Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
15 ғасырдағы француз ақсұлуы (1402–1468)
15th century French noble (1402–1468)
Жан д’Орлеан, Дюноа графы (23 қараша 1402 – 24 қараша 1468), "Орлеанның заңды емес ұлы" немесе жай ғана Жан де Дюноа деп белгілі, Жүз жылдық соғыс кезінде Жанна д’Аркпен бірге әскери науқандарға қатысқан француз әскери қолбасшысы болды. Оның "Орлеанның заңды емес ұлы" деген лақап аты оның жоғары мәртебесін көрсетеді, себебі ол патшаның бірінші туысы және жартылай ағасы тұтқында болған кезде патшалық отбасының екінші тармағының басшысы ретінде мойындалған. 1439 жылы ол Орлеан герцогы, жартылай ағасы Карлдан Дюноа графтығын алды, ал кейін король Карл VII оны Лонгвиль графы етіп тағайындады.
Jean d'Orléans, Count of Dunois (23 November 1402 – 24 November 1468), known as the "Bastard of Orléans" or simply Jean de Dunois, was a French military leader during the Hundred Years' War who participated in military campaigns with Joan of Arc. His nickname, the "Bastard of Orléans", was a mark of his high status, since it acknowledged him as a first cousin to the king and acting head of a cadet branch of the royal family during his half brother's captivity. In 1439 he received the county of Dunois from his half brother Charles, Duke of Orléans, and later King Charles VII made him count of Longueville.
Өмір
Жан – Франция королі Карл V-нің ұлы, Орлеан герцогы Людовик I және оның сүйіктісі Мариет д’Энгиеннің заңсыз ұлы. 1407 жылы Жанның әкесі, Орлеан герцогы Людовик I өлтірілді. Сегіз жылдан кейін оның жартылай ағасы, Орлеан герцогы Карл Ажинкур шайқасында тұтқынға алынды. Ол жиырма бес жыл бойы ағылшындарда тұтқын болып қалды. Бұл Жанды Орлеан әулетіндегі жалғыз ересек еркек етіп қалдырды. Ол "Қатыққан қабан" орденінің рыцарі болды. Жан Францияда Карл VI билігінде азамат соғысына арманьяктар тарапынан қатысып, 1418 жылы бургундтар тарапынан тұтқынға алынды. 1420 жылы босатылғаннан кейін ол жүз жылдық соғыста ағылшын әскерлеріне қарсы күресіп, дофин Карлдың қызметіне кірді. 1427 жылы Жан, Артур Ричмонт және Этьен Виньольмен бірге Уорвик графының Монтаргисті қоршауын тоқтатуға мәжбүр етті. Келесі жылы Руврэй шайқасында жараланды. Жан Орлеан қамалын қорғауға жетекшілік етті және Жанна д’Аркпен бірге қамалды жеңілдетті. Ол 1429 жылғы оның жорықтарына қосылып, оның өлімінен кейін де белсенді болды. Жан Карл VII-нің тәж кию рәсіміне қатысты, 1436 жылы Парижді қайта басып алуға көмектесті, ал 1439 жылы Дюноа графы атанды. Ол жүз жылдық соғыстың соңғы жылдары Гвиенна мен Нормандияны жаулап алуда маңызды рөл атқарды. Жан Карл VII-ге қарсы Прагерияға қатысты және 1465 жылы король Людовик XI-ге қарсы Халықтың игілігі лигасының жетекшісі болды, бірақ ол әр жолы сарайдың құрметіне ие болды.
Jean was the illegitimate son of Louis I, Duke of Orléans – son of King Charles V of France – and his mistress Mariette d'Enghien. In 1407, Jean's father, Louis I, Duke of Orléans was assassinated. Eight years later, his half brother, Charles, Duke of Orléans was captured at the Battle of Agincourt. He remained a prisoner of the English for twenty five years. This left Jean the only adult male to represent the house of Orléans. He was Knight of the Order of the Porcupine. Jean joined the civil war in France in the time of Charles VI on the side of the Armagnacs, and was captured by the Burgundians in 1418. Released in 1420, he entered the service of the Dauphin Charles, fighting in the Hundred Years' War against English forces. In 1427, Jean, along with Arthur of Richemont and Etienne of Vignolles, forced the Earl of Warwick to raise his siege of Montargis. He was wounded, the next year, at the battle of Rouvray. Jean led the French defenses at the siege of Orléans, and together with Joan of Arc relieved the siege. He joined her on the campaigns of 1429 and remained active after her death. Jean took part in the coronation of Charles VII and in 1436 aided in the recapture of Paris, and in 1439 he was created Count of Dunois. He was prominent in the conquest of Guienne and Normandy in the final years of the Hundred Years War. Jean participated in the Praguerie against Charles VII and was a leader of the League of the Public Weal against King Louis XI in 1465, but each time he regained favor at court.