Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иппен Шоньин (一遍上人) – таза жер буддизмінің Жапониядағы Джи шү (Джи шү) тармағын негіздеген жапондық буддистік саяхатшы уағызшы (хиджири).
Ippen Shōnin (一遍上人) was a Japanese Buddhist itinerant preacher (hijiri) who founded the Buddhism in Japan#Ji shū (Ji shū) branch of Pure Land Buddhism.
Өмір
Иппен Шикоку аралындағы Ийо провинциясындағы (қазіргі Эхиме префектурасы) Хогон джи ғибадатханасында дүниеге келген. Ол бастапқыда Чишин (智真) деп аталған. Алдымен ол Хиэй тауында, Киотода Тендай дәстүрін, содан кейін Кюсюдегі Фукуокадағы Дазайфуда Жодо шу дәстүрін оқыды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін 25 жасар Иппен тұрмыстық өмірге оралып, отбасының жауапкершілігін өз мойнына алды. Ол үйленді және отбасы басшысы болды. Кумано қасиетті орындарына саяхат жасағанда, ондағы қами Иппенге ағартушылық Амитабха Буддамен белгіленетінін және Иппен Амитабханың есімін айтудың маңыздылығын уағыздауға өмірін арнауы керектігін білдірді, бұл практика нембуцу деп аталады. Иппен және оның ізбасарлары ел аралап, экстаздық нембуцу биімен уағыз айтып, қарапайым халық арасында кең танылды. Джи-шу дәстүрімен байланысты басқа да практикаларға белгілі уақытта ән айту сессиялары (содан кейін Джи-шу "Уақыт сектасы" деп аталды), нембуцу жазылған қағаздарды тарату және дінге өткендердің тізімін жүргізу кіреді. Иппеннің үнемі саяхаттауға және отбасы мен мүлігінен бас тартуға бейімділігі оған екі лақап ат берді: Саяхатшы қасиетті (遊行上人) және Бас тартудың қасиетті адамы (捨聖). Алайда, ол Дзеннің екі дүниелік еместігінен де күшті әсер алды және тіпті Роши Какушиннен Дзен шебері ретінде Дхарманы алды.
Ippen was born at Hōgon ji, a temple in Iyo Province (modern Ehime Prefecture) on the island of Shikoku. He was originally named Chishin (智真). He first studied Tendai at Mount Hiei, Kyoto, and then Jōdo shū at Dazaifu, Fukuoka on Kyushu. When his father died, the 25 year old Ippen returned to secular life and assumed family responsibilities. He got married and became head of the household. During a pilgrimage to the Kumano Shrines, the kami enshrined there revealed to Ippen that enlightenment was determined by Amitābha and that Ippen should devote himself to preaching the importance of reciting his name, a practice called nembutsu. Ippen and a band of followers then travelled throughout the country proselytizing with their ecstatic nembutsu dance, and won a wide following among common people. Other practices associated with the Ji shū include scheduled sessions of chanting (hence the name Ji shū "Time sect"), the handing out of slips of paper with the nembutsu written on them, and keeping a register of the converted. Ippen's insistence on constant traveling and giving up of family and possessions led to his nicknames: Traveling Saint (遊行上人) and Holy Man of Renunciation ( 捨聖). However he was also strongly influenced by the nondualism of Zen and even received Dharma transmission as a Zen master from Rōshi Kakushin.
Мұра
Өлер алдында Иппен өзінің барлық жазбаларын өртеп жіберді, "олардың барлығы намуамидабутсу (Амида Буддаға деген сенім) болып кетті" деп айтты, бірақ оның кейбір шәкірттері көшірмелерін сақтап қалды. Денис Хирота осы жазбалардың бір бөлігін 1997 жылы жарық көрген "No Abode: The Record of Ippen" атты кітабында ағылшын тіліне аударды. Иппеннің өлімінен кейін оның көптеген шәкірттері таза жерде қайта туылу үмітімен теңізге секіріп, өз-өзіне қол жұмсаған көрінеді. Мұндай оқиғалар джи-шудың кеңінен таралмауына себеп болуы мүмкін, ал ерте джи-шудың ынтасының күшті болуы да балама діндер тарапынан қабылдануына кедерес келтірген сияқты. 1292 жылы, Иппеннің өлімінен кейін үш жыл өткен соң, оның туған жері Хогон-джи оның шәкірті Сен'амен қайта салынды және Джи сектасының ғибадатханасына айналды.
