Кіріспе

Neuzelle ( ) – Германия Федеративтік Республикасының Бранденбург жеріндегі қалалық муниципалитет. Бұл қала цистерциандық Нойзель абаттығы және оның Нойзель монастырының сыра зауытымен әйгілі. Бұл сонымен қатар Нойзель әкімшілік округінің (ұжымдық муниципалитет) орталығы болып табылады.

География

Нойзель тарихи Төменгі Лузатия аймағының солтүстігінде, Польша шекарасына жақын орналасқан, Айзенхуттенштадт қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан. 2001 жылдан бері Одер өзенінің саласы – Дорше ағысы бойындағы муниципалдық аумаққа Бахро, Бомсдорф, Гёлен, Хензендорф, Коббельн, Мёбискруге, Осендорф, Шверцко, Штейнсдорф, Штрейхвиц және Треппельн ауылдары да кіреді. Батысында Шлаубе аңғары табиғи паркіне дейін созылады.

Тарих

Аббат 12 қазан күні 1268 жылы Нова-Селла деп аталды, оны Веттин маркграфы Генрих III Лузатиялық өз әйелі Агнес Богемияның естелігі үшін құрды. Генрих Силезия герцогы Болеслав II Рогаткадан бұрынғы Любуш жерінің Фюрстенбергке (қазіргі Айзенхюттенштадт) дейінгі бөлігін герцогтың Пиаст әйелі Генрих III Ақпен болған дауды реттегені үшін сатып алды. Неузель – Генрихтің Мейсен маркграфтығындағы Носсен қаласының жанындағы Цистерциан Альтцелла аббаттығының (Селла) бөлімшесі болды. 1281 жылы мұнда бірінші монахтар орналасты. Шамамен 1300 жылдан бастап монастырь кешені салынды, оның ішінде кірпіштен салынған готикалық залдық шіркеу болды, ол көп ұзамай аймақтың рухани орталығына айналды. Монахтарға үлкен жерлер берілді, солтүстікте Одер өзені бойындағы Фюрстенбергке дейін, ал шығыста Одерден әрі – Шидлов (Шидло) қаласына дейін. 1367 жылы Люксембург императоры Карл IV, Богемия королі ретінде, Неузельді және Төменгі Лузатияны сатып алды. 1429 жылы гусит соғысы кезінде ғимарат қиратылып, монахтар өлтірілді немесе ұрланды. Кейіннен қайта салынған монастырь және оның кеңейтілген иеліктері, Богемия жерлерімен бірге 1526 жылы Габсбург монархиясының құрамына кірді. Ол протестанттық реформация кезінде де католиктік болып қалды, тіпті 1635 жылғы Прага тыныштығы бойынша Лютерандық Саксониялық сайлаушысы Габсбург императоры Фердинанд II-ден Лузатияны алғаннан кейін де. Отыз жылдық соғыста қиратылған шіркеу қайтадан барокко стилінде салынды, оның ішкі әрлеуі Солтүстік Германияда сирек кездесетін ерекшелікке ие. 1815 жылғы Вена конгресінің қорытынды актісі бойынша Төменгі Лузатия Пруссияға қарасты, және ол 1947 жылға дейін Бранденбург провинциясының құрамында болды. Екі жылдан кейін король Фридрих Вильгельм III-тің бұйрығымен аббаттық жабылды. Ғимараттар кейіннен жетімдер үйі және мұғалімдер семинариясы ретінде пайдаланылды. Дегенмен, Неузель приход шіркеуі протестанттыққа айналса, аббат шіркеуі католиктік болып қалды және 1947 жылы Блаженді Марияның қасиетті орыны ретінде киеленді. Бүгінде монастырь кешені Бранденбург штаты басқаратын қоғамдық қорға тиесілі. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Неузель 1947 жылдан 1952 жылға дейін Бранденбург штатының, ал 1952 жылдан 1990 жылға дейін Шығыс Германияның Франкфурт округінің құрамына кірді. 1990 жылдан бері Неузель қайтадан Бранденбургтың құрамында.