Вашингтон Дьюк: Конфедеративті теңізші, кәсіпкер және қайырымдылық шаруашысы

Кіріспе

Конфедерация әскери-теңіз күштерінің офицері, кәсіпкер, меценат және темекі өнеркәсібінің басшысы Вашингтон Дьюк (18 желтоқсан 1820 – 8 мамыр 1905) – американдық темекі өндіруші және меценат. Америка Азамат соғысы кезінде ол Конфедерациялық Штаттар Әскери-теңіз күштеріне қатарына қосылды. 1865 жылы Дьюк "W. Duke, Sons & Co." компаниясын құрды, ол 1890 жылы Америка темекі компаниясы деп аталатын ірі компания құру үшін басқа компаниялармен біріктірілді.

Ерте өмірі және Азамат соғысы

Вашингтон Дьюк 1820 жылдың 18 желтоқсанында Солтүстік Каролина штатының Ориндж округінде, қазіргі Дурхэм округіндегі Бахама қалашығында дүниеге келді. Тейлор Дьюк (шамамен 1770–1830) және Дайси Джонстың (шамамен 1780 жылы туған) он баласының сегізіншісі болған Вашингтон 1842 жылы Мэри Кэролайн Клинтонға (1825–1847) үйленгенге дейін жалға берілетін фермер болып жұмыс істеді. Олар үйленген кезде оның қайын атасы оларға қазіргі Дурхэм округінде орналасқан 72 акр жерді сыйлады. Ол осы жерде өмірін жалға беретін фермер ретінде бастады. Олардың екі ұлы болды: Сидни Тейлор Дьюк (1844–1858) және Броди Леонидас Дьюк (1846–1919). Мэри Дьюк 1847 жылы 22 жасында қайтыс болды. 1852 жылы Дьюк екінші әйелі Артелия Рони (1829–1858) үшін Солтүстік Каролина штатының Аламанс округінен үй салдырды. Ол әлі күнге дейін сақталған. Артелия 1853 және 1856 жылдар аралығында үш бала дүниеге келтірді: қызы Мэри Элизабет Дьюк (1853–1899) және ұлдары Бенджамин Ньютон Дьюк және Джеймс Бьюкенен Дьюк (соңғысы көбінесе "Бак" деп аталды). 1858 жылы үлкен ұлы Сидни ішекке ісіп қайтыс болды. Сиднейге күтім жасаған Артелия да он күннен кейін осы аурудан көз жұмды. Дьюктің соғысқа дейінгі саяси көзқарастары туралы көп мәлімет жоқ. Оның Кэролайн есімді бір құлды сатып алғаны, оған 601 доллар төлегені және көршілерінен құлдарды жұмысқа алғаны белгілі. Америка Азамат соғысы басталған кезде Дьюк 40 жаста болды, ол Конфедерацияға алғашқы шақыруға жарамсыз еді. Бірақ 1862 жылдың қыркүйегінде қабылданған екінші Конфедерациялық әскери міндеттілік заңы әскериге шақыруға жарамды жасты 45-ке дейін көтерді. Дьюк өзін жақын арада әскери қызметке шақырылатынын білген соң, 1863 жылдың 20 қазанында барлық шаруашылық құралдарын сату үшін аукцион өткізді. Ол Конфедерация теңіз күштеріне қосылып, 1865 жылдың сәуір айында Одақ күштеріне түскенше Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон және Вирджиния штатының Ричмонд қалаларында қызмет етті. Ұзақ емес уақыт федералды түрмеде отырғаннан кейін, ол босатылып, кемемен Солтүстік Каролина штатының Нью-Берн қаласына жіберілді, содан кейін туған үйіне 134 миль (216 км) қашықтықты жаяу жүріп келді.

Washington Duke was born on December 18, 1820, in eastern Orange County, North Carolina, in what is today the township of Bahama in Durham County. The eighth of ten children of Taylor Duke (c.1770–1830) and Dicey Jones (born c.1780), Washington worked as a tenant farmer until he married Mary Caroline Clinton (1825–1847) in 1842. At the time of their marriage, his father in law gave the couple 72 acres of land located in what is today Durham County. It was on this land that he began his career as a subsistence farmer. The couple had two sons: Sidney Taylor Duke (1844–1858), and Brodie Leonidas Duke (1846–1919). Mary Duke died in 1847 at the age of 22. In 1852, Duke built a homestead for his second wife, Artelia Roney (1829–1858), who was from Alamance County, North Carolina. It still exists. Artelia gave birth to three children between 1853 and 1856: daughter Mary Elizabeth Duke (1853–1899), and sons Benjamin Newton Duke and James Buchanan Duke (the latter more commonly known as "Buck"). In 1858, oldest son Sidney caught typhoid fever and died. Artelia, who had been caring for Sidney, also succumbed to the illness ten days later. Very little is known about Duke's antebellum views on politics. It is known that Duke owned one slave, named Caroline, whom he purchased for $601, and had hired out the labor of another slave from his neighbors to work on his farm. At the outbreak of the American Civil War, Duke was 40 years old, too old for the initial conscription into service for the Confederacy. However, the second Confederate Conscription Act passed in September 1862 increased the draft eligible age to 45. Duke, aware that he would soon be called into military service, held a sale at his home on October 20, 1863, to sell the entirety of his farm equipment. He enlisted in the Confederate navy, and served in Charleston, South Carolina, and Richmond, Virginia, until his capture by Union forces in April 1865. After a brief stint in a Federal prison, he was paroled and was sent by ship to New Bern, North Carolina, and from there, walked 134 miles (216 km) back to his homestead.