Before his death Ippen burned all his writings, saying that "they have all become namuamidabutsu (devotion to Amida Buddha)", but copies were kept by some of his disciples. Dennis Hirota has translated some of these writings into English in No Abode: The Record of Ippen (1997). After Ippen's death many of his disciples appear to have committed suicide, throwing themselves into the sea in the hope of being reborn in the Pure Land. Such phenomena perhaps help to explain the limited spread of the Ji shu, and the ecstatic fervor of the early Ji shu also seems to have militated against mainstream acceptance. In 1292, three years after Ippen's death, Ippen's birthplace, Hōgon ji, was rebuilt by his disciple Sen'a and became a Ji sect temple.
Өнер
Иппеннің өзі Шандаоның "Ақ жол" аллегориясының суреттеріне ерекше құрметпен қарады, сондықтан оның өмірі көптеген портреттер, мүсіндер және суретпен бейнеленген оқиғалар (эмаки 絵巻) жасалуына себеп болды. "Иппен Хиджири е" (一遍聖絵) Иппеннің шәкірті Шокай (聖戒) редакциялаған, ал 1299 жылғы жазу бойынша суретші Эн'и (円伊) (Канкико джи 歓喜光寺, Киото және Токио ұлттық мұражайы) салған. Жібекке жазылған он екі қол орама Иппеннің Жапония бойынша саяхатын көрсетеді және олар "танымал жерлерді" шынайы бейнелеуімен белгілі, соның ішінде Фудзи тауы (富士), Кумано, Шитенно джи (四天王寺), Зенко джи (善光寺), Еносима (江ノ島), Йошино (吉野), Ицукусима (厳島) және Наруто (鳴門). Кеңістікті бейнелеу Сунь және Юань дәуіріндегі қытай пейзаждарының ықпалын көрсетеді. Иппеннің тағы бір шәкірті Сошун (宗俊) өңдеген, "Иппен Шоньин Энги е" (一遍上人縁起絵) атты екінші типтегі өмірбаяндық қол орама 1304 және 1307 жылдар аралығында салынған. Түпнұсқа қол орамалары қазір сақталмаған, бірақ олар көптеген нұсқаларда көшірілген, соның ішінде Хиого префектурасындағы Синко-дзи (真光寺) кітапханасында да бар. Бұл нұсқалар Иппеннің ең маңызды шәкірті Тааның (他阿, 1237–1319) өмірбаянының қосылуымен ерекшеленеді. Синко-дзи нұсқасында алғашқы төрт қол орама Иппеннің өмірін, ал соңғы алтысы Тааның өмірін және Джи сектасының ілімін көрсетеді. Киотодағы Кинрендзи (金蓮寺) 1307 жылғы Муромачи дәуіріндегі жоғалған туындының көшірмесін сақтайды.
Ippen himself was greatly devoted to paintings of Shandao's allegory of the "White Path", so it is appropriate that his life led to the production of a great many portraits, sculpted images, and illustrated narrative scrolls (emaki 絵巻). The Ippen Hijiri e (一遍聖絵) was edited by Ippen's disciple Shōkai (聖戒) and, according to an inscription dated 1299, was painted by the artist En'i (円伊) (Kankikō ji 歓喜光寺, Kyoto, and Tokyo National Museum). The twelve handscrolls on silk show Ippen's trip around Japan, and are well known for their naturalistic depiction of "famous places", including Mount Fuji (富士), Kumano, Shitennō ji (四天王寺), Zenkō ji (善光寺), Enoshima (江ノ島), Yoshino (吉野), Itsukushima (厳島), and Naruto (鳴門). The treatment of space shows the influence of Song and Yuan Chinese landscape painting. A second type of biographical handscroll Ippen Shōnin Engi e 一遍上人縁起絵), edited by Ippen's other disciple, Sōshun (宗俊), was painted sometime between 1304 and 1307. The original scrolls no longer exist but were copied in many other versions including those at Shinkō ji (真光寺), Hyōgo Prefecture. These versions are characterized by the addition of the biography of Ippen's most important disciple, Taa (他阿, 1237–1319). In the Shinkō ji version, the first four scrolls depict Ippen's life, while the last six concern the life of Taa and the spread of Ji Sect teaching. The Kinren ji (金蓮寺) in Kyoto has a Muromachi period copy of the now lost work dated 1307.
Кредиттер
2, 3, 4, 11, 12-абзастар Жапон архитектурасы және өнері желісінің пайдаланушыларына тиесілі.
Paragraphs 2,3,4,11,12 are all courtesy of the Japanese Architecture and Art Net Users System.