Кіріспе
Ламиан соғысының шайқасы – Антипатер мен Кратер бастаған македониялық әскерлер мен Афина және Аэтолия лигасына кіретін қалалардың одағы арасындағы Краннон шайқасы (б.з.д. 322 ж.) Ламиан соғысының шешуші шайқасы болды. Македонияның жеңісі, әскери тұрғыдан айқын болмаса да, қалған гректерді бейбіт келісімге келуге мәжбүр етті.
The Battle of Crannon (322 BC), fought between the Macedonian forces of Antipater and Craterus and the forces of a coalition of cities including Athens and the Aetolian League, was the decisive battle of the Lamian War. The Macedonian victory, though militarily unspectacular, convinced the other Greeks to sue for peace.
Кіріспе
323 жылы маусымда Ұлы Александрдың қайтыс болғанын естіген афиналықтар, Грекияның қалған бөлігіндегі македондық гегемониясына қарсы тұруға шешім қабылдады. Жалдамалы әскер жинап, көптеген басқа қала-мемлекеттерге қосылған афиналықтар бастапқыда жауға қарағанда көп санды әскер жинады, себебі Македонияның Еуропадағы билеушісі Антипатрдың, Македонияның шығыстағы жорыстарына байланысты жеткілікті әскері болмады. Ламияға қашуға мәжбүр болған Антипатр Азиядан күш сұрады. Бірінші болып жауап берген Леонат әскерін афиналық атты әскеріне қарсы жетектеді, бірақ келесі шайқаста қаза тапты. Афиналықтар Леонатты және оның күштерін Рамнуста жеңгенімен, Антипатр өзінің және Леонаттың қалған күштерімен Ламиядан шығып кетті. Кратер басқарған үшінші македондық күштердің келуі сандық артықшылықты македондықтар тарапына шешулі түрде ауыстырды.
Шайқас
Антипатр мен Кратер біріккен әскерлерін оңтүстікке қарай аттандырып, афинялықтар мен олардың одақтастарын шайқасқа мәжбүрледі. Афинялықтар шашыраған күштерін жинап, Фессалиядағы Краннон маңында македониялықтармен кездесті. Тесалиялық атты әскердің жоғары даңқына сүйене отырып, афинялық генерал Антифил бұрынғы Леонатпен болған шайқастағыдай, атты әскерді пайдаланып жеңіске жетпек болып шешті. Сондықтан шайқас афинялық және македониялық атты әскерлерінің қақтығысымен басталды. Екі жақтың атты әскері шайқасқа тартылғанда, Антипатр жаяу әскеріне дұшпан қатарына шабуыл жасауға бұйрық берді. Афинялық жаяу әскері македониялықтардың көптігіне шыдамай кері шегінді және кез келген македониялық шабуылды тойтаруға қолайлы биікке орналасты. Афинялықтардың жаяу әскерінің шегінісін көрген атты әскер шайқастан қол үзді, шайқас алаңынан шығып, македониялықтарға жеңіс сыйлады.
Салдары
Афиналықтардың әскері әлі толық күшінде болған кезде, соғыста македониялықтардың үстемдікке ие болғаны анық болды. Сондықтан Антифил атты әскердің қолбасшысы Фарсалдан Менонмен кеңескен соң, келесі күні Антипатрға елшілік жіберіп, шарттар туралы сұрады. Антипатр афиналықтар басқаратын одақпен жалпы бейбітшілікке келісуден бас тартты, керісінше әр қала өз елшісін жіберуін талап етті. Бұл талаптар бастапқыда қабылданбаса да, кейін македониялықтардың бірнеше тесалиялық қаланы басып алуы, әр қала жеке бейбітшілікке ұмтылуына алып келді, нәтижесінде көптеген қалалар жаппай қарсылық көрсетті. Одақтастарынан қол үзген Афина, ақыры шартсыз бағынуға мәжбүр болды. Антипатрдың таңған бейбіт шарты бойынша, афиналықтар македониялық гарнизонды қабылдауға және демократияны Фокион басқаратын олигархиямен алмастыруға мәжбүр болды.