Темекі өнімі

Соғыстан кейін Дьюк шаруашылықты тоқтатып, темекі өнімдерін өндіруге көңіл бөлді. 1865 жылы, фабрика ретінде қайта жабдықталған жүгері шөптесін пайдаланып, Дьюк өзінің алғашқы компаниясын "W. Duke and Sons" деп атады және "Pro Bono Publico" ("Халыққа пайдасы үшін") таңбасымен құбыр темекісін өндіруді бастады. Дьюктің айтуынша, ол ұлдары Бен мен Бакпен бірге күніне 400-500 фунт темекі өндірген. Компанияның табысы біртіндеп артып келе жатқандықтан, 1869 жылы олар шаруашылық жеріне екі қабатты фабрика салды. 1874 жылы Вашингтон Дьюк өзінің фермасын сатып, отбасымен Дарем қаласына көшіп келді. Ол ұлдарымен бірге Мейн-стритте фабрика салды, ал Вашингтон он жылдықтардың қалған бөлігін "Pro Bono Publico" таңбасымен саяхаттап сатумен өткізді. 1880 жылы 60 жасында Вашингтон Дьюк бизнестегі үлесін жақын маңдағы Франклин округының фермері Ричард Харви Райтқа сатты. Вашингтон Дьюктің ұлы Бак президент болған W. Duke & Sons & Co., темекі өндіруші ретінде үлкен жетістіктерге жетті. Бұл бизнес 1890 жылдар шамасында American Tobacco Company атанды. Көптеген серіктестерді біріктіру және акцияларды таратқан арқылы компания әлемдегі ең ірі темекі өндірушісіне айналды. Компаниядағы үлесін сатқаннан кейін Вашингтон Дьюк Республикалық партияның мүшесі ретінде жергілікті саясатқа көбірек араласты және қайырымдылыққа және әлеуметтік жұмыстарға көбірек уақыт арнады. Өмір бойы Метод шіркеуінің мүшесі және қолдаушысы болған Дьюк жергілікті шіркеулерді қаржылай қолдады, сондай-ақ жоғары білім беру орындарын қолдауға кірісті. Дьюк 1890 жылы Рэндольф округынан Тринити колледжін Даремге көшіруге көмектесті. 1896 жылы Тринити колледжі қаржылық қиындыққа тап болғанда, Дьюк "әйелдерге есігін еркектермен тең дәрежеде ашады" деген шартпен оқу орнына 100 000 доллар сыйлады. Алғыс ретінде колледж өзін Дьюктің құрметіне атауды ұсынды, бірақ ол одан бас тартты. Вашингтон Дьюк 8 мамыр 1905 жылы 84 жасында Даремдегі үйінде қайтыс болды. Бастапқыда ол Даремдегі Мейплвуд зиратына жерленді, кейін Дьюк университетінің шіркеуіндегі Естелік шіркеуге қайта жерленді. 1910 жылдары Дьюк отбасы Тринити колледжінің Дьюк қоры құруды жоспарлай бастады. 1924 жылдың желтоқсанында Вашингтонның кіші ұлы Джеймс Б. Дьюк $40,000,000 Дьюк қоры туралы келісімге қол қойғаннан кейін, Тринити колледжі келісімшарт талаптарына сәйкес Вашингтон Дьюктің құрметіне Дьюк университеті болып өз атауын өзгертті. Бүгінде Вашингтон Дьюктің мүсіні Дьюк университетінің Шығыс кампусында орналасқан.

After the war, Duke stopped farming in order to focus on manufacturing tobacco products. In 1865, using a converted corn crib as a factory, Duke started his first company, "W. Duke and Sons," and began production of pipe tobacco under the brand name "Pro Bono Publico" ("For the Public Good.") According to Duke, he, along with his sons Ben and Buck, produced between 400 and 500 pounds of pipe tobacco per day. As their company slowly prospered, they built a two story factory on the homestead in 1869. In 1874, Washington Duke sold his farm and moved his family into the rapidly growing city of Durham. He and his sons built a factory on Main Street, and Washington spent the rest of the decade as a traveling salesman for "Pro Bono Publico." In 1880, at the age of 60, Washington Duke sold his share in the business to Richard Harvey Wright, a farmer from nearby Franklin County. W. Duke & Sons & Co., led by Washington Duke's son Buck as president, eventually achieved great success as a manufacturer of cigarettes. This business became the American Tobacco Company around 1890. Through merging multiple partners and through floating stock, the company became the largest tobacco manufacturer in the world. After selling his share in the company, Washington Duke became more involved with local politics as a member of the Republican Party, and devoted more time to charitable and philanthropic works. A lifelong member and supporter of the Methodist church, Duke began to support local churches financially, as well as institutions of higher learning. Duke helped to bring Trinity College, a Methodist college, to Durham from Randolph County in 1890. In 1896 while Trinity College was struggling financially, Duke donated $100,000 to the institution on the condition that it "open its doors to women, placing them on equal footing with men." In appreciation, the school offered to rename itself after Duke, which he declined. Washington Duke died at his home in Durham on May 8, 1905, at the age of 84. Originally interred at Maplewood Cemetery in Durham, he was later re interred in the Memorial Chapel within the Duke University Chapel. In the 1910s, members of the Duke family began to plan what would become The Duke Endowment of Trinity College. After the indenture for the $40,000,000 Duke Endowment was signed in December 1924 by Washington's youngest son, James B. Duke, Trinity College renamed itself Duke University in honor of Washington Duke, in accordance with the terms of the indenture. Today, a statue of Washington Duke sits on Duke University's East Campus.