Кіріспе

Уильям Аддисон Двиггинс (19 маусым 1880 жыл - 25 желтоқсан 1956 жыл) – американдық шрифт дизайнері, каллиграф және кітап дизайнімен айналысушы маман. Ол иллюстратор және коммерциялық суретші ретінде көзге түсті, ал жарнамалық жұмыстарында көрсеткен өршілдігінің бір бөлігін шрифттер мен кітаптарды жасауға енгізді. Оның туындыларын сол дәуірдегі Арт-модерн және Арт-деко стильдеріне ұқсас, әшекейлі және геометриялық деп сипаттауға болады, ол шығыс мәдениетінің ықпалын пайдаланды және әріптестері мен ұстаздары Апдайк, Клеланд және Гаудидің көне стильдерінен ерекшеленді.

Мансап

Двиггинс өзінің мансабын Чикагода жарнама және әріптерді безендіру саласында бастады. Әріптесі Фредерик Гоудимен бірге ол шығысқа, Массачусетс штатының Хингхам қаласына көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол графика өнері туралы көп жазды, әсіресе WAD-тың MSS жинағындағы мақалалары (1949) және оның «Жарнамада орналастыру» (1928; қайта жаңартылған басылымы 1949) еңбегі стандарт болып саналады. ХХ ғасырдың бірінші жартысында ол «Др. Герман Путершайн» деген псевдониммен көптеген кітапшалар жазды. «Кітаптардың физикалық қасиеттерін зерттеу» (1919) атты еңбегінде заманауи кітап дизайнерлерін сынап, Альфред А. Кнопф баспасымен жұмыс істеуге себеп болды. Одан кейін «Alblabooks» атты жоғары сапалы және еңбекті көп талап еткен саудалық кітаптар сериясы жарық көрді, олар кітап форматына деген қызығушылықты арттырды. Жарнама жұмысынан жалыққан Двиггинс, 1920-1930 жылдарда кітап дизайнының жақсаруына ең көп үлес қосып, басқа дизайнерлерден басымдық алды. Оның кітап дизайнына ауысуына 1922 жылы диабет диагнозы қойылғандығы да ықпал етті, сол кезде бұл ауру көбінесе өлімге алып келді. Ол: «Бұл менің барлық көзқарасымды өзгертіп жіберді. Мен жарнаманың ең қарапайым түрлерінен бас тартып, нарыққа ешқандай назар бермей, қағаз бен ағашта өз жүрегімнің қалауынша өнер тудырамын» деді. 1926 жылы Чикаго Лейксайд Пресс Двиггинсті «Төрт американдық кітап» науқаны үшін кітап дизайнымен айналысуға шақырды. Ол «қоқысқа тасталатын» нәрседен гөрі маңыздырақ жұмыс істеуге қуанғанын айтты және Эдгар Аллан Поның әңгімелерін таңдады. Баспасөз оның коммерциялық беделіне сай, 2000 долларлық гонорары аз екенін есептеді. Двиггинстің көптеген дизайндарында қайталама безендіру элементтерін жасау үшін целлюлоидтың үлгілері қолданылды. Ол және оның әйелі Мейбл Хойл Двиггинс (27 ақпан 1881 – 28 қыркүйек 1958) Массачусетс штатының Хингэм қаласындағы Хингэм орталық зиратына, 30 Левитт көшесіндегі үйіне және 45 Ирвинг көшесіндегі Двиггинстің студиясына жақын жерге жерленді. Двиггинстің әйелі қайтыс болғаннан кейін, оның көптеген еңбектері мен мүлкі көмекшісі Дороти Эббеге өтті. Брюс Кеннетттің Двиггинстің толық биографиясы, бірінші болып саналады, 2018 жылы Сан-Францискодағы Letterform Archive мұражайында жарияланды.

Құшақшалар

Двиггинстің ағашқа ою жасауға деген құштарлығы Массачусетс штатының Хингхэм қаласындағы 30 Левитт көшесіндегі үйінің артында орналасқан Ирвинг көшесіндегі 5-ші гаражда қуыршақ театрын салуға әкелді. Ол сондай-ақ "Пютершайн" деп аталатын қуыршақтар тобын құрды. 1933 жылы ол онда "Соқыр тілеушінің құпиясы" атты алғашқы қойылымын көрсетті. Двиггинс 45-ші Ирвинг көшесіндегі студиясының астында екінші театрын салды. "Пютершайн" тобының келесі қойылымдары "Жәннатқа кіріспе", "Аға Жероми", "Мыңжылдық 1" және "Персиядағы Шахабанның ханшайымы Примроза" болды. Оның көптеген қуыршақтары он екі дюйм биіктікте болды. Қуыршақтар 1967 жылы Бостон қалалық кітапханасындағы үш бөлмелі Двиггинс коллекциясына тапсырылды.

Мұра

1957 жылы, ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Бостондық кітап жасаушылар клубы, Двиггинс құруға көмектескен кітап басылымдарымен айналысатын мамандар ұйымы, өздерінің ең жоғары наградасын В. А. Двиггинс атындағы сыйлық деп атады. Двиггинс кейде 1922 жылғы мақаласында "графикалық дизайн" терминін енгізген деп есептеледі, бірақ бұл термин одан бұрын да қолданылып келген.