Одноетажная Америка" (көбінесе "Кішкентай Алтын Америка" деп аударылады) атты сатиралық кітабын жариялады.
Ilya Arnoldovich Ilf (born Iehiel Leyb Aryevich Faynzilberg; Иехи́ел Лейб Арьевич Фа́йнзильберг; 15 October 1897 [O. S. 3 October 1897] – 13 April 1937) was a Soviet journalist and writer of Jewish origin who usually worked in collaboration with Yevgeny Petrov during the 1920s and 1930s. Their duo was known simply as Ilf and Petrov. Together they published two popular comedy novels The Twelve Chairs (1928) and The Little Golden Calf (1931), as well as a satirical book Odnoetazhnaya Amerika (often translated as Little Golden America) that documented their journey through the United States between 1935 and 1936.
Өмірбаян
Илья Ильф (шын аты Файнзилберг) 1897 жылдың 15 қазанында Одессада дүниеге келді. Ол Арий Бенджамин Файнзилберг пен оның әйелі Миндле Ароновна Файнзилбергтің (қыздығы Котлова) төрт ұлының үшіншісі еді. Ильф туғанға дейін отбасы Богуславтан Одессаға көшіп келген. Оның әкесі еврей банкінің қызметкері болған. 1913 жылы техникалық училищені бітіріп, телефон компаниясында және әскери зауытта түрлі қызметтер атқарды. Ресей революциясынан кейін журналист болып жұмыс істей бастады, бірнеше юморлық журналдарды редакциялады және Одесса ақындар одағына қосылды. 1923 жылы Мәскеуге көшіп, "Гудок" газетінде (шамамен "Тут!", яғни локомотив гудегі) жұмыс істеді, бұл газет теміржол қызметкерлеріне арналған басылым еді. Оның еңбектерінің көп бөлігі сатиралық туындылардан тұрды. Осы жерде ол өзінің әріптесі, жазушы Петровпен танысты. 1928 жылы штатты қысқарту салдарынан екеуі де жұмыстан босатылды, бірақ олар көптеген совет жазушылары мен суретшілеріне жол ашқан "Чудак" әдеби журналында жұмыс таба алды. 1932 жылдан 1937 жылға дейін "Правда", "Литературная газета" және "Крокодил" сияқты ірі басылымдарда да жазды. Ильф суретке түсіруге де құштар болған, бірақ оның бұл әуесі қызы фотоальбомдарын тапқаннан кейін ғана, қаза болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң толыққанды бағаланды.
Ауру және өлім
1920 жылдары Ильфке туберкулез диагнозы қойылды. Ол ауруы ремиссияға енгенін ойлаған, бірақ Америкаға сапары барысында осы диагноз қайта қойылды және елге оралғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Бірнеше күннен кейін нацистік "Дер Ангриф" газеті Ильфтің жазушылар съезінде Кеңес үкіметінің қатысты сыннан кейін өз-өзіне қол жұмсағаны туралы мақала жариялады. Петров дереу "Правда" газетінде "Фашистік жалақорларға жауап" деген мақала жариялап, оның өлімінің аурудан болғанын және съезде ешқандай ерекше оқиға болмағанын, сондай-ақ съездің толық стенограммасын көрсетті. Дегенмен, кейбір батыс зерттеушілері әлі де өз-өзіне қол жұмсады деген нұсқаны қолданады.
Жеке өмір
1921 жылы Одессада Ильф өмірінің махаббаты Мария Николаевна Тарасенкомен (1904–1981) танысты. Олар 1924 жылы Мәскеуде үйленді және 1935 жылы Александра есімді қыздары дүниеге келді. Ильф құмар фотограф болған. 1929 жылы Евгений Петров оған камера алу үшін 800 рубль қарыз берді, кейін ақшасы ғана емес, сонымен қатар досы мен әріптес жазушысынан да айырылып қалғанына әзілде өкінді, себебі Ильф жазуды тоқтатты және көп уақытын фотосуретке арнады.