Кіріспе

Мексика-Америка соғысы кезінде Мексика армиясының батальоны Сент-Патрик батальоны (lang es), кейін Патрицийдің шетелдік легионы ретінде қайта ұйымдастырылды, Мексика-Америка соғысында АҚШ-қа қарсы күрескен Мексика армиясының бөлімшесі болды. Көптеген ер адамдары АҚШ армиясынан дезертирлік жасаған немесе кетіп қалған, негізінен еуропалық экспатрианттар мен иммигранттардан – 175-тен бірнеше жүзге дейін тұратын батальонды ирландтық Джон Райли құрып, басқарды. Батальон соғыстың көп бөлігінде артиллерия бөлімшесі ретінде қызмет етті, кейіннен екі ротадан тұратын жаяу әскер бөлімшесі ретінде ресми түрде тағайындалғанына қарамастан, қақтығыс бойында артиллериялық құралдарды қолдануын жалғастырды. Сан-Патрисиолар Мексикаға жасалған американдық шабуыл кезінде көптеген қанағатсыз шайқастарға қатысты, және Улисс С. Грант «Чурубуско Мексика алқабындағы ең қатал шайқас болды» деп мәлімдеді. Бастысы ирланд иммигранттарынан құралған батальонға неміс, канадалық, ағылшын, француз, итальян, поляк, шотланд, испан, швейцариялық және мексикалық сарбаздар кірді, олардың көпшілігі католик дінін ұстанды. Батальон қатарында АҚШ-та туған бірнеше адам да болды, оның ішінде АҚШ-тың оңтүстігінен қашқан құлдар да бар еді. Батальон мүшелерінің тек бірнешесі АҚШ азаматы болды. Мексика үкіметі АҚШ армиясында қызмет ететін иммигранттарды тарап ауыстыруға ынталандыру үшін түрлі тілдерде үгіт-насихат жүргізді, сондай-ақ оның армиясына қосылатындарға азаматтық беру, жоғары жалақы және кең аумақты жер беру сияқты жеңілдіктер ұсынды. Дезертирлік жасаған әскерилердің құрамында 1-ші артиллерия, 2-ші артиллерия, 3-ші артиллерия, 4-ші артиллерия, 2-ші драгун, 2-ші жаяу әскер, 3-ші жаяу әскер, 4-ші жаяу әскер, 5-ші жаяу әскер, 6-шы жаяу әскер, 7-ші жаяу әскер және 8-ші жаяу әскер полктері болды. Сан-Патрисио Мексика мен Ирландияда құрметпен еске алынады.

Тарихи көзқарас

Мексика-Америка соғысында шайқасқан мексикалықтар үшін және одан кейінгі ұрпақтар үшін Сан-Патрисиолар – қажетті сәтте оларға көмектескен батырлар еді. Америкалықтар үшін Сан-Патрисиолар – Техасты қайтадан жаулап алуға жасалған Мексиканың әділетсіз талпынысымен күрескен сатқындар саналды. Мексика президенттері Сан-Патрисиоларды жоғары бағалаған; Висенте Фокс Квесада: «Ирландия мен Мексика арасындағы байланыс біздің мемлекетіміздің алғашқы жылдарында, еліміз ұлттық тәуелсіздігін сақтау үшін күрескен кезде қалыптасты. Содан кейін, батыл ирланд сарбаздарының тобы ерлікпен шетелдік басқындыққа қарсы күресуге шешім қабылдады», – деді. Мексика президенті Эрнесто Зедильо: «Сан-Патрик батальонының мүшелері өз саналарының үнімен әрекет еткендері үшін жазаланды. Олар ең биік идеалдарға адал болғандары үшін шейіт болды. Мексика халқының атынан бүгін Ирландия халқына құрмет көрсетіп, мәңгілік ризашылығымды білдіремін».

Көңіл көтеру

Сент-Патрик батальонының құрамына кірген көптеген ер адамдар Солтүстік-Шығыс АҚШ порттарына жақында келген иммигранттар еді. Олар Ұлы Ирландия ашаршылығынан және сол кезде Ұлыбритания мен Ирландия Біріккен Корольдігінің құрамында болған Ирландиядағы нашар экономикалық жағдайдан қашып келген ирланд диаспорасының бір бөлігі болды. АҚШ армиясы ирландтарды және басқа иммигранттарды әскери қызметке жиі шақырып, соғыстан кейін жалақы мен жер беруге уәде беретін. Олардың дезертирлік себептері туралы көптеген теориялар бар, олардың ішінде мәдени жаттық, иммигрант сарбаздарға тумашыл сарбаздар мен жоғары шенді офицерлердің жаман қанағатсыздықтары, қатал әскери тәртіп, АҚШ армиясында қызмет етуге наразылық, протестант шіркеуіне қатысуға мәжбүрлеу және католик дінін еркін өркендетуге мүмкіндік болмауы, сондай-ақ діни идеологиялық нанымдар, Мексиканың ұсынған жоғары жалақысы мен жер гранттары және АҚШ-тың Мексикаға басып кіруін әділетсіз деп санау. Негізгі себеп – мексикалықтармен ортақ дін және Мексика мен Ирландиядағы жағдайлардың ұқсастығына негізделген мексикалықтардың мүддесіне деген ықылас. Бұл гипотеза батальондағы ирланд католиктерінің саны, Джон Райлидің хаттары және жоғары шенді офицерлердің жазбаларына негізделген. Ирланд иммигранттары католик діні мен ұлты бойынша жек көруге тап болды. Католик иммигранттары протестант әріптестерінен жиі кемсітуге ұшырады, бұл кейде Филадельфиядағы ирланд католик иммигранттарына қарсы бүліктерге әкелді. Соғыс кезінде Мексикадағы американдық әскер католик шіркеулерін де қиратқан. Сонымен қатар, мексикалықтар мен ирландтар нәсілшіл псевдоғылымға негізделген нәсілшілдік пен ксенофобияға ұшырады және американдық тумаларға қарағанда төмен саналды. Тағы бір гипотеза бойынша, Сент-Патрик батальонының мүшелері АҚШ армиясындағы қарым-қатынастан наразы болды; бұл американдық армияда қызмет еткен ағылшын Джордж Баллентиннің сенімі болды. Баллентин офицерлердің дезертирлердің католицизміне байланысты мексикалық армияға қосылғаны туралы пікірінде "кейбір шындық бар" екенін айтты; ол: "Менің, шын мәнінде, кейбір жағдайларда мен олардың офицерлерінің қатал және әділетсіз қарым-қатынасы қайғылы нәтижеге [дезертирлікке] әкелген кез-келген басқа факторларға қарағанда әлдеқайда күшті әсер еткен деп сенуге толық негіз бар" деді және "тривиальды құқық бұзулар" үшін қолданылатын жазаларды "қорқынышты және жиренішті" деп сипаттады. Кейбір тарихшылардың тағы бір теориясы - сарбаздар Мексика үкіметі ұсынған жеңілдіктерге тартылды: дезертирлерге Мексика арқылы қауіпсіз өту, кең жер гранттары және әскери шен алу мүмкіндігі. Аштықтан келген кедей адамдар үшін экономика маңызды ынталандырушы фактор болды. Мексикалық автор Хосе Рауль Консеко көптеген ирландтардың Солтүстік Техаста тұрғанын және аймақтық қауіпсіздіктің болмауына байланысты оңтүстікке көшуге мәжбүр болғанын атап өтті. Көптеген ирланд қоныс аударушылары, әсіресе Техас штатының Сан-Патрисио қаласынан, Техас революциясындағы Липантитлан шайқасында техас көтерілісшілеріне қарсы мексикалық күштермен бірге болды. Ирландиялық экспатрианттар католик елдерінің әскери күштерінде жалдамалы әскер ретінде қызмет етудің ұзақ тарихына ие болды, соның ішінде Уильям соғысынан кейін Еуропа елдерінде. Мексика-Америка соғысына дейінгі онжылдықтарда көптеген ирландтар Оңтүстік Американың тәуелсіздік соғыстарында шайқасты.

Қатысу және алғашқы жұмыстарға қабылдау

Мексика армиясында Пало-Альто және Ресака-де-ла-Пальма шайқастарында «Шетелдіктер легионы» (Legión de Extranjeros) қатысты; кейіннен Сент-Патрик батальонының ядросын құрайтын жауынгерлер. Осы уақытта генерал Тейлор армиясынан дезертирлер Рио-Грандеде тастап кетіп жатты. Райли және «48 ирландтықтың ротасы» басқа екі шайқаспен бір мезгілде өткен Форт-Техас қоршауында мексикалық артиллериясын басқарды. Мартин Тричлер, неміс-мексикалық және Серро-Гордо шайқасындағы капитан, Пуэбла, Пуэбладағы АҚШ басқыншы күштерінен дезертирлік жасауға көптеген неміс сарбаздарын көндірді. Сент-Патрик батальонының алғашқы ірі қатысуы, ресми мексикалық бөлім ретінде, 1846 жылдың 21 қыркүйегінде Монтеррей шайқасында артиллериялық батарея ретінде болды. Мексикалықтар оларды қызғылт, күнге күйген терілері мен қызыл шаштары үшін «Лос-Колорадос» деп атады. Оларға ирландтық артиллерияшы және британдық армияның тәжірибелі офицері Джон Райли басшылық етті, ол 1843 жылы британдық армияда қызмет етіп Канадаға келген болуы мүмкін (оның 66-шы (Беркшир) пехоталық полкінде сержант болғандығы туралы мәлімдеме дұрыс емес). 1845 жылдың қыркүйегінде ол Мичиган штатында АҚШ армиясына қосылды. 1846 жылдың сәуір айында Матаморостан дезертирлік жасады. Мексикалық күштермен кездескеннен кейін генерал Педро де Ампудия оған лейтенант шені берді. Монтеррей шайқасында Сан-Патрисиолар артиллериялық шеберліктерін көрсетіп, көптеген американдық сарбаздардың өліміне себеп болды және қаланың ортасына жасалған екі-үш шабуылды жеңді. Олардың нысаналарында Брэкстон Брэгг сияқты офицерлер басқарған роталар болды, соғыстың соңында олардың көпшілігі өз қатарына қосылды. Алайда, олардың табандылығы мексикалық командирлердің капитуляциялап, позицияны тастап кетуіне әсер етпеді. Монтеррей шайқасынан кейін Сан-Патрисиолардың қатары көбейіп, кейбір есептер бойынша 700-ден астам адамға жетті. Күштер Сан-Луис-Потосиде қайта жиналды, сонда олардың ерекше жасыл жібек туы тігілді.

Буэна Виста

Олар Мексика қаласынан жіберілген Антонио Лопес де Санта Анна басқаратын үлкен күшке қосылғаннан кейін солтүстікке қарай жорық жасады, бұл күш "Солтүстік азат ету армиясы" деп аталды. 23 ақпанда Коауила штатындағы Буэна-Виста шайқасында (Мексикада Ангостура шайқасы ретінде белгілі) Патрисиолар АҚШ әскерлерімен қақтығысты. Оларға Мексика армиясының ең ауыр үш – 18 және 24 фунттық – зеңбіректерi берілді, олар шайқас алаңына қарап тұрған биік жерде, төбенің етегінде (қазіргі қиыршін тас карьерінен төмен) орналастырылды. Кейіннен олар "күшті мексикалық батарея, өте қиын еңбекпен барлық платоны бақылап тұрған" деп сипатталды. Олар мексикалық жаяу әскерін қолдап, американдықтарға шабуыл жасағанда олардың қатарына от ашудан бастады, содан кейін майданда тікелей қарсы тұрған артиллерия батареясын (Вашингтонның 4-ші артиллериясы, D батареясы) талқандады. Сан-Патрисиолардың шағын тобы Мануэль Ломбардини басқаратын бөліммен 4-ші батареяның зеңбіректерін жаулап алу мақсатымен жіберілді, егер экипаждарды жеңіске бұйрылғаннан кейін. Бөлім жеткілікті жақындасқанда, олар артиллерия батареясына шабуыл жасады, қалғандарын штыкпен өлтіріп, қалғандарын шашыратты, содан кейін екі 6 фунттық зеңбіректі алып кетуге Сан-Патрисиоларға мүмкіндік берді. Бұл зеңбіректер кейіннен Контрерас шайқасында мексикалық әскерлерімен қолданылды. Ашуланған АҚШ командирі Закари Тейлор Сент-Патрик батальонына сілтеме жасап, 1-ші драгун эскадрильясына "сол лас батареяны басып алуға" бұйрық берді. Олар бұл тапсырманы орындаудан бас тартып, қатты жарақаттанып, кері шегінуге мәжбүр болды. Шамамен сағат 13:00-де Сан-Патрисиолар мексикалықтардың шегінуін қамтамасыз етті, өйткені шайқас басылғанда, шатасқан жаяу әскерлер паналау іздеді. Сан-Патрисиолар бірнеше американдық батареялармен қымбатқа түсетін артиллериялық жекпе-жектің нәтижесінде күнін аяқтады, олардың шамамен үштен бірі қаза тапты немесе жарақат алды. Генерал Франсиско Мехианың Буэна-Виста шайқасы туралы баяндамасында Сан-Патрисиолар "ең жоғары мақтауға лайық, өйткені олар батыл ерлікпен шайқасты" деп сипатталды. Бірнеше ирландтықтар Мексика үкіметінен осы шайқастағы көрсеткен батылдығы үшін Соғыс кресімен марапатталды, ал көптегендері майданда жоғарылауға ие болды.

Қайта ұйымдастыру және соңғы шайқастар

Артиллерия ретінде бірнеше шайқаста өте жақсы көрсеткеніне қарамастан, Сан-Патрисиолардың саны қысқартылып, 1847 жылдың ортасында Санта-Аннаның жеке бұйрығымен үлкен жаяу әскер батальонын және атқыштар жасағын құруға бұйрық берілді. Олар «Патрисиолардың шетелдік легионы» деп аталды және көптеген еуропалық елдерден келген еріктілерден тұрды. Батальонды полковник Франсиско Р. Морено басқарды, ал Райли 1-ші ротаның командирі, ал Сантьяго О’Лири 2-ші ротаның командирі болды. АҚШ әскеріндегі католик дінін ұстанатын ирландтар, француз және неміс иммигранттарына бағытталған үгіт парақтары таратылды, онда былай делінген: «Діни сенімді ұстанатын халыққа қарсы күреспеуіңіз керек, сондай-ақ адамзатты құлдыққа салуды конституциялық принцип ретінде жариялағандардың қатарында болмауыңыз керек. Әлемді билеуге ұмтылып, өздеріне тиесілі емес жерлерді тонап, мақсаттарына жету үшін қан төгіп жатқандардың қатарында болмауыңыз керек, ал мұндай мақсаттары – қасиетті дініміздің принциптеріне қарсы». Чурубуско шайқасы (20 тамыз 1847) Серро-Гордодағы жеңілістен кейін шамамен төрт айдан соң болды. Генерал Санта-Анна «барлық жағдайда маңызды нүктені сақтау» туралы ауызша бұйрық берді. Сан-Патрисио роталары бастапқыда монастырь қабырғаларының сыртында, бекітілген монастырьдан шамамен бір жарым шақырым жердегі көпір басында шабуылдаушылармен кездесті. Осы позициядан американдықтардың алға жылжуын тоқтату үшін үштен беске дейін ауыр зеңбіректер қолданылды, сонымен қатар Лос-Индипенденсия батальоны мен Лос-Бравос батальоны да қолдау көрсетті. Американдық әскерге полковник Уильям Хоффман басшылық етті. Сан-Патрисио роталары қолдау көрсеткен батальондарға үлгі болды, ал американдықтар көпір басына бірнеше шабуыл жасады. Сан-Патрисиолардан өзгеше, олардың көпшілігі ардагерлер (көптегені Ұлыбритания және түрлі неміс мемлекеттерінің армияларында қызмет еткен), мексикалық батальондар тек шайқаста сыналмаған ополчениешілерден тұрды («Ұлттық гвардия» термині де қолданылады). Оқ-дәрі жетіспеуі салдарынан көпір басы мен монастырь арасындағы окоптардағы мексикалық сарбаздар тарап кетті; оқ-дәрісіз олар қарсы тұру мүмкіндігіне ие болмады. Санта-Анна осы сарбаздардың жартысын басқа жаққа жіберді. Сұралған оқ-дәрі вагоны келгенде, 9 ½ драхмдық патрондар Сан-Патрисио роталарының «Браун Бесс» мылтықтарымен ғана үйлесімді болды және қорғаныс күштерінің аз бөлігін құрады. Мексиканың күш-жігеріне кедергі келтіретін, американдық әскерге қарсы атылған зеңбіректерден шыққан ұшқын жаңа келген оқ-дәрілерді жарып, капитан О’Лири мен генерал Анаяны қоса алғанда бірнеше адамды өртеп жіберді. Шабуылға ұшырауы мүмкін қауіп-қатер өте зор болғандықтан, Черубуско монастырының қабырғалары артына шегінуге бұйрық берілді. Сан-Патрисиолар бұл шайқасты АҚШ әскерлерімен ескі есептерді реттеу мүмкіндігі ретінде пайдаланды: «Осы шайқаста қаза тапқан офицерлердің көп саны оларға тиесілі болды, өйткені олар кек алу үшін ұрыс кезінде басқа мақсаттарға назар аударған жоқ». Монастырь үшін шайқас кезінде екі американдық офицер он бес сарбазды мексикалық қорғаныстағы бір нүктеге қарсы алып, Сан-Патрисио мүшелерін достық АҚШ әскерлері деп қате түсінді; Сан-Патрисиолар оларға оқ атып, топтың барлық мүшелерін өлтірді немесе жарақаттады. Сан саны мен қару-жарағы жетіспесе де, қорғаушылар оқ-дәрілері бітіп, мексикалық офицер бағыну белгісі ретінде ақ ту көтергенге дейін шабуылдаушы американдық әскерлерді ауыр зардаптармен кері қайтарды. Сан-Патрисио офицері Патрик Далтон ақ туды жыртып тастады, бұл генерал Педро Анаяға өз әскерлеріне қажет болса, қолдарымен де күресуге бұйрық беруге себеп болды. Американдық сарбаз Баллентин хабарлағандай, мексикалықтар ақ туды тағы екі рет көтеруге тырысқанда, Сан-Патрисио мүшелері оларды атып өлтірді. Монастырьдің ішкі залдары мен бөлмелерінде штык пен семсерлермен болған қатыгез шайқастан кейін АҚШ армиясының капитаны Джеймс М. Смит ақ қолқапшасын көтеріп, берілуді ұсынды. АҚШ жеңісінен кейін американдықтар Райли мен Сент-Патриктің әдемі шәкірттеріне «сакс тіліндегі ұсақ-түйек сөздерді» өте «әдепсіздікпен» айтты. Генерал Аная өзінің жазған жауынгерлік баяндамасында 35 Сан-Патрисионың қаза тапқанын, 85 тұтқынға алынғанын (оның ішінде жараланған Джон Райли, капитан О’Лири және Аная); шамамен 85-і мексикалық әскерлерімен қашып кетті. Сан-Патрисиолардың 60%-ы қаза тапты немесе тұтқынға алынды. Тірі қалғандар екі аптадан кейін Мексика қаласы шайқасы алдында қайта құрылды және Мексика үкіметі орналасқан Керетаро қаласына орналасты, олардың 50-і бас қолбасшының жеке күзетшісі ретінде қызмет етті. Батальон сол кезде Мексиканың ішкі күресі мен саясатына тартылып, қақтығысты бейбіт түрде аяқтауды жақтаған топтың қамқорлығында болды. Жаңа бөлімдер Чурубуско шайқасынан аман қалғандар мен АҚШ армиясынан дезертир болған шамамен бірдей санды сарбаздардан құрылды. Соғыстан кейін Мексика үкіметі Гваделупе-Идальго шартының бір тармағында американдықтар ұстап тұрған қалған Сан-Патрисио тұтқындарының Мексикада қалғанын талап етті, ал генерал-майор Уильям Орландо Батлер 1 маусым 1848 жылы №116 жалпы бұйрыққа қол қойды, онда былай делінген: «Цитадельдегі Сан-Патрисио тұтқындары деп белгілі тұтқындар дереу босатылады» – олар босатылғанда «Rogue's March» әні ойналды. Сент-Патрик батальоны Джон Райли басқаруымен екі жаяу әскер ротасы ретінде жұмыс істеуді жалғастырды, олардың бірі Мексика қаласында күзетшілікке, ал екіншісі Гваделупе Идальго қаласының шетінде орналасты. Сан-Патрисиолар 1848 жылы мексикалық әскери қызметтен ресми түрде босатылды; кейбір мүшелері сәтсіз әскери төңкеріске қатысқан деген күдік туды, ал тарихшылар бұл топ мексикалық бюджеттің қысқаруына байланысты таратылғанын айтты.

Сынақтар

АҚШ әскері тұтқындаған Сан-Патрисиолар соғыс уақытында дезертирлік жасағаны үшін сатқындықпен айыпталды және жазаланды. Жеті жиырма екі адам әскерден қашу фактісі бойынша дереу айыпталып, екі бөлек әскери сот өтті: біреуі 23 тамызда Такубаяда, екіншісі 26 тамызда Сан-Анхельде. Екі сотта да айыпталушылардың адвокаттары болған жоқ, сондай-ақ сот отырыстарының стенограммасы да жасалмады. Заңгерлік кеңестің болмауы олардың кейбіреуінің мас күйде дезертирлік жасағанын (сол кездегі әскери сотта жиі кездесетін қорғаныс, кейде жазаны жеңілдетуге әкелетін) ал, басқалары Мексика армиясына түрлі жолдармен мәжбүрлеп қосылғанын айтуына себеп болуы мүмкін. Сан-Патрисиолардың көпшілігі қорғанысқа түспеді немесе олардың қорғаныс аргументтері тіркелмеді. Бай мексикалықтар сот процесінде Сан-Патрисиоларды қорғады, ал Мексиканың көрнекті отбасыларының өкілдері түрмеде оларды аралады.

Сөйлемдер

Мексикалықтар тұтқындағаннан кейін олармен соғысуға мәжбүр болғанын айтқан, бірақ кейіннен одан бас тартқан бір сарбаз, тағы біреуімен бірге асылудың орнына ату жазасына кесілді. Бұл сарбаздың екіншісі Мексика армиясына ресми түрде қосылмағаны анықталды. Сан-Патрисиолардың көпшілігі асылу арқылы өлім жазасына кесілді: Такубаядағы сотта 30 адам, ал Сан-Анхельде 18 адам. Бұл олардың соғыс жарияланғаннан кейін Мексика әскери қызметіне кіргендерімен негізделді. Аю арқылы өлім жазасы қазіргі заманғы әскери ережелерге қайшы келді, онда соғыс кезінде дезертирлік жасаған немесе жауға өткендерге, жағдайға қарамастан, ату жазасы берілуі тиіс еді. Аю арқылы өлім жазасы тек униформасыз тыңшылар мен «азаматтарға қарсы жасалған қатыгездіктер» үшін қарастырылған, бірақ бұл айыптардың ешқайсысы Сент-Патрик батальонының ешбір мүшесіне тағылмады. Мексика-Америка соғысы кезінде 9 мыңнан астам АҚШ сарбазы армиядан қашып кеткенімен, тек Сан-Патрисиолар ғана (басқа дезертирлерден айырмашылығы, олар да АҚШ-қа қарсы соғысқан) асылып жазаланды. Мексикаға қарсы соғыс жарияланғанға дейін әскери қызметтен кеткен сарбаздар (олардың ішінде Райли де бар) «арқасына 50 қамшы соғу, дезертирлік үшін «Д» әрпімен таңбалау және соғыс аяқталғанша мойнына темір мойынтұрық тағып жүру» жазасына кесілді. Бұл да әскери ережелерге қайшы келді, өйткені соғыс жарияланбаған дезертирлерді таңбалау, қамшылау немесе қатаң еңбекке жіберу керек еді. Сан-Патрисиолар оның үстіне үш жазаны да алды, мұндай жаза соғыс кезінде басқа дезертирлерге берілген жоқ.

Өлім жазалары

Барлығы 50 Сент-Патрик батальонының мүшесі АҚШ армиясы тарапынан ресми түрде жазаланды, олардың екеуінен басқа барлығы дарға асылды. Бұл АҚШ тарихындағы ең ірі жаппай жазалау болып табылады. (1862 жылғы Дакота соғысының аяқталуында 38 сиудың дарға асылуы бір оқиғада асылған ең көп адамнан тұратын жазалау болған сияқты.) Қиянат жасағаны үшін жаппай жазалау үш бөлек жерде үш бөлек күні өтті: 1847 жылдың 10 қыркүйегінде Сан-Анхельде 16 адам, келесі күні, 11 қыркүйекте Миксоак ауылында төрт адам, ал 13 қыркүйекте Чапультепекте 30 адам дарға асылды. Бір Сан-Патрисио Молино-дель-Рей шайқасынан кейін әскери тұтқындардың арасында танылып, американдық сарбаздар оны "мылтық арнасына лақтырып, дөңгелекпен ұрып өлтірді". Сан-Анхельдегі дарға асу кезінде барлық тұтқындар оқиғасыз жазаланды, бірақ Патрик Далтон, американдық капитан сипаттағандай, "әлдебір күшпен тынысы құрышты". Далтон бұрынғыда өзінің қабылдануына қатысты алаңдаушылық білдірген еді. Генерал Винфилд Скотттың бұйрығымен, Чапультепектегі шайқас кезінде АҚШ туы Мексика туының орнына көтерілген сәтте, екі армияның көз алдында Чапультепекте отыз Сан-Патрисио жазаланды. Бұл бұйрықты полковник Уильям Харни орындады. Сотталғандар Харниді мазақтап, келекеледі. Дарға асуды бақылап тұрған Харни, Франсис О'Коннорды, оның екі аяғы да күні бұрын ампутацияланғанына қарамастан, дарға асуға бұйрық берді. Әскер хирургы полковникке солдаттың шайқаста екі аяғынан айырылғанын хабарлағанда, Харни: "Бұл қарабалды алып шығыңдар! Менің бұйрығым 30 адамды дарға асу еді, және Аллаға ант етеймін, мен оны орындаймын!" АҚШ туы таңғы сағат 9:30-да ту тіреуге орнатылды. Аңыз бойынша, Мексика туын Ниньос Героес кадеттерінің бірі алып кеткен, ол американдықтарға оны басып алу құрметін бермеу үшін Чапультепек қамалынан өлімге секірді. Соңғы қарсылық актісі ретінде, дарға асылуға дайын тұрғандар Мексика туын шапалақтады, бір куәгер айтқандай: "Қолдары байланған, аяқтары байланған, бірақ дауыстары әлі де еркін". Харнидің белгісімен, байланған және дарға асылғандарды тасыған арбалар қозғалды. Харни денелерді түсіруден бас тартты, "Мен оларды дарға асуға бұйрық алдым, ал оларды түсіруге бұйрық жоқ" деді. Харни кейіннен бригадир-генерал болып тағайындалды, ол АҚШ армиясы Мексика қаласын басып алған кезде осы шенді сақтап қалды. Мексика үкіметі дарға асуды "әлеуметтік дәуірде орынсыз, сондай-ақ өзінің мәртебесіне және адамгершілігіне ие болуға ұмтылған халық үшін қорқынышты және қайғылы жаза" деп сипаттады, ал соғысты жамылған бір жазушы оны "қатыгездіктің және зұлымдықтың жаңаша түрі" деп атады. Джордж Баллентин Мексикадағы американдық әскери қызметі туралы есептерінде: "[М]ексика армиясына біздің сарбаздарымыздың дезертирлеуі Чурубускодағы жазалаулардың қорқынышты мысалына қарамастан, әлі де жиі болды, [және] бұл партияға үміт сыйлады".