Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық феминист Патриция Ирландия (19 қазан 1945 жылы туған) – американдық басшы және феминист. Ол 1991 жылдан 2001 жылға дейін Ұлттық әйелдер ұйымының президенті қызметін атқарды және 1996 жылы «Әйелдер не қалайды» деген автобиографиясын жариялады.
American feministPatricia Ireland (born October 19, 1945) is an American administrator and feminist. She served as president of the National Organization for Women from 1991 to 2001 and published an autobiography, What Women Want, in 1996.
Ерте өмір
Айрланд 1945 жылы 19 қазанда Иллинойс штатының Оук Парк қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Джеймс Ирланд, металлургия инженері, ал анасы Джоан Филипек, жоспарланған тууды қолдайтын кеңесші болған. Ол Индиана штатының Вальпараисо қаласында өсті және 1962 жылы он алты жасында Вальпараисо орта мектебін бітірді. Ол ДеПау университетінде оқуға түсып, Балл мемлекеттік университетінің студенті Дон Андерсонға тұрмысқа шықты, сосын олар екеуі Теннесси университетіне ауысты. Бірақ ол алғашқы күйеуінен көп ұзамай ажырасып, 1966 жылы университетті бітіріп, бакалавр дәрежесін алды.
Ireland was born on October 19, 1945, in Oak Park, Illinois. Her parents were James Ireland, a metallurgical engineer, and Joan Filipek, a volunteer counselor at Planned Parenthood. She grew up in Valparaiso, Indiana, and graduated from Valparaiso High School at the age of sixteen in 1962. She began studying at DePauw University and married Don Anderson, a student at Ball State University, and the couple transferred to the University of Tennessee. She quickly divorced her first husband and received her bachelor's degree from the university in 1966.
Мансап
Адвокаттық мансабын бастамас бұрын, Ирландия Pan Am әуе компаниясында стюардесса болып жұмыс істеді. Қызметкерлердің жұбайларына қатысты сақтандыруда жыныстық негіздегі айырмашылықтарды анықтағаннан кейін, Ирландия сақтандыру шараларын өзгерту үшін сәтті күресті. Заңды білмеудің кемшілік екенін түсінген ол дереу заң факультетіне түсіп, Ұлттық әйелдер ұйымында (NOW) ерікті жұмыс істеді. Ол Вашингтон, округ Колумбияға NOW-дың сайланған лауазымды тұлғасы ретінде көшіп барды. Ирландия кедей әйелдердің, геилер мен лесбиянкалардың, сондай-ақ афроамерикандық әйелдердің құқықтарын белсенді түрде қорғады. Ол сонымен қатар әйел кандидаттарды сайлауды және адамдарды абортқа қарсы наразылықтардан емханаларды қорғауға үйретуді қолдады. 1991 жылы Ирландия NOW президенті болды. 1993 жылы ол қайта сайлауға түсіп, 235 дауыс жинаған Эфия Нвангазаға қарсы 671 дауыспен жеңіске жетті. Ирландияның NOW президенті болып тағайындалғаннан кейін оның жеке бағыты туралы сұрақтар туындады. 1991 жылдың 17 желтоқсанында ол The Advocate журналына берген сұхбатында, екінші күйеуімен некеде тұрғанда әйел серігі болғанын айтты. 1996 жылы «Әйелдер не қалайды» атты кітабы жарық көрді. 2003 жылы Ирландия алты ай бойы YWCA бас директоры болып қызмет етті. 2003 жылдың қазанында Ирландия лауазымынан кетуден бас тартқандықтан жұмыстан босатылды, бірақ YWCA өкілдері консерваторлық қысымның шешімге әсер еткенін жоққа шығарды. YWCA-дан босатылғаннан кейін Ирландия 2004 жылғы президенттік сайлауда бұрынғы сенатор Кэрол Мозли Браунның ұлттық науқан жетекшісі болды. Ирландия Майамиге оралып, 2023 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін кәсіби одақтар мен олардың мүшелерін қорғап, заңгерлік тәжірибесін жалғастырды.
Before beginning a career as an attorney, Ireland worked as a flight attendant for Pan Am. After discovering gender based discrepancies in the treatment of insurance coverage for spouses of employees, Ireland fought successfully for a change in coverage. Knowing that ignorance of the law was a disadvantage, she immediately began law school and performing volunteer work for the National Organization for Women (NOW). She moved to Washington, DC, as an elected officer of NOW. Ireland advocated extensively for the rights of poor women, gays and lesbians, and African American women. She has also advocated electing female candidates, and training people to defend clinics from anti abortion protesters around the United States. Ireland became the president of NOW in 1991. She ran for re election in 1993, winning with 671 votes against Efia Nwangaza, who received 235 votes. Immediately following Ireland's appointment to president of NOW, questions arose about her sexual orientation. On December 17, 1991, she gave an interview with The Advocate, in which she states that she had a female companion while remaining married to her second husband. She published a book, What Women Want, in 1996. In 2003, Ireland served for six months as the CEO of the YWCA. In October 2003, Ireland was dismissed after refusing to step down, although YWCA spokespeople denied that conservative pressure was a factor in the decision. Following her dismissal from the YWCA, Ireland was former Senator Carol Moseley Braun's national campaign manager for her brief 2004 presidential bid. Ireland returned to Miami and resumed practicing law, representing unions and their members until her retirement in 2023